Kliknij ten link, aby przejść do panelu logowania.
Teraz do wszystkich płatnych Serwisów internetowych
Wydawnictwa Podatkowego GOFIN loguj się w jednym
miejscu.


Po zalogowaniu znajdziesz menu z linkiem do swojego
konta abonenta i dodatkowych opcji.

Jak szukać?»

Ujednolicone przepisy prawne - www.przepisy.gofin.pl
Aktualnie jesteś: Ujednolicone przepisy prawne (strona główna) »  »  Ustawa z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa

Ustawa z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa

Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
 uwzględniający ww. zmiany
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 Dz. U. z 2012 r. poz. 749
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 Dz. U. z 2015 r. poz. 613
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 
 zmieniony przez
zmiany w:
art. 2, art. 3, art. 12, art. 13, art. 14a, art. 14b, art. 14c, art. 14d, art. 14e, art. 14f, art. 14g, art. 14h, art. 14i, art. 14j, art. 14k, art. 14m, art. 14n, art. 14r, art. 14s, art. 17b, art. 18a, art. 18b, art. 18c, art. 18d, art. 20a, art. 20b, art. 20c, art. 20e, art. 20f, art. 20h, art. 20i, art. 20j, art. 20k, art. 20l, art. 20m, art. 20p, art. 21, art. 21b, art. 23, art. 28, art. 30, art. 33b, art. 33c, art. 34, art. 38a, art. 52, art. 52a, art. 53, art. 54, art. 56, art. 56a, art. 56b, art. 56c, art. 56d, art. 57, art. 59, art. 60, art. 61a, art. 62, art. 62b, art. 63, art. 67a, art. 67b, art. 67d, art. 70, art. 70a, art. 70d, art. 71, art. 72, art. 73, art. 74, art. 75, art. 76, art. 76b, art. 77, art. 77b, art. 78, art. 79, art. 80a, art. 81, art. 81b, art. 82, art. 82b, art. 92, art. 93a, art. 98, art. 100, art. 102, art. 104, art. 105, art. 106, art. 107, art. 108, art. 109, art. 112c, art. 115, art. 116, art. 130, art. 131, art. 132, art. 132a, art. 136, art. 137, art. 138, rozdz. 3a, art. 138a, art. 138b, art. 138c, art. 138d, art. 138e, art. 138f, art. 138g, art. 138h, art. 138i, art. 138j, art. 138k, art. 138l, art. 138m, art. 138n, art. 138o, art. 143, art. 144, art. 144a, art. 145, art. 146, art. 147, art. 147a, art. 148, art. 149, art. 150, art. 150a, art. 151, art. 151a, art. 152a, art. 153, art. 154, art. 154a, art. 155, art. 156, art. 157a, art. 159, art. 165, art. 168, art. 178, art. 180, art. 182, art. 183, art. 184, art. 185, art. 189, art. 200, art. 201, art. 210, art. 213, art. 214, art. 240, art. 241, art. 245, art. 247, art. 258, art. 259, art. 259a, art. 262, art. 265, art. 266, art. 267, art. 269, art. 270b, art. 274, art. 274c, art. 280, art. 281a, art. 282a, art. 282b, art. 282c, art. 284, art. 284a, art. 285, art. 285a, art. 287, art. 289, art. 290, art. 290b, art. 291b, art. 291d, art. 292, art. 295, art. 295a, art. 297, art. 299, art. 299d, art. 306e, art. 306h, art. 306i,
 
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 Dz. U. z 2017 r. poz. 201
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
Wyświetl wersje poprzedzające
 Dz. U. z 2018 r. poz. 800
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
Wyświetl wcześniejsze wersje
2018.11.25 - bieżąca
Wyświetl późniejsze wersje
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 
 zmiana wynikająca z
 
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:

Uwaga od redakcji:
Zmiany, które wchodzą w życie w wybranej wersji czasowej - zaznaczono kolorem

Dział I

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa normuje:

    1) zobowiązania podatkowe;

    2) informacje podatkowe;

    3) postępowanie podatkowe, kontrolę podatkową i czynności sprawdzające;

    4) tajemnicę skarbową.

Istniejące wersje czasowe art. 2
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2014.07.25
zmieniony przez
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 2. § 1. Przepisy ustawy stosuje się do:

    1) podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetu państwa oraz budżetów jednostek samorządu terytorialnego, do których ustalania lub określania uprawnione są organy podatkowe;

    2) (uchylony)

    3) opłaty skarbowej oraz opłat, o których mowa w przepisach o podatkach i opłatach lokalnych;

    4) spraw z zakresu prawa podatkowego innych niż wymienione w pkt 1, należących do właściwości organów podatkowych.

§ 2. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, przepisy działu III stosuje się również do opłat, do których ustalenia lub określenia uprawnione są inne niż wymienione w § 1 pkt 1 organy.

§ 3. Organom, o których mowa w § 2, przysługują uprawnienia organów podatkowych.

§ 4. Przepisów ustawy nie stosuje się do świadczeń pieniężnych wynikających ze stosunków cywilnoprawnych.

Istniejące wersje czasowe art. 2a
2016.01.01
dodany przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 2a. Niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika.

Istniejące wersje czasowe art. 3
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2010.06.17
zmieniony przez
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2014.05.11
zmieniony przez
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
 
 
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2017.03.01
zmieniony przez
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
2018.04.30
zmieniony przez
2018.11.25
zmieniony przez
2019.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 3. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

    1) ustawach podatkowych - rozumie się przez to ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich;

    2) przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych;

    3) podatkach - rozumie się przez to również:

      a) zaliczki na podatki,

      b) raty podatków, jeżeli przepisy prawa podatkowego przewidują płatność podatku w ratach,

      c) opłaty oraz niepodatkowe należności budżetowe;

    4) księgach podatkowych - rozumie się przez to księgi rachunkowe, podatkową księgę przychodów i rozchodów, ewidencje oraz rejestry, do których prowadzenia, do celów podatkowych, na podstawie odrębnych przepisów, obowiązani są podatnicy, płatnicy lub inkasenci;

    5) deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci;

    6) ulgach podatkowych - rozumie się przez to przewidziane w przepisach prawa podatkowego zwolnienia, odliczenia, obniżki albo zmniejszenia, których zastosowanie powoduje obniżenie podstawy opodatkowania lub wysokości podatku, z wyjątkiem obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, oraz innych odliczeń stanowiących element konstrukcji tego podatku;

