Facebook

Kliknij ten link, aby przejść do panelu logowania.
Teraz do wszystkich płatnych Serwisów internetowych
Wydawnictwa Podatkowego GOFIN loguj się w jednym
miejscu.


Po zalogowaniu znajdziesz menu z linkiem do swojego
konta abonenta i dodatkowych opcji.

Jak szukać?»

Ujednolicone przepisy prawne - www.przepisy.gofin.pl
Aktualnie jesteś: Ujednolicone przepisy prawne (strona główna) » 

Ustawa z dnia 6.06.1997 r. Kodeks karny wykonawczy

Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
 uwzględniający ww. zmiany
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
art. 2, art. 3, art. 4, art. 7, art. 8, art. 8a, art. 11, art. 12a, art. 12b, art. 12c, art. 12d, art. 15, art. 17a, art. 22, art. 25, art. 27, art. 27a, art. 29, art. 29a, art. 32, art. 38, art. 39, rozdz. VIIa, oddz. 1, art. 43a, art. 43b, art. 43c, art. 43d, art. 43e, art. 43f, art. 43g, oddz. 2, art. 43h, art. 43i, art. 43j, art. 43k, art. 43l, oddz. 3, art. 43m, art. 43n, art. 43o, art. 43p, art. 43q, art. 43r, art. 43s, oddz. 4, art. 43t, art. 43u, art. 43v, art. 43w, art. 43x, art. 43y, art. 43z, oddz. 5, art. 43za, art. 43zb, art. 43zc, art. 43zd, art. 43ze, art. 43zf, art. 48a, art. 53, art. 56, art. 57, art. 57a, art. 61, art. 63b, art. 64, art. 64a, art. 65, art. 65a, art. 66, art. 66a, art. 75, art. 76, art. 80, art. 80a, art. 80b, art. 86, art. 96, art. 105a, art. 105b, art. 109, art. 110a, art. 112, art. 113, art. 113a, art. 123a, art. 126, art. 131a, art. 134, art. 139, art. 143, art. 144, art. 145, art. 151, art. 152, art. 160, art. 163, art. 166, art. 167a, art. 168, art. 169, art. 169a, art. 169b, art. 172, art. 173, art. 173b, art. 173c, art. 174, art. 175, art. 176, art. 177, art. 178, art. 178a, rozdz. XII, art. 181a, art. 181b, art. 183a, art. 186a, art. 187, art. 188, art. 190, art. 191, art. 192, art. 195a, art. 199a, art. 199b, art. 200, art. 200a, art. 200b, art. 200c, art. 201, art. 202, art. 202a, art. 202b, art. 203, art. 204, art. 204a, art. 204b, art. 204c, art. 204d, art. 205, art. 212, art. 212ba, art. 213, art. 215, art. 217, art. 217b, art. 217c, art. 221, art. 222, art. 222a, art. 223, art. 242, art. 245, art. 249, art. 249a,
 
 Dz. U. z 2017 r. poz. 665
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 Dz. U. z 2018 r. poz. 652
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 Dz. U. z 2019 r. poz. 676
 zmieniony przez
zmiany w:
 Dz. U. z 2020 r. poz. 523
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
Wyświetl wersje poprzedzające
 Dz. U. z 2021 r. poz. 53
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
Wyświetl wcześniejsze wersje
2023.01.01 - bieżąca
Wyświetl późniejsze wersje

Uwaga od redakcji:
Zmiany, które wchodzą w życie w wybranej wersji czasowej - zaznaczono kolorem

Część ogólna
Rozdział I

Zakres obowiązywania

Art. 1. § 1. Wykonywanie orzeczeń w postępowaniu karnym, w postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe i w postępowaniu w sprawach o wykroczenia oraz kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności odbywa się według przepisów niniejszego kodeksu, chyba że ustawa stanowi inaczej.

§ 2. W postępowaniu wykonawczym w kwestiach nieuregulowanych w niniejszym kodeksie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

Rozdział II

Organy postępowania wykonawczego

Istniejące wersje czasowe art. 2
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 2. Organami postępowania wykonawczego są:

    1) sąd pierwszej instancji lub inny sąd równorzędny;

    2) sąd penitencjarny;

    2a) referendarz sądowy;

    3) prezes sądu lub upoważniony sędzia;

    4) sędzia penitencjarny;

    5) dyrektor zakładu karnego, aresztu śledczego, a także dyrektor okręgowy i Dyrektor Generalny Służby Więziennej albo osoba kierująca innym zakładem przewidzianym w przepisach prawa karnego wykonawczego oraz komisja penitencjarna;

    6) sądowy kurator zawodowy oraz kierownik zespołu kuratorskiej służby sądowej;

    7) sądowy lub administracyjny organ egzekucyjny;

    8) naczelnik urzędu skarbowego;

    9) odpowiedni terenowy organ administracji rządowej lub samorządu terytorialnego;

    10) inny organ uprawniony przez ustawę do wykonywania orzeczeń.

Istniejące wersje czasowe art. 3
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 3. § 1. Sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, jest właściwy również w postępowaniu dotyczącym wykonania tego orzeczenia, chyba że ustawa stanowi inaczej.

§ 1a. (uchylony)

§ 2. W sprawach zastrzeżonych w niniejszym kodeksie dla sądu penitencjarnego właściwy jest ten sąd penitencjarny, w którego okręgu przebywa skazany, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sądem penitencjarnym jest sąd okręgowy.

§ 3. W stosunku do osób skazanych przez sąd wojskowy, w sprawach określonych w § 2, orzeka wojskowy sąd garnizonowy.

§ 3a. Na postanowienie w przedmiocie właściwości w postępowaniu wykonawczym zażalenie nie przysługuje.

§ 4. (uchylony)

§ 5. (uchylony)

Rozdział III

Skazany

Istniejące wersje czasowe art. 4
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 4. § 1. Kary, środki karne, środki kompensacyjne, przepadek, środki zabezpieczające i środki zapobiegawcze wykonuje się w sposób humanitarny, z poszanowaniem godności ludzkiej skazanego. Zakazuje się stosowania tortur lub nieludzkiego albo poniżającego traktowania i karania skazanego.

§ 2. Skazany zachowuje prawa i wolności obywatelskie. Ich ograniczenie może wynikać jedynie z ustawy oraz z wydanego na jej podstawie prawomocnego orzeczenia.

Art. 5. § 1. Skazany jest podmiotem określonych w niniejszym kodeksie praw i obowiązków.

§ 2. Skazany ma obowiązek stosować się do wydanych przez właściwe organy poleceń zmierzających do wykonania orzeczenia.

Istniejące wersje czasowe art. 6
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
2022.09.17
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 6. § 1. Skazany może składać wnioski o wszczęcie postępowania przed sądem i brać w nim udział jako strona oraz w wypadkach wskazanych w ustawie wnosić zażalenia na postanowienia wydane w postępowaniu wykonawczym.

§ 2. Skazany może składać wnioski, skargi i prośby do organów wykonujących orzeczenie. Skazany, składając wniosek, skargę lub prośbę, jest obowiązany do uzasadnienia zawartych w niej żądań w stopniu umożliwiającym jej rozpoznanie, w szczególności do dołączenia odpowiednich dokumentów.

§ 3. Jeżeli wniosek, skarga lub prośba:

    1) oparte są na tych samych podstawach faktycznych,

    2) zawierają wyrazy lub zwroty powszechnie uznawane za wulgarne lub obelżywe albo gwarę przestępców,

    3) nie zawierają uzasadnienia zawartych w nich żądań w stopniu umożliwiającym ich rozpoznanie,

    4) są oczywiście bezzasadne

- właściwy organ może pozostawić wniosek, skargę lub prośbę bez rozpoznania.

§ 4. Skarga przysługuje skazanemu w terminie 7 dni od dnia, w którym dowiedział się on o zdarzeniu będącym podstawą skargi. Po upływie tego terminu skargę pozostawia się bez rozpoznania, chyba że niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od skazanego.

Istniejące wersje czasowe art. 7
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 7. § 1. Skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt 3-6 i 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

§ 2. Skargi rozpoznaje sąd właściwy zgodnie z art. 3. W sprawach dotyczących odbywania kary pozbawienia wolności, zastępczej kary pozbawienia wolności, kary aresztu wojskowego, kary aresztu lub zastępczej kary aresztu, kary porządkowej oraz środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności, wykonywania orzeczenia o warunkowym przedterminowym zwolnieniu oraz środka zabezpieczającego polegającego na umieszczeniu w zakładzie psychiatrycznym sądem właściwym jest sąd penitencjarny.

§ 3. Skarga na decyzję, o której mowa w § 1, przysługuje skazanemu w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia lub doręczenia decyzji; decyzję ogłasza się lub doręcza wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym skazanemu prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi. Skargę wnosi się do organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Jeżeli organ, który wydał zaskarżoną decyzję, nie przychyli się do skargi, przekazuje ją wraz z aktami sprawy bezzwłocznie do właściwego sądu.

§ 4. Sąd powołany do rozpoznania skargi może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Odmowa wstrzymania nie wymaga uzasadnienia.

§ 5. Po rozpoznaniu skargi sąd orzeka o utrzymaniu w mocy, uchyleniu albo zmianie zaskarżonej decyzji; na postanowienie sądu zażalenie nie przysługuje.

