Facebook

Kliknij ten link, aby przejść do panelu logowania.
Teraz do wszystkich płatnych Serwisów internetowych
Wydawnictwa Podatkowego GOFIN loguj się w jednym
miejscu.


Po zalogowaniu znajdziesz menu z linkiem do swojego
konta abonenta i dodatkowych opcji.

Jak szukać?»

Ujednolicone przepisy prawne - www.przepisy.gofin.pl
Aktualnie jesteś: Ujednolicone przepisy prawne (strona główna) »  »  Ustawa z dnia 20.02.2015 r. o odnawialnych źródłach ...

Ustawa z dnia 20.02.2015 r. o odnawialnych źródłach energii1)

 Dz. U. z 2015 r. poz. 478
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
Wyświetl wersje poprzedzające
 Dz. U. z 2020 r. poz. 261
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
Wyświetl wcześniejsze wersje
2021.02.18 - bieżąca
Wyświetl późniejsze wersje
 zmieniony przez
zmiany w:

Uwaga od redakcji:
Zmiany, które wchodzą w życie w wybranej wersji czasowej - zaznaczono kolorem

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Istniejące wersje czasowe art. 1
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 1. 1. Ustawa określa:

    1) zasady i warunki wykonywania działalności w zakresie wytwarzania:

      a) energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii,

      b) biogazu rolniczego

    - w instalacjach odnawialnego źródła energii,

      c) biopłynów;

    2) mechanizmy i instrumenty wspierające wytwarzanie:

      a) energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii,

      b) biogazu rolniczego,

      c) ciepła

    - w instalacjach odnawialnego źródła energii;

    3) zasady wydawania gwarancji pochodzenia energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii w instalacjach odnawialnego źródła energii;

    4) zasady realizacji krajowego planu działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych;

    5) warunki i tryb certyfikowania instalatorów mikroinstalacji, małych instalacji i instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej nie większej niż 600 kW oraz akredytowania organizatorów szkoleń;

    6) zasady współpracy międzynarodowej w zakresie odnawialnych źródeł energii oraz wspólnych projektów inwestycyjnych.

2. Przepisów ustawy nie stosuje się do biokomponentów, paliw ciekłych i biopaliw ciekłych zużywanych w transporcie w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. z 2017 r. poz. 285 i 624), zwanej dalej "ustawą o biokomponentach i biopaliwach ciekłych", z wyłączeniem przepisów rozdziału 6.

3. Do przyłączenia instalacji odnawialnego źródła energii do sieci stosuje się przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 220 i 791), zwanej dalej "ustawą - Prawo energetyczne".

4. Przepisy ustawy nie naruszają przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Istniejące wersje czasowe art. 2
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2016.07.01
zmieniony przez
2017.01.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.01
zmieniony przez
2018.07.14
zmieniony przez
2018.10.01
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.08.29
zmieniony przez
2020.01.01
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

    1) biogaz - gaz uzyskany z biomasy, w szczególności z instalacji przeróbki odpadów zwierzęcych lub roślinnych, oczyszczalni ścieków oraz składowisk odpadów;

    2) biogaz rolniczy - gaz otrzymywany w procesie fermentacji metanowej surowców rolniczych, produktów ubocznych rolnictwa, płynnych lub stałych odchodów zwierzęcych, produktów ubocznych, odpadów lub pozostałości z przetwórstwa produktów pochodzenia rolniczego lub biomasy leśnej, lub biomasy roślinnej zebranej z terenów innych niż zaewidencjonowane jako rolne lub leśne, z wyłączeniem biogazu pozyskanego z surowców pochodzących z oczyszczalni ścieków oraz składowisk odpadów;

    3) biomasa - stałe lub ciekłe substancje pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, które ulegają biodegradacji, pochodzące z produktów, odpadów i pozostałości z produkcji rolnej i leśnej oraz przemysłu przetwarzającego ich produkty, oraz ziarna zbóż niespełniające wymagań jakościowych dla zbóż w zakupie interwencyjnym określonych w art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1272/2009 z dnia 11 grudnia 2009 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zakupu i sprzedaży produktów rolnych w ramach interwencji publicznej (Dz. Urz. UE L 349 z 29.12.2009, str. 1, z późn. zm.) i ziarna zbóż, które nie podlegają zakupowi interwencyjnemu, a także ulegająca biodegradacji część odpadów przemysłowych i komunalnych, pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, w tym odpadów z instalacji do przetwarzania odpadów oraz odpadów z uzdatniania wody i oczyszczania ścieków, w szczególności osadów ściekowych, zgodnie z przepisami o odpadach w zakresie kwalifikowania części energii odzyskanej z termicznego przekształcania odpadów;

    3a) biomasa lokalna - biomasę pochodzącą z upraw energetycznych, a także odpady lub pozostałości z produkcji rolnej oraz przemysłu przetwarzającego jej produkty, zboża inne niż pełnowartościowe, pozyskane w sposób zrównoważony, określony w przepisach wydanych na podstawie art. 119;

    4) biopłyny - ciekłe paliwa dla celów energetycznych innych niż w transporcie, w tym do wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła, wytworzone z biomasy lub ziaren zbóż pełnowartościowych, wykorzystywane w instalacjach spełniających wymagania w zakresie standardów emisyjnych, o ile takie standardy zostały określone na podstawie przepisów o ochronie środowiska;

    5) dedykowana instalacja spalania biomasy - instalację odnawialnego źródła energii, w której są spalane wyłącznie biomasa, biogaz, biogaz rolniczy lub biopłyny albo biomasa, biogaz, biogaz rolniczy lub biopłyny i paliwo pomocnicze;

    6) dedykowana instalacja spalania wielopaliwowego - instalację spalania wielopaliwowego, w której udział liczony według wartości energetycznej biomasy, biopłynów, biogazu lub biogazu rolniczego jest większy niż 15% w łącznej wartości energetycznej wszystkich spalonych paliw zużytych do wytworzenia energii elektrycznej lub ciepła w tej instalacji w okresie rozliczeniowym określonym we wniosku, o którym mowa w art. 45 ust. 1, albo w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w art. 83 ust. 2, o ile instalacja ta:

      a) jest wyposażona w odrębne linie technologiczne służące do transportu do komory paleniskowej biomasy, biopłynu, biogazu lub biogazu rolniczego lub

      b) wykorzystuje technologię fluidalną przeznaczoną do spalania odpadów przemysłowych wspólnie z paliwami kopalnymi lub paliwami powstałymi z ich przetworzenia oraz z biomasą, biopłynem, biogazem lub z biogazem rolniczym;

    7) (uchylony)

    7a) drewno energetyczne - surowiec drzewny, który ze względu na cechy jakościowo-wymiarowe i fizykochemiczne posiada obniżoną wartość techniczną i użytkową uniemożliwiającą jego przemysłowe wykorzystanie;

    8) dystrybucja - dystrybucję w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;

    9) energia aerotermalna - energię o charakterze nieantropogenicznym magazynowaną w postaci ciepła w powietrzu na danym terenie;

    10) energia geotermalna - energię o charakterze nieantropogenicznym skumulowaną w postaci ciepła pod powierzchnią ziemi;

    11) energia hydrotermalna - energię o charakterze nieantropogenicznym skumulowaną w postaci ciepła w wodach powierzchniowych;

    11a) hybrydowa instalacja odnawialnego źródła energii - zespół co najmniej dwóch instalacji odnawialnych źródeł energii, wykorzystujących wyłącznie odnawialne źródła energii, różniących się charakterystyką dyspozycyjności wytwarzanej energii i tworzących w wyniku połączenia spójny funkcjonalnie i obszarowo zestaw zapewniający odbiorcy stały dostęp do energii elektrycznej stosownie do wymagań jakościowych określonych w przepisach prawa energetycznego; taki zespół instalacji może być też wspomagany magazynem energii wytworzonej z tego zespołu i wówczas oddawana z niego energia elektryczna jest traktowana jako energia z odnawialnego źródła energii;

    12) hydroenergia - energię spadku śródlądowych wód powierzchniowych, z wyłączeniem energii uzyskiwanej z pracy pompowej w elektrowniach szczytowo-pompowych lub elektrowniach wodnych z członem pompowym;

    13) instalacja odnawialnego źródła energii - instalację stanowiącą wyodrębniony zespół:

      a) urządzeń służących do wytwarzania energii i wyprowadzania mocy, w których energia elektryczna lub ciepło są wytwarzane z odnawialnych źródeł energii, lub

      b) obiektów budowlanych i urządzeń stanowiących całość techniczno-użytkową służący do wytwarzania biogazu rolniczego

    - a także połączony z tym zespołem magazyn energii, w tym magazyn biogazu rolniczego;

    14) instalacja termicznego przekształcania odpadów - instalację odnawialnego źródła energii będącą spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2016 r. poz. 1987 i 1954 oraz z 2017 r. poz. 785), w której część wytwarzanej energii elektrycznej i ciepła pochodzi z ulegającej biodegradacji części odpadów przemysłowych lub komunalnych, pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, w tym odpadów z instalacji do przetwarzania odpadów oraz odpadów z uzdatniania wody i oczyszczania ścieków, w szczególności osadów ściekowych, zgodnie z przepisami o odpadach w zakresie kwalifikowania części energii odzyskanej z termicznego przekształcania odpadów;

    15) instalacja spalania wielopaliwowego - instalację odnawialnego źródła energii, w której energia elektryczna lub ciepło są wytwarzane z biomasy, biopłynów, biogazu lub biogazu rolniczego spalanych wspólnie z innymi paliwami;

    15a) klaster energii - cywilnoprawne porozumienie, w skład którego mogą wchodzić osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki naukowe, instytuty badawcze lub jednostki samorządu terytorialnego, dotyczące wytwarzania i równoważenia zapotrzebowania, dystrybucji lub obrotu energią z odnawialnych źródeł energii lub z innych źródeł lub paliw, w ramach sieci dystrybucyjnej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV, na obszarze działania tego klastra nieprzekraczającym granic jednego powiatu w rozumieniu ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 814, 1579 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 730) lub 5 gmin w rozumieniu ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446, 1579 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 730); klaster energii reprezentuje koordynator, którym jest powołana w tym celu spółdzielnia, stowarzyszenie, fundacja lub wskazany w porozumieniu cywilnoprawnym dowolny członek klastra energii, zwany dalej "koordynatorem klastra energii";

    16) końcowe zużycie energii brutto - nośniki energii dostarczone do celów energetycznych przemysłowi, sektorowi transportowemu, gospodarstwom domowym, sektorowi usługowemu, w tym sektorowi świadczącemu usługi publiczne, rolnictwu, leśnictwu i rybołówstwu, łącznie ze:

      a) zużyciem energii elektrycznej i ciepła przez przemysł energetyczny na wytwarzanie energii elektrycznej i ciepła,

      b) stratami energii elektrycznej i ciepła powstającymi podczas ich przesyłania i dystrybucji;

    17) magazyn energii - wyodrębnione urządzenie lub zespół urządzeń służących do przechowywania energii w dowolnej postaci, niepowodujących emisji będących obciążeniem dla środowiska, w sposób pozwalający co najmniej na jej częściowe odzyskanie;

    18) mała instalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 40 kW i nie większej niż 200 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV lub o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu większej niż 120 kW i nie większej niż 600 kW;

    19) mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 40 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV lub o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 120 kW;

    20) odbiorca - odbiorcę w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;

    21) odbiorca końcowy - odbiorcę końcowego w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;

    22) odnawialne źródło energii - odnawialne, niekopalne źródła energii obejmujące energię wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię aerotermalną, energię geotermalną, energię hydrotermalną, hydroenergię, energię fal, prądów i pływów morskich, energię otrzymywaną z biomasy, biogazu, biogazu rolniczego oraz z biopłynów;

    23) operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego - operatora systemu dystrybucyjnego w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;

    24) operator systemu dystrybucyjnego gazowego - operatora systemu dystrybucyjnego w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;

    25) operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego - operatora systemu przesyłowego w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;

    26) paliwo gazowe - paliwo gazowe w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;

    27) paliwo pomocnicze - paliwo inne niż biomasa, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy stosowane wyłącznie do uruchomienia instalacji odnawialnego źródła energii, w której zastosowane zabezpieczenia techniczne uniemożliwiają wytwarzanie z niego energii elektrycznej;

    27a) prosument - odbiorcę końcowego dokonującego zakupu energii elektrycznej na podstawie umowy kompleksowej, wytwarzającego energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji w celu jej zużycia na potrzeby własne, niezwiązane z wykonywaną działalnością gospodarczą regulowaną ustawą z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646), zwaną dalej "ustawą - Prawo przedsiębiorców";

    28) przedsiębiorstwo energetyczne - przedsiębiorstwo energetyczne w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;

    29) przesyłanie - przesyłanie w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;

    30) rozruch technologiczny - pracę instalacji odnawialnego źródła energii mającą na celu wyłącznie przeprowadzenie prób i testów umożliwiających końcowy odbiór tej instalacji;

    31) sieci - sieci w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;

    32) sieć dystrybucyjna - sieć dystrybucyjną w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;

    33) sieć przesyłowa - sieć przesyłową w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;

    33a) spółdzielnia energetyczna - spółdzielnię w rozumieniu ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2016 r. poz. 21, 996 i 1250), której przedmiotem działalności jest wytwarzanie:

      a) energii elektrycznej w instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 10 MW lub

      b) biogazu w instalacjach odnawialnego źródła energii o rocznej wydajności nie większej niż 40 mln m3 lub

      c) ciepła w instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy osiągalnej w skojarzeniu nie większej niż 30 MWt

    - i równoważenie zapotrzebowania, dystrybucji lub obrotu energii elektrycznej, biogazu lub ciepła na potrzeby własne spółdzielni energetycznej i jej członków, przyłączonych do zdefiniowanej obszarowo sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej o napięciu niższym niż 110 kV lub dystrybucyjnej gazowej lub sieci ciepłowniczej, na obszarze gmin wiejskich lub miejsko-wiejskich w rozumieniu przepisów o statystyce publicznej;

    34) układ hybrydowy - instalację odnawialnego źródła energii, wytwarzającą energię elektryczną albo energię elektryczną i ciepło, w której w procesie wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła są wykorzystywane nośniki energii wytwarzane oddzielnie z odnawialnych źródeł energii, z możliwością wykorzystania paliwa pomocniczego, i ze źródeł energii innych niż odnawialne, pracujące na wspólny kolektor oraz zużywane wspólnie w tej jednostce wytwórczej do wytworzenia energii elektrycznej lub ciepła;

    35) układ rozdzielony - układ urządzeń służący do wytwarzania energii elektrycznej albo ciepła w odrębnych procesach technologicznych;

    35a) umowa kompleksowa - umowę kompleksową w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;

    36) wartość początkowa - wartość początkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r. poz. 1047 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 61, 245 i 791);

    37) wyłączna strefa ekonomiczna - obszar wyłącznej strefy ekonomicznej Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2016 r. poz. 2145 oraz z 2017 r. poz. 32, 60 i 785);

    38) wysokosprawna kogeneracja - wysokosprawną kogenerację w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;

    39) wytwórca - podmiot, który ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, wytwarzający energię elektryczną lub ciepło z odnawialnych źródeł energii lub wytwarzający biogaz rolniczy w instalacjach odnawialnego źródła energii znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w wyłącznej strefie ekonomicznej;

    40) zboża pełnowartościowe - ziarna zbóż spełniające wymagania jakościowe dla zbóż w zakupie interwencyjnym określone w art. 7 rozporządzenia wymienionego w pkt 3, które podlegają zakupowi interwencyjnemu.