    7) zwrocie podatku - rozumie się przez to zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, a także inne formy zwrotu podatku przewidziane w przepisach prawa podatkowego;

    8) niepodatkowych należnościach budżetowych - rozumie się przez to niebędące podatkami i opłatami należności stanowiące dochód budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, wynikające ze stosunków publicznoprawnych;

    9) działalności gospodarczej - rozumie się przez to każdą działalność zarobkową w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, w tym wykonywanie wolnego zawodu, a także każdą inną działalność zarobkową wykonywaną we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, nawet gdy inne ustawy nie zaliczają tej działalności do działalności gospodarczej lub osoby wykonującej taką działalność - do przedsiębiorców;

    10) cenie transakcyjnej - rozumie się przez to cenę przedmiotu transakcji zawieranej pomiędzy podmiotami powiązanymi w rozumieniu przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług;

    11) podmiocie krajowym - rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, mającą miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, powiązaną w rozumieniu art. 25 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 i 2048 oraz z 2017 r. poz. 60) oraz art. 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1888, 1926, 1933 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60) z innym podmiotem oraz zagraniczny zakład w rozumieniu tych przepisów, położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

    12) podmiocie zagranicznym - rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, powiązaną w rozumieniu art. 25 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych z innym podmiotem oraz zagraniczny zakład w rozumieniu tych przepisów, położony poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

    13) dokumencie elektronicznym - rozumie się przez to dokument elektroniczny, o którym mowa w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2014 r. poz. 1114 oraz z 2016 r. poz. 352 i 1579);

    14) portalu podatkowym - rozumie się przez to system teleinformatyczny administracji skarbowej służący do kontaktu organów podatkowych z podatnikami, płatnikami i inkasentami, a także ich następcami prawnymi oraz osobami trzecimi, w szczególności do wnoszenia podań, składania deklaracji oraz doręczania pism organów podatkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

    15) podaniu lub deklaracji odwzorowanych cyfrowo - rozumie się przez to dokument elektroniczny będący kopią elektroniczną podania lub deklaracji, złożonych w jednostkach organizacyjnych administracji skarbowej w postaci innej niż elektroniczna, który został wprowadzony do systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w sposób zapewniający niezaprzeczalność i integralność odwzorowanych danych.

Istniejące wersje czasowe art. 3a
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2010.06.17
zmieniony przez
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2014.05.11
zmieniony przez
2014.09.27
zmieniony przez
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2017.03.01
zmieniony przez
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 3a. § 1. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, deklaracje mogą być składane za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

§ 2. Organ podatkowy, elektroniczna skrzynka podawcza systemu teleinformatycznego administracji skarbowej lub portal podatkowy potwierdzają, w formie dokumentu elektronicznego, złożenie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

§ 3. (uchylony)

Istniejące wersje czasowe art. 3b
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2011.01.01
zmieniony przez
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.10.07
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 3b. § 1. Deklaracja składana za pomocą środków komunikacji elektronicznej powinna zawierać:

    1) dane w ustalonym formacie elektronicznym, zawarte we wzorze deklaracji określonym w odrębnych przepisach;

    2) jeden podpis elektroniczny.

§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia:

    1) (uchylony)

    2) sposób przesyłania deklaracji i podań za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

    3) rodzaje podpisu elektronicznego, którymi powinny być opatrzone poszczególne typy deklaracji lub podań.

§ 3. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w § 2, minister właściwy do spraw finansów publicznych powinien uwzględnić:

    1) potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych w deklaracjach i podaniach oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem;

    2) limity wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku wynikających z deklaracji i rodzaj podatku, którego dotyczy deklaracja, a także wymagania dla poszczególnych rodzajów podpisu elektronicznego, w szczególności dotyczące weryfikacji podpisu i kwalifikowanych elektronicznych znaczników czasu.

Istniejące wersje czasowe art. 3c
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2009.04.08
uchylony przez
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 3c. (uchylony)

Art. 3d. Składanie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej wójtowi, burmistrzowi (prezydentowi miasta), staroście, marszałkowi województwa regulują odrębne przepisy.

Istniejące wersje czasowe art. 3e
2014.05.11
dodany przez
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 3e. § 1. Organ podatkowy może zwrócić się do podatnika, płatnika lub inkasenta o wyrażenie zgody na doręczanie pism w formie dokumentu elektronicznego we wszystkich sprawach podatkowych załatwianych przez ten organ.

§ 2. W przypadku wyrażenia przez podatnika, płatnika lub inkasenta zgody, o której mowa w § 1, organ podatkowy poucza ich o skutkach prawnych wynikających z wyrażenia tej zgody.

§ 3. Do doręczania, o którym mowa w § 1, stosuje się przepisy art. 144a oraz art. 146.

Istniejące wersje czasowe art. 3f
2014.05.11
dodany przez
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.10.07
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
2020.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 3f. § 1. Uwierzytelnianie podatników, płatników, inkasentów, ich następców prawnych oraz osób trzecich na portalu podatkowym wymaga użycia danych weryfikowanych za pomocą kwalifikowanego certyfikatu podpisu elektronicznego albo profilu zaufanego ePUAP w rozumieniu art. 3 pkt 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, zakres i warunki korzystania z portalu podatkowego, mając na względzie potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych we wnioskach, deklaracjach i pismach oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem.

§ 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, inny sposób identyfikacji na portalu podatkowym niż przewidziany w § 1, mając na względzie potrzebę upowszechniania kontaktów z organami podatkowymi za pośrednictwem portalu podatkowego oraz konieczność zapewnienia bezpieczeństwa, poufności i pewności w procesie identyfikacji.

§ 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje spraw, które mogą być załatwiane z wykorzystaniem portalu podatkowego, mając na względzie potrzebę stopniowego upowszechniania elektronicznej formy kontaktów z organami podatkowymi oraz charakter tych spraw.

§ 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, wskazać organy podatkowe, które załatwiają sprawy z wykorzystaniem portalu podatkowego, mając na względzie usprawnienie pracy urzędów i obsługi podatników, płatników, inkasentów, ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Art. 4. Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.

Art. 5. Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

Art. 6. Podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej.

Art. 7. § 1. Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

§ 2. Ustawy podatkowe mogą ustanawiać podatnikami inne podmioty niż wymienione w § 1.