Istniejące wersje czasowe art. 8
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
2022.09.17
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 8. § 1. W postępowaniu wykonawczym skazany może korzystać z pomocy obrońcy ustanowionego w tym postępowaniu.

§ 2. W postępowaniu przed sądem skazany musi mieć obrońcę, jeżeli:

    1) jest głuchy, niemy lub niewidomy;

    2) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności;

    3) nie ukończył 18 lat;

    4) (uchylony)

    5) sąd uzna to za niezbędne ze względu na okoliczności utrudniające obronę.

§ 2a. Przepis art. 78 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

§ 3. Skazany pozbawiony wolności może porozumiewać się ze swoim obrońcą, pełnomocnikiem będącym adwokatem lub radcą prawnym oraz przedstawicielem niebędącym adwokatem ani radcą prawnym, który został zaaprobowany przez Przewodniczącego Izby Europejskiego Trybunału Praw Człowieka do reprezentowania skazanego przed tym Trybunałem, podczas nieobecności innych osób, a rozmowy z tymi osobami w trakcie widzeń i rozmowy telefoniczne nie podlegają kontroli.

§ 4. Skazany pozbawiony wolności może korzystać co najmniej raz w tygodniu, w terminach ustalonych w porządku wewnętrznym obowiązującym w zakładzie karnym lub areszcie śledczym, z samoinkasującego aparatu telefonicznego do kontaktu z osobą, o której mowa w § 3. W szczególnie uzasadnionych wypadkach, jeżeli wyznaczone terminy czynności procesowych wskazują na konieczność niezwłocznego skorzystania z samoinkasującego aparatu telefonicznego, dyrektor zakładu karnego lub aresztu śledczego udziela zgody na kontakt poza terminami ustalonymi w porządku wewnętrznym obowiązującym w zakładzie karnym lub areszcie śledczym.

§ 5. Warunkiem skorzystania przez skazanego pozbawionego wolności z samoinkasującego aparatu telefonicznego do kontaktu z osobą, o której mowa w § 3, jest uprzednie poinformowanie na piśmie dyrektora zakładu karnego lub aresztu śledczego przez osobę, o której mowa w § 3, o numerze telefonu tej osoby, pod którym można nawiązać z nią kontakt.

§ 6. Skorzystanie przez skazanego pozbawionego wolności z samoinkasującego aparatu telefonicznego do kontaktu z osobą, o której mowa w § 3, w terminie, o którym mowa w § 4 zdanie pierwsze, następuje po zgłoszeniu przez skazanego pozbawionego wolności funkcjonariuszowi Służby Więziennej przed rozpoczęciem tego terminu.

Istniejące wersje czasowe art. 8a
2012.01.01
dodany przez
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 8a. § 1. Korespondencja skazanego pozbawionego wolności podlega cenzurze i nadzorowi, chyba że ustawa stanowi inaczej.

§ 2. Korespondencja skazanego pozbawionego wolności z obrońcą lub pełnomocnikiem będącym adwokatem lub radcą prawnym nie podlega cenzurze, nadzorowi oraz zatrzymaniu i powinna być bezzwłocznie przekazywana do adresata. Przepisy art. 73 § 3 i 4 oraz art. 225 § 3 Kodeksu postępowania karnego stosuje się.

§ 3. Przepis § 2 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio do korespondencji skazanego pozbawionego wolności prowadzonej z organami ścigania, wymiaru sprawiedliwości i innymi organami państwowymi, organami samorządu terytorialnego, Rzecznikiem Praw Obywatelskich, Rzecznikiem Praw Dziecka, organami powołanymi na podstawie ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych dotyczących ochrony praw człowieka oraz przedstawicielem niebędącym adwokatem ani radcą prawnym, który został zaaprobowany przez Przewodniczącego Izby Europejskiego Trybunału Praw Człowieka do reprezentowania skazanego przed tym Trybunałem.

Istniejące wersje czasowe art. 8b
2012.01.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 8b. § 1. Rzecznik Praw Obywatelskich lub osoba przez niego upoważniona ma prawo wstępu w każdym czasie, bez ograniczeń, do zakładów karnych, aresztów śledczych i innych miejsc, w których przebywają osoby pozbawione wolności, oraz poruszania się po ich terenie, przeglądania dokumentów i żądania wyjaśnień od administracji tych jednostek, a także do przeprowadzania podczas nieobecności innych osób rozmów z osobami pozbawionymi wolności oraz badania ich wniosków, skarg i próśb.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do prokuratora wykonującego czynności służbowe.

Rozdział IV

Postępowanie wykonawcze

Oddział 1

Wykonywanie orzeczeń

Istniejące wersje czasowe art. 9
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2019.10.05
zmieniony przez
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
2023.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 9. § 1. Postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne.

§ 2. Wyrok oraz postanowienia wydane w trybie art. 420 Kodeksu postępowania karnego, dotyczące przepadku albo dowodów rzeczowych, stają się wykonalne z chwilą uprawomocnienia, chyba że ustawa stanowi inaczej.

§ 3. Postanowienie w postępowaniu wykonawczym staje się wykonalne z chwilą wydania, chyba że ustawa stanowi inaczej lub sąd wydający postanowienie albo sąd powołany do rozpoznania zażalenia wstrzyma jego wykonanie. Odmowa wstrzymania wykonania postanowienia nie wymaga uzasadnienia.

§ 4. Złożenie wniosku o wydanie postanowienia w postępowaniu wykonawczym nie wstrzymuje wykonania orzeczenia, którego wniosek dotyczy, chyba że sąd właściwy do rozpoznania wniosku, w szczególnie uzasadnionych wypadkach, postanowi inaczej. Odmowa wstrzymania wykonania orzeczenia nie wymaga uzasadnienia.

§ 5. W posiedzeniu w przedmiocie wstrzymania wykonania orzeczenia, którego dotyczy wniosek o wydanie postanowienia w postępowaniu wykonawczym, ma prawo wziąć udział prokurator, jeżeli wstrzymanie wykonania orzeczenia skutkowałoby zwolnieniem skazanego z aresztu śledczego lub zakładu karnego. Posiedzenie wyznacza się niezwłocznie.

§ 6. Jeżeli prokurator oświadczy, najpóźniej na posiedzeniu po ogłoszeniu postanowienia o wstrzymaniu wykonania orzeczenia, o którym mowa w § 5, że sprzeciwia się wstrzymaniu wykonania orzeczenia, postanowienie o wstrzymaniu wykonania orzeczenia staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia.

§ 7. Na postanowienie o wstrzymaniu wykonania orzeczenia prokuratorowi przysługuje zażalenie.

§ 8. Zażalenie, o którym mowa w § 7, podlega rozpoznaniu w terminie 7 dni od daty wpływu do sądu wyższej instancji.

Istniejące wersje czasowe art. 10
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2017.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 10. § 1. Policja w zakresie postępowania wykonawczego wykonuje polecenia sądu.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio również do Żandarmerii Wojskowej oraz dowódcy wojskowego, jeżeli skazany jest żołnierzem, z wyjątkiem żołnierza pełniącego terytorialną służbę wojskową dyspozycyjnie.

§ 3. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio również do Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej oraz innych organów, jeżeli postępowanie wykonawcze dotyczy spraw, które zgodnie z przepisami prawa należą do ich właściwości.

§ 4. Organy i instytucje państwowe, organy samorządu terytorialnego oraz stowarzyszenia i organizacje społeczne w zakresie swojego działania udzielają pomocy organom wykonującym orzeczenia.

Istniejące wersje czasowe art. 11
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2011.01.02
zmieniony przez
2012.01.01
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.02.06
zmieniony przez
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
2023.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 11. § 1. Sąd, kierując orzeczenie do wykonania, przesyła jego odpis lub wyciąg, ze wzmianką o wykonalności, a w wypadku orzeczenia prawomocnego - z datą jego uprawomocnienia się, odpowiedniemu organowi powołanemu do wykonywania orzeczenia. Kierując do wykonania orzeczenie dotyczące grzywny, nawiązki na rzecz Skarbu Państwa, świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej oraz należności sądowych, sąd przesyła także ostatnio uzyskaną informację, o której mowa w art. 213 § 1a Kodeksu postępowania karnego. Sąd przesyła dyrektorowi zakładu karnego lub aresztu śledczego orzeczenie wraz z uzasadnieniem, jeżeli zostało sporządzone i nie zawiera informacji niejawnych o klauzuli tajności "tajne" lub "ściśle tajne".

§ 1a. Jeżeli pokrzywdzony złożył wniosek, o którym mowa w art. 168a § 1 lub 1a, sąd, o którym mowa w § 1, niezwłocznie przesyła dyrektorowi zakładu karnego lub aresztu śledczego ten wniosek oraz dane zawierające imię, nazwisko i adres pokrzywdzonego. W wypadku, o którym mowa w art. 168a § 6, sąd przesyła również dane zawierające imię, nazwisko i adres świadka. Jeżeli skazany przebywa w zakładzie karnym lub areszcie śledczym, sąd przesyła wniosek i wymienione dane nie później niż w terminie 7 dni od daty wpływu wniosku do sądu.