Istniejące wersje czasowe art. 2a
2019.08.29
dodany przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 2a

Art. 3. Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania energii elektrycznej:

    1) w mikroinstalacji;

    2) w małej instalacji;

    3) z biogazu rolniczego;

    4) wyłącznie z biopłynów.

Rozdział 2

Zasady i warunki wykonywania działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji oraz małej instalacji, z wyłączeniem wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego lub z biopłynów

Istniejące wersje czasowe art. 4
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2016.07.01
zmieniony przez
2017.01.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.14
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.08.29
zmieniony przez
2020.02.15
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
2020.02.29
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 4. 1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez prosumenta do sieci elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w stosunku ilościowym 1 do 0,7 z wyjątkiem mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 10 kW, dla których ten stosunek ilościowy wynosi 1 do 0,8.

2. Rozliczenia ilości energii, o której mowa w ust. 1, dokonuje się na podstawie wskazań urządzenia pomiarowo-rozliczeniowego dla danej mikroinstalacji.

3. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej i pobranej z sieci przez prosumenta, na podstawie wskazań urządzenia pomiarowo-rozliczeniowego dla danej mikroinstalacji, po uzyskaniu danych pomiarowych od operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, przekazanych przez tego operatora w taki sposób aby ilość wprowadzonej i pobranej przez prosumenta energii była rozliczona po wcześniejszym sumarycznym bilansowaniu ilości energii z wszystkich faz dla trójfazowych mikroinstalacji.

4. Od ilości rozliczonej energii elektrycznej, w sposób, o którym mowa w ust. 1, prosument nie uiszcza:

    1) na rzecz sprzedawcy, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, opłat z tytułu jej rozliczenia;

    2) opłat za usługę dystrybucji, których wysokość zależy od ilości energii elektrycznej pobranej przez prosumenta; opłaty te są uiszczane przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, wobec operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, do sieci którego przyłączona jest mikroinstalacja.

5. Rozliczeniu podlega energia elektryczna wprowadzona do sieci nie wcześniej niż na 365 dni przed dniem dokonania odczytu rozliczeniowego w bieżącym okresie rozliczeniowym. Jako datę wprowadzenia energii elektrycznej do sieci w danym okresie rozliczeniowym przyjmuje się datę odczytu rozliczeniowego, na podstawie którego określana jest ilość energii elektrycznej wprowadzonej w całym okresie rozliczeniowym.

6. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, informuje prosumenta o ilości rozliczonej energii, o której mowa w ust. 1, zgodnie z okresami rozliczeniowymi przyjętymi w umowie kompleksowej.

7. W zakresie nieuregulowanym ustawą do rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, w przypadku prosumenta będącego konsumentem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz. 459) stosuje się przepisy o ochronie praw odbiorcy końcowego oraz przepisy dotyczące ochrony konsumenta.

8. Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców.

9. Wprowadzanie energii elektrycznej do sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710, z późn. zm.).

10. Pobrana energia podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1, jest zużyciem energii wyprodukowanej przez danego prosumenta w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 43 i 60).

11. Nadwyżką ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez prosumenta do sieci wobec ilości energii pobranej przez niego z tej sieci dysponuje sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w ust. 4.

12. Nadwyżka ilości energii elektrycznej, o której mowa w ust. 11, nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1888, z późn. zm.).

Istniejące wersje czasowe art. 5
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.08.29
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 5. 1. Wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji, będący:

    1) prosumentem,

    2) przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców

- informuje operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, do którego sieci ma zostać przyłączona mikroinstalacja, o terminie przyłączenia mikroinstalacji, lokalizacji przyłączenia mikroinstalacji, rodzaju odnawialnego źródła energii użytego w tej mikroinstalacji oraz mocy zainstalowanej elektrycznej mikroinstalacji, nie później niż w terminie 30 dni przed dniem planowanego przyłączenia mikroinstalacji do sieci operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego.

2. Wytwórca, o którym mowa w ust. 1, informuje operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, do sieci którego została przyłączona mikroinstalacja, o:

    1) zmianie rodzaju odnawialnego źródła energii użytego w mikroinstalacji lub jej mocy zainstalowanej elektrycznej - w terminie 14 dni od dnia zmiany tych danych;

    2) zawieszeniu trwającym od 30 dni do 24 miesięcy lub zakończeniu wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji - w terminie 45 dni od dnia zawieszenia lub zakończenia wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji.

Istniejące wersje czasowe art. 6
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2015.12.31
zmieniony przez
2016.07.01
uchylony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 6. (uchylony)

Istniejące wersje czasowe art. 6a
2018.07.14
dodany przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.08.29
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
2020.02.29
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 6a

Istniejące wersje czasowe art. 7
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 7. Działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w małej instalacji, zwana dalej "działalnością gospodarczą w zakresie małych instalacji", jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru wytwórców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji, zwanego dalej "rejestrem wytwórców energii w małej instalacji".

Istniejące wersje czasowe art. 8
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.14
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 8. 1. Rejestr wytwórców energii w małej instalacji prowadzi Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, zwany dalej "Prezesem URE".

2. Prezes URE dokonuje wpisu do rejestru wytwórców energii w małej instalacji na podstawie wniosku wytwórcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji.

Istniejące wersje czasowe art. 9
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2015.12.31
zmieniony przez
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
2020.02.29
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 9. 1. Wytwórca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji jest obowiązany:

    1) posiadać dokumenty potwierdzające tytuł prawny do:

      a) obiektów budowlanych, w których będzie wykonywana działalność gospodarcza w zakresie małych instalacji,

      b) małej instalacji;

    2) posiadać zawartą umowę o przyłączenie małej instalacji do sieci;

    3) dysponować odpowiednimi obiektami i instalacjami, w tym urządzeniami technicznymi, spełniającymi wymagania określone w szczególności w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, w przepisach sanitarnych i w przepisach o ochronie środowiska, umożliwiającymi prawidłowe wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie małych instalacji;

    4) nie wykorzystywać podczas wytwarzania energii elektrycznej w małej instalacji paliw kopalnych lub paliw powstałych z ich przetworzenia, lub biomasy, biogazu, biogazu rolniczego i biopłynów, do których dodano substancje niebędące biomasą, biogazem, biogazem rolniczym lub biopłynami zwiększające ich wartość opałową;

    5) prowadzić dokumentację dotyczącą łącznej ilości:

      a) energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w małej instalacji,

      b) energii elektrycznej sprzedanej sprzedawcy zobowiązanemu, o którym mowa w art. 40 ust. 1, która została wytworzona z odnawialnych źródeł energii w małej instalacji i wprowadzona do sieci dystrybucyjnej,

      c) zużytych paliw do wytwarzania energii elektrycznej w małej instalacji oraz rodzaju tych paliw,

      d) energii elektrycznej sprzedanej odbiorcom końcowym;

    6) posiadać dokumentację potwierdzającą datę wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej w małej instalacji lub jej wytworzenia po modernizacji tej instalacji oraz datę zakończenia jej modernizacji;

    7) przekazywać Prezesowi URE sprawozdania kwartalne zawierające informacje, o których mowa w pkt 5, w terminie 30 dni od dnia zakończenia kwartału;

    8) przekazywać Prezesowi URE informacje, o których mowa w pkt 6, w terminie 30 dni od dnia wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej w małej instalacji lub jej wytworzenia po modernizacji tej instalacji oraz od dnia zakończenia jej modernizacji.

2. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 1 pkt 7, biorąc pod uwagę zakres danych wskazanych w ust. 1 pkt 5 oraz konieczność ujednolicenia formy przekazywania tych danych.

Istniejące wersje czasowe art. 10
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2015.12.31
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
2020.02.29
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 10. 1. Wniosek o wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji zawiera:

    1) oznaczenie wytwórcy, jego siedziby, adresu i inne dane teleadresowe;

    2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) wytwórcy;

    3) numer wpisu wytwórcy we właściwym rejestrze;

    4) dane osoby uprawnionej do reprezentacji wytwórcy, jej adres lub numer telefonu - w przypadku, gdy taka osoba została wyznaczona przez wytwórcę;

    5) określenie rodzaju i zakresu wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie małych instalacji oraz miejsca lub miejsc i przewidywanej daty rozpoczęcia jej wykonywania;

    6) opis małej instalacji, w szczególności określenie jej rodzaju i łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej lub mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu.

2. Do wniosku o wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji dołącza się oświadczenia wytwórcy o:

    1) niezaleganiu z uiszczaniem podatków, opłat oraz składek na ubezpieczenie społeczne;

    2) zgodności z prawdą danych zawartych we wniosku i spełnieniu warunków, o których mowa w art. 9 ust. 1, o następującej treści:

    "Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że:

      1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji są kompletne i zgodne z prawdą;

      2) znane mi są warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w małej instalacji określone w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii i spełniam warunki określone w art. 9 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy."; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

3. Oświadczenia, o których mowa w ust. 2, zawierają:

    1) oznaczenie wytwórcy, jego siedziby i adresu oraz miejsca i datę złożenia oświadczenia;

    2) podpis wytwórcy albo osoby uprawnionej do reprezentacji wytwórcy, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

4. W przypadku gdy:

    1) wniosek o wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji nie zawiera danych, o których mowa w ust. 1, lub

    2) do wniosku o wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji nie dołączono oświadczeń określonych w ust. 2

- Prezes URE niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

5. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji, biorąc pod uwagę zakres przekazywanych danych oraz konieczność ujednolicenia formy ich przekazywania.

Istniejące wersje czasowe art. 11
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 11. 1. Do rejestru wytwórców energii w małej instalacji wpisuje się dane, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1-3 i 5.

2. Rejestr wytwórców energii w małej instalacji może być prowadzony w systemie teleinformatycznym.

3. Rejestr wytwórców energii w małej instalacji jest jawny.

4. Prezes URE prostuje z urzędu wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji zawierający oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym.

Istniejące wersje czasowe art. 11a
2018.04.30
dodany przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 11a. 1. Prezes URE jest obowiązany dokonać wpisu wytwórcy do rejestru wytwórców energii w małej instalacji w terminie 7 dni od dnia wpływu do niego wniosku o wpis wraz z oświadczeniami, o których mowa w art. 10 ust. 2.

2. Jeżeli Prezes URE nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust. 1, a od dnia wpływu do niego wniosku upłynęło 14 dni, wytwórca może rozpocząć działalność. Nie dotyczy to przypadku, gdy Prezes URE wezwał wytwórcę do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7 dni od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.

3. Prezes URE wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru.

Art. 12. 1. Wytwórca wpisany do rejestru wytwórców energii w małej instalacji pisemnie informuje Prezesa URE o:

    1) zmianie danych zawartych w tym rejestrze,

    2) zakończeniu lub zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie małych instalacji

- w terminie 14 dni od dnia zmiany tych danych albo od dnia zakończenia lub zawieszenia wykonywania tej działalności.

2. Na podstawie informacji, o której mowa w ust. 1, Prezes URE dokonuje zmiany wpisu w rejestrze wytwórców energii w małej instalacji.

Istniejące wersje czasowe art. 13
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 13. Prezes URE, w drodze decyzji, odmawia wpisu do rejestru wytwórców energii w małej instalacji, w przypadku gdy:

    1) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące wytwórcy wykonywania działalności gospodarczej w zakresie małych instalacji;

    2) w okresie 3 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku o wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji wytwórcę wykreślono z tego rejestru z przyczyn, o których mowa w art. 14 ust. 1.

Istniejące wersje czasowe art. 14
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14. 1. Prezes URE wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez wytwórcę działalności gospodarczej w zakresie małych instalacji w przypadku:

    1) złożenia przez wytwórcę oświadczenia, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 1 lub 2, niezgodnego ze stanem faktycznym;

    2) posługiwania się przez wytwórcę nieprawdziwymi dokumentami, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub 2;

    3) nieusunięcia przez wytwórcę naruszeń warunków, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1-3 i 6, w terminie wyznaczonym przez Prezesa URE;

    4) naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4 i 5.

2. Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 3 Prezes URE wyznacza termin usunięcia stwierdzonych naruszeń.

Istniejące wersje czasowe art. 15
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 15. 1. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 14 ust. 1, Prezes URE z urzędu wykreśla wytwórcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji z rejestru wytwórców energii w małej instalacji.

2. Wytwórca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji, którego wykreślono z rejestru wytwórców energii w małej instalacji, może uzyskać ponowny wpis do tego rejestru nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji, o której mowa w art. 14 ust. 1.

2a. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do wytwórcy, który wykonywał działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji bez wpisu do rejestru wytwórców energii w małej instalacji. Nie dotyczy to sytuacji określonej w art. 11a ust. 2.

3. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 14 ust. 1, Prezes URE informuje sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, o wykreśleniu wytwórcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji z rejestru wytwórców energii w małej instalacji, w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji.

Istniejące wersje czasowe art. 16
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 16. 1. Od decyzji, o której mowa w art. 14 ust. 1, wytwórcy wykonującemu działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

2. Postępowanie w sprawie odwołania od decyzji Prezesa URE toczy się według przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą - Kodeks postępowania cywilnego", o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji energetyki.

3. Do postanowień wydanych przez Prezesa URE, na które przysługuje zażalenie, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

Istniejące wersje czasowe art. 16a
2018.04.30
dodany przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.11.25
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 16a. Prezes URE wykreśla wytwórcę z rejestru wytwórców energii w małej instalacji na jego wniosek, a także po uzyskaniu informacji o zgonie wytwórcy lub po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.

Istniejące wersje czasowe art. 17
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2015.12.31
zmieniony przez
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.14
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
2020.02.29
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 17. 1. Na podstawie:

    1) danych zawartych w rejestrze wytwórców energii w małej instalacji,

    2) sprawozdań, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 7,

    3) informacji, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 8

- Prezes URE sporządza zbiorczy raport roczny.

2. Zbiorczy raport roczny zawiera:

    1) wykaz wytwórców energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji i w małej instalacji;

    2) informację o łącznej ilości energii elektrycznej:

      a) wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji i w małej instalacji,

      b) sprzedanej sprzedawcy zobowiązanemu, o którym mowa w art. 40 ust. 1, która została wytworzona z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji lub w małej instalacji i wprowadzona do sieci dystrybucyjnej.

3. Prezes URE:

    1) przekazuje zbiorczy raport roczny ministrowi właściwemu do spraw energii, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku sprawozdawczym;

    2) udostępnia zbiorczy raport roczny w Biuletynie Informacji Publicznej URE, z zachowaniem przepisów o ochronie danych osobowych.

Istniejące wersje czasowe art. 18
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 18. 1. W sprawach dotyczących wykonywania działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji i w małej instalacji w zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy - Prawo przedsiębiorców.

2. Prezes URE ma prawo wglądu do dokumentów, żądania przedstawienia dokumentów lub informacji mających znaczenie dla oceny wykonania obowiązków, o których mowa w art. 7 oraz w art. 9, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.

Rozdział 3

Zasady i warunki wykonywania działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego lub biopłynów oraz wytwarzania biogazu rolniczego lub biopłynów

Istniejące wersje czasowe art. 18a
2016.07.01
dodany przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.08.29
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 18a. Przepisy art. 4 i art. 5 stosuje się do prosumentów wytwarzających energię elektryczną z biogazu rolniczego.