Istniejące wersje czasowe art. 7a
2018.11.25
zmieniony przez

Art. 7a

Art. 8. Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Art. 9. Inkasentem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana do pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Art. 10. § 1. Wprowadzenie zryczałtowanej formy opodatkowania nie pozbawia podatnika możliwości dokonania wyboru opodatkowania na zasadach ogólnych.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli ustawy podatkowe nie przewidują możliwości wyboru przez podatnika formy opodatkowania.

Art. 11. Rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej.

Istniejące wersje czasowe art. 12
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2010.06.17
zmieniony przez
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2013.01.01
zmieniony przez
2014.05.11
zmieniony przez
2015.01.01
zmieniony przez
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 12. § 1. Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

§ 2. Terminy określone w tygodniach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim tygodniu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu.

§ 3. Terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca.

§ 4. Terminy określone w latach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim roku, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim roku nie było - w dniu, który poprzedzałby bezpośrednio ten dzień.

§ 5. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej.

§ 6. Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:

    1) wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu podatkowego, a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru;

    2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 1113, 1250, 1823 i 1948) lub w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub otrzymane przez polską placówkę pocztową operatora wyznaczonego po nadaniu w państwie spoza Unii Europejskiej albo złożone w polskim urzędzie konsularnym;

    3) złożone przez żołnierza lub członka załogi statku morskiego w dowództwie jednostki wojskowej lub kapitanowi statku;

    4) złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego;

    5) złożone przez osobę aresztowaną w administracji aresztu śledczego.

Dział II

Organy podatkowe i ich właściwość

Rozdział 1

Organy podatkowe

Istniejące wersje czasowe art. 13
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
 
 
zmieniony przez
2016.07.15
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2017.03.01
zmieniony przez
2018.01.13
zmieniony przez
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
2019.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 13. § 1. Organem podatkowym, stosownie do swojej właściwości, jest:

    1) naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celno-skarbowego, wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa - jako organ pierwszej instancji;

    1a) naczelnik urzędu celno-skarbowego jako organ odwoławczy w zakresie decyzji, o których mowa w art. 83 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947);

    2) dyrektor izby administracji skarbowej - jako:

      a) organ odwoławczy odpowiednio od decyzji naczelnika urzędu skarbowego albo naczelnika urzędu celno-skarbowego, z zastrzeżeniem pkt 1a,

      b) organ pierwszej instancji, na podstawie odrębnych przepisów,

      c) organ odwoławczy od decyzji wydanej przez ten organ w pierwszej instancji;

    3) samorządowe kolegium odwoławcze - jako organ odwoławczy od decyzji wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty albo marszałka województwa.

§ 2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej jest organem podatkowym - jako:

    1) organ pierwszej instancji w sprawach stwierdzenia nieważności decyzji, wznowienia postępowania, zmiany lub uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej wygaśnięcia - z urzędu;

    2) organ odwoławczy od decyzji wydanych w sprawach, o których mowa w pkt 1;

    3) organ właściwy w sprawach porozumień dotyczących ustalenia cen transakcyjnych;

    4) organ właściwy w sprawach dotyczących interpretacji przepisów prawa podatkowego, o których mowa w art. 14b § 1, w zakresie określonym w art. 14e § 1;

    5) organ właściwy w sprawach informacji przekazywanych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe o założonych i zlikwidowanych rachunkach bankowych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej;

    6) organ właściwy w sprawach opinii zabezpieczających;

    7) organ pierwszej instancji w sprawach, o których mowa w art. 119g § 1.

§ 2a. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej jest organem podatkowym - jako organ właściwy w sprawach dotyczących wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego, o których mowa w art. 14b § 1 i w art. 14e § 1a.

§ 2b. Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest organem podatkowym - jako organ właściwy w sprawach, o których mowa w art. 14a § 1.

§ 2c. W zakresie rozstrzygania spraw podatkowych uprawnienia naczelnika urzędu skarbowego, naczelnika urzędu celno-skarbowego oraz dyrektora izby administracji skarbowej, jako organu podatkowego, przysługują także radcy skarbowemu, wykonującemu czynności orzecznicze w tym organie.

§ 3. Organami podatkowymi wyższego stopnia są organy odwoławcze.

Istniejące wersje czasowe art. 13a
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2011.01.02
zmieniony przez
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 13a. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, nadać uprawnienia organów podatkowych:

    1) Szefowi Agencji Wywiadu,

    2) Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

    3) Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

    4) Szefowi Służby Wywiadu Wojskowego,

    5) Szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego

- jeżeli jest to uzasadnione ochroną informacji niejawnych i wymogami bezpieczeństwa państwa.

Istniejące wersje czasowe art. 14
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2010.11.09
zmieniony przez
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2014.05.11
zmieniony przez
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2017.03.01
zmieniony przez
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
2018.05.25
zmieniony przez
2019.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14. § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej sprawuje ogólny nadzór w sprawach podatkowych.

§ 2. W ramach nadzoru, o którym mowa w § 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej w celu wykonywania ustawowych zadań, w szczególności zadań analityczno-sprawozdawczych, może przetwarzać dane wynikające z deklaracji podatkowych składanych do naczelników urzędów skarbowych oraz naczelników urzędów celno-skarbowych.

§ 3. Przetwarzanie danych, o którym mowa w § 2, odbywa się z zachowaniem przepisów o ochronie danych osobowych oraz tajemnic ustawowo chronionych.

§ 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych zapewnia funkcjonowanie portalu podatkowego i jest administratorem danych podatników, płatników, inkasentów, ich następców prawnych oraz osób trzecich korzystających z tego portalu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922).

Rozdział 1a

Interpretacje przepisów prawa podatkowego

Istniejące wersje czasowe art. 14a
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.01.01
zmieniony przez
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2014.05.11
zmieniony przez
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
2017.01.01
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2017.03.01
zmieniony przez
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14a. § 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe, w szczególności:

    1) dokonując ich interpretacji, z urzędu lub na wniosek (interpretacje ogólne),

    2) wydając z urzędu ogólne wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego dotyczące stosowania tych przepisów (objaśnienia podatkowe)

- przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

§ 1a. Interpretacja ogólna powinna zawierać w szczególności:

    1) opis zagadnienia, w związku z którym jest dokonywana interpretacja przepisów prawa podatkowego;

    2) wyjaśnienie zakresu oraz sposobu stosowania interpretowanych przepisów prawa podatkowego do opisanego zagadnienia wraz z uzasadnieniem prawnym.

§ 1b. Z wnioskiem o wydanie interpretacji ogólnej nie może wystąpić organ administracji publicznej.