§ 2. Sąd po wydaniu wyroku skazującego przesyła dyrektorowi aresztu śledczego lub zakładu karnego posiadane w sprawie informacje dotyczące osoby skazanego, w tym dane o uprzedniej karalności oraz zastosowanych wobec niego środkach wychowawczych lub poprawczych, informacje pozwalające na identyfikację skazanego, w szczególności numer Automatycznego Systemu Identyfikacji Daktyloskopijnej (AFIS), numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), rysopis oraz opis znaków szczególnych i tatuaży, a także fotografię skazanego, odpisy orzeczeń i opinii lekarskich oraz psychologicznych, w tym stwierdzających u skazanego uzależnienia od substancji psychoaktywnej, a także informacje dotyczące popełnienia przestępstwa określonego w art. 197-203 Kodeksu karnego w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych, a po uprawomocnieniu się wyroku, na wniosek dyrektora zakładu lub aresztu - również akta sądowe.

§ 3. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres informacji przesyłanych dyrektorowi zakładu karnego lub aresztu śledczego, o których mowa w § 2, mając na uwadze konieczność zebrania danych osobopoznawczych niezbędnych do dokonania prawidłowej klasyfikacji skazanego dla indywidualnego z nim postępowania zmierzającego do realizacji celów, jakim ma służyć wykonanie kary pozbawienia wolności.

§ 4. W razie skazania tymczasowo aresztowanego lub osoby odbywającej karę pozbawienia wolności sąd przesyła zawiadomienie o skazaniu wraz z informacjami, o których mowa w § 2, dyrektorowi aresztu śledczego lub zakładu karnego.

§ 5. Organ, o którym mowa w § 1, zawiadamia sąd o przystąpieniu do wykonania orzeczenia oraz o zakończeniu jego wykonywania.

Istniejące wersje czasowe art. 12
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
2022.04.23
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 12. O prawomocnych skazaniach osób podlegających obowiązkowi służby wojskowej lub służby w formacjach obrony cywilnej na karę pozbawienia wolności bez zawieszenia jej wykonania, jak również o zmianach dotyczących wykonywania kary pozbawienia wolności, sąd zawiadamia również organy właściwe w sprawach obowiązku obrony Ojczyzny, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych przepisach.

Istniejące wersje czasowe art. 12a
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
2023.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 12a. § 1. W wezwaniu do uiszczenia grzywny, również orzeczonej jako kara zastępcza, nawiązki na rzecz Skarbu Państwa, kwoty pieniężnej stanowiącej przedmiot przepadku, nawiązki lub świadczenia pieniężnego orzeczonych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, kosztów sądowych lub pieniężnej kary porządkowej na podstawie prawomocnego orzeczenia sądowego wydanego w sprawie o przestępstwo lub wykroczenie, należy też pouczyć o tym, że w razie nieuiszczenia tych należności w całości w terminie wynikającym z przepisów niniejszego kodeksu sąd przekaże do biur informacji gospodarczej, działających na podstawie ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2057), informację gospodarczą o powstaniu tej zaległości.

§ 2. W razie nieuiszczenia przez skazanego w całości należności, o których mowa w § 1, w terminie wynikającym z przepisów niniejszego kodeksu sąd niezwłocznie przekazuje informację gospodarczą o powstaniu tej zaległości do biur informacji gospodarczej, działających na podstawie ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych.

§ 3. Sąd wykonuje obowiązki wierzyciela, o których mowa w art. 29 i art. 30 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych.

Istniejące wersje czasowe art. 12b
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 12b. Organ wykonujący orzeczenie w razie stwierdzenia, że zachodzą warunki do wydania wyroku łącznego, niezwłocznie zawiadamia o tym właściwy sąd.

Istniejące wersje czasowe art. 12c
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 12c. Jeżeli kara lub inny środek podlegający wykonaniu według przepisów niniejszego kodeksu są określone w tygodniach, miesiącach lub latach, przyjmuje się w postępowaniu wykonawczym, że tydzień liczy się za dni 7, miesiąc za dni 30, a rok za dni 365.

Istniejące wersje czasowe art. 12d
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 12d. Za dzień trwania kary pozbawienia wolności, zastępczej kary pozbawienia wolności, kary aresztu wojskowego, kary aresztu, zastępczej kary aresztu, kary porządkowej oraz środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności przyjmuje się okres 24 godzin liczony od chwili rzeczywistego pozbawienia wolności.

Istniejące wersje czasowe art. 13
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 13. § 1. Organ wykonujący orzeczenie oraz każdy, kogo orzeczenie bezpośrednio dotyczy, może zwrócić się do sądu, który je wydał, o rozstrzygnięcie wątpliwości co do wykonania orzeczenia lub zarzutów co do obliczenia kary. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

§ 2. (uchylony)

§ 3. Na postanowienie w przedmiocie określonym w § 1 zażalenie przysługuje również organowi określonemu w art. 2 pkt 5-10 oraz każdemu, kogo orzeczenie bezpośrednio dotyczy.

Istniejące wersje czasowe art. 14
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14. § 1. W postępowaniu wykonawczym organ postępowania wykonawczego może zarządzić zebranie informacji dotyczących skazanego. Organ określony w art. 2 pkt 1-5 wykonujący orzeczenie może także zarządzić zebranie informacji dotyczących skazanego w drodze wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez kuratora sądowego. W razie uzasadnionych wątpliwości co do tożsamości skazanego organ wykonujący orzeczenie może zażądać ustalenia jego tożsamości przez Policję.

§ 2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych i z Ministrem Obrony Narodowej, inne organy powołane do przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, uwzględniając w szczególności jego zakres oraz tryb przeprowadzania.

Istniejące wersje czasowe art. 14a
2023.01.01
dodany przez

Art. 14a. § 1. Jeżeli miejsce pobytu skazanego na karę pozbawienia wolności na terenie kraju nie jest znane, sąd wydaje postanowienie o poszukiwaniu go listem gończym.

§ 2. W liście gończym podaje się:

    1) sąd, który wydał postanowienie o poszukiwaniu listem gończym;

    2) dane o osobie, które mogą ułatwić jej poszukiwanie, a przede wszystkim personalia, rysopis, znaki szczególne, miejsce zamieszkania i pracy, z dołączeniem w miarę możliwości fotografii poszukiwanego;

    3) informację o orzeczeniu, stanowiącym podstawę pozbawienia wolności;

    4) wezwanie każdego, kto zna miejsce pobytu poszukiwanego, do zawiadomienia o tym najbliższej jednostki Policji lub sądu;

    5) ostrzeżenie o odpowiedzialności karnej za ukrywanie poszukiwanego lub dopomaganie mu w ucieczce.

§ 3. W liście gończym można wyznaczyć nagrodę za ujęcie lub przyczynienie się do ujęcia poszukiwanego, a także udzielić zapewnienia o utrzymaniu tajemnicy co do osoby informującej.

§ 4. List gończy podlega rozpowszechnieniu przez opublikowanie za pomocą Internetu, chyba że sąd postanowi inaczej.

§ 5. Sąd, zależnie od potrzeby, może postanowić o rozpowszechnieniu listu gończego przez rozesłanie, rozplakatowanie lub opublikowanie, w szczególności za pomocą prasy, radia i telewizji.

Istniejące wersje czasowe art. 14b
2023.01.01
dodany przez

Art. 14b. § 1. Po otrzymaniu zawiadomienia o przystąpieniu do wykonania orzeczenia o karze pozbawieniu wolności sąd niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, może wydać postanowienie stwierdzające, że skazany bezprawnie utrudniał wykonanie kary pozbawienia wolności, jeżeli w zamiarze utrudniania wykonania kary pozbawienia wolności uciekł lub ukrywał się lub podjął działania w celu ucieczki lub ukrycia się.

§ 2. Na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia bezprawnego utrudniania przez skazanego wykonania kary pozbawienia wolności przysługuje zażalenie.

§ 3. Zażalenie, o którym mowa w § 2, podlega rozpoznaniu w terminie 7 dni od daty wpływu do sądu wyższej instancji.

§ 4. Odpis prawomocnego postanowienia stwierdzającego, że skazany bezprawnie utrudniał wykonanie kary pozbawienia wolności, doręcza się dyrektorowi zakładu karnego.

Istniejące wersje czasowe art. 15
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 15. § 1.*) Sąd umarza postępowanie wykonawcze w razie przedawnienia wykonania kary, śmierci skazanego lub innej przyczyny wyłączającej to postępowanie.

_________________________
*) Uznany za niezgodny z Konstytucją z dniem 19.07.2018 r. w zakresie, w jakim nie czyni aktu abolicji indywidualnej negatywną przesłanką prowadzenia postępowania karnego wykonawczego, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17.07.2018 r. sygn. akt K 9/17 (Dz. U. poz. 1387).

§ 2. Jeżeli zachodzi długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca postępowanie wykonawcze, a w szczególności jeżeli nie można ująć skazanego albo nie można wykonać wobec niego orzeczenia z powodu choroby psychicznej lub innej przewlekłej, ciężkiej choroby, postępowanie zawiesza się w całości lub w części na czas trwania przeszkody.

§ 2a. Na postanowienie w przedmiocie umorzenia lub zawieszenia postępowania wykonawczego przysługuje zażalenie.