Istniejące wersje czasowe art. 19
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.14
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 19. 1. Wytwórca biogazu rolniczego w instalacji odnawialnego źródła energii o rocznej wydajności biogazu rolniczego do 160 tys. m3, zwanej dalej "mikroinstalacją biogazu rolniczego", lub wytwórca energii elektrycznej z biogazu rolniczego w mikroinstalacji będący osobą fizyczna wpisaną do ewidencji producentów, o której mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, może sprzedać:

    1) energię elektryczną lub ciepło wytworzone z biogazu rolniczego w mikroinstalacji;

    2) biogaz rolniczy wytworzony w mikroinstalacji biogazu rolniczego.

2. Wytwarzanie i sprzedaż energii elektrycznej, ciepła lub biogazu rolniczego w mikroinstalacjach, o których mowa w ust. 1, stanowi działalność wytwórczą w rolnictwie w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców.

Istniejące wersje czasowe art. 20
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 20. 1. Wytwórca, o którym mowa w art. 19 ust. 1, lub wytwórca będący przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców, wykonujący działalność, o której mowa w art. 19 ust. 1, nie później niż na 30 dni przed dniem planowanego przyłączenia mikroinstalacji lub mikroinstalacji biogazu rolniczego do sieci dystrybucyjnej, pisemnie informują operatora systemu dystrybucyjnego:

    1) elektroenergetycznego, w przypadku gdy do jego sieci ma zostać przyłączona mikroinstalacja, o planowanym terminie jej przyłączenia, planowanej lokalizacji oraz rodzaju i mocy zainstalowanej elektrycznej mikroinstalacji;

    2) gazowego, w przypadku gdy do jego sieci ma zostać przyłączona mikroinstalacja biogazu rolniczego, o planowanym terminie jej przyłączenia, planowanej lokalizacji oraz maksymalnej rocznej wydajności tej mikroinstalacji.

2. Wytwórca, o którym mowa w ust. 1, którego mikroinstalacja jest przyłączona do sieci operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego jest obowiązany informować tego operatora o:

    1) zmianie mocy zainstalowanej elektrycznej mikroinstalacji - w terminie 14 dni od dnia zmiany;

    2) zawieszeniu trwającym od 30 dni do 24 miesięcy lub zakończeniu wytwarzania energii elektrycznej w mikroinstalacji - w terminie 45 dni od dnia zawieszenia lub zakończenia wytwarzania energii elektrycznej;

    3) terminie wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej w mikroinstalacji - w terminie 14 dni od dnia jej wytworzenia.

3. Wytwórca, o którym mowa w ust. 1, którego mikroinstalacja biogazu rolniczego jest przyłączona do sieci operatora systemu dystrybucyjnego gazowego jest obowiązany informować tego operatora o:

    1) zmianie maksymalnej rocznej wydajności mikroinstalacji biogazu rolniczego - w terminie 14 dni od dnia zmiany;

    2) zawieszeniu trwającym od 30 dni do 24 miesięcy lub zakończeniu wytwarzania biogazu rolniczego w mikroinstalacji biogazu rolniczego - w terminie 45 dni od dnia zmiany tych danych albo od dnia zawieszenia lub zakończenia wytwarzania biogazu rolniczego.

Istniejące wersje czasowe art. 21
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2017.09.01
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 21. 1. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego albo operator systemu dystrybucyjnego gazowego przekazuje Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, zwanemu dalej "Dyrektorem Generalnym KOWR", odpowiednio informacje o:

    1) wytwórcach energii elektrycznej z biogazu rolniczego w mikroinstalacji albo

    2) wytwórcach biogazu rolniczego,

    3) lokalizacji i rodzaju mikroinstalacji i jej mocy zainstalowanej elektrycznej albo

    4) rocznej wydajności instalacji odnawialnego źródła energii, przyłączonych do jego sieci

- w terminie 14 dni od dnia ich przyłączenia.

2. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego oraz operator systemu dystrybucyjnego gazowego przekazują Dyrektorowi Generalnemu KOWR informacje o:

    1) zmianie danych, o których mowa w ust. 1,

    2) odłączeniu mikroinstalacji albo instalacji odnawialnego źródła energii od jego sieci dystrybucyjnej

- w terminie 14 dni od dnia uzyskania informacji o zmianie tych danych albo od dnia ich odłączenia od sieci dystrybucyjnej.

Istniejące wersje czasowe art. 22
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2017.09.01
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.08.29
zmieniony przez
2020.01.01
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 22. 1. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego oraz operator systemu dystrybucyjnego gazowego, do których sieci została przyłączona instalacja, o której mowa w art. 20 ust. 1, przekazują Dyrektorowi Generalnemu KOWR sprawozdania kwartalne zawierające informacje dotyczące:

    1) odpowiednio ilości energii elektrycznej albo biogazu rolniczego wytworzonej przez poszczególnych wytwórców,

    2) łącznej ilości energii elektrycznej sprzedanej sprzedawcy zobowiązanemu, o którym mowa w art. 40 ust. 1, która została wytworzona z biogazu rolniczego w poszczególnych mikroinstalacjach i wprowadzona do jego sieci dystrybucyjnej - w przypadku wytwórców energii elektrycznej z biogazu rolniczego,

    3) ilości biogazu rolniczego wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej gazowej - w przypadku wytwórców biogazu rolniczego,

    4) wykazu odpowiednio wytwórców energii elektrycznej w mikroinstalacji albo wytwórców biogazu rolniczego

- w terminie 30 dni od dnia zakończenia kwartału.

2. Na podstawie sprawozdań kwartalnych, o których mowa w ust. 1, Dyrektor Generalny KOWR, w terminie 75 dni od dnia zakończenia kwartału, sporządza zbiorczy raport, który zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, z zachowaniem przepisów o ochronie danych osobowych.

Istniejące wersje czasowe art. 22a
2016.07.01
dodany przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.08.29
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 22a. Przepisów art. 20-22 nie stosuje się do prosumentów wytwarzających energię elektryczną z biogazu rolniczego.

Istniejące wersje czasowe art. 23
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 23. Działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania:

    1) biogazu rolniczego w instalacjach odnawialnego źródła energii innych niż mikroinstalacja biogazu rolniczego,

    2) energii elektrycznej z biogazu rolniczego w instalacjach innych niż mikroinstalacja

- zwana dalej "działalnością gospodarczą w zakresie biogazu rolniczego", jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru wytwórców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie biogazu rolniczego, zwanego dalej "rejestrem wytwórców biogazu rolniczego".

Istniejące wersje czasowe art. 24
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2017.09.01
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.08.29
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 24. 1. Rejestr wytwórców biogazu rolniczego prowadzi Dyrektor Generalny KOWR.

2. Dyrektor Generalny KOWR dokonuje wpisu do rejestru wytwórców biogazu rolniczego na podstawie wniosku wytwórcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie biogazu rolniczego.

3. Wytwórca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie biogazu rolniczego oraz wytwórca realizujący lub planujący realizację projektów inwestycyjnych dotyczących instalacji odnawialnego źródła energii, w której energia elektryczna będzie wytwarzana z biogazu rolniczego:

    1) wykonują obowiązek określony w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 256/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zgłaszania Komisji projektów inwestycyjnych dotyczących infrastruktury energetycznej w Unii Europejskiej, zastępującym rozporządzenie Rady (UE, EURATOM) nr 617/2010 oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 736/96 (Dz. Urz. UE L 84 z 20.03.2014, str. 61);

    2) przekazują Dyrektorowi Generalnemu KOWR informacje dotyczące infrastruktury energetycznej służącej do wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego w instalacjach odnawialnego źródła energii o mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 20 MW.

Istniejące wersje czasowe art. 25
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2017.09.01
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.14
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 25. Wytwórca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie biogazu rolniczego jest obowiązany:

    1) posiadać dokument potwierdzający tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których będzie wykonywana działalność gospodarcza w zakresie biogazu rolniczego;

    2) dysponować odpowiednimi obiektami i instalacjami, w tym urządzeniami technicznymi, spełniającymi wymagania określone w szczególności w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, w przepisach sanitarnych i w przepisach o ochronie środowiska, umożliwiającymi wykonywanie tej działalności gospodarczej;

    3) wykorzystywać wyłącznie substraty wymienione w art. 2 pkt 2;

    4) prowadzić dokumentację dotyczącą:

      a) ilości oraz rodzaju wszystkich substratów wykorzystanych do wytworzenia biogazu rolniczego lub do wytworzenia energii elektrycznej z biogazu rolniczego,

      b) łącznej ilości wytworzonego biogazu rolniczego, z wyszczególnieniem ilości biogazu rolniczego wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej gazowej, wykorzystanej do wytworzenia energii elektrycznej w układzie rozdzielonym lub kogeneracyjnym lub wykorzystanej w inny sposób,

      c) ilości energii elektrycznej wytworzonej z biogazu rolniczego w układzie rozdzielonym lub kogeneracyjnym,

      d) ilości energii elektrycznej sprzedanej, w tym ilości energii elektrycznej sprzedanej sprzedawcy zobowiązanemu, o którym mowa w art. 40 ust. 1, która została wytworzona z biogazu rolniczego i wprowadzona do sieci dystrybucyjnej,

      e) ilości produktu ubocznego powstałego w wyniku wytworzenia biogazu rolniczego;

    5) posiadać dokumentację potwierdzającą datę wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z biogazu rolniczego albo biogazu rolniczego w danej instalacji odnawialnego źródła energii lub datę modernizacji tej instalacji;

    6) przekazywać Dyrektorowi Generalnemu KOWR sprawozdania kwartalne zawierające informacje, o których mowa w pkt 4, w terminie 45 dni od dnia zakończenia kwartału;

    7) (uchylony)

Istniejące wersje czasowe art. 26
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2017.09.01
zmieniony przez
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 26. 1. Wniosek o wpis do rejestru wytwórców biogazu rolniczego zawiera:

    1) oznaczenie wytwórcy, jego siedziby i adresu;

    2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) wytwórcy;

    3) numer wpisu wytwórcy we właściwym rejestrze;

    4) określenie:

      a) rodzaju i zakresu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie biogazu rolniczego oraz miejsca lub miejsc jej wykonywania,

      b) rocznej wydajności instalacji odnawialnego źródła energii, w której jest wytwarzany biogaz rolniczy, mierzonej w m3/rok lub łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej instalacji odnawialnego źródła energii, w której jest wytwarzana energia elektryczna z biogazu rolniczego.

2. Do wniosku o wpis do rejestru wytwórców biogazu rolniczego dołącza się oświadczenia wytwórcy o:

    1) niezaleganiu z uiszczaniem podatków, opłat oraz składek na ubezpieczenie społeczne;

    2) zgodności z prawdą danych zawartych we wniosku i spełnieniu warunków, o których mowa w art. 25 pkt 1 i 2, o następującej treści:

    "Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że:

      1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru wytwórców biogazu rolniczego są kompletne i zgodne z prawdą;

      2) znane mi są warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania biogazu rolniczego lub wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego określone w art. 25 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii i spełniam warunki określone w art. 25 pkt 1 i 2."; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

3. Oświadczenia, o których mowa w ust. 2, zawierają:

    1) oznaczenie wytwórcy, jego siedziby i adresu oraz miejsca i datę złożenia oświadczenia;

    2) podpis wytwórcy albo osoby uprawnionej do reprezentacji wytwórcy, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

4. W przypadku gdy:

    1) wniosek o wpis do rejestru wytwórców biogazu rolniczego nie zawiera danych, o których mowa w ust. 1, lub

    2) do wniosku o wpis do rejestru wytwórców biogazu rolniczego nie dołączono oświadczeń określonych w ust. 2

- Dyrektor Generalny KOWR niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

5. Przepisy ust. 1-4 stosuje się do wniosku o zmianę danych zawartych w rejestrze wytwórców biogazu rolniczego.

Istniejące wersje czasowe art. 27
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 27. 1. Do rejestru wytwórców biogazu rolniczego wpisuje się dane, o których mowa w art. 26 ust. 1.

2. Rejestr wytwórców biogazu rolniczego może być prowadzony w systemie teleinformatycznym.

3. Rejestr wytwórców biogazu rolniczego jest jawny.

4. Dyrektor Generalny KOWR prostuje z urzędu wpis do rejestru wytwórców biogazu rolniczego zawierający oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym.

Istniejące wersje czasowe art. 27a
2018.04.30
dodany przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 27a. 1. Dyrektor Generalny KOWR jest obowiązany dokonać wpisu wytwórcy do rejestru wytwórców biogazu rolniczego w terminie 7 dni od dnia wpływu do niego wniosku o wpis wraz z oświadczeniami, o których mowa w art. 26 ust. 2.

2. Jeżeli Dyrektor Generalny KOWR nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust. 1, a od dnia wpływu do niego wniosku upłynęło 14 dni, wytwórca może rozpocząć działalność. Nie dotyczy to przypadku, gdy Dyrektor Generalny KOWR wezwał wytwórcę do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7 dni od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.

3. Dyrektor Generalny KOWR wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru.

Istniejące wersje czasowe art. 28
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2017.09.01
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 28. 1. Wytwórca wpisany do rejestru wytwórców biogazu rolniczego pisemnie informuje Dyrektora Generalnego KOWR o:

    1) zmianie danych zawartych w tym rejestrze,

    2) zakończeniu lub zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie biogazu rolniczego

- w terminie 14 dni od dnia zmiany tych danych albo od dnia zakończenia lub zawieszenia wykonywania tej działalności.

2. Na podstawie informacji, o której mowa w ust. 1, Dyrektor Generalny KOWR dokonuje zmiany wpisu w rejestrze wytwórców biogazu rolniczego.

3. Dyrektor Generalny KOWR przekazuje Prezesowi URE informacje o:

    1) zmianie dokonanej w rejestrze wytwórców biogazu rolniczego - w terminie 7 dni od dnia dokonania tej zmiany;

    2) wykorzystywaniu substratów innych niż wymienione w art. 2 pkt 2 - niezwłocznie po uzyskaniu takich informacji.

Istniejące wersje czasowe art. 29
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2017.09.01
zmieniony przez
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 29. Dyrektor Generalny KOWR, w drodze decyzji, odmawia wpisu do rejestru wytwórców biogazu rolniczego, w przypadku gdy:

    1) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące wytwórcy wykonywania działalności gospodarczej w zakresie biogazu rolniczego;

    2) w okresie 3 lat poprzedzających złożenie wniosku o wpis do rejestru wytwórców biogazu rolniczego wytwórcę wykreślono z tego rejestru z przyczyn, o których mowa w art. 30 ust. 1.

Istniejące wersje czasowe art. 30
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2017.09.01
zmieniony przez
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 30. 1. Dyrektor Generalny KOWR wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez wytwórcę działalności gospodarczej w zakresie biogazu rolniczego w przypadku:

    1) złożenia przez wytwórcę oświadczenia, o którym mowa w art. 26 ust. 2 pkt 1 lub 2, niezgodnego ze stanem faktycznym;

    2) posługiwania się przez wytwórcę nieprawdziwymi dokumentami, o których mowa w art. 25 pkt 1, 4 lub 5;

    3) nieusunięcia przez wytwórcę naruszeń warunków, o których mowa w art. 25 pkt 1, 2 i 6, w terminie wyznaczonym przez Dyrektora Generalnego KOWR;

    4) naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 25 pkt 3-5.

2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

3. Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 3 Dyrektor Generalny KOWR wyznacza termin usunięcia stwierdzonych naruszeń.

Istniejące wersje czasowe art. 31
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2017.09.01
zmieniony przez
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.08.29
zmieniony przez
2020.01.01
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 31. 1. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 1, Dyrektor Generalny KOWR z urzędu wykreśla wytwórcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie biogazu rolniczego z rejestru wytwórców biogazu rolniczego.