§ 2. Wniosek o wydanie interpretacji ogólnej powinien zawierać uzasadnienie konieczności wydania interpretacji ogólnej, w szczególności:

    1) przedstawienie zagadnienia oraz wskazanie przepisów prawa podatkowego wymagających wydania interpretacji ogólnej;

    2) wskazanie niejednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego w określonych decyzjach, postanowieniach oraz interpretacjach indywidualnych wydanych przez organy podatkowe w takich samych stanach faktycznych lub zdarzeniach przyszłych oraz w takich samych stanach prawnych.

§ 3. Interpretację ogólną wydaje się, jeżeli w dniu złożenia wniosku w sprawach, o których mowa w § 2 pkt 2, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa, kontrola celno-skarbowa albo od decyzji lub na postanowienie nie zostało wniesione odwołanie lub zażalenie.

§ 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych pozostawia wniosek o wydanie interpretacji ogólnej bez rozpatrzenia, jeżeli:

    1) nie są spełnione warunki, o których mowa w § 2 i 3, lub wniosek nie spełnia innych wymogów określonych przepisami prawa, lub

    2) przedstawione we wniosku zagadnienie jest przedmiotem interpretacji ogólnej i stan prawny nie uległ w tym zakresie zmianie.

§ 5. W sprawie pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji ogólnej bez rozpatrzenia wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. Postanowienie nie zawiera danych identyfikujących stronę postępowania, w którym wydano decyzję, postanowienie lub interpretację indywidualną, wskazaną we wniosku o wydanie interpretacji ogólnej. Przepisy rozdziałów 14 i 16 działu IV stosuje się odpowiednio.

§ 6. Prawo dostępu do akt sprawy wydania interpretacji ogólnej nie obejmuje danych identyfikujących stronę postępowania, w którym wydano decyzję, postanowienie lub interpretację indywidualną, wskazaną we wniosku o wydanie interpretacji ogólnej.

§ 7. Na pisemne żądanie ministra właściwego do spraw finansów publicznych organy podatkowe przekazują niezwłocznie akta dotyczące wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji ogólnej decyzji, postanowień oraz interpretacji indywidualnych.

§ 8. Opłata podlega zwrotowi wyłącznie w przypadku wydania interpretacji ogólnej. Zwrot opłaty następuje w terminie 7 dni od dnia opublikowania interpretacji ogólnej.

§ 9. W sprawach dotyczących wydawania interpretacji ogólnych na wniosek przepisy art. 14d, art. 14f, art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3 i 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2 i 4, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 10 i 23 działu IV stosuje się odpowiednio.

§ 10. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w celu usprawnienia obsługi wnioskodawców może, w drodze rozporządzenia, upoważnić dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej do wydawania, jako organ pierwszej instancji, postanowień, o których mowa w § 5, oraz wykonywania czynności, o których mowa w § 7.

§ 11. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, biorąc pod uwagę zapewnienie sprawności postępowania, określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wydanie interpretacji ogólnej, który zawiera dane identyfikujące wnioskodawcę, dane wskazane w § 2, oraz sposób uiszczenia opłaty.

Istniejące wersje czasowe art. 14b
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2014.05.11
zmieniony przez
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
2016.07.15
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2017.03.01
zmieniony przez
2017.08.17
zmieniony przez
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
2019.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14b. § 1. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

§ 2. Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych.

§ 2a. Przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną nie mogą być przepisy prawa podatkowego regulujące właściwość oraz uprawnienia i obowiązki organów podatkowych.

§ 3. Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

§ 4. Wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej składa oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego. W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych.

§ 5. Nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

§ 5a. Jeżeli przedstawione we wniosku stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiadają zagadnieniu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej wydanej w takim samym stanie prawnym, wydaje się postanowienie o stwierdzeniu, że do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego opisanych we wniosku ma zastosowanie interpretacja ogólna, z jednoczesnym stwierdzeniem bezprzedmiotowości wniosku. W tym przypadku w postanowieniu wskazuje się oznaczenie interpretacji ogólnej wraz z podaniem miejsca jej publikacji. Na wydane postanowienie przysługuje zażalenie.

§ 5b. Nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, co do których istnieje uzasadnione przypuszczenie, że mogą być przedmiotem decyzji wydanej z zastosowaniem art. 119a lub stanowić nadużycie prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710, z późn. zm.).

§ 5c. Organ uprawniony do wydania interpretacji indywidualnej zwraca się do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o opinię w zakresie, o którym mowa w § 5b.

§ 6. (uchylony)

§ 6a. (uchylony)

§ 7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o którym mowa w § 1, który zawiera dane identyfikujące wnioskodawcę oraz dane wskazane w § 2-5, a także sposób uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 14f, mając na względzie konieczność ujednolicenia formy składanych wniosków oraz zapewnienia sprawnej obsługi wnioskodawców.

Istniejące wersje czasowe art. 14c
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2014.05.11
zmieniony przez
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
 
 
zmieniony przez
2016.10.07
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
2018.09.11
zmieniony przez
2019.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14c. § 1. Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

§ 2. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.

§ 3. Interpretacja indywidualna zawiera pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

§ 4. Interpretację indywidualną wydaną w formie dokumentu elektronicznego opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP.

Istniejące wersje czasowe art. 14d
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14d. § 1. Interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4.

§ 2. W przypadku doręczenia interpretacji indywidualnej za pomocą środków komunikacji elektronicznej interpretację indywidualną uważa się za wydaną z zachowaniem terminu, o którym mowa w § 1, jeżeli zawiadomienie, o którym mowa w art. 152a § 1, zostało przesłane przed upływem tego terminu.

§ 3. Wnioskodawca może w każdym czasie wystąpić z żądaniem poinformowania go telefonicznie albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej o dacie wydania interpretacji indywidualnej oraz o zawartej w niej ocenie jego stanowiska albo o innym sposobie rozstrzygnięcia sprawy. Informację przekazuje się niezwłocznie, a w przypadku gdy wnioskodawca wystąpił z tym żądaniem przed wydaniem interpretacji indywidualnej - nie później niż w dniu roboczym następującym po dniu wydania tej interpretacji albo innego rozstrzygnięcia w sprawie.