§ 3. Zawieszenie postępowania wykonawczego nie wstrzymuje biegu przedawnienia, chyba że skazany uchyla się od wykonania kary. Okres wstrzymania biegu przedawnienia nie może przekroczyć 10 lat.

§ 4. Wykonywanie kary pozbawienia wolności, zastępczej kary pozbawienia wolności, kary aresztu wojskowego, kary aresztu lub zastępczej kary aresztu, kary porządkowej oraz środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności w tej samej lub innej sprawie wstrzymuje bieg przedawnienia.

Art. 16. (uchylony)

Art. 17. § 1. Sąd, kierując do wykonania orzeczenie o pozbawieniu wolności, zawiadamia:

    1) sąd opiekuńczy, jeżeli zachodzi potrzeba opieki nad dziećmi skazanego;

    2) właściwy organ, jeżeli zachodzi potrzeba opieki nad osobą niedołężną lub chorą, którą opiekował się skazany, albo potrzeba przedsięwzięcia niezbędnych czynności do ochrony mienia lub mieszkania skazanego.

§ 2. O poczynionych wystąpieniach i wydanych zarządzeniach zawiadamia się skazanego.

Istniejące wersje czasowe art. 17a
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 17a. § 1. W razie orzeczenia wobec skazanego kary pozbawienia wolności oraz kary ograniczenia wolności na podstawie art. 37b lub art. 87 § 2 Kodeksu karnego, karę ograniczenia wolności kieruje się do wykonania w pierwszej kolejności tylko wówczas, gdy zachodzą przeszkody prawne do niezwłocznego wykonania kary pozbawienia wolności.

§ 2. W wypadku ustania przeszkód, o których mowa w § 1, sąd - niezależnie od tego, czy kara ograniczenia wolności została już w całości wykonana - zawiesza postępowanie wykonawcze dotyczące kary ograniczenia wolności i niezwłocznie kieruje do wykonania karę pozbawienia wolności.

Oddział 2

Postępowanie przed sądem

Art. 18. § 1. W postępowaniu wykonawczym sąd orzeka postanowieniem.

§ 2. W kwestiach niewymagających postanowienia prezes sądu lub upoważniony sędzia wydaje zarządzenia.

§ 3. W kwestiach niewymagających postanowienia sądu penitencjarnego zarządzenia wydaje sędzia penitencjarny.

Istniejące wersje czasowe art. 18a
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 18a. W postępowaniu wykonawczym czynności zastrzeżone dla sądu lub sędziego mogą być wykonywane przez referendarza sądowego, z wyłączeniem:

    1) spraw zastrzeżonych dla sądu penitencjarnego oraz sędziego penitencjarnego;

    2) spraw dotyczących wykonania kary pozbawienia wolności;

    3) zarządzania wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności;

    4) rozstrzygania wątpliwości co do wykonania orzeczenia sądu lub zarzutów co do obliczenia kary;

    5) spraw, o których mowa w rozdziałach VI i XV-XX;

    6) wydawania postanowień w sprawach, o których mowa w rozdziałach XII i XIII.

Istniejące wersje czasowe art. 19
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 19. § 1. Sąd orzeka na wniosek prokuratora, skazanego albo jego obrońcy oraz z urzędu, a jeżeli ustawa tak stanowi - na wniosek innych osób.

§ 2. Wniosek lub skargę można zgłosić na piśmie lub ustnie. W wypadku ustnego zgłoszenia spisuje się protokół.

§ 3. Składający wniosek, o którym mowa w § 1, jest obowiązany do uzasadnienia zawartych w nim żądań w stopniu umożliwiającym jego rozpoznanie, w szczególności do dołączenia odpowiednich dokumentów. W przypadku niewykonania tego obowiązku można pozostawić wniosek bez rozpoznania.

§ 4. Wniosek lub skargę rozpoznaje się w terminie 21 dni od daty wpływu do sądu, chyba że ustawa przewiduje rozpoznanie wniosku na posiedzeniu, w którym uprawnione osoby mogą wziąć udział.

Istniejące wersje czasowe art. 20
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 20. § 1. W postępowaniu wykonawczym sąd orzeka jednoosobowo.

§ 2. Zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie; zostaje ono przekazane bezzwłocznie zarządzeniem wraz z aktami sprawy do sądu wyższej instancji, chyba że sąd orzekający w tym samym składzie przychyli się do zażalenia.

§ 3. Sąd wyższej instancji rozpoznaje zażalenie jednoosobowo.

§ 4. Sąd wyższej instancji rozpoznaje zażalenie w terminie 21 dni od daty jego przekazania przez sąd pierwszej instancji, chyba że ustawa przewiduje rozpoznanie zażalenia na posiedzeniu, w którym uprawnione osoby mogą wziąć udział.

Istniejące wersje czasowe art. 20a
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 20a. § 1. Zażalenie na postanowienie referendarza sądowego rozpoznaje sąd, w którym wydano zaskarżone postanowienie.

§ 2. Wniesienie zażalenia na postanowienie referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonanie.

§ 3. Przepisy dotyczące zażaleń na postanowienia referendarza sądowego stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia referendarza sądowego.

Istniejące wersje czasowe art. 21
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 21. W postępowaniu przed sądem prokurator jest stroną; w szczególności może składać wnioski, a w wypadkach wskazanych w ustawie wnosić zażalenia na postanowienia wydane w postępowaniu wykonawczym.

Istniejące wersje czasowe art. 22
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
2023.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 22. § 1. Prokurator, skazany oraz jego obrońca, sądowy kurator zawodowy, pokrzywdzony, a także inne osoby, o których mowa w art. 19 § 1, mają prawo wziąć udział w posiedzeniu, gdy ustawa tak stanowi. W posiedzeniu sądu wyższej instancji mają prawo wziąć udział osoby, którym przysługuje prawo do udziału w posiedzeniu sądu pierwszej instancji.

§ 1a. Niestawiennictwo osób, o których mowa w § 1, należycie zawiadomionych o terminie i celu posiedzenia, nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, z wyjątkiem obrońcy w wypadkach określonych w art. 8 § 2, chyba że sąd orzeka na korzyść lub zgodnie z wnioskiem skazanego.

§ 2. Sąd może dopuścić do udziału w posiedzeniu również inne osoby niż wymienione w § 1, jeżeli ich udział może mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia.

§ 2a. Udział prokuratora w posiedzeniu jest obowiązkowy, jeżeli ustawa tak stanowi.

§ 3. Udział sądowego kuratora zawodowego w posiedzeniu jest obowiązkowy, jeżeli ustawa tak stanowi lub sąd uzna to za konieczne.

Art. 23. § 1. Sąd może zarządzić sprowadzenie skazanego na posiedzenie sądu.

§ 2. Sąd może zlecić przesłuchanie skazanego sądowi wezwanemu, w którego okręgu skazany przebywa.

§ 3. Jeżeli postępowanie sądowe dotyczy skazanego pozbawionego wolności, posiedzenie może odbyć się w zakładzie, w którym on przebywa.

Istniejące wersje czasowe art. 23a
2023.01.01
dodany przez

Art. 23a. § 1. Jeżeli postępowanie sądowe dotyczy skazanego pozbawionego wolności, posiedzenie sądu może odbyć się przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie tej czynności na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. W miejscu przebywania skazanego w czynności tej bierze udział przedstawiciel administracji zakładu karnego lub aresztu śledczego, obrońca, jeżeli został ustanowiony lub wyznaczony, oraz tłumacz, jeżeli został powołany.

§ 2. Przepisy art. 517ea Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

§ 3. W wypadku zarządzenia sprowadzenia skazanego na posiedzenie sądu prezes sądu lub upoważniony sędzia lub sędzia penitencjarny wydaje w tym przedmiocie zarządzenie, chyba że posiedzenie odbywa się w zakładzie karnym. Zarządzenie wymaga uzasadnienia.

Istniejące wersje czasowe art. 24
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 24. § 1. Jeżeli ujawnią się nowe lub poprzednio nieznane okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia, sąd może w każdym czasie zmienić lub uchylić poprzednie postanowienie.

§ 2. Niedopuszczalna jest zmiana lub uchylenie postanowienia, przewidzianego w § 1, na niekorzyść skazanego po upływie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia.

§ 3. Na postanowienie wydane na podstawie § 1 przysługuje zażalenie tylko wtedy, gdy przysługiwało również na postanowienie podlegające zmianie lub uchyleniu.

Oddział 3

Postępowanie egzekucyjne

Istniejące wersje czasowe art. 25
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
 
 
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 25. § 1. Egzekucję zasądzonych roszczeń cywilnych, orzeczonej grzywny, świadczenia pieniężnego oraz należności sądowych prowadzi się według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, jeżeli niniejsza ustawa nie stanowi inaczej.

§ 2. (uchylony)

§ 3. W pierwszej kolejności podlegają zaspokojeniu zasądzone roszczenia cywilne mające na celu naprawienie szkody lub zadośćuczynienie za doznaną krzywdę, a następnie należności sądowe.

Art. 26. Do tytułów egzekucyjnych mają zastosowanie przepisy art. 776-795 Kodeksu postępowania cywilnego.