2. Wytwórca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie biogazu rolniczego, wobec którego wydano decyzję, o której mowa w art. 30 ust. 1, może uzyskać wpis do rejestru wytwórców biogazu rolniczego nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji.

3. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 1, Dyrektor Generalny KOWR informuje sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, o wykreśleniu wytwórcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie biogazu rolniczego z rejestru wytwórców biogazu rolniczego, w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji.

Istniejące wersje czasowe art. 31a
2018.04.30
dodany przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.11.25
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 31a. Dyrektor Generalny KOWR wykreśla wytwórcę z rejestru wytwórców biogazu rolniczego na jego wniosek, a także po uzyskaniu informacji o zgonie wytwórcy lub uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.

Istniejące wersje czasowe art. 32
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2015.12.31
zmieniony przez
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2017.09.01
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
2020.02.29
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 32. 1. Na podstawie:

    1) danych zawartych w rejestrze wytwórców biogazu rolniczego,

    2) sprawozdań, o których mowa w art. 22 ust. 1 oraz w art. 25 pkt 6

- Dyrektor Generalny KOWR sporządza zbiorczy raport roczny.

2. Zbiorczy raport roczny zawiera:

    1) informacje, o których mowa w art. 22 ust. 1 i art. 25 pkt 4;

    2) wykaz wytwórców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie biogazu rolniczego.

3. Dyrektor Generalny KOWR przekazuje zbiorczy raport roczny ministrowi właściwemu do spraw energii, ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, ministrowi właściwemu do spraw środowiska oraz Prezesowi URE, w terminie do dnia 31 marca roku następującego po roku sprawozdawczym.

Istniejące wersje czasowe art. 33
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2017.09.01
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 33. 1. Dyrektor Generalny KOWR może przeprowadzić kontrolę wykonywania działalności gospodarczej w zakresie biogazu rolniczego.

2. Czynności kontrolne wykonują pracownicy Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa na podstawie pisemnego upoważnienia Dyrektora Generalnego KOWR oraz po okazaniu legitymacji służbowej.

3. Osoby upoważnione do przeprowadzenia kontroli są uprawnione do:

    1) wstępu na teren nieruchomości, obiektów, lokali lub ich części, gdzie jest wykonywana działalność gospodarcza w zakresie biogazu rolniczego;

    2) żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji oraz udostępniania danych mających związek z przedmiotem kontroli.

4. Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół, który zawiera także wnioski i zalecenia oraz informację o sposobie złożenia zastrzeżeń co do jego treści. Termin do złożenia zastrzeżeń wynosi nie mniej niż 7 dni od dnia doręczenia protokołu.

5. Przeprowadzający kontrolę zamieszcza w protokole adnotację o odmowie podpisania protokołu przez kontrolowanego.

6. Dyrektor Generalny KOWR może upoważnić do przeprowadzenia kontroli inny organ administracji wyspecjalizowany w kontroli danego rodzaju działalności gospodarczej. Do kontroli przeprowadzanej przez ten organ przepisy ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.

Istniejące wersje czasowe art. 34
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2017.09.01
zmieniony przez
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 34. 1. Działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania:

    1) biopłynów,

    2) energii elektrycznej wyłącznie z biopłynów w instalacjach odnawialnego źródła energii

- zwana dalej "działalnością gospodarczą w zakresie biopłynów", jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru wytwórców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie biopłynów, zwanego dalej "rejestrem wytwórców biopłynów".

2. Rejestr wytwórców biopłynów prowadzi Dyrektor Generalny KOWR.

3. Dyrektor Generalny KOWR dokonuje wpisu do rejestru wytwórców biopłynów na podstawie wniosku wytwórcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie biopłynów.

Istniejące wersje czasowe art. 35
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2015.12.31
zmieniony przez
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2017.09.01
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
2020.02.29
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 35. 1. Wytwórca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie biopłynów jest obowiązany:

    1) posiadać dokument potwierdzający tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których będzie wykonywana działalność gospodarcza w zakresie biopłynów;

    2) dysponować odpowiednimi obiektami budowlanymi i instalacjami, w tym urządzeniami technicznymi, spełniającymi wymagania określone w szczególności w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, w przepisach sanitarnych i w przepisach o ochronie środowiska, umożliwiającymi wykonywanie tej działalności gospodarczej;

    3) wykorzystywać wyłącznie biomasę lub ziarna zbóż pełnowartościowych;

    4) prowadzić dokumentację dotyczącą:

      a) ilości oraz rodzaju biomasy lub ziaren zbóż pełnowartościowych, wykorzystanych do wytworzenia biopłynów,

      b) ilości i rodzaju wytworzonych biopłynów,

      c) ilości energii elektrycznej wytworzonej z biopłynów;

    5) posiadać dokumentację potwierdzającą datę:

      a) wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z biopłynów lub

      b) wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z biopłynów po modernizacji instalacji, w której ta energia została wytworzona, lub

      c) zakończenia modernizacji instalacji, w której energia elektryczna z biopłynów została wytworzona;

    6) przekazywać Dyrektorowi Generalnemu KOWR sprawozdania kwartalne zawierające informacje, o których mowa w pkt 4, w terminie 45 dni od dnia zakończenia kwartału;

    7) (uchylony)

2. Na podstawie:

    1) danych zawartych w rejestrze wytwórców biopłynów,

    2) sprawozdań, o których mowa w ust. 1 pkt 6,

    3) (uchylony)

- Dyrektor Generalny KOWR sporządza zbiorczy raport roczny.

3. Zbiorczy raport roczny zawiera:

    1) informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 4;

    2) wykaz wytwórców:

      a) wykonujących działalność gospodarczą w zakresie biopłynów,

      b) energii elektrycznej z biopłynów.

4. Dyrektor Generalny KOWR przekazuje zbiorczy raport roczny ministrowi właściwemu do spraw energii, ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, ministrowi właściwemu do spraw środowiska oraz Prezesowi URE, w terminie do dnia 31 marca roku następującego po roku sprawozdawczym.

Istniejące wersje czasowe art. 36
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 36. Do działalności gospodarczej w zakresie biopłynów przepisy art. 26-27a, art. 28 ust. 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 1, art. 29-31a oraz art. 33 stosuje się odpowiednio.

Istniejące wersje czasowe art. 37
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 37. W sprawach dotyczących wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego, energii elektrycznej wyłącznie z biopłynów, biogazu rolniczego, w instalacjach odnawialnego źródła energii, oraz wytwarzania biopłynów, w zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale, stosuje się przepisy ustawy - Prawo przedsiębiorców.

Istniejące wersje czasowe art. 38
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2017.09.01
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38. 1. Do postępowania przed Dyrektorem Generalnym KOWR stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138), zwanej dalej "ustawą - Kodeks postępowania administracyjnego".

2. Organem wyższego stopnia w stosunku do Dyrektora Generalnego KOWR jest minister właściwy do spraw rynków rolnych.

Rozdział 4

Mechanizmy i instrumenty wspierające wytwarzanie energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, biogazu rolniczego oraz ciepła, w instalacjach odnawialnego źródła energii

Istniejące wersje czasowe art. 38a
2016.07.01
dodany przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.14
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38a. 1. Wykonywanie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 32 ust. 1 ustawy - Prawo energetyczne, w ramach klastra energii jest realizowane w ramach koncesji wydanej dla koordynatora klastra energii lub w ramach wpisu koordynatora klastra energii do rejestru, o którym mowa w art. 7 lub art. 23 lub art. 34.

2. Do koordynatora klastra energii stosuje się przepis art. 9d ustawy - Prawo energetyczne w zakresie dotyczącym przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo w rozumieniu przepisów prawa energetycznego.

3. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, z którym zamierza współpracować klaster energii, jest obowiązany do zawarcia z koordynatorem klastra energii umowy o świadczenie usług dystrybucji, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.

4. Obszar działania klastra energii ustala się na podstawie miejsc przyłączenia wytwórców i odbiorców energii będących członkami tego klastra.

5. Działalność klastra energii nie może obejmować połączeń z sąsiednimi krajami.

Istniejące wersje czasowe art. 38b
2017.01.01
dodany przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.14
uchylony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38b. 1. Prezes URE, na wniosek spółdzielni energetycznej, może uznać, że system jest zamkniętym systemem dystrybucyjnym, jeżeli:

    1) system ten dostarcza energię elektryczną wyłącznie do członków spółdzielni energetycznej lub operatora tego systemu lub

    2) liczba użytkowników systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego jest mniejsza niż 1.000

- oraz z systemu tego są zaopatrywani wyłącznie odbiorcy, którzy zawarli umowy kompleksowe.

2. Spółdzielnia energetyczna albo podmiot wykonujący na rzecz spółdzielni energetycznej zadania operatora zamkniętego systemu dystrybucyjnego jest zwolniony z obowiązku:

    1) przedkładania taryfy do zatwierdzenia, o ile nie zawiera ona opłat wyższych niż suma cen i stawek opłat wynikających z taryf właściwych dla danego typu odbiorcy, zatwierdzonej przez Prezesa URE operatorowi systemu dystrybucyjnemu lub sprzedawcy zobowiązanego, na obszarze działania tego podmiotu, w poprzednim roku kalendarzowym;

    2) opracowywania i przedkładania do zatwierdzenia planów rozwoju;

    3) przyłączania nowych odbiorców, z wyłączeniem odbiorców końcowych wnioskujących o przyłączenie do sieci operatora systemu dystrybucyjnego za pośrednictwem sieci spółdzielni energetycznej albo podmiotu wykonującego na rzecz spółdzielni energetycznej zadania operatora zamkniętego systemu dystrybucyjnego;

    4) opracowywania instrukcji ruchu i eksploatacji sieci w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;

    5) opracowywania, aktualizacji i udostępniania odbiorcom oraz ich sprzedawcom standardowych profili zużycia.

3. Do podmiotu wykonującego zadania operatora zamkniętego systemu dystrybucyjnego stosuje się przepis art. 9d ustawy - Prawo energetyczne w zakresie dotyczącym przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo w rozumieniu przepisów prawa energetycznego.

4. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, z którym zamierza współpracować spółdzielnia energetyczna, jest obowiązany do zawarcia umowy o świadczenie usług dystrybucji, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.

5. Z uwzględnieniem ust. 2 pkt 1, do zamkniętego systemu dystrybucyjnego nie stosuje się przepisów wydanych na podstawie art. 46 ust. 3 i 4 ustawy - Prawo energetyczne, w szczególności w zakresie zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie energią elektryczną.

6. Obszar działania zamkniętego systemu dystrybucyjnego energii ustala się na podstawie miejsc przyłączenia wytwórców i odbiorców energii będących członkami spółdzielni energetycznej.

7. Zamknięty system dystrybucyjny nie może posiadać połączeń z sąsiednimi krajami.

Istniejące wersje czasowe art. 38c
2018.07.14
dodany przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.08.29
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
2020.02.29
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38c

Istniejące wersje czasowe art. 38d
2018.07.14
dodany przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.08.29
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38d

Istniejące wersje czasowe art. 38e
2018.07.14
dodany przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.08.29
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38e

Istniejące wersje czasowe art. 38f
2019.08.29
dodany przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38f

Istniejące wersje czasowe art. 38g
2019.08.29
dodany przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38g

Istniejące wersje czasowe art. 38h
2019.08.29
dodany przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38h

Istniejące wersje czasowe art. 38i
2019.08.29
dodany przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38i

Istniejące wersje czasowe art. 38j
2019.08.29
dodany przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38j

Istniejące wersje czasowe art. 38k
2019.08.29
dodany przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38k

Istniejące wersje czasowe art. 38l
2019.08.29
dodany przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38l

Istniejące wersje czasowe art. 38m
2019.08.29
dodany przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38m

Istniejące wersje czasowe art. 38n
2019.08.29
dodany przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38n

Istniejące wersje czasowe art. 38o
2019.08.29
dodany przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38o

Istniejące wersje czasowe art. 39
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2015.12.31
zmieniony przez
2016.07.01
zmieniony przez
2016.08.31
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.14
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.08.29
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 39. 1. Maksymalna wartość pomocy publicznej, jaką może otrzymać wytwórca energii elektrycznej z odnawialnego źródła energii w instalacji odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 72, jest równa różnicy między wartością stanowiącą iloczyn ceny referencyjnej, o której mowa w art. 77 ust. 1, obowiązującej w dniu złożenia oferty przez tego wytwórcę i ilości energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnego źródła energii w tej instalacji w okresie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 77 ust. 1, a przychodami ze sprzedaży tej samej ilości energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnego źródła energii w tej instalacji ustalanymi według średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym ogłoszonej przez Prezesa URE na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b ustawy - Prawo energetyczne, obowiązującej w dniu złożenia oferty.

2. Na łączną wartość pomocy publicznej dla wytwórcy energii elektrycznej z odnawialnego źródła energii w instalacji odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 72, składają się:

    1) różnica między przychodami ze sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnego źródła energii w instalacji odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 72, stanowiącymi iloczyn ilości energii i ceny podanej w ofercie dla tej energii elektrycznej a wartością sprzedaży tej samej ilości energii elektrycznej ustaloną według średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym w poprzednim kwartale ogłoszonej przez Prezesa URE na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 18a ustawy - Prawo energetyczne, obowiązującej w dniu złożenia oferty;

    2) wartość praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia w rozumieniu niniejszej ustawy oraz ustawy - Prawo energetyczne, świadectw pochodzenia z kogeneracji w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne oraz wartość praw majątkowych wynikających ze świadectw efektywności energetycznej, o których mowa w przepisach dotyczących efektywności energetycznej, liczona na podstawie przychodów z ich sprzedaży lub wartość praw majątkowych wynikających ze świadectw uzyskanych w tym świadectw umorzonych, ustalona na podstawie, opublikowanej przez podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1, średniej ważonej ceny praw majątkowych wynikających ze świadectw za rok, w którym świadectwo zostało wydane, obliczonej ze wszystkich transakcji giełdowych sesyjnych, zawartych w danym roku kalendarzowym w instrumencie, w którym zostało zapisane, na giełdzie towarowej w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 719, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o giełdach towarowych", a w przypadku braku tej średniej ważonej, ustalona na podstawie, opublikowanej przez podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1, średniej ważonej ceny praw majątkowych wynikających ze świadectw za miesiąc kalendarzowy, w którym świadectwo zostało wydane, obliczonej ze wszystkich transakcji giełdowych sesyjnych, zawartych w danym miesiącu kalendarzowym w instrumencie, w którym zostało zapisane, na giełdzie towarowej, w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych; nie dotyczy to świadectw pochodzenia z kogeneracji wydanych dla energii elektrycznej wytworzonej w jednostkach kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo energetyczne, w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 29 kwietnia 2014 r.;

    3) ulgi i zwolnienia w podatkach i opłatach z tytułu wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii;

    4) inna pomoc publiczna o charakterze inwestycyjnym, bez względu na formę i miejsce jej udzielenia, przeznaczona na budowę lub przebudowę instalacji odnawialnego źródła energii;

    5) inna pomoc publiczna o charakterze operacyjnym, dotycząca instalacji odnawialnego źródła energii, bez względu na formę i miejsce jej udzielenia.

2a. Łączna wartość pomocy publicznej, o której mowa w ust. 2, nie może przekroczyć maksymalnej wartości pomocy publicznej określonej w ust. 1, w okresie wsparcia określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 77 ust. 1.