Istniejące wersje czasowe art. 14da
2017.03.01
dodany przez
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14da. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może z urzędu zmienić wydaną interpretację ogólną lub objaśnienia podatkowe, jeżeli stwierdzi ich nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Istniejące wersje czasowe art. 14e
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
2017.01.01
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2017.03.01
zmieniony przez
2017.06.01
zmieniony przez
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
2019.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14e. § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu:

    1) zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej;

    2) uchylić wydaną interpretację indywidualną i umorzyć postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, jeżeli w dniu jej wydania istniały przesłanki odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej.

§ 1a. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej może z urzędu:

    1) zmienić interpretację indywidualną w wyniku uwzględnienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.);

    2) stwierdzić wygaśniecie interpretacji indywidualnej, jeżeli jest ona niezgodna z interpretacją ogólną wydaną w takim samym stanie prawnym;

    3) uchylić wydaną interpretację indywidualną i wydać postanowienie, o którym mowa w art. 14b § 5a;

    4) zmienić postanowienie, o którym mowa w art. 14b § 5a, w przypadku zmiany interpretacji ogólnej wskazanej w tym postanowieniu;

    5) uchylić postanowienie, o którym mowa w art. 14b § 5a, jeżeli przedstawione we wniosku stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe nie odpowiadają zagadnieniu będącemu przedmiotem wskazanej w postanowieniu interpretacji ogólnej, i rozpatruje wniosek o interpretację indywidualną.

§ 2. Zmiana interpretacji indywidualnej następuje w odniesieniu do opisanego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, na podstawie którego wydana została zmieniona interpretacja.

§ 3. Uchylenie lub stwierdzenie wygaśnięcia interpretacji indywidualnej oraz zmiana lub uchylenie postanowienia, o którym mowa w art. 14b § 5a, następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie.

§ 4. Zmianę interpretacji indywidualnej oraz postanowienia, o których mowa w § 3, doręcza się podmiotowi, któremu w danej sprawie zostały wydane interpretacja indywidualna lub postanowienie, albo jego następcy prawnemu.

§ 5. Stwierdzając wygaśnięcie interpretacji indywidualnej, w postanowieniu wskazuje się oznaczenie interpretacji ogólnej wraz z podaniem miejsca jej publikacji.

Istniejące wersje czasowe art. 14f
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14f. § 1. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł, którą należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku.

§ 2. W przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

§ 2a. Zwrot nienależnej opłaty następuje nie później niż w terminie 7 dni od dnia zakończenia postępowania w sprawie wydania interpretacji.

§ 2b. Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi wyłącznie w przypadku:

    1) wycofania wniosku - w całości;

    2) wycofania części wniosku w odniesieniu do przedstawionego w nim odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego - w odpowiedniej części;

    3) uiszczenia jej w kwocie wyższej od należnej - w odpowiedniej części.

§ 3. Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej stanowi dochód budżetu państwa.

Istniejące wersje czasowe art. 14g
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14g. § 1. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 lub innych wymogów określonych przepisami prawa pozostawia się bez rozpatrzenia.

§ 2. (uchylony)

§ 3. (uchylony)

Istniejące wersje czasowe art. 14h
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2010.06.17
zmieniony przez
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2014.05.11
zmieniony przez
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
 
 
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14h. W sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2 i 4, art. 170, art. 171, art. 208, art. 213 w zakresie uzupełniania lub sprostowania co do skargi do sądu administracyjnego, art. 214, art. 215 § 1 i 3 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 10, 14, 16 i 23 działu IV.

Istniejące wersje czasowe art. 14i
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
2017.01.01
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2017.03.01
zmieniony przez
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14i. § 1. Interpretacje ogólne są publikowane, bez zbędnej zwłoki, w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów oraz zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej.

§ 1a. Objaśnienia podatkowe są zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych pod nazwą "Objaśnienia podatkowe", wraz z oznaczeniem daty ich zamieszczenia.

§ 2. Interpretacja indywidualna, jej zmiana oraz postanowienia, o których mowa w art. 14e § 3, wraz z informacją o dacie doręczenia są niezwłocznie przekazywane organom podatkowym właściwym ze względu na zakres spraw będących przedmiotem interpretacji.

§ 3. Interpretacja indywidualna, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę oraz inne podmioty wskazane w treści interpretacji, jest niezwłocznie zamieszczana w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

§ 4. W Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych zamieszcza się informację o zmianie, uchyleniu oraz stwierdzeniu wygaśnięcia interpretacji indywidualnej.

§ 5. W Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych zamieszcza się informacje o nieprawidłowych interpretacjach indywidualnych, które z powodu śmierci, likwidacji lub rozwiązania wnioskodawcy, dla którego interpretacja indywidualna została wydana, nie mogą zostać zmienione, uchylone lub nie można stwierdzić ich wygaśnięcia.

Istniejące wersje czasowe art. 14j
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14j. § 1. Stosownie do swojej właściwości interpretacje indywidualne wydaje wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa.

§ 2. W zakresie, o którym mowa w § 1, opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej stanowi dochód budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

§ 2a. Wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa zmienia wydaną przez ten organ interpretację indywidualną, uchyla ją i stwierdza jej wygaśnięcie oraz zmienia lub uchyla postanowienie, o którym mowa w art. 14b § 5a.

§ 3. W zakresie nieuregulowanym w § 1-2a stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału.

Istniejące wersje czasowe art. 14k
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14k. § 1. Zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

§ 2. Zastosowanie się do interpretacji ogólnej przed jej zmianą nie może szkodzić temu, kto się do niej zastosował, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

§ 3. W zakresie związanym z zastosowaniem się do interpretacji, która uległa zmianie, której wygaśnięcie stwierdzono, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się oraz nie nalicza się odsetek za zwłokę.

Art. 14l. W przypadku gdy skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce przed opublikowaniem interpretacji ogólnej lub przed doręczeniem interpretacji indywidualnej, zastosowanie się do tej interpretacji nie zwalnia z obowiązku zapłaty podatku.

Istniejące wersje czasowe art. 14m
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14m. § 1. Zastosowanie się do interpretacji, która następnie została zmieniona, której wygaśnięcie stwierdzono lub która nie została uwzględniona w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, powoduje zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji, jeżeli:

    1) zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku zastosowania się do interpretacji, która uległa zmianie, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej oraz

    2) skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce po opublikowaniu interpretacji ogólnej albo po doręczeniu interpretacji indywidualnej.