Istniejące wersje czasowe art. 27
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 27. Egzekucję przepadku oraz nawiązki na rzecz Skarbu Państwa prowadzi naczelnik urzędu skarbowego według przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeżeli niniejsza ustawa nie stanowi inaczej.

Istniejące wersje czasowe art. 27a
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 27a. § 1. Do wykonania postanowień o zabezpieczeniu grzywny, świadczenia pieniężnego, środka kompensacyjnego oraz kosztów sądowych mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, jeżeli niniejsza ustawa nie stanowi inaczej.

§ 2. Do wykonania postanowień o zabezpieczeniu przepadku mają zastosowanie przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeżeli niniejsza ustawa nie stanowi inaczej.

Istniejące wersje czasowe art. 27b
2022.01.01
dodany przez

Art. 27b. Środki pieniężne podlegające zabezpieczeniu majątkowemu lub pochodzące z podlegającego zabezpieczeniu mienia przechowuje się na rachunkach depozytowych Ministra Finansów, o których mowa w art. 83a ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 305 i 1236).

Istniejące wersje czasowe art. 28
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2019.10.05
zmieniony przez
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 28. § 1. Orzeczone w stosunku do jednego z małżonków, pozostających we wspólności majątkowej, kary grzywny, nawiązki i należności sądowe podlegają zaspokojeniu z osobistego majątku skazanego oraz z wynagrodzenia za pracę lub za inne usługi świadczone przez niego osobiście, jak również z praw twórcy wynalazku, wzoru użytkowego oraz projektu racjonalizatorskiego. Jeżeli zaspokojenie z tych źródeł okaże się niemożliwe, egzekucja może być prowadzona z majątku wspólnego. Niemożność zaspokojenia z majątku osobistego skazanego stwierdza się w protokole.

§ 2. Egzekucja z majątku wspólnego jest niedopuszczalna w razie skazania za przestępstwo, którym pokrzywdzony jest małżonek skazanego albo osoby, w stosunku do których małżonek ten obciążony jest obowiązkiem alimentacyjnym.

§ 3. W razie skierowania egzekucji do majątku wspólnego, małżonek skazanego może żądać ograniczenia lub wyłączenia w całości zaspokojenia należności, wymienionych w § 1, z majątku wspólnego lub niektórych jego składników, jeżeli skazany nie przyczynił się lub przyczynił się w stopniu nieznacznym do powstania tego majątku albo do nabycia określonych jego składników lub jeżeli zaspokojenie z majątku wspólnego tych należności jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

Istniejące wersje czasowe art. 29
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 29. § 1. Z chwilą prawomocnego orzeczenia przepadku wobec jednego z małżonków pozostających we wspólności majątkowej, przedmioty majątkowe, których dotyczy przepadek lub które podlegają egzekucji przepadku równowartości przedmiotów lub korzyści, tracą z mocy prawa charakter składników majątku wspólnego. Od tej chwili stosuje się do nich odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych, przy czym udział Skarbu Państwa stanowi część orzeczona przepadkiem. Małżonek skazanego może wystąpić odpowiednio z żądaniem określonym w art. 28 § 3.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w wypadku orzeczenia przepadku przedmiotów objętych innym rodzajem współwłasności łącznej.

Istniejące wersje czasowe art. 29a
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 29a. § 1. Przy egzekucji przepadku korzyści majątkowej uzyskanej z popełnienia przestępstwa lub jej równowartości domniemywa się, że rzeczy oraz prawa majątkowe, które są we władaniu skazanego po orzeczeniu przepadku, należały do niego już w chwili wydania orzeczenia.

§ 2. Osoba fizyczna, w stosunku do której działa domniemanie ustanowione w art. 45 § 3 Kodeksu karnego lub w art. 33 § 4 Kodeksu karnego skarbowego, może wnosić o wyłączenie z jego zakresu przedmiotów majątkowych, których łączna wartość według oszacowania organu egzekucyjnego nie przekracza przeciętnego sześciomiesięcznego dochodu tej osoby; wniosek o wyłączenie zgłasza się do tego organu.

§ 3. W razie nieuwzględnienia wniosku, o którym mowa w § 2, osoba zainteresowana może w drodze powództwa żądać wyłączenia przedmiotów z zakresu domniemania i zwolnienia ich od egzekucji lub dokonanego zabezpieczenia.

Istniejące wersje czasowe art. 29b
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2017.04.27
zmieniony przez
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 29b. § 1. Pozew przeciwko Skarbowi Państwa, o którym mowa w art. 293 § 7 Kodeksu postępowania karnego, lub w art. 33 § 4 Kodeksu karnego skarbowego, jest tymczasowo wolny od opłat sądowych, a w razie oddalenia powództwa powód jest obowiązany uiścić opłaty na zasadach ogólnych.

§ 2. Jeżeli w celu obalenia domniemania powód powołuje się na nabycie odpłatne, powinien wskazać źródło nabycia i udowodnić pochodzenie potrzebnych do nabycia środków.

§ 3. Sprzedaż ruchomości lub nieruchomości nie może nastąpić przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy.

Istniejące wersje czasowe art. 30
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2017.03.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 30. W sprawach wytoczonych przeciwko Skarbowi Państwa reprezentuje go prezes sądu okręgowego lub naczelnik urzędu skarbowego w sprawach, w których wykonał wyrok w zakresie orzeczonego nim przepadku.

Istniejące wersje czasowe art. 31
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2017.03.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 31. W razie dokonania przez dłużnika Skarbu Państwa czynności prawnej z pokrzywdzeniem wierzyciela, z powództwem występuje prezes sądu okręgowego lub naczelnik urzędu skarbowego w sprawach, w których wykonuje orzeczenie.

Rozdział V

Nadzór penitencjarny

Istniejące wersje czasowe art. 32
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 32. Nadzór nad legalnością i prawidłowością wykonywania kary pozbawienia wolności, zastępczej kary pozbawienia wolności, kary aresztu wojskowego, kary aresztu lub zastępczej kary aresztu, kary porządkowej, tymczasowego aresztowania, zatrzymania, środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności oraz środka zabezpieczającego związanego z umieszczeniem w zakładzie psychiatrycznym sprawuje sędzia penitencjarny.

Art. 33. § 1. Sędzia penitencjarny wizytuje zakłady karne, areszty śledcze oraz inne miejsca, w których przebywają osoby pozbawione wolności. Ma on prawo wstępu w każdym czasie, bez ograniczeń, do tych zakładów, aresztów i miejsc oraz poruszania się po ich terenie, przeglądania dokumentów i żądania wyjaśnień od administracji tych jednostek.

§ 2. Sędzia penitencjarny ma prawo przeprowadzania podczas nieobecności innych osób rozmów z osobami pozbawionymi wolności oraz badania ich wniosków, skarg i próśb.

Art. 34. § 1. Sędzia penitencjarny uchyla sprzeczną z prawem decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt 5 i 6, o ile dotyczy ona osoby pozbawionej wolności.

§ 2. Na decyzję sędziego skazanemu i organom określonym w § 1 przysługuje skarga do sądu penitencjarnego, w którego okręgu wydano decyzję.

§ 3. Przepisy art. 7 § 3-5 stosuje się odpowiednio.

§ 4. W wypadku stwierdzenia niezgodnego z prawem pozbawienia wolności, sędzia penitencjarny niezwłocznie zawiadamia o tym organ, do którego dyspozycji osoba pozbawiona wolności pozostaje, a w wypadku odbywania przez nią kary lub wykonywania wobec niej środka, o którym mowa w art. 32 - organ, który skierował orzeczenie do wykonania, a w razie potrzeby zarządza zwolnienie takiej osoby.

Art. 35. § 1. Jeżeli zdaniem sędziego penitencjarnego zachodzi potrzeba wydania decyzji nienależącej do jego właściwości, a w szczególności decyzji o charakterze administracyjnym, przekazuje on swoje spostrzeżenia wraz z odpowiednimi wnioskami właściwemu organowi.

§ 2. Organ wymieniony w § 1 zawiadamia sędziego penitencjarnego, w terminie 14 dni albo w innym wyznaczonym przez sędziego terminie, o zajętym stanowisku. Jeżeli sędzia penitencjarny uzna to stanowisko za niezadowalające, przedstawia sprawę organowi nadrzędnemu nad organem wymienionym w § 1; organ nadrzędny zawiadamia sędziego o sposobie załatwienia sprawy.

§ 3. W wypadku powtarzania się rażących uchybień w funkcjonowaniu zakładu karnego, aresztu śledczego lub innego miejsca, w którym przebywają osoby pozbawione wolności, albo gdy istniejące w nim warunki nie zapewniają poszanowania praw osób tam przebywających, sędzia penitencjarny występuje do właściwego organu nadrzędnego z wnioskiem o usunięcie w określonym terminie istniejących uchybień. Jeżeli w wymienionym terminie uchybienia te nie zostały usunięte, sędzia penitencjarny występuje z wnioskiem do właściwego ministra o zawieszenie działalności bądź likwidację w całości lub w części określonego zakładu, aresztu lub miejsca.

Art. 36. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób, zakres i tryb sprawowania nadzoru penitencjarnego, uwzględniając w szczególności legalność i prawidłowość wykonywania kary pozbawienia wolności, sposób eliminowania stwierdzonych uchybień oraz sposoby dokumentowania i przeprowadzania tego nadzoru, a także rodzaj i typ zakładu karnego.