3. W przypadku gdy warunek, o którym mowa w ust. 2a, nie jest spełniony, wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 72, nie może przystąpić do aukcji.

4. Wraz z ofertą wytwórca energii elektrycznej z odnawialnego źródła energii w instalacji odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 72, składa Prezesowi URE oświadczenie potwierdzające spełnienie warunku, o którym mowa w ust. 2a.

4a. Wartość pomocy publicznej, o której mowa w ust. 2, otrzymanej po dniu złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 4, oblicza się na dzień jego złożenia.

5 - 7. (uchylony)

8. Wytwórca energii elektrycznej z odnawialnego źródła energii w instalacji odnawialnego źródła energii, którego oferta wygrała aukcję, składa Prezesowi URE w terminie 90 dni od dnia zakończenia okresu pełnych trzech lat, w którym przysługiwało wsparcie, oraz od dnia zakończenia okresu określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 77 ust. 1 oświadczenie potwierdzające, że skumulowane otrzymane do dnia zakończenia okresu sprawozdawczego wsparcie nie przekracza maksymalnej wartości pomocy publicznej, o której mowa w ust. 1, i zawierające informacje o wartości otrzymanej pomocy publicznej.

9. W przypadku gdy:

    1) z przeprowadzonej kontroli oświadczenia złożonego na podstawie ust. 4 wynika, że wartość pomocy publicznej, o której mowa w ust. 2, przekracza maksymalną wartość pomocy publicznej, o której mowa w ust. 1, lub

    2) wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii, którego oferta wygrała aukcję, nie złoży oświadczenia, o którym mowa w ust. 8, we wskazanym terminie, lub

    3) ze złożonego oświadczenia, o którym mowa w ust. 8, albo z wyników kontroli tego oświadczenia, o której mowa w art. 84, wynika, że wartość pomocy publicznej otrzymanej do dnia zakończenia okresu sprawozdawczego przekracza maksymalną wartość pomocy publicznej, o której mowa w ust. 1

- Prezes URE wydaje decyzję o zakazie uczestnictwa przez danego wytwórcę w systemie wsparcia określonym niniejszą ustawą w stosunku do energii elektrycznej z odnawialnego źródła energii wytworzonej w tej instalacji odnawialnego źródła energii określając kwotę wsparcia, które podlega zwrotowi do operatora rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106; o wydanej decyzji Prezes URE niezwłocznie informuje podmiot, o którym mowa w art. 40 ust. 1, oraz operatora rozliczeń energii odnawialnej, o którym mowa w art. 106.

10. (uchylony)

11. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy:

    1) sposób obliczania wartości pomocy publicznej, o której mowa w ust. 1 i 2,

    2) wzór oświadczenia, o którym mowa w ust. 8, oraz sposób obliczania wartości pomocy publicznej, o którym mowa w ust. 4a

- biorąc pod uwagę zasady udzielania pomocy publicznej w zakresie ochrony środowiska i energetyki.

Istniejące wersje czasowe art. 39a
2018.07.14
dodany przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.08.29
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 39a

Istniejące wersje czasowe art. 40
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.14
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.08.29
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 40. 1. Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, w art. 42 ust. 1 oraz w art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej "sprzedawcą zobowiązanym", na podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.

1a. Sprzedawca zobowiązany ma obowiązek dokonać rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1, chyba że rozliczenia dokonuje wybrany przez prosumenta sprzedawca inny niż sprzedawca zobowiązany, na podstawie umowy kompleksowej.

1b. Obowiązek rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1, powstaje od daty wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnego źródła energii i trwa przez okres kolejnych 15 lat, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2035 r.

1c. Przez datę wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnego źródła energii rozumie się dzień, w którym energia elektryczna została po raz pierwszy wprowadzona do sieci dystrybucyjnej.

1d. W zakresie nieuregulowanym ustawą do umów, o których mowa w ust. 1 lub w art. 41 ust. 19, w przypadku prosumenta będącego konsumentem w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy o ochronie praw odbiorcy końcowego oraz przepisy dotyczące ochrony konsumenta.

2. Operatorzy systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych, w terminie do dnia 15 września każdego roku, przekazują Prezesowi URE informacje dotyczące sprzedawców energii elektrycznej o największym wolumenie jej sprzedaży w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 sierpnia tego roku odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci dystrybucyjnej danego operatora na obszarze działania tego operatora.

3. Na podstawie informacji, o których mowa w ust. 2, Prezes URE, w drodze decyzji, wyznacza sprzedawcę zobowiązanego:

    1) na obszarze działania danego operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, w terminie do dnia 15 października każdego roku, na rok następny;

    2) będącego sprzedawcą energii elektrycznej o największym wolumenie jej sprzedaży w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 sierpnia tego roku na obszarze działania operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego, w terminie do dnia 15 października każdego roku, na rok następny.

4. Decyzje, o których mowa w ust. 3, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

5. W przypadku gdy operatorzy systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych nie przekażą Prezesowi URE informacji, o których mowa w ust. 2, w terminie do dnia 15 września danego roku, Prezes URE, w drodze decyzji, wyznacza sprzedawcę zobowiązanego biorąc pod uwagę dane dotyczące wolumenu sprzedaży energii elektrycznej z roku poprzedniego.

6. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego oraz operatorzy systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych niezwłocznie zamieszczają na swojej stronie internetowej informację o wyznaczeniu sprzedawcy zobowiązanego.

7. Po wyznaczeniu sprzedawcy zobowiązanego, operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego oraz operatorzy systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych niezwłocznie zawierają z tym sprzedawcą umowę o świadczenie usług przesyłania albo umowę o świadczenie usług dystrybucji lub dokonują zmiany tych umów w celu umożliwienia realizacji przez sprzedawcę zobowiązanego dokonania zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, w art. 42 ust. 1 lub w art. 92 ust. 1.

8. Koszty zakupu energii elektrycznej, ponoszone w związku z realizacją przez sprzedawcę zobowiązanego obowiązku zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, w art. 42 ust. 1 lub w art. 92 ust. 1, uwzględnia się w kalkulacji cen ustalanych w taryfie tego sprzedawcy, przyjmując, że każda jednostka energii elektrycznej sprzedawana przez tego sprzedawcę odbiorcom końcowym jest obciążona tymi kosztami w tej samej wysokości.

Istniejące wersje czasowe art. 41
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2015.12.31
zmieniony przez
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.04.30
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.08.29
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 41. 1. Z uwzględnieniem art. 80 ust. 9, sprzedawca zobowiązany dokonuje zakupu oferowanej:

    1) niewykorzystanej energii elektrycznej wytworzonej przez wytwórcę, innego niż prosument, w mikroinstalacji z odnawialnych źródeł energii, w tym przechowywanej w magazynie energii, lub energii elektrycznej, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1;

    2) energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji przez wytwórcę będącego przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców:

      a) pod warunkiem że energia elektryczna została wytworzona w tej mikroinstalacji po raz pierwszy przed dniem wejścia w życie rozdziału 4,

      b) w mikroinstalacji zmodernizowanej po dniu wejścia w życie rozdziału 4;

    3) energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji przez wytwórcę będącego przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców, pod warunkiem że energia elektryczna została wytworzona w tej mikroinstalacji po raz pierwszy po dniu wejścia w życie rozdziału 4.

2. Warunkiem dokonania zakupu przez danego sprzedawcę zobowiązanego energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1, jest wprowadzenie tej energii do sieci dystrybucyjnej.

3. Obowiązek zakupu energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji zmodernizowanej po dniu wejścia w życie rozdziału 4 dotyczy wyłącznie energii wytworzonej proporcjonalnie do przyrostu łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej tej instalacji.

4. Obowiązek zakupu oferowanej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, powstaje od pierwszego dnia wprowadzenia tej energii do sieci dystrybucyjnej i trwa przez okres kolejnych 15 lat, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2035 r., przy czym okres ten liczy się od daty wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii.

5. Obowiązek zakupu energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, powstaje od pierwszego dnia wprowadzenia tej energii do sieci dystrybucyjnej i trwa przez okres kolejnych 15 lat, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2035 r., przy czym okres ten liczy się od dnia wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia, o którym mowa w art. 44 ust. 1.

6. Obowiązek zakupu energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, powstaje od pierwszego dnia wprowadzenia tej energii do sieci dystrybucyjnej i trwa przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozdziału 4, przy czym okres ten liczy się od dnia wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej w zmodernizowanej mikroinstalacji potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia, o którym mowa w art. 44 ust. 1.

7. Energia elektryczna wytworzona z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji zmodernizowanej po dniu wejścia w życie rozdziału 4 może zostać zakupiona wyłącznie w przypadku, gdy:

    1) w wyniku modernizacji mikroinstalacji nastąpił przyrost mocy zainstalowanej elektrycznej, ale nie więcej niż do 40 kW;

    2) nakłady na modernizację mikroinstalacji wyniosły nie mniej niż 30% wartości początkowej modernizowanej mikroinstalacji;

    3) urządzenia wchodzące w skład zmodernizowanej mikroinstalacji, służące do wytwarzania energii elektrycznej, zamontowane w czasie modernizacji zostały wyprodukowane nie później niż w terminie 48 miesięcy przed dniem wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej w zmodernizowanej mikroinstalacji.

8. Cena zakupu energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1, wynosi 100% średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym w poprzednim kwartale ogłoszonej przez Prezesa URE na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 18a ustawy - Prawo energetyczne.

9. Koszty bilansowania handlowego energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacjach, o których mowa w ust. 1, pokrywają w całości sprzedawcy zobowiązani.

10 - 18. (uchylony)

19. Świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej dotyczących wprowadzanej do sieci energii wytworzonej w mikroinstalacji przez wytwórcę, innego niż prosument, a przedsiębiorstwem energetycznym zajmującym się dystrybucją energii elektrycznej, odbywa się na podstawie umowy o świadczenie usług dystrybucji, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.

20. (uchylony)

Istniejące wersje czasowe art. 42
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.01.01
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.08.29
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 42. 1. Z uwzględnieniem art. 80 ust. 9, sprzedawca zobowiązany dokonuje zakupu oferowanej energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej w:

    1) instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja, o łącznej mocy elektrycznej mniejszej niż 500 kW, w tym energii elektrycznej wytworzonej w okresie rozruchu technologicznego tej instalacji, w której energia elektryczna została wytworzona po raz pierwszy przed dniem wejścia w życie rozdziału 4;

    2) instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja albo instalacji wykorzystującej wyłącznie biogaz rolniczy do wytworzenia energii elektrycznej, o łącznej mocy elektrycznej mniejszej niż 500 kW, zmodernizowanej po dniu wejścia w życie rozdziału 4;

    3) instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej wyłącznie biogaz rolniczy do wytworzenia energii elektrycznej, w tym energii elektrycznej wytworzonej w okresie rozruchu technologicznego tej instalacji, w której energia elektryczna została wytworzona po raz pierwszy przed dniem wejścia w życie rozdziału 4;

    4) instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej wyłącznie biogaz rolniczy do wytworzenia energii elektrycznej, zmodernizowanej po dniu wejścia w życie rozdziału 4.

2. Warunkiem zakupu przez sprzedawcę zobowiązanego energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1, jest zaoferowanie sprzedaży całej wytworzonej i wprowadzonej do sieci przesyłowej lub sieci dystrybucyjnej energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii, w okresie co najmniej 90 następujących po sobie dni kalendarzowych.

3. Obowiązek zakupu energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w ust. 1 pkt 1, powstaje od pierwszego dnia wprowadzenia tej energii do sieci dystrybucyjnej lub sieci przesyłowej i trwa przez okres kolejnych 15 lat, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2035 r., przy czym okres ten liczy się od dnia wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia, o którym mowa w art. 44 ust. 1.

4. Obowiązek zakupu energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w ust. 1 pkt 2:

    1) dotyczy ilości energii elektrycznej wytworzonej proporcjonalnie do przyrostu łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej tej instalacji; w przypadku, o którym mowa w ust. 8, ilość energii elektrycznej objętej obowiązkiem zakupu odpowiada procentowej wielkości nakładów poniesionych na modernizację, nie więcej niż 75% wartości początkowej modernizowanej instalacji, oraz

    2) powstaje od pierwszego dnia wprowadzenia tej energii do sieci dystrybucyjnej lub sieci przesyłowej i trwa maksymalnie przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozdziału 4, przy czym okres ten liczy się od dnia wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia, o którym mowa w art. 44 ust. 1.

5. Sprzedawca zobowiązany dokonuje zakupu oferowanej energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w okresie rozruchu technologicznego instalacji odnawialnego źródła energii, nie dłużej niż przez 90 dni, licząc od dnia pierwszego wprowadzenia energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii do sieci właściwego operatora, z wyłączeniem instalacji spalania wielopaliwowego oraz dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego.

6. (uchylony)

7. Energia elektryczna wytworzona z odnawialnych źródeł energii w instalacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, może zostać zakupiona wyłącznie w przypadku, gdy:

    1) urządzenia wchodzące w skład tej instalacji, służące do wytwarzania tej energii, zamontowane w czasie modernizacji zostały wyprodukowane nie później niż w terminie 48 miesięcy przed dniem wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej w tej zmodernizowanej instalacji;

    2) w wyniku modernizacji tej instalacji nastąpił przyrost łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej;

    3) nakłady na modernizację tej instalacji wyniosły co najmniej 30% wartości początkowej modernizowanej instalacji;

    4) zmodernizowana instalacja odnawialnego źródła energii nie będzie wykorzystywana do wytwarzania energii elektrycznej z biomasy, biopłynów, biogazu lub biogazu rolniczego w instalacjach spalania wielopaliwowego, z wyłączeniem dedykowanych instalacji spalania wielopaliwowego.

8. W przypadku modernizacji instalacji:

    1) niestanowiącej instalacji odnawialnego źródła energii, w wyniku której powstała instalacja odnawialnego źródła energii, z wyłączeniem dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego, albo

    2) spalania wielopaliwowego, w wyniku której powstała instalacja odnawialnego źródła energii, która nie będzie wykorzystywana do wytwarzania energii elektrycznej w instalacji spalania wielopaliwowego, albo

    3) odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 5 MW, wykorzystującej hydroenergię do wytworzenia energii elektrycznej

- energia elektryczna wytworzona w instalacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, może zostać zakupiona po spełnieniu warunków, o których mowa w ust. 7 pkt 1, 3 i 4.

9. Energia elektryczna wytworzona z odnawialnych źródeł energii w instalacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, wykorzystującej do wytwarzania tej energii elektrycznej biomasę spalaną w dedykowanej instalacji spalania biomasy, w dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego lub w układach hybrydowych, może zostać zakupiona wyłącznie w przypadku, gdy zostanie wytworzona w instalacji odnawialnego źródła energii o:

    1) łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 MW;

    2) mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 MWt - w przypadku instalacji odnawialnego źródła energii wytwarzającej energię elektryczną w wysokosprawnej kogeneracji.

Istniejące wersje czasowe art. 43
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.14
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43. 1. Cena zakupu energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w art. 42 ust. 1 i 5, stanowi równowartość średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym w poprzednim kwartale, ogłoszonej przez Prezesa URE na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 18a ustawy - Prawo energetyczne.

2. Koszty bilansowania handlowego energii wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW pokrywają w całości sprzedawcy zobowiązani.

3. Ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja, którą jest obowiązany zakupić sprzedawca zobowiązany, ustala się na podstawie rzeczywistych wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych.