§ 2. Zwolnienie, o którym mowa w § 1, obejmuje:

    1) w przypadku rocznego rozliczenia podatków - okres do końca roku podatkowego, w którym opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności;

    2) w przypadku kwartalnego rozliczenia podatków - okres do końca kwartału, w którym opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności, oraz kwartał następny;

    3) w przypadku miesięcznego rozliczenia podatków - okres do końca miesiąca, w którym opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności, oraz miesiąc następny.

§ 3. Na wniosek podatnika, który zastosował się do interpretacji, w decyzji określającej lub ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego organ podatkowy określa również wysokość podatku objętego zwolnieniem, o którym mowa w § 1, albo - w przypadku uiszczenia podatku w zakresie objętym tym zwolnieniem - określa wysokość nadpłaty.

§ 4. Organ podatkowy informuje podatnika w formie pisemnej o dacie doręczenia odpisu orzeczenia, o którym mowa w § 2, podając jednocześnie informacje, z jakim dniem kończy się okres zwolnienia z obowiązku płacenia podatku wynikającego z uchylonej przez orzeczenie interpretacji.

Istniejące wersje czasowe art. 14n
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
2017.01.01
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2017.03.01
zmieniony przez
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
2018.11.25
zmieniony przez
2019.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14n. § 1. Przepisy art. 14k i art. 14m stosuje się odpowiednio w przypadku:

    1) zastosowania się przez spółkę do interpretacji indywidualnej wydanej przed powstaniem spółki na wniosek osób planujących utworzenie tej spółki - w zakresie dotyczącym działalności tej spółki;

    1a) zastosowania się przez podatkową grupę kapitałową w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych do interpretacji indywidualnej wydanej przed powstaniem grupy, na wniosek spółki planującej utworzenie tej grupy, w zakresie działalności tej podatkowej grupy kapitałowej;

    2) zastosowania się przez oddział lub przedstawicielstwo do interpretacji indywidualnej dotyczącej działalności tego oddziału lub przedstawicielstwa wydanej przed powstaniem tego oddziału lub przedstawicielstwa na wniosek tworzącego je przedsiębiorcy.

§ 2. W przypadkach, o których mowa w § 1, zmianę, uchylenie lub stwierdzenie wygaśnięcia interpretacji indywidualnej albo zmianę lub uchylenie postanowienia, o którym mowa w art. 14b § 5a, doręcza się odpowiednio spółce, podatkowej grupie kapitałowej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych, oddziałowi lub przedstawicielstwu, wskazanym przez wnioskującego o wydanie interpretacji indywidualnej.

§ 3. Przepisy art. 14k i art. 14m stosuje się odpowiednio w przypadku:

    1) uchylenia interpretacji indywidualnej - na podstawie art. 14e § 1a pkt 3;

    2) zmiany lub uchylenia postanowienia, o którym mowa w art. 14b § 5a.

§ 4. W przypadku zastosowania się przez podatnika w danym okresie rozliczeniowym do:

    1) objaśnień podatkowych - stosuje się odpowiednio przepisy art. 14k-14m,

    2) utrwalonej praktyki interpretacyjnej organów Krajowej Administracji Skarbowej - stosuje się odpowiednio przepisy art. 14k i art. 14m

- z zastrzeżeniem art. 14na.

§ 5. Przez utrwaloną praktykę interpretacyjną, o której mowa w § 4 pkt 2, rozumie się wyjaśnienia zakresu i sposobu stosowania przepisów prawa podatkowego, dominujące w interpretacjach indywidualnych wydawanych w takich samych stanach faktycznych lub w odniesieniu do takich samych zdarzeń przyszłych oraz w takim samym stanie prawnym, w trakcie okresu rozliczeniowego, o którym mowa w § 4, oraz w okresie 12 miesięcy przed rozpoczęciem tego okresu rozliczeniowego.

§ 6. W przypadku gdy do okresu rozliczeniowego, o którym mowa w § 4, oraz okresu 12 miesięcy przed rozpoczęciem tego okresu rozliczeniowego zastosowanie mają wydane w odniesieniu do takiego samego zagadnienia interpretacja ogólna lub objaśnienia podatkowe, wydane w takim samym stanie prawnym przed rozpoczęciem lub w trakcie okresu rozliczeniowego, o którym mowa w § 4, począwszy od dnia opublikowania takiej interpretacji ogólnej lub zamieszczenia takich objaśnień podatkowych przez utrwaloną praktykę interpretacyjną, o której mowa w § 4 pkt 2, należy rozumieć odpowiednio wyjaśnienie zakresu i sposobu stosowania przepisów prawa podatkowego wynikające z interpretacji ogólnej lub wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego, dotyczące stosowania tych przepisów, zawarte w objaśnieniach podatkowych.

§ 7. Przez okres rozliczeniowy, o którym mowa w § 4, w przypadku podatków nierozliczanych okresowo, rozumie się miesiąc, w którym powstał obowiązek podatkowy w danym podatku.

Istniejące wersje czasowe art. 14na
2016.07.15
dodany przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
2019.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14na. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

    1) z zastosowaniem art. 119a;

    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Art. 14o. § 1. W razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie określonym w art. 14d uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie.

§ 2. Przepisy art. 14e i art. 14i § 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 14p. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do należności płatników lub inkasentów, zobowiązań osób trzecich oraz do należności, o których mowa w art. 52 § 1.

Istniejące wersje czasowe art. 14r
2016.01.01
dodany przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14r. § 1. Z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej może wystąpić dwóch lub więcej zainteresowanych uczestniczących w tym samym zaistniałym stanie faktycznym albo mających uczestniczyć w tym samym zdarzeniu przyszłym (wniosek wspólny).

§ 2. Zainteresowani wskazują we wniosku wspólnym jeden podmiot, który jest stroną postępowania w sprawie interpretacji, oraz składają oświadczenie, o którym mowa w art. 14b § 4.

§ 3. Interpretację indywidualną lub postanowienie w sprawie doręcza się podmiotowi wskazanemu jako strona. Pozostałym zainteresowanym doręcza się odpis interpretacji lub postanowienia.

§ 4. Opłata za wniosek wspólny jest ustalana jako iloczyn kwoty określonej zgodnie z art. 14f i liczby zainteresowanych wskazanych we wniosku.

§ 5. W zakresie nieuregulowanym w § 1-4 przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio.

§ 6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku wspólnego zawierającego dane identyfikujące zainteresowanych oraz dane wskazane w § 2 i w art. 14b § 3-5, a także sposób uiszczenia opłaty, o której mowa w § 4, mając na względzie konieczność ujednolicenia formy składanych wniosków oraz zapewnienia sprawnej obsługi wnioskodawców.