Rozdział VI

Zatarcie skazania

Istniejące wersje czasowe art. 37
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 37. § 1. W przedmiocie zatarcia skazania orzeka sąd, chyba że zatarcie nastąpiło z mocy prawa.

§ 2. Jeżeli w pierwszej instancji wyroki wydało kilka sądów, właściwy jest sąd, który jako ostatni wydał wyrok skazujący. Jeżeli orzekały sądy różnego rzędu, właściwy jest sąd wyższego rzędu.

§ 3. Wniosek skazanego o zatarcie skazania, złożony przed upływem roku od wydania postanowienia odmawiającego zatarcia, można pozostawić bez rozpoznania.

§ 4. Na postanowienie w przedmiocie zatarcia skazania przysługuje zażalenie.

Istniejące wersje czasowe rozdziału VII
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Rozdział VII

 Uczestnictwo społeczeństwa w wykonywaniu orzeczeń, pomoc w społecznej readaptacji skazanych oraz Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej

Istniejące wersje czasowe art. 38
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38. § 1. W wykonywaniu kar, środków karnych, kompensacyjnych, zabezpieczających i zapobiegawczych, w szczególności związanych z pozbawieniem wolności, oraz przepadku mogą współdziałać stowarzyszenia, fundacje, organizacje oraz instytucje, których celem działania jest realizacja zadań określonych w niniejszym rozdziale, jak również kościoły i inne związki wyznaniowe oraz osoby godne zaufania.

§ 1a. W zakresie zapobiegania przestępczości i readaptacji społecznej podmioty, o których mowa w § 1, podejmują działania w celu zwiększenia efektywności działania organów państwowych oraz wzmacniania praworządnego działania tych organów.

§ 2. Podmioty, o których mowa w § 1, mogą w porozumieniu z dyrektorem zakładu karnego lub aresztu śledczego uczestniczyć w prowadzeniu działalności resocjalizacyjnej, społecznej, kulturalnej, oświatowej, sportowej i religijnej w tych zakładach lub aresztach.

Istniejące wersje czasowe art. 39
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 39. § 1. Przedstawiciele podmiotów, o których mowa w art. 38 § 1, mogą uczestniczyć w radach oraz innych organach kolegialnych - powoływanych przez Prezesa Rady Ministrów, Ministra Sprawiedliwości lub podległe mu organy albo wojewodów - których zadaniem jest świadczenie pomocy skazanym i ich rodzinom albo koordynowanie współdziałania społeczeństwa z zakładami karnymi i aresztami śledczymi. Przedstawiciele ci oraz osoby godne zaufania mogą też uczestniczyć w społecznej kontroli nad wykonywaniem kar, środków karnych, kompensacyjnych, zabezpieczających i zapobiegawczych oraz przepadku.

§ 2. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres, formy i tryb współdziałania oraz wymogi, jakie muszą spełniać przedstawiciele podmiotów, o których mowa w art. 38 § 1, w wykonywaniu kar, środków karnych, kompensacyjnych, zabezpieczających, zapobiegawczych oraz przepadku, a także społecznej kontroli, o której mowa w § 1, uwzględniając cele, jakim powinno służyć współdziałanie tych podmiotów w readaptacji społecznej i zapobieganiu przestępczości.

Istniejące wersje czasowe art. 39a
2023.01.01
dodany przez

Art. 39a. § 1. W celu realizacji zadań wynikających z niniejszego kodeksu Minister Sprawiedliwości może współpracować z instytutami badawczymi, o których mowa w ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2022 r. poz. 498).

§ 2. Instytuty badawcze, o których mowa w § 1, współpracują z Ministrem Sprawiedliwości w realizacji zadań wynikających z niniejszego kodeksu na podstawie porozumienia podpisanego z Ministrem Sprawiedliwości.

§ 3. W porozumieniu, o którym mowa w § 2, Minister Sprawiedliwości i instytut badawczy określą zakres, zasady i warunki współpracy w realizacji zadań wynikających z niniejszego kodeksu.

Istniejące wersje czasowe art. 40
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.09.08
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 40. § 1. W celu koordynowania współdziałania organów państwowych i przedstawicieli społeczeństwa w zapobieganiu przestępczości i wykonywaniu orzeczeń oraz w celu świadczenia pomocy w readaptacji społecznej, a także wykonywania kontroli społecznej i dokonywania oceny polityki penitencjarnej, Prezes Rady Ministrów powołuje Radę Główną do Spraw Społecznej Readaptacji i Pomocy Skazanym, zwaną dalej "Radą Główną".

§ 2. W skład Rady Głównej wchodzą przedstawiciele wymiaru sprawiedliwości, Ministra Sprawiedliwości, Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, ministra właściwego do spraw zdrowia, ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz Policji i Służby Więziennej. W skład Rady Głównej mogą też wchodzić przedstawiciele stowarzyszeń, fundacji, organizacji i instytucji, o których mowa w art. 38 § 1, kościołów i innych związków wyznaniowych, a także związków zawodowych i samorządu zawodowego, przedstawiciele nauki oraz osoby godne zaufania, mogące przyczynić się do realizacji celów wymienionych w § 1.

§ 3. Stosownie do potrzeb, wojewoda może powołać terenowe rady do spraw społecznej readaptacji i pomocy skazanym, zwane dalej "radami terenowymi". Do składu rady terenowej zaprasza się również przedstawicieli organów odpowiedniego szczebla, o których mowa w § 2, a także organów samorządu terytorialnego. Do uczestniczenia w pracach rady terenowej można zaprosić również przedstawicieli innych podmiotów, o których mowa w § 2. Rady terenowe wykonują zadania określone w § 1.

§ 4. Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb powoływania oraz działania Rady Głównej i rad terenowych.

Art. 41. § 1. W celu ułatwienia społecznej readaptacji, a w szczególności przeciwdziałania powrotowi do przestępstwa, powinno udzielać się skazanym oraz ich rodzinom niezbędnej pomocy, zwłaszcza materialnej, medycznej, w znalezieniu pracy i zakwaterowaniu, a także porad prawnych.

§ 2. Pomocy, o której mowa w § 1, udzielają właściwe organy administracji rządowej i samorządu terytorialnego oraz kuratorzy sądowi; pomocy tej mogą również udzielać podmioty, o których mowa w art. 38 § 1.

Istniejące wersje czasowe art. 42
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 42. § 1. Skazany może ustanowić, na piśmie, jako swojego przedstawiciela osobę godną zaufania, za jej zgodą, zwłaszcza spośród przedstawicieli stowarzyszeń, fundacji, organizacji oraz instytucji, o których mowa w art. 38 § 1.

§ 2. Przedstawiciel skazanego, o którym mowa w § 1, może działać wyłącznie w interesie skazanego i w tym celu składać w jego imieniu wnioski, skargi i prośby do właściwych organów oraz instytucji, stowarzyszeń, fundacji, organizacji, kościołów i innych związków wyznaniowych.

§ 3. Prezes sądu, upoważniony sędzia, a w toku posiedzenia sąd, może na wniosek skazanego dopuścić do udziału w postępowaniu przed sądem przedstawiciela skazanego, o którym mowa w § 1.

Istniejące wersje czasowe art. 43
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2011.03.08
zmieniony przez
2012.01.01
zmieniony przez
2015.04.08
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2017.04.01
zmieniony przez
2017.08.12
zmieniony przez
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43. § 1. Tworzy się Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, zwany dalej "Funduszem".

§ 1a. Fundusz może posługiwać się skrótem nazwy w brzmieniu "Fundusz Sprawiedliwości".

§ 2. Fundusz jest państwowym funduszem celowym ukierunkowanym na pomoc pokrzywdzonym i świadkom, przeciwdziałanie przestępczości oraz pomoc postpenitencjarną, którego dysponentem jest Minister Sprawiedliwości, zwany dalej "dysponentem Funduszu".

§ 3. Sąd, który wydał orzeczenie w I instancji, prowadzi wyodrębnioną, szczegółową ewidencję księgową nawiązek i świadczeń pieniężnych zasądzonych na rzecz Funduszu.

§ 4. Sąd, o którym mowa w § 3, wzywa osobę zobowiązaną do uiszczenia nawiązki albo świadczenia pieniężnego, do ich uiszczenia w terminie 30 dni.

§ 5. Postępowanie egzekucyjne dotyczące nawiązek i świadczeń pieniężnych zasądzonych na rzecz Funduszu wszczyna komornik na wniosek sądu, o którym mowa w § 3, według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. W tym celu sąd z urzędu nadaje tytułowi egzekucyjnemu klauzulę wykonalności.

§ 6. Zaliczka na koszty egzekucji jest finansowana ze środków Funduszu.

§ 7. Przychodami Funduszu są środki pieniężne pochodzące z:

    1) orzeczonych przez sądy nawiązek oraz świadczeń pieniężnych;

    2) potrąceń w wysokości 7% wynagrodzenia przysługującego za pracę skazanych zatrudnionych w formach określonych w art. 121 § 2;

    3) wykonania kar dyscyplinarnych, o których mowa w art. 143 § 1 pkt 7;

    4) spadków, zapisów i darowizn;

    5) dotacji, zbiórek i innych źródeł.