Istniejące wersje czasowe art. 44
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2016.07.01
zmieniony przez
2017.01.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.01
zmieniony przez
2018.07.14
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.01.25
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 44. 1. Wytwórcy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2, oraz wytwórcy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja:

    1) w której energia elektryczna została wytworzona po raz pierwszy przed dniem wejścia w życie rozdziału 4,

    2) w której energia elektryczna została wytworzona po raz pierwszy przed dniem wejścia w życie rozdziału 4, zmodernizowanej po dniu wejścia w życie rozdziału 4

- przysługuje świadectwo pochodzenia tej energii potwierdzające jej wytworzenie z odnawialnych źródeł energii, zwane dalej "świadectwem pochodzenia".

1a. Świadectwo pochodzenia wydaje się oddzielnie dla energii elektrycznej wytworzonej z:

    1) biogazu rolniczego;

    2) innych niż biogaz rolniczy odnawialnych źródeł energii.

2. W przypadku gdy energia elektryczna została wytworzona w instalacji, o której mowa w ust. 1, spełniającej jednocześnie warunki wysokosprawnej kogeneracji, wytwórcy, o którym mowa w ust. 1, oprócz świadectwa pochodzenia przysługuje również świadectwo pochodzenia z kogeneracji w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne.

3. Świadectwo pochodzenia nie przysługuje dla tej części energii elektrycznej, do wytworzenia której:

    1) wykorzystano drewno inne niż drewno energetyczne oraz zboża pełnowartościowe w przypadku:

      a) instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja, wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biogaz inny niż biogaz rolniczy,

      b) instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę spalaną w dedykowanej instalacji spalania biomasy,

      c) instalacji spalania wielopaliwowego, dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej biomasę, biogaz lub biogaz rolniczy,

      d) instalacji termicznego przekształcania odpadów;

    2) wykorzystano drewno inne niż drewno energetyczne w przypadku instalacji spalania wielopaliwowego, dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej biopłyny;

    3) wykorzystano paliwa kopalne lub paliwa powstałe z ich przetworzenia w przypadku instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę spalaną w dedykowanej instalacji spalania biomasy;

    4) wykorzystano biomasę zanieczyszczoną w celu zwiększenia jej wartości opałowej - w przypadku dedykowanej instalacji spalania biomasy, a także hybrydowej instalacji odnawialnego źródła energii, instalacji spalania wielopaliwowego, dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej biomasę, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy;

    5) wykorzystywano substraty inne niż wymienione w art. 2 pkt 2 - w przypadku wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego;

    6) wykorzystywano, w przypadku wytwarzania energii elektrycznej z biopłynów:

      a) substraty inne niż wymienione w art. 2 pkt 4,

      b) biopłyny, które nie spełniają kryteriów zrównoważonego rozwoju, określonych w art. 28b-28bc ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;

    7) nie dochowano minimalnego udziału biomasy lokalnej w łącznej masie biomasy określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 61 - w przypadku instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja.

4. W przypadku gdy energia elektryczna została wytworzona z biopłynów w instalacji, o której mowa w ust. 1, świadectwo pochodzenia przysługuje, jeżeli do wniosku o wydanie świadectwa pochodzenia wytwórca dołączy dokumenty określone w art. 28c ust. 1 pkt 2 lub ust. 2 pkt 1 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, potwierdzające spełnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 28b-28bc tej ustawy.

5. Świadectwo pochodzenia dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej w mikroinstalacji albo w instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja przysługuje przez okres kolejnych 15 lat, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2035 r., przy czym okres ten liczy się od dnia wytworzenia po raz pierwszy tej energii, potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia.

6. Świadectwo pochodzenia dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej w mikroinstalacji albo instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja, zmodernizowanej po dniu wejścia w życie rozdziału 4, przysługuje w okresie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozdziału 4.

7. Świadectwo pochodzenia dla energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji albo instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja, zmodernizowanej po dniu wejścia w życie rozdziału 4, przysługuje proporcjonalnie do przyrostu łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej tej instalacji. W przypadku, o którym mowa w art. 42 ust. 8, świadectwo pochodzenia przysługuje dla energii elektrycznej objętej obowiązkiem zakupu w ilości odpowiadającej procentowej wielkości nakładów poniesionych na modernizację, nie więcej niż 75% wartości początkowej modernizowanej instalacji.

8. Wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wykorzystujący do wytwarzania tej energii elektrycznej biomasę, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy w instalacji spalania wielopaliwowego, z wyłączeniem dedykowanych instalacji spalania wielopaliwowego, może uzyskać świadectwo pochodzenia potwierdzające wytworzenie energii elektrycznej w danym roku wyłącznie w ilości nie większej niż średnią roczną:

    1) ilość energii elektrycznej wytworzoną w latach 2011-2013 przez tego wytwórcę przy wykorzystaniu biomasy, biopłynów, biogazu lub biogazu rolniczego w tej instalacji,

    2) ilość energii elektrycznej wytworzoną przez tego wytwórcę przy wykorzystaniu biomasy, biopłynów, biogazu lub biogazu rolniczego w okresie wykonywania działalności gospodarczej w tej instalacji, nie dłuższym niż 3 lata - w przypadku gdy wytwórca rozpoczął wykonywanie takiej działalności po dniu 31 grudnia 2013 r.

- potwierdzonej wydanym świadectwem pochodzenia.

9. Prezes URE informuje wytwórców, o których mowa w ust. 8, o ilości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, dla której przysługuje świadectwo pochodzenia.

10. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość współczynnika korygującego przysługującego świadectwu pochodzenia dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej w instalacji, o której mowa w ust. 8, z wyłączeniem energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej w dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego, oraz okres jego obowiązywania, biorąc pod uwagę politykę energetyczną państwa, w szczególności kierunki rozwoju odnawialnych źródeł energii.

11. Świadectwo pochodzenia nie przysługuje dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 5 MW, wykorzystującej hydroenergię do wytworzenia tej energii.

12. Świadectwo pochodzenia nie przysługuje dla energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii z biogazu rolniczego, dla którego zostało wydane świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego.

13. Wytwórca energii elektrycznej, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2, może zawrzeć ze sprzedawcą zobowiązanym umowę sprzedaży energii elektrycznej, o której mowa w art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo energetyczne, na podstawie której rozliczenia z tytułu różnicy między ilością energii elektrycznej pobraną z sieci a ilością energii elektrycznej wprowadzoną do tej sieci dokonuje się w danym półroczu. Rozliczenia dokonuje się na podstawie rzeczywistych wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych.

14. W przypadku, o którym mowa w ust. 13, świadectwo pochodzenia nie przysługuje.

15. Sprzedawca zobowiązany informuje Prezesa URE o przypadku, o którym mowa w ust. 13, w terminie 7 dni od dnia zawarcia umowy sprzedaży energii elektrycznej, o której mowa w art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo energetyczne.

Istniejące wersje czasowe art. 45
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.01.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.01
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 45. 1. Świadectwo pochodzenia wydaje Prezes URE na wniosek wytwórcy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2 oraz w art. 42 ust. 1 i 5.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

    1) imię i nazwisko oraz adres zamieszkania albo nazwę i adres siedziby wytwórcy;

    2) numer koncesji albo numer wpisu do rejestru wytwórców energii w małej instalacji albo rejestru wytwórców biogazu rolniczego, a w przypadku wytwórców energii elektrycznej w mikroinstalacji - oświadczenie o zgłoszeniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 lub w art. 20 ust. 1;

    3) dane dotyczące ilości energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej w określonej instalacji odnawialnego źródła energii;

    4) wskazanie okresu, co najmniej jednego lub maksymalnie dwunastu następujących po sobie miesięcy danego roku kalendarzowego, w którym energia elektryczna z odnawialnych źródeł energii została wytworzona;

    5) wskazanie dnia wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia;

    6) wskazanie ilości energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii, dla której ma zostać wydane świadectwo pochodzenia, z uwzględnieniem art. 46 ust. 4 i 6;

    7) oświadczenie następującej treści:

      "Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że:

        1) do wytworzenia energii elektrycznej zaliczonej do wytworzonej z odnawialnego źródła energii nie wykorzystywano:

          a) drewna innego niż drewno energetyczne oraz zbóż pełnowartościowych w przypadku:

            - instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja, wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biogaz inny niż biogaz rolniczy,

            - instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę spalaną w dedykowanej instalacji spalania biomasy,

            - instalacji spalania wielopaliwowego, dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej biomasę, biogaz lub biogaz rolniczy,

            - instalacji termicznego przekształcania odpadów,

          b) drewna innego niż drewno energetyczne w przypadku instalacji spalania wielopaliwowego, dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej biopłyny,

          c) paliw kopalnych lub paliw powstałych z ich przetworzenia w przypadku instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę spalaną w dedykowanej instalacji spalania biomasy,

          d) biomasy zanieczyszczonej w celu zwiększenia jej wartości opałowej - w przypadku dedykowanej instalacji spalania biomasy, a także hybrydowej instalacji odnawialnego źródła energii, instalacji spalania wielopaliwowego, dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej biomasę, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy;

        2) do wytworzenia energii elektrycznej z biogazu rolniczego wykorzystano wyłącznie substraty, o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii;

        3) do wytworzenia energii elektrycznej z biopłynów wykorzystano wyłącznie substraty, o których mowa w art. 2 pkt 4 ustawy wymienionej w pkt 2, lub biopłyny, które spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju, określone w art. 28b-28bc ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;

        4) dochowany został wymóg udziału biomasy lokalnej w łącznej masie biomasy określony w przepisach wydanych na podstawie art. 61 ustawy wymienionej w pkt 2 - w przypadku instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja."; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań;

    8) wskazanie podmiotu, który będzie organizował obrót prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw pochodzenia.

3. W przypadku wytworzonej energii elektrycznej z biopłynów, do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dokumenty określone w art. 28c ust. 1 pkt 2 lub ust. 2 pkt 1 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, potwierdzające spełnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 28b-28bc tej ustawy.

4. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się operatorowi systemu elektroenergetycznego, w terminie 45 dni od dnia zakończenia okresu wytworzenia danej ilości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii objętej tym wnioskiem.

5. Operator systemu elektroenergetycznego przekazuje Prezesowi URE wniosek, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania, wraz z potwierdzeniem danych dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii.

6. Ilość energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii określa się na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych na zaciskach:

    1) generatora;

    2) ogniwa fotowoltaicznego;

    3) ogniwa paliwowego, w którym następuje bezpośrednia przemiana energii chemicznej w energię elektryczną.

7. W przypadku braku urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych na zaciskach, o których mowa w ust. 6, dopuszcza się dokonywanie pomiarów w miejscu przyłączenia instalacji odnawialnego źródła energii do sieci operatora systemu elektroenergetycznego.

Istniejące wersje czasowe art. 46
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.14
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 46. 1. W przypadku gdy wniosek o wydanie świadectwa pochodzenia nie zawiera danych, o których mowa w art. 45 ust. 2 lub 3, Prezes URE niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

2. Prezes URE wydaje świadectwo pochodzenia albo postanowienie o odmowie wydania świadectwa pochodzenia, w terminie 45 dni od dnia przekazania przez operatora systemu elektroenergetycznego kompletnego wniosku o wydanie świadectwa pochodzenia.

3. Podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, publikuje średnie ważone wolumenem transakcji sesyjnych giełdowych ceny energii elektrycznej z prowadzonego przez siebie rynku, na którym zawierane są transakcje sesyjne giełdowe z dostawą energii elektrycznej w dniu następnym i dwa dni po dniu zawarcia transakcji giełdowych sesyjnych - dla każdej godziny dostawy energii elektrycznej. Średnie ważone, o których mowa w zdaniu pierwszym, publikowane są na stronie internetowej podmiotu, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1.

4. Świadectwo pochodzenia nie przysługuje dla energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii w godzinach dostawy, o których mowa w ust. 3, dla których średnie ważone wolumenem transakcji sesyjnych giełdowych ceny energii elektrycznej z rynku, o którym mowa w ust. 3, były niższe niż 0 złotych za 1 MWh.

5. Przepis ust. 4 stosuje się, jeżeli ceny, o których mowa w ust. 3, były niższe niż 0 złotych za 1 MWh przez co najmniej sześć kolejnych godzin dostawy energii elektrycznej, o których mowa w ust. 3.

6. Świadectwo pochodzenia nie przysługuje dla energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii, która jest opomiarowana w sposób uniemożliwiający ustalenie ilości wytworzonej energii elektrycznej w przedziałach godzinowych.

7. Przepis ust. 6 stosuje się, jeżeli ceny, o których mowa w ust. 3, były niższe niż 0 złotych za 1 MWh przez co najmniej sześć kolejnych godzin dostawy energii elektrycznej, o których mowa w ust. 3.

8. Przepisów ust. 6 i 7 nie stosuje się do energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii, która nie spełnia wymagań technicznych określonych w ust. 6. Dla określenia ilości wytworzonej energii elektrycznej przyjmuje się ilość energii elektrycznej, jaka mogłaby zostać wytworzona w tej instalacji w godzinach, o których mowa w ust. 4, przy założeniu, że instalacja ta pracowała w tym czasie z mocą zainstalowaną elektryczną.

9. Świadectwo pochodzenia zawiera dane, o których mowa w art. 45 ust. 2 pkt 1-4, 6 i 8.

10. Świadectwo pochodzenia wydaje się wyłącznie w postaci elektronicznej i przekazuje się bezpośrednio do rejestru świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego.

11. Do wydawania świadectw pochodzenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego o wydawaniu zaświadczeń.

Istniejące wersje czasowe art. 46a
2016.07.01
dodany przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 46a. Świadectwami pochodzenia, o których mowa w art. 47, są również świadectwa pochodzenia wydane na podstawie ustawy - Prawo energetyczne.

Istniejące wersje czasowe art. 47
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 47. 1. Podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1, monitoruje ceny, po jakich są zbywane na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez ten podmiot prawa majątkowe wynikające ze świadectw pochodzenia.

2. Podmiot, o którym mowa w art. 52 ust. 2, jest obowiązany do wykonania obowiązku określonego w art. 52 ust. 1 pkt 1, w przypadku, gdy którakolwiek z średnioważonych cen praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego będzie niższa od wartości jednostkowej opłaty zastępczej określonej w art. 56.

3. Podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1, publikuje na swojej stronie internetowej:

    1) miesięczną cenę średnioważoną praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia, z uwzględnieniem wszystkich transakcji sesyjnych z okresu 3 pełnych miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień publikacji tej ceny - pierwszego dnia roboczego każdego miesiąca kalendarzowego;

    2) roczną cenę średnioważoną praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia, z uwzględnieniem wszystkich transakcji sesyjnych z okresu ubiegłego roku kalendarzowego - pierwszego dnia roboczego każdego roku kalendarzowego.

4. Ceny, o których mowa w ust. 3, wyraża się w złotych z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh i oblicza się według wzoru:

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

P - cenę średnioważoną praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia wyrażoną w złotych z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh,

n - liczbę transakcji sesyjnych zawartych w danym okresie,

Pi - kurs ustalony dla i-tej transakcji sesyjnej wyrażony w złotych z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh,

Vi - wolumen obrotów i-tej transakcji sesyjnej wyrażony w MWh,

V - łączny wolumen obrotów w danym okresie,

5. Cena, o której mowa w ust. 3:

    1) pkt 1 - obowiązuje w miesiącu kalendarzowym, w którym została opublikowana;

    2) pkt 2 - obowiązuje w roku kalendarzowym, w którym została opublikowana.