Istniejące wersje czasowe art. 14s
2016.01.01
dodany przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
2018.09.19
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14s. § 1. Z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej może wystąpić zamawiający w rozumieniu ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2164, z późn. zm.) w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia ceny w związku z udzielanym zamówieniem publicznym. Przepisu art. 14b § 4 nie stosuje się.

§ 2. Przepisy art. 14k-14n stosuje się odpowiednio do podmiotu realizującego zamówienie.

Rozdział 2

Właściwość organów podatkowych

Istniejące wersje czasowe art. 15
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 15. § 1. Organy podatkowe przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej.

§ 2. Właściwość rzeczowa i miejscowa jest ustalana z uwzględnieniem również zakresu zadań i terytorialnego zasięgu działania organów podatkowych, określonych na podstawie odrębnych przepisów.

Art. 16. Właściwość rzeczową organów podatkowych ustala się według przepisów określających zakres ich działania.

Art. 17. § 1. Jeżeli ustawy podatkowe nie stanowią inaczej, właściwość miejscową organów podatkowych ustala się według miejsca zamieszkania albo adresu siedziby podatnika, płatnika, inkasenta lub podmiotu wymienionego w art. 133 § 2.

§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach niektórych zobowiązań podatkowych lub poszczególnych kategorii podatników, płatników lub inkasentów w sposób odmienny niż określony w § 1, uwzględniając w szczególności posiadanie miejsca zamieszkania lub siedziby za granicą, miejsce uzyskiwania dochodów oraz miejsce położenia przedmiotu opodatkowania.

Art. 17a. Organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej jest organ podatkowy właściwy dla podatnika, płatnika lub inkasenta.

Istniejące wersje czasowe art. 17b
2016.01.01
dodany przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 17b. § 1. Organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawie praw i obowiązków podatnika (płatnika, inkasenta), przejętych przez następcę prawnego, jest organ podatkowy właściwy dla następcy prawnego.

§ 2. Organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawach następstwa prawnego spadkobierców oraz zapisobierców jest organ właściwy ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania spadkodawcy.

Art. 18. § 1. Jeżeli w trakcie roku podatkowego lub określonego w odrębnych przepisach innego okresu rozliczeniowego nastąpi zdarzenie powodujące zmianę właściwości miejscowej organu podatkowego, organem podatkowym właściwym miejscowo za ten okres rozliczeniowy pozostaje ten organ podatkowy, który był właściwy w pierwszym dniu roku podatkowego lub okresu rozliczeniowego.

§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których, w razie zmiany właściwości miejscowej w trakcie roku podatkowego lub okresu rozliczeniowego, właściwym organem podatkowym jest organ inny niż wymieniony w § 1, uwzględniając w szczególności zmianę miejsca zamieszkania, pobytu lub siedziby podatnika.

Istniejące wersje czasowe art. 18a
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 18a. § 1. Jeżeli po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego nastąpi zdarzenie powodujące zmianę właściwości miejscowej organu podatkowego, organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawach dotyczących poprzednich lat podatkowych lub innych okresów rozliczeniowych jest organ właściwy po zaistnieniu tych zdarzeń, z zastrzeżeniem art. 18b.

§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których, w razie zmiany właściwości miejscowej po zakończeniu roku podatkowego lub okresu rozliczeniowego, właściwym organem podatkowym będzie organ inny niż wymieniony w § 1, uwzględniając w szczególności przypadki zmiany miejsca zamieszkania, pobytu lub siedziby podatnika.

Istniejące wersje czasowe art. 18b
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 18b. § 1. Organy podatkowe właściwe w dniu wszczęcia postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej do określenia lub ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego pozostają właściwe we wszystkich sprawach związanych ze zobowiązaniem podatkowym, które jest przedmiotem postępowania lub kontroli, chociażby w trakcie postępowania lub kontroli nastąpiło zdarzenie powodujące zmianę właściwości.

§ 2. Jeżeli zdarzenie powodujące zmianę właściwości organu podatkowego nastąpiło po zakończeniu kontroli podatkowej, organem właściwym miejscowo w sprawie, której ta kontrola dotyczy, pozostaje organ właściwy w dniu wszczęcia kontroli podatkowej.

§ 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio:

    1) w razie następstwa prawnego powodującego zmianę właściwości;

    2) w sprawach, o których mowa w art. 21 § 3a, art. 24 i art. 30;

    3) w sprawach orzekania o odpowiedzialności osób trzecich.

Istniejące wersje czasowe art. 18c
2016.01.01
dodany przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2017.03.01
zmieniony przez
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 18c. § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, w celu usprawnienia i przyspieszenia kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego w pierwszej instancji, wyznaczyć, w drodze postanowienia, odpowiednio naczelnika urzędu skarbowego albo dyrektora izby administracji skarbowej jako właściwego do przeprowadzenia tych kontroli lub postępowań w sprawach dotyczących podatników pozostających w zakresie właściwości miejscowej różnych organów, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub konieczność zabezpieczenia dowodów jego popełnienia, z zastrzeżeniem § 2.

§ 2. Dyrektor izby administracji skarbowej może, w celu usprawnienia i przyspieszenia kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego, wyznaczyć, w drodze postanowienia, nadzorowanego naczelnika urzędu skarbowego jako właściwego do przeprowadzenia tych kontroli lub postępowań w sprawach dotyczących podatników pozostających w zakresie właściwości miejscowej różnych nadzorowanych naczelników, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub konieczność zabezpieczenia dowodów jego popełnienia.

§ 3. Wyznaczonym organem podatkowym może być wyłącznie organ właściwy przynajmniej dla jednego z podatników.

§ 4. W razie wyznaczenia organu po wszczęciu kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego wyznaczony organ podatkowy przejmuje kontrolę lub postępowanie do dalszego prowadzenia. Czynności podjęte w toku kontroli podatkowej oraz we wszczętym postępowaniu podatkowym pozostają w mocy.

§ 5. Postanowienie w sprawie wyznaczenia organu podatkowego określa podatnika, dla którego został wyznaczony organ podatkowy, oraz zakres spraw tego podatnika objętych właściwością wyznaczonego organu podatkowego.