§ 8. Środki Funduszu są przeznaczane na:

    1) pomoc osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz osobom im najbliższym, zwłaszcza pomoc medyczną, psychologiczną, rehabilitacyjną, prawną oraz materialną, udzielaną przez jednostki niezaliczane do sektora finansów publicznych i niedziałające w celu osiągnięcia zysku, w tym stowarzyszenia, fundacje, organizacje i instytucje;

    1a) pomoc, o której mowa w pkt 1, udzielaną przez jednostki zaliczane do sektora finansów publicznych;

    1b) szkolenia dla organów prowadzących postępowania karne i ich pracowników podnoszące kompetencje w zakresie postępowania z osobami pokrzywdzonymi przestępstwem i świadkami oraz propagowania alternatywnych metod rozwiązywania konfliktów, w szczególności mediacji w sprawach rodzinnych, nieletnich i karnych;

    1c) realizację przez jednostki sektora finansów publicznych zadań ustawowych związanych z ochroną interesów osób pokrzywdzonych przestępstwem i świadków, a także wykrywaniem i zapobieganiem przestępczości oraz likwidacją skutków pokrzywdzenia przestępstwem;

    1d) finansowanie alternatywnych metod rozwiązywania konfliktów, w szczególności mediacji w sprawach rodzinnych, nieletnich i karnych;

    1e) edukację z zakresu przeciwdziałania przemocy i przestępczości w szczególności funkcjonariuszy Policji i pracowników jednostek oświatowych oraz ochrony zdrowia;

    2) pomoc postpenitencjarną osobom pozbawionym wolności, zwalnianym z zakładów karnych i aresztów śledczych oraz osobom im najbliższym, udzielaną przez zawodowych kuratorów sądowych oraz Służbę Więzienną;

    2a) pomoc psychologiczną świadkom i osobom im najbliższym;

    3) pomoc postpenitencjarną osobom, o których mowa w pkt 2, udzielaną przez podmioty wymienione w art. 38 § 1, z wyłączeniem osób godnych zaufania;

    4) działalność podejmowaną lub powierzoną przez dysponenta Funduszu, mającą na celu wsparcie i rozwój systemu pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem i świadkom oraz pomocy postpenitencjarnej, a także przeciwdziałanie przyczynom przestępczości, w szczególności na:

      a) promowanie i wspieranie inicjatyw i przedsięwzięć służących poprawie sytuacji osób pokrzywdzonych przestępstwem oraz skutecznej readaptacji skazanych,

      b) podejmowanie przedsięwzięć o charakterze edukacyjnym i informacyjnym, w tym dotyczących przyczyn i uwarunkowań przestępczości oraz jej zapobiegania,

      c) pokrywanie kosztów związanych z organizowaniem i prowadzeniem kształcenia, studiów podyplomowych, kursów dokształcających i szkoleń,

      d) podejmowanie, organizowanie i zlecanie badań naukowych i prac rozwojowych oraz współpracy z innymi jednostkami w tym zakresie, dotyczących sytuacji oraz potrzeb osób pokrzywdzonych przestępstwem, świadków oraz osób skazanych, a także przyczyn i uwarunkowań przestępczości oraz jej zapobiegania,

      e) promowanie systemu pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem i świadkom oraz pomocy postpenitencjarnej,

      f) upowszechnianie wiedzy na temat praw osób pokrzywdzonych przestępstwem oraz alternatywnych metod rozwiązywania konfliktów, w szczególności mediacji w sprawach rodzinnych, nieletnich i karnych,

      g) działania wspierające rodziny zagrożone dysfunkcyjnością, w szczególności w zakresie profilaktyki i terapii uzależnień oraz współuzależnień i rozwiązywania konfliktów w rodzinie.

§ 9. Powierzenie realizacji zadań, o których mowa w § 8 pkt 1, 1b, 1d i 2a-4, jednostkom niezaliczanym do sektora finansów publicznych odbywa się w trybie otwartego konkursu ofert.

§ 9a. Do realizacji pomocy prawnej i psychologicznej osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz pomocy psychologicznej świadkom na terenie sądu, jednostki organizacyjnej prokuratury lub jednostki organizacyjnej Policji wymagana jest zgoda prezesa sądu, kierownika jednostki organizacyjnej prokuratury bądź komendanta jednostki organizacyjnej Policji. Podmiot przystępujący do otwartego konkursu ofert dołącza do oferty dokument potwierdzający tę zgodę.

§ 10. Dysponent Funduszu, udzielając dotacji celowej, zwanej dalej "dotacją", na realizację w trybie otwartego konkursu ofert zadań, o których mowa w § 8 pkt 1, 1b, 1d i 2a-4, zawiera z jednostką niezaliczaną do sektora finansów publicznych umowę o treści ustalonej przez dysponenta Funduszu.

§ 11. Jednostki niezaliczane do sektora finansów publicznych, z którymi została zawarta umowa, są obowiązane do prowadzenia wyodrębnionej ewidencji księgowej otrzymanych środków i dokonywanych z tych środków wydatków oraz posiadania odrębnego rachunku bankowego przeznaczonego tylko do obsługi tych środków.

§ 11a. Podmiot, który otrzymał dotację w celu świadczenia pomocy psychologicznej osobom pokrzywdzonym przestępstwem lub świadkom, jest obowiązany udzielić pomocy psychologicznej na wezwanie organu prowadzącego czynności operacyjno-rozpoznawcze albo sprawdzające lub postępowanie przygotowawcze albo sądu w terminie 14 dni od wezwania, chyba że określone w umowie środki przeznaczone na pomoc psychologiczną zostały wykorzystane lub pokrzywdzony lub świadek nie kwalifikuje się do udzielenia takiej pomocy.

§ 12. Podmioty, które otrzymały dotacje z Funduszu, są obowiązane do sporządzania i przekazywania dysponentowi Funduszu kwartalnych informacji dotyczących wykorzystania tych środków oraz do sporządzania i przekazania rozliczenia dotacji w zakresie rzeczowym i finansowym, w terminie 15 dni od dnia zakończenia realizacji zadania.

§ 13. Pomocy z Funduszu nie przyznaje się w takim zakresie, w jakim została ona udzielona z innych źródeł.

§ 14. Dysponent Funduszu kontroluje prawidłowość wydatkowania dotacji otrzymanych z Funduszu pod względem racjonalności i legalności ich wydatkowania, w tym zgodność danych zawartych w informacjach, o których mowa w § 12, ze stanem faktycznym.

§ 15. W przypadku wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem lub pobranych nienależnie lub w nadmiernej wysokości stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.) dotyczące dotacji udzielonych z budżetu państwa.

§ 15a. Podmioty które wykorzystały niezgodnie z przeznaczeniem nie więcej niż 10% przyznanych środków w ramach dotacji nie mogą brać udziału w otwartym konkursie ofert do dnia zwrotu środków wraz z odsetkami.

§ 15b. Podmioty które wykorzystały niezgodnie z przeznaczeniem co najmniej 10% przyznanych im środków w ramach dotacji nie mogą brać udziału w otwartym konkursie ofert do dnia zwrotu środków wraz z odsetkami i przez następne 12 miesięcy od tego dnia.

§ 16. Osoba, która wykorzystała udzieloną pomoc niezgodnie z jej przeznaczeniem, jest obowiązana do zwrotu równowartości uzyskanych świadczeń.

§ 17. W wypadku ustalenia, że osoba, której udzielono pomocy, wykorzystała ją niezgodnie z przeznaczeniem, podmiot, który udzielił pomocy, jest obowiązany do wezwania tej osoby do zwrotu równowartości uzyskanych świadczeń w terminie 30 dni od dnia wezwania jej do zwrotu.

§ 18. Osoba, która wykorzystała udzieloną pomoc niezgodnie z jej przeznaczeniem i pomimo wezwania nie zwróciła jej równowartości, traci prawo do dalszej pomocy, chyba że zachodzą wyjątkowe okoliczności uzasadniające udzielenie jej takiej pomocy.

§ 18a. Koszty obsługi Funduszu są pokrywane ze środków tego Funduszu.

§ 19. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia:

    1) tryb udzielania pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem, świadkom oraz osobom im najbliższym,

    2) tryb udzielania pomocy osobom pozbawionym wolności, zwalnianym z zakładów karnych i aresztów śledczych oraz osobom im najbliższym,

    3) warunki i tryb udzielania dotacji z Funduszu podmiotom, w tym w szczególności tryb przeprowadzania konkursu ofert, kryteria oceny oferty i tryb zawierania umów na realizację powierzonych zadań,

    3a) warunki finansowania wydatków, o których mowa w § 8 pkt 1a-1e, 2a i 4, tryb składania wniosków oraz przekazywania środków,

    4) szczegółowe zadania, na które przeznaczane są środki Funduszu,

    5) sposób wykorzystywania i rozliczania środków Funduszu, w tym wzór i terminy składania przez podmioty kwartalnych informacji,

    6) szczegółowe zasady gospodarki finansowej Funduszu

- uwzględniając potrzebę prowadzenia odrębnej gospodarki finansowej w zakresie realizacji zadań dotyczących pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz pomocy postpenitencjarnej, a także potrzebę skutecznego i racjonalnego wykorzystania środków Funduszu oraz osiągnięcia celów, dla których Fundusz został utworzony.