6. Godziny publikacji cen, o których mowa w ust. 3, określa podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1.

7. Podmiot, o którym mowa w art. 52 ust. 2, mimo zaistnienia podstaw do realizacji obowiązku przez umorzenie świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, może wnieść opłatę zastępczą, o ile wykaże, że składał w transakcjach sesyjnych zlecenia kupna praw majątkowych wynikających ze:

    1) świadectw pochodzenia wydanych dla energii elektrycznej z biogazu rolniczego wytworzonej od dnia wejścia w życie rozdziału 4 oraz świadectw pochodzenia biogazu rolniczego ale z uwagi na brak ofert sprzedaży tych praw nie nabył żadnych praw na sześciu sesjach od początku roku kalendarzowego, którego dotyczy obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1, do 31 maja roku następnego, w zakresie określonym w art. 59 pkt 2 albo w art. 190 ust. 2 pkt 2,

    2) świadectw pochodzenia innych niż wymienione w pkt 1 ale z uwagi na brak ofert sprzedaży tych praw nie nabył żadnych praw na sześciu sesjach od początku roku kalendarzowego, którego dotyczy obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1, do 31 maja roku następnego, w zakresie określonym w art. 59 pkt 1 albo w art. 190 ust. 2 pkt 1

- a na tych sesjach nie zawarto żadnych transakcji giełdowych sesyjnych, w których towarem giełdowym były prawa majątkowe wynikające z tych świadectw.

8. Przepisy ust. 1-6 stosuje się oddzielnie do praw majątkowych wynikających ze:

    1) świadectw pochodzenia wydanych dla energii elektrycznej z biogazu rolniczego wytworzonej od dnia wejścia w życie rozdziału 4;

    2) świadectw pochodzenia innych niż określone w pkt 1;

    3) świadectw pochodzenia biogazu rolniczego.

9. Średnioważone ceny obliczone i opublikowane z praw majątkowych, o których mowa w ust. 8 pkt 1 oraz pkt 3, dotyczą sposobu realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1 w zakresie opisanym w art. 59 pkt 2 oraz w art. 190 ust. 2 pkt 2.

10. Średnioważone ceny obliczone i opublikowane z praw majątkowych, o których mowa w ust. 8 pkt 2, dotyczą sposobu realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1 w zakresie opisanym w art. 59 pkt 1 oraz w art. 190 ust. 2 pkt 1.

Istniejące wersje czasowe art. 47a
2016.07.01
dodany przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.14
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 47a. 1. Wytwórca, który zamierza wytwarzać biogaz rolniczy w instalacjach odnawialnego źródła energii oraz chce uzyskać świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego, jest obowiązany złożyć do Prezesa URE wniosek o wydanie urzędowego potwierdzenia efektu zachęty.

2. Wniosek o wydanie urzędowego potwierdzenia efektu zachęty zawiera:

    1) imię i nazwisko oraz adres zamieszkania albo nazwę i adres siedziby wytwórcy;

    2) opis techniczno-ekonomiczny projektowanej inwestycji.

3. Do wydawania urzędowego potwierdzenia efektu zachęty stosuje się przepisy ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego o wydawaniu zaświadczeń.

4. Prezes URE na podstawie opisu techniczno-ekonomicznego projektowanej inwestycji, stwierdza czy projektowana inwestycja zostałaby zrealizowana w przypadku, w którym dla biogazu rolniczego wytworzonego w instalacji, której dotyczy projektowana inwestycja, nie przysługiwałoby świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego.

5. Wytwórca, który uzyskał postanowienie o odmowie wydania urzędowego potwierdzenia efektu zachęty dla projektowanej inwestycji, nie może wnioskować do Prezesa URE o wydanie świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego dla biogazu rolniczego wytworzonego w instalacji, której dotyczy projektowana inwestycja.

6. Od postanowienia, o którym mowa w ust. 5, służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

Istniejące wersje czasowe art. 48
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.14
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 48. 1. Wytwórcy biogazu rolniczego w instalacji odnawialnego źródła energii, w której biogaz rolniczy został wytworzony, przysługuje świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego potwierdzające jego wytworzenie oraz wprowadzenie do sieci dystrybucyjnej gazowej.

2. Świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego nie przysługuje, w przypadku gdy:

    1) do wytworzenia biogazu rolniczego wykorzystano substraty inne niż wymienione w art. 2 pkt 2;

    2) zostało wydane świadectwo pochodzenia dla energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii z tego biogazu rolniczego.

3. Świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego przysługuje przez okres kolejnych 15 lat, licząc od dnia wytworzenia po raz pierwszy biogazu rolniczego, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2035 r., potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia biogazu rolniczego.

4. Świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego przysługuje dla biogazu rolniczego wytworzonego w zmodernizowanej instalacji odnawialnego źródła energii w okresie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozdziału 4.

5. Świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego przysługuje również w okresie rozruchu technologicznego instalacji odnawialnego źródła energii, nie dłużej niż przez 90 dni, licząc od pierwszego dnia wprowadzenia biogazu rolniczego do sieci właściwego operatora systemu dystrybucyjnego gazowego.

Art. 49. 1. Świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego wydaje Prezes URE na wniosek wytwórcy biogazu rolniczego.

2. Wniosek o wydanie świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego zawiera:

    1) imię i nazwisko oraz adres zamieszkania albo nazwę i adres siedziby wytwórcy biogazu rolniczego;

    2) numer wpisu do rejestru wytwórców biogazy rolniczego;

    3) wskazanie ilości biogazu rolniczego wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii, na którą ma zostać wydane świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego;

    4) dane dotyczące ekwiwalentnej ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii, obliczonej w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 62 i odpowiadającej ilości biogazu rolniczego wytworzonego w takiej instalacji, która ma zostać objęta świadectwem pochodzenia biogazu rolniczego;

    5) określenie lokalizacji i wydajności instalacji odnawialnego źródła energii, w której został wytworzony biogaz rolniczy;

    6) wskazanie okresu, co najmniej jednego lub maksymalnie dwunastu następujących po sobie miesięcy danego roku kalendarzowego, w którym został wytworzony biogaz rolniczy;

    7) wskazanie dnia wytworzenia po raz pierwszy biogazu rolniczego, dla którego przysługuje świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego;

    8) oświadczenie następującej treści:

    "Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że do wytworzenia biogazu rolniczego w instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystano wyłącznie substraty, o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii."; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań;

    9) wskazanie podmiotu, który będzie organizował obrót prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw pochodzenia biogazu rolniczego.

3. Wniosek o wydanie świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego składa się operatorowi systemu dystrybucyjnego gazowego, na którego obszarze działania znajduje się instalacja odnawialnego źródła energii określona we wniosku, w terminie 45 dni od dnia zakończenia okresu wytworzenia danej ilości biogazu rolniczego objętej tym wnioskiem.

4. Operator systemu dystrybucyjnego gazowego przekazuje Prezesowi URE wniosek o wydanie świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania wraz z potwierdzeniem danych dotyczących ilości wytworzonego biogazu rolniczego w instalacji odnawialnego źródła energii.

5. Ilość wytworzonego biogazu rolniczego wprowadzonego do sieci dystrybucyjnej gazowej określa się na podstawie wskazań układu pomiarowego.

Art. 50. 1. W przypadku gdy wniosek o wydanie świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego nie zawiera danych, o których mowa w art. 49 ust. 2, Prezes URE niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

2. Prezes URE wydaje świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego albo postanowienie o odmowie wydania świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego, w terminie 45 dni od dnia przekazania przez operatora systemu dystrybucyjnego gazowego kompletnego wniosku o wydanie świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego.

3. Świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego zawiera dane, o których mowa w art. 49 ust. 2 pkt 1-6 i 9.

4. Świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego wydaje się wyłącznie w postaci elektronicznej i przekazuje się bezpośrednio do rejestru świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego.

Istniejące wersje czasowe art. 51
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.14
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 51. 1. Prezes URE odmawia, w drodze postanowienia, wydania świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego, w przypadku gdy:

    1) nie zostały spełnione warunki określone w art. 44 lub w art. 48 lub

    2) wniosek o wydanie świadectwa pochodzenia lub wniosek o wydanie świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego został złożony po upływie terminu, o którym mowa odpowiednio w art. 45 ust. 4 albo w art. 49 ust. 3.

2. Na postanowienie służy zażalenie.

Istniejące wersje czasowe art. 52
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.14
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.01.25
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 52. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne, odbiorca końcowy, odbiorca przemysłowy oraz towarowy dom maklerski lub dom maklerski, o których mowa w ust. 2, są obowiązane:

    1) uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi URE świadectwo pochodzenia lub świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego wydane:

      a) odpowiednio dla energii elektrycznej lub biogazu rolniczego, wytworzonych w instalacjach odnawialnego źródła energii znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zlokalizowanych w wyłącznej strefie ekonomicznej lub

      b) na podstawie ustawy - Prawo energetyczne lub

    2) uiścić opłatę zastępczą w terminie określonym w art. 68 ust. 2 obliczoną w sposób określony w art. 56.

2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, wykonują:

    1) odbiorca przemysłowy, który w roku kalendarzowym poprzedzającym rok realizacji obowiązku zużył nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej i złożył oświadczenie, o którym mowa w ust. 3;

    2) przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej lub obrotu tą energią i sprzedające tę energię odbiorcom końcowym niebędącym odbiorcami przemysłowymi, o których mowa w pkt 1;

    3) odbiorca końcowy inny niż odbiorca przemysłowy, o którym mowa w pkt 1, będący członkiem giełdy w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych lub członkiem rynku organizowanego przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, w odniesieniu do transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez ten podmiot;

    4) odbiorca końcowy inny niż odbiorca przemysłowy, o którym mowa w pkt 1, będący członkiem giełdowej izby rozrachunkowej w rozumieniu przepisów ustawy o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych przez niego poza giełdą towarową lub rynkiem, o których mowa w pkt 3, będących przedmiotem rozliczeń prowadzonych w ramach tej izby przez spółkę prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 1636, 1948 i 1997 oraz z 2017 r. poz. 724, 768 i 791), zwanej dalej "ustawą o obrocie instrumentami finansowymi";

    5) towarowy dom maklerski lub dom maklerski w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych, innych niż odbiorcy przemysłowi, o których mowa w pkt 1, na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany.

3. Odbiorca przemysłowy składa Prezesowi URE oświadczenie potwierdzające:

    1) wykonywanie działalności gospodarczej oznaczonej kodami Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), o których mowa w ust. 6,

    2) ilość zużytej energii elektrycznej oraz ilość energii elektrycznej zakupionej na własny użytek w roku kalendarzowym poprzedzającym rok realizacji obowiązku,

    3) wartość współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej,

    4) ilość energii elektrycznej objętej obowiązkiem, o którym mowa w ust. 1, oraz stanowiącej podstawę do obliczenia opłaty OZE, o której mowa w art. 96 ust. 1, wyrażoną w procentach

- wraz z opinią biegłego rewidenta potwierdzającą prawidłowość wyliczenia wartości współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej, w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego rok realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 1.

4. Prezes URE sporządza wykaz odbiorców przemysłowych, którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w ust. 3, wraz z informacją, o której mowa w ust. 5, i ogłasza je w Biuletynie Informacji Publicznej URE, w terminie do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 1.

5. Informacja zawiera:

    1) nazwę i adres siedziby odbiorcy przemysłowego;

    2) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym lub Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP);

    3) dane dotyczące ilości energii elektrycznej objętej obowiązkiem, o którym mowa w ust. 1, oraz stanowiącej podstawę do obliczenia opłaty OZE, o której mowa w art. 96 ust. 1, wyrażonej w procentach;

    4) wskazanie, czy dany odbiorca przemysłowy jest odbiorcą przemysłowym, o którym mowa w ust. 2 pkt 1.

6. Przez odbiorcę przemysłowego rozumie się odbiorcę końcowego:

    1) którego przeważającą działalnością gospodarczą jest działalność określona w Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) i oznaczona następującymi kodami: 0510; 0729; 0811; 0891; 0893; 0899; 1032; 1039; 1041; 1062; 1104; 1106; 1310; 1320; 1394; 1395; 1411; 1610; 1621; 1711; 1712; 1722; 1920; 2012; 2013; 2014; 2015; 2016; 2017; 2060; 2110; 2221; 2222; 2311; 2312; 2313; 2314; 2319; 2320; 2331; 2342; 2343; 2349; 2399; 2410; 2420; 2431; 2432; 2434; 2441; 2442; 2443; 2444; 2445; 2446; 2720; 3299; 2011; 2332; 2351; 2352; 2451; 2452; 2453; 2454; 2611; 2680; 3832;

    2) dla którego wartość współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej wynosi nie mniej niż 3%.

Istniejące wersje czasowe art. 53
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2015.12.31
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.14
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
2020.02.29
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 53. 1. Obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1, w odniesieniu do odbiorców przemysłowych, którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 52 ust. 3, i dla których wartość współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej wyniosła:

    1) nie mniej niż 3% i nie więcej niż 20% - wykonywany jest w odniesieniu do 80% ilości energii elektrycznej zakupionej przez odbiorcę przemysłowego na własny użytek w roku realizacji obowiązku;

    2) więcej niż 20% i nie więcej niż 40% - wykonywany jest w odniesieniu do 60% ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w roku realizacji obowiązku;

    3) więcej niż 40% - wykonywany jest w odniesieniu do 15% ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w roku realizacji obowiązku.

2. Przez współczynnik intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1, w art. 52 ust. 3 pkt 3 oraz w ust. 6, rozumie się stosunek kosztów energii elektrycznej zużytej na własne potrzeby do wartości dodanej brutto obliczanej jako średnia arytmetyczna z trzech ostatnich lat poprzedzających rok realizacji obowiązku.

3. W przypadku gdy działalność gospodarcza jest wykonywana w okresie krótszym niż trzy lata, wartość dodaną brutto, o której mowa w ust. 2, oblicza się jako średnią arytmetyczną z okresu wykonywania tej działalności.

4. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej, biorąc pod uwagę zasady rachunkowości stosowane przez odbiorcę przemysłowego oraz koszty energii elektrycznej ponoszone przez tego odbiorcę.

Istniejące wersje czasowe art. 54
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.01.25
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 54. Odbiorca przemysłowy, który złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 52 ust. 3, jest obowiązany w terminie do dnia 31 sierpnia roku następującego po roku realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1, przekazać Prezesowi URE:

    1) informację o:

      a) ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek w roku realizacji obowiązku,

      b) spełnianiu warunków, o których mowa w art. 53 ust. 1,

      c) wykonaniu obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1 - w przypadku odbiorców przemysłowych, o których mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1;

    2) oświadczenie następującej treści:

    "Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że:

      1) dane zawarte w informacji, o której mowa w art. 54 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, są zgodne z prawdą;

      2) znane mi są i spełniam warunki określone w art. 53 ust. 1 ustawy, o której mowa w pkt 1."; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

Istniejące wersje czasowe art. 55
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.14
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.01.25
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 55. Odbiorca przemysłowy, który nie przekazał Prezesowi URE w terminie informacji oraz oświadczenia, o których mowa w art. 54, podał w tej informacji nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd dane lub skorzystał z uprawnienia, o którym mowa w art. 53 ust. 1 oraz w art. 96 ust. 2, nie spełniając określonych w tym przepisie warunków, nie może skorzystać z uprawnień, o których mowa w art. 53 ust. 1 oraz w art. 96 ust. 2, przez okres 5 lat od zakończenia roku, którego dotyczył obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1.