§ 6. Postanowienie w sprawie wyznaczenia organu podatkowego doręcza się podatnikowi, dla którego został wyznaczony organ podatkowy, wyznaczonemu organowi podatkowemu oraz organom podatkowym właściwym uprzednio, a w przypadku, o którym mowa w § 1, także dyrektorom izb administracji skarbowej.

Istniejące wersje czasowe art. 18d
2016.01.01
dodany przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2017.03.01
zmieniony przez
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 18d. § 1. Organ podatkowy pierwszej instancji przekazuje, w drodze postanowienia, do dalszego prowadzenia przez naczelnika urzędu celno-skarbowego, po wyrażeniu uprzednio zgody przez ten organ, prowadzone postępowanie podatkowe, jeżeli informacje otrzymane przez organ podatkowy z banku lub innej instytucji finansowej, o których mowa w art. 182, nie pozwalają na wyjaśnienie istotnych okoliczności faktycznych sprawy.

§ 2. Postanowienie, o którym mowa w § 1, powinno zawierać w szczególności:

    1) wskazanie postępowania podatkowego, którego przejęcie dotyczy;

    2) uzasadnienie, że informacje otrzymane przez organ podatkowy z banku lub innej instytucji finansowej nie pozwalają na wyjaśnienie istotnych okoliczności faktycznych sprawy;

    3) wskazanie naczelnika urzędu celno-skarbowego właściwego na dzień wszczęcia przejmowanego postępowania podatkowego.

§ 3. Czynności podjęte we wszczętym postępowaniu podatkowym pozostają w mocy.

§ 4. Postanowienie o przekazaniu sprawy doręcza się stronie, właściwemu naczelnikowi urzędu celno-skarbowego oraz dyrektorowi izby administracji skarbowej nadzorującemu naczelnika urzędu skarbowego.

Istniejące wersje czasowe art. 19
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2017.03.01
zmieniony przez
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 19. § 1. Spory o właściwość rozstrzyga:

    1) między naczelnikami urzędów skarbowych działających na obszarze właściwości miejscowej tego samego dyrektora izby administracji skarbowej - dyrektor tej izby administracji skarbowej;

    2) między naczelnikami urzędów skarbowych działających na obszarze właściwości miejscowych różnych dyrektorów izb administracji skarbowej - Szef Krajowej Administracji Skarbowej;

    3) między naczelnikami urzędów celno-skarbowych działających na obszarze właściwości miejscowej tego samego dyrektora izby administracji skarbowej - dyrektor tej izby administracji skarbowej;

    4) między naczelnikami urzędów celno-skarbowych działających na obszarze właściwości miejscowej różnych dyrektorów izb administracji skarbowej - Szef Krajowej Administracji Skarbowej;

    4a) między naczelnikami urzędów skarbowych a naczelnikami urzędów celno-skarbowych - Szef Krajowej Administracji Skarbowej;

    5) między wójtem, burmistrzem (prezydentem miasta), starostą albo marszałkiem województwa a naczelnikiem urzędu skarbowego lub naczelnikiem urzędu celno-skarbowego - sąd administracyjny;

    6) między wójtami, burmistrzami (prezydentami miast) i starostami - wspólne dla nich samorządowe kolegium odwoławcze, a w razie braku takiego kolegium - sąd administracyjny;

    7) między marszałkami województw - sąd administracyjny;

    8) w pozostałych przypadkach - Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

§ 2. Spór o właściwość rozstrzyga się, w drodze postanowienia, na wniosek organu będącego stroną sporu.

§ 3. W przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 2 i 4, wniosek o rozstrzygnięcie sporu wnosi odpowiednio naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celno-skarbowego za pośrednictwem właściwego dyrektora izby administracji skarbowej.

Art. 20. Do czasu rozstrzygnięcia sporu o właściwość organ podatkowy, na którego obszarze nastąpiło wszczęcie postępowania, podejmuje tylko te czynności, które są niezbędne ze względu na interes publiczny lub ważny interes strony.

Istniejące wersje czasowe działu IIa
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
2019.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Dział IIa

 Porozumienia w sprawach ustalenia cen transakcyjnych

Istniejące wersje czasowe art. 20a
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2017.03.01
zmieniony przez
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
2019.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 20a. § 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej, zwany w niniejszym dziale "organem właściwym w sprawie porozumienia", na wniosek podmiotu krajowego, uznaje porównywalność istotnych warunków ustalonych pomiędzy tym podmiotem krajowym a powiązanym z nim podmiotem lub podmiotami z warunkami, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, oraz potwierdza prawidłowość wyboru metody ustalania cen transakcyjnych w uznanych przez ten organ warunkach, w tym określa:

    1) profil funkcjonalny podmiotów powiązanych, których dotyczą uznane warunki, obejmujący w szczególności pełnione funkcje, ponoszone ryzyka i zaangażowane aktywa;

    2) algorytm kalkulacji ceny transakcyjnej;

    3) inne reguły stosowania metody ustalania cen transakcyjnych.

§ 2. Organ właściwy w sprawie porozumienia, na wniosek podmiotu krajowego, uznaje porównywalność istotnych warunków ustalonych w umowie o podziale kosztów zawartej z powiązanym z nim podmiotem lub podmiotami z warunkami, jakie ustaliłyby między sobą podmioty niezależne, w tym:

    1) profil funkcjonalny podmiotów powiązanych, pomiędzy którymi została zawarta umowa o podziale kosztów, obejmujący w szczególności pełnione funkcje, ponoszone ryzyka i zaangażowane aktywa;

    2) algorytm podziału kosztów;

    3) inne reguły podziału kosztów.

§ 3. W sprawach, o których mowa w § 1 i 2, wydaje się decyzje w sprawie porozumienia.

Istniejące wersje czasowe art. 20b
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2018.04.27 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 800
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 20b. Na wniosek podmiotu krajowego, w sprawach, o których mowa w art. 20a, organ właściwy w sprawie porozumienia może porozumiewać się z władzą podatkową właściwą dla podmiotu zagranicznego powiązanego z podmiotem krajowym (porozumienie dwustronne) lub władzami podatkowymi właściwymi dla podmiotów zagranicznych powiązanych z podmiotem krajowym (porozumienie wielostronne), w przypadku gdy warunki, o których mowa w art. 20a § 1, dotyczą podmiotu lub podmiotów zagranicznych.

Istniejące wersje czasowe art. 20c
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2012.07.03 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 749
2015.05.06 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 613
2016.01.01
zmieniony przez
2017.02.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 201
2017.03.01
zmieniony przez
2018.04.27 Tekst jednolity