Istniejące wersje czasowe art. 55a
2018.07.14
dodany przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 55a

Istniejące wersje czasowe art. 56
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2017.09.25
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 56. 1. Opłatę zastępczą oblicza się według wzoru:

Oz = Ozjo x (Eo - Eu) + Ozjb x (Eb - Es)

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Oz - opłatę zastępczą wyrażoną w złotych z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh,

Ozjo - jednostkową opłatę zastępczą wynoszącą w danym roku kalendarzowym 125% rocznej ceny średnioważonej praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia innych niż wydanych dla energii elektrycznej z biogazu rolniczego wytworzonej od dnia wejścia w życie rozdziału 4, publikowanej zgodnie z art. 47 ust. 3 pkt 2, jednak nie więcej niż 300,03 złotych za 1 MWh,

Eo - ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą z obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia wydanych dla energii wytworzonej z biogazu rolniczego przed dniem wejścia w życie rozdziału 4 oraz wydanych dla energii wytworzonej z innych niż biogaz rolniczy odnawialnych źródeł energii w danym roku,

Eu - ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą ze świadectw pochodzenia wydanych dla energii wytworzonej z biogazu rolniczego przed dniem wejścia w życie rozdziału 4 oraz wydanych dla energii wytworzonej z innych niż biogaz rolniczy odnawialnych źródeł energii, które obowiązany podmiot, o którym mowa w art. 52 ust. 2, przedstawił do umorzenia w danym roku,

Ozjb - jednostkową opłatę zastępczą wynoszącą w danym roku kalendarzowym 125% rocznej ceny średnioważonej praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia wydanych dla energii elektrycznej z biogazu rolniczego wytworzonej od dnia wejścia w życie rozdziału 4, publikowanej zgodnie z art. 47 ust. 3 pkt 2, jednak nie więcej niż 300,03 złotych za 1 MWh,

Eb - ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą z obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej z biogazu rolniczego od dnia wejścia w życie rozdziału 4 oraz świadectw pochodzenia biogazu rolniczego w danym roku,

Es - ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą ze świadectw pochodzenia wydanych dla energii elektrycznej wytworzonej z biogazu rolniczego od dnia wejścia w życie rozdziału 4 oraz świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, które obowiązany podmiot, o którym mowa w art. 52 ust. 2, przedstawił do umorzenia w danym roku.

2. Jeżeli roczne ceny średnioważone, o których mowa w ust. 1, publikowane są przez więcej niż jeden podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1, jednostkową opłatę zastępczą oznaczoną odpowiednio symbolem Ozjo oraz Ozjb ustala się na podstawie średniej arytmetycznej rocznych cen średnioważonych opublikowanych przez te podmioty.

Art. 57. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na obrót energią elektryczną, w terminie 30 dni od zakończenia roku kalendarzowego, w którym zakupiło energię elektryczną wytworzoną w instalacji odnawialnego źródła energii w wyniku transakcji zawartej za pośrednictwem towarowego domu maklerskiego lub domu maklerskiego na giełdzie towarowej, lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, przekazuje towarowemu domowi maklerskiemu lub domowi maklerskiemu deklarację o ilości energii elektrycznej zakupionej w wyniku tej transakcji i zużytej na własny użytek oraz przeznaczonej do dalszej odsprzedaży.

2. Deklaracja, o której mowa w ust. 1, stanowi podstawę wykonania przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski obowiązków, o których mowa w art. 52 ust. 1.

3. Realizacja zlecenia nabycia energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski może nastąpić po złożeniu przez składającego zlecenie zabezpieczenia na pokrycie kosztów wykonania przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski obowiązków, o których mowa w art. 52 ust. 1, w odniesieniu do transakcji, o których mowa w art. 52 ust. 2 pkt 5.

4. Wysokość zabezpieczenia oraz sposób jego złożenia określa umowa zawarta między towarowym domem maklerskim lub domem maklerskim a składającym zlecenie.

Istniejące wersje czasowe art. 58
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 58. 1. Do wypełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1, nie zalicza się umorzonych świadectw pochodzenia wydanych dla energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej w procesie przetwarzania energię elektryczną pozyskiwaną z biogazu rolniczego, dla którego wytwórca biogazu rolniczego wystąpił z wnioskiem o wydanie świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego.

2. Koszty uzasadnione uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego albo uiszczenia opłaty zastępczej, o której mowa w art. 52 ust. 1 pkt 2, uwzględnia się w kalkulacji cen ustalanych w taryfach przedsiębiorstw realizujących te obowiązki, przyjmując, że każda jednostka energii elektrycznej sprzedawana przez dane przedsiębiorstwo energetyczne odbiorcom końcowym jest w tej samej wysokości obciążona tymi kosztami.

3. Kosztami, o których mowa w ust. 2, są koszty:

    1) uzyskania świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, jednakże nie wyższe niż koszty będące iloczynem ilości energii elektrycznej wynikającej ze świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, które przedsiębiorstwo energetyczne planuje przedstawić do umorzenia w pierwszym roku stosowania taryfy [w MWh], oraz jednostkowej opłaty zastępczej obowiązującej w roku sporządzenia taryfy [w zł/MWh], lub

    2) opłaty zastępczej poniesionej w roku poprzedzającym rok sporządzenia taryfy.

4. Ilość energii elektrycznej, o której mowa w ust. 3 pkt 1, nie może być wyższa od różnicy między ilością energii elektrycznej wynikającej z obowiązującego udziału ilościowego dla danego podmiotu, o którym mowa w art. 59, albo z przepisów wydanych na podstawie art. 60, a ilością energii wynikającej z poniesionej opłaty zastępczej.

Istniejące wersje czasowe art. 59
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 59. Obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1, uznaje się za spełniony przez podmioty, o których mowa w art. 52 ust. 2, jeżeli za dany rok udział ilościowy sumy energii elektrycznej wynikającej z umorzonych świadectw pochodzenia potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej z:

    1) biogazu rolniczego przed dniem wejścia w życie rozdziału 4 lub innych niż biogaz rolniczy odnawialnych źródeł energii lub uiszczonej opłaty zastępczej, w danym roku w:

      a) ilości energii elektrycznej sprzedanej odbiorcom końcowym niebędącym odbiorcami przemysłowymi, o których mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1, albo

      b) całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, albo

      c) całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych poza giełdą towarową lub rynkiem, o którym mowa w lit. b, będących przedmiotem rozliczeń prowadzonych w ramach giełdowej izby rozrachunkowej przez spółkę prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, albo

      d) całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na podstawie transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, albo

      e) ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek

    - wynosi 19,35%;*)

    2) biogazu rolniczego od dnia wejścia w życie rozdziału 4 lub ekwiwalentnej ilości energii elektrycznej wynikającej z umorzonych świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, lub uiszczonej opłaty zastępczej, w danym roku w:

      a) ilości energii elektrycznej sprzedanej odbiorcom końcowym niebędącym odbiorcami przemysłowymi, o których mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1, albo

      b) całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, albo

      c) całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych poza giełdą towarową lub rynkiem, o którym mowa w lit. b, będących przedmiotem rozliczeń prowadzonych w ramach giełdowej izby rozrachunkowej przez spółkę prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, albo

      d) całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na podstawie transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, albo

      e) ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek

    - wynosi 0,65%.*)

____________________
*) Uwaga od redakcji: zobacz art. 60 niniejszej ustawy

Istniejące wersje czasowe art. 60
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2015.12.31
zmieniony przez
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.08.29
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
2020.02.29
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 60. Minister właściwy do spraw energii może, w drodze rozporządzenia, w terminie do dnia 31 sierpnia danego roku, zmienić wielkość udziału, o którym mowa w art. 59 pkt 1 lub 2, na kolejne lata kalendarzowe, biorąc pod uwagę rodzaj podmiotu zobowiązanego, ilość wytworzonej energii elektrycznej w mikroinstalacjach i w małych instalacjach, zobowiązania wynikające z umów międzynarodowych, dotychczasową wielkość udziału energii elektrycznej i paliw pozyskiwanych z odnawialnych źródeł energii w ogólnej ilości energii i paliw zużywanych w energetyce oraz w transporcie, ilość wytworzonego biogazu rolniczego, a także wysokość ceny energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym.

Istniejące wersje czasowe art. 60a
2018.07.01
dodany przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2019.08.29
zmieniony przez
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
2020.02.29
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 60a

Istniejące wersje czasowe art. 61
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2015.12.31
zmieniony przez
2016.07.01
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.07.01
zmieniony przez
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
2020.02.29
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 61. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia:

    1) parametry techniczne i technologiczne wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła w instalacjach odnawialnego źródła energii,

    2) wymagania dotyczące pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości energii elektrycznej lub ciepła wytwarzanych w instalacjach odnawialnego źródła energii wykorzystujących, w procesie wytwarzania energii, nośniki energii, o których mowa w art. 2 pkt 22, oraz inne paliwa,

    3) minimalny udział biomasy, o której mowa w art. 44 ust. 3 pkt 7, w łącznej masie biomasy spalanej w instalacjach spalania wielopaliwowego, dedykowanych instalacjach spalania wielopaliwowego, układach hybrydowych oraz dedykowanych instalacjach spalania biomasy,

    4) miejsce dokonywania pomiarów ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła energii na potrzeby realizacji obowiązku potwierdzania danych, o którym mowa w art. 45 ust. 5,

    5) miejsce i sposób dokonywania pomiarów ilości energii elektrycznej na potrzeby ustalenia rzeczywistego rozliczenia obowiązku wytworzenia przez wytwórcę, który wygrał aukcję, energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w art. 72,

    6) metodę proporcjonalną określania ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci, o której mowa w art. 92 ust. 12

- biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej oraz potrzebę ustalenia ilości wytwarzanej energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacjach odnawialnego źródła energii.

Istniejące wersje czasowe art. 62
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2015.12.31
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
2020.02.29
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 62. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres obowiązku potwierdzania danych, o którym mowa w art. 49 ust. 4, w tym:

    1) wymagania dotyczące pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości wytwarzanego biogazu rolniczego,

    2) miejsce dokonywania pomiarów ilości wytwarzanego biogazu rolniczego na potrzeby realizacji obowiązku potwierdzania danych, o których mowa w art. 49 ust. 4,

    3) sposób przeliczania ilości wytworzonego biogazu rolniczego na ekwiwalentną ilość energii elektrycznej wytwarzanej w instalacjach odnawialnego źródła energii na potrzeby wypełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1

- biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa funkcjonowania systemu gazowego, dostępne technologie wytwarzania biogazu rolniczego oraz potrzebę ustalenia ilości tego biogazu.

Art. 63. 1. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego są zbywalne i stanowią towar giełdowy w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych.

2. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego powstają po raz pierwszy z chwilą zapisania tych świadectw, na podstawie informacji o wydanych świadectwach pochodzenia lub świadectwach pochodzenia biogazu rolniczego, o których mowa w art. 64 ust. 4, na koncie ewidencyjnym w rejestrze świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego prowadzonym przez podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1, i przysługują osobie będącej posiadaczem tego konta.

3. Przeniesienie praw majątkowych wynikających ze świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego następuje z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu w rejestrze świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, o którym mowa w art. 64 ust. 1.

Istniejące wersje czasowe art. 64
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2017.09.25
zmieniony przez
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 64. 1. Rejestr świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego prowadzi podmiot prowadzący:

    1) giełdę towarową w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych lub

    2) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi

- organizujący obrót prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw pochodzenia.

2. Rejestr świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego prowadzi się w sposób zapewniający:

    1) identyfikację podmiotów, którym przysługują prawa majątkowe wynikające ze świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego;

    2) identyfikację przysługujących praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego oraz odpowiadającej tym prawom ilości energii elektrycznej;

    3) zgodność ilości energii elektrycznej objętej zarejestrowanymi świadectwami pochodzenia lub świadectwami pochodzenia biogazu rolniczego z ilością energii elektrycznej lub ilością biogazu rolniczego, odpowiadającą prawom majątkowym wynikającym z tych świadectw.

3. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, wydaje, na wniosek podmiotu, o którym mowa w art. 52 ust. 2, lub innego podmiotu, któremu przysługują prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego, dokument stwierdzający te prawa i określający odpowiadającą tym prawom ilość energii elektrycznej lub ekwiwalentną ilość energii elektrycznej wynikającą z ilości wytworzonego biogazu rolniczego.

4. Prezes URE przekazuje informacje o wydanych i umorzonych świadectwach pochodzenia lub świadectwach pochodzenia biogazu rolniczego podmiotowi prowadzącemu rejestr tych świadectw.

5. Wpis do rejestru świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego oraz dokonane zmiany w rejestrze podlegają opłacie w wysokości odzwierciedlającej koszty prowadzenia rejestru, nie większej niż 2% maksymalnej wysokości jednostkowej opłaty zastępczej, o której mowa w art. 56, za 1 MWh. Opłatę pobiera się za każdy wpis lub zmianę dokonaną w rejestrze.

Art. 65. 1. Prezes URE, na wniosek podmiotu, o którym mowa w art. 52 ust. 2, umarza, w drodze decyzji, w całości lub części świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego.

2. Do wniosku o umorzenie świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego dołącza się dokument, o którym mowa w art. 64 ust. 3.

Art. 66. Towarowy dom maklerski lub dom maklerski, wykonując obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1, w odniesieniu do transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych, może złożyć wniosek do Prezesa URE o umorzenie świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego należących do innego podmiotu, któremu przysługują wynikające z tych świadectw prawa majątkowe, o ile dołączy pisemną zgodę tego podmiotu na zaliczenie tych świadectw do wypełnienia obowiązku przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski.

Art. 67. 1. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego wygasają z chwilą ich umorzenia.

2. Świadectwo pochodzenia lub świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego umorzone w terminie do dnia 30 czerwca danego roku kalendarzowego uwzględnia się przy rozliczeniu wykonania obowiązku określonego w art. 52 ust. 1 za poprzedni rok kalendarzowy.

Art. 68. 1. Opłata zastępcza, o której mowa w art. 52 ust. 1 pkt 2, stanowi przychód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, zwanego dalej "Narodowym Funduszem".

2. Opłatę zastępczą, o której mowa w art. 52 ust. 1 pkt 2, uiszcza się na rachunek bankowy Narodowego Funduszu w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku, za poprzedni rok kalendarzowy.

Istniejące wersje czasowe art. 69
Tekst pierwotny
Dz. U. z 2015 r. poz. 478
2015.12.31
zmieniony przez
2017.06.14 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 1148
2018.06.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1269
2018.12.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 2389
2020.02.18 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 261
2020.02.29
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 69. 1. Narodowy Fundusz przedstawia ministrowi właściwemu do spraw energii oraz Prezesowi URE informacje o wpłatach z tytułu opłat zastępczych dokonywanych w danym kwartale na rachunek bankowy Narodowego Funduszu, w terminie 45 dni od dnia zakończenia każdego kwartału.

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, zawierają w szczególności:

    1) oznaczenie podmiotów dokonujących poszczególnych wpłat;

    2) tytuły wpłat;

    3) kwoty wpłat;

    4) daty wpływu poszczególnych wpłat na rachunek bankowy Narodowego Funduszu.