Istniejące wersje czasowe rozdziału VIIa
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Rozdział VIIa

 
System dozoru elektronicznego

Istniejące wersje czasowe oddziału 1
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Oddział 1

 
Przepisy ogólne

Istniejące wersje czasowe art. 43a
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
2026.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43a. § 1. Kary, środki karne i środki zabezpieczające, których wykonanie łączy się z zastosowaniem dozoru elektronicznego, wykonuje się według przepisów niniejszego rozdziału.

§ 2. Ilekroć w przepisach niniejszego rozdziału mowa jest o:

    1) karze - przepisy te stosuje się również do środków karnych i zabezpieczających,

    2) skazanym - przepisy te stosuje się również do sprawcy, wobec którego orzeczono środek zabezpieczający połączony z dozorem elektronicznym

- z wyłączeniem przepisów dotyczących wyłącznie dozoru stacjonarnego.

Istniejące wersje czasowe art. 43b
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
2023.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43b. § 1. Dozór elektroniczny jest to kontrola zachowania skazanego przy użyciu środków technicznych.

§ 2. System dozoru elektronicznego jest to ogół metod postępowania i środków technicznych służących do wykonywania dozoru elektronicznego.

§ 3. W systemie dozoru elektronicznego można kontrolować:

    1) przebywanie przez skazanego w określonych dniach tygodnia i godzinach we wskazanym przez sąd albo komisję penitencjarną miejscu (dozór stacjonarny);

    2) bieżące miejsce pobytu skazanego, niezależnie od tego, gdzie skazany przebywa (dozór mobilny);

    3) zachowywanie przez skazanego określonej minimalnej odległości od osoby wskazanej przez sąd (dozór zbliżeniowy).

Istniejące wersje czasowe art. 43c
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
2026.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43c. § 1. Karę pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego wykonuje się jako dozór stacjonarny. Środki karne i zabezpieczające w systemie dozoru elektronicznego wykonuje się jako dozór zbliżeniowy lub mobilny.

§ 2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób oraz szczegółowe warunki wykonywania kar, środków karnych i środków zabezpieczających w systemie dozoru elektronicznego, w tym zakres niezbędnej dokumentacji, mając na uwadze konieczność zapewnienia kontroli i oceny zachowania osób, wobec których orzeczono te kary, środki karne lub środki zabezpieczające.

Istniejące wersje czasowe art. 43d
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43d. § 1. Nadzór nad wykonywaniem kar z zastosowaniem dozoru elektronicznego oraz orzekanie w sprawach dotyczących wykonania tych kar należą do sądu, o którym mowa w art. 43e.

§ 2. Nadzór, o którym mowa w § 1, obejmuje kontrolę i ocenę:

    1) legalności i prawidłowości wykonywania orzeczonej kary;

    2) prawidłowości obliczania okresów wykonywania orzeczonej kary w systemie dozoru elektronicznego;

    3) wykonywania zadań probacyjnych i działalności wychowawczej sądowego kuratora zawodowego oraz przebiegu procesu resocjalizacji skazanego;

    4) działalności upoważnionego podmiotu dozorującego w zakresie wykonywania obowiązków przez skazanego;

    5) kolejności wykonywania orzeczeń, jak również prawidłowości zawiadamiania o wystąpieniu warunków technicznych pozwalających na niezwłoczne rozpoczęcie wykonania orzeczonej kary lub o dacie, od której będzie to możliwe.

§ 3. Czynności związane z organizowaniem i kontrolowaniem wykonywania kar z zastosowaniem dozoru elektronicznego oraz nałożonych w związku z nimi obowiązków wykonuje sądowy kurator zawodowy. Przepisy o dozorze i kuratorze sądowym stosuje się odpowiednio.

Istniejące wersje czasowe art. 43e
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
2023.01.01
zmieniony przez
2026.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43e. § 1. W sprawach związanych z udzieleniem zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego właściwy jest sąd penitencjarny, w którego okręgu skazany przebywa, albo komisja penitencjarna działająca w zakładzie karnym, w którym skazany przebywa.

§ 2. W sprawach związanych z wykonaniem postanowienia sądu albo decyzji komisji penitencjarnej o udzieleniu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego i ich uchyleniem właściwy jest sąd penitencjarny, w którego okręgu kara jest wykonywana, z wyjątkiem uchylenia zezwolenia z powodów, o których mowa w art. 43zaa § 1 pkt 1, kiedy to właściwy jest sąd penitencjarny, który zezwolenia udzielił, albo sąd penitencjarny, w okręgu którego działa komisja penitencjarna, która udzieliła zezwolenia.

§ 3. W sprawach wykonywania dozoru zbliżeniowego i mobilnego właściwy jest sąd, w którego okręgu skazany ma miejsce stałego pobytu, a jeżeli skazany nie posiada takiego miejsca - sąd, w którego okręgu orzeczono środek karny lub zabezpieczający wykonywany w systemie dozoru elektronicznego.

Istniejące wersje czasowe art. 43f
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43f. § 1. Środkami technicznymi służącymi do wykonywania dozoru elektronicznego są:

    1) centrala monitorowania;

    2) system teleinformatyczny, za pomocą którego podmiot prowadzący centralę monitorowania, podmiot dozorujący, sądy, sądowi kuratorzy zawodowi i inne uprawnione podmioty przetwarzają informacje związane z organizowaniem i kontrolowaniem wykonywania kar w systemie dozoru elektronicznego (system komunikacyjno-monitorujący);

    3) nadajniki;

    4) rejestratory stacjonarne i przenośne.

§ 2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki techniczne i wymagania funkcjonalne, jakie powinny spełniać środki techniczne służące do wykonywania dozoru elektronicznego, a także sposób funkcjonowania systemu komunikacyjno-monitorującego, w tym sposób przekazywania danych wewnątrz tego systemu, mając na względzie konieczność zapewnienia prawidłowego działania systemu dozoru elektronicznego oraz zabezpieczenia danych osobowych i informacji związanych z działaniem tego systemu przed ich nieuprawnionym ujawnieniem.

Istniejące wersje czasowe art. 43g
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2018.06.01
zmieniony przez
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.01
zmieniony przez
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43g. § 1. Dozór elektroniczny wykonywany jest przez:

    1) podmiot prowadzący centralę monitorowania - w zakresie czynności związanych z obsługą tej centrali;

    2) podmiot dozorujący - w zakresie pozostałych czynności.

§ 2. Podmiotem prowadzącym centralę monitorowania jest podmiot dozorujący lub jednostka organizacyjna podległa Ministrowi Sprawiedliwości.

§ 3. Podmiotem dozorującym może być przedsiębiorca, instytucja państwowa, podmiot zagraniczny będący przedsiębiorcą w rozumieniu prawa kraju rejestracji i spełniający warunki do wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej działalności gospodarczej albo jednostka organizacyjna podległa Ministrowi Sprawiedliwości lub przez niego nadzorowana.

§ 4. Minister Sprawiedliwości dokonuje wyboru podmiotu dozorującego, o którym mowa w § 3, w trybie określonym w ustawie z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. poz. 2019 oraz z 2020 r. poz. 288, 1492 i 1517) i powierza mu wykonywanie czynności, o których mowa w § 1 pkt 1 lub 2, chyba że powierzenie czynności, o których mowa w § 1 pkt 2, dotyczy jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości lub przez niego nadzorowanej.

Istniejące wersje czasowe art. 43ga
2019.01.11
dodany przez
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43ga. 1. Podmiot dozorujący udostępnia niezwłocznie na piśmie w postaci papierowej lub elektronicznej komornikowi sądowemu i Państwowej Inspekcji Pracy, na ich wniosek, informacje dotyczące miejsca pobytu skazanego uchylającego się od wykonania obowiązku alimentacyjnego, w tym spłaty należności budżetu państwa z tytułu świadczeń wypłacanych w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, wobec którego zastosowano karę, środek karny lub środek zabezpieczający łączące się z dozorem elektronicznym.

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, udostępnia się:

    1) komornikowi sądowemu w celu dokonania egzekucji świadczeń alimentacyjnych, w tym należności budżetu państwa z tytułu świadczeń wypłacanych w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, od dłużników uchylających się od obowiązków alimentacyjnych;

    2) Państwowej Inspekcji Pracy w celu kontroli przez Państwową Inspekcję Pracy legalności zatrudnienia skazanego uchylającego się od wykonania obowiązku alimentacyjnego, w tym spłaty należności budżetu państwa z tytułu świadczeń wypłacanych w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów.

Istniejące wersje czasowe oddziału 2
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Oddział 2

 
Rozpoczęcie dozoru elektronicznego

Istniejące wersje czasowe art. 43h
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
2023.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43h. § 1. Kara może być wykonywana w systemie dozoru elektronicznego jedynie wówczas, gdy pozwalają na to warunki techniczne obejmujące w szczególności liczbę oraz zasięg dostępnych nadajników i rejestratorów oraz możliwości organizacyjne ich obsługi.

§ 2. W razie gdy warunki techniczne nie są wystarczające do jednoczesnego objęcia dozorem mobilnym wszystkich skazanych, wobec których dozór taki został orzeczony, w pierwszej kolejności kieruje się do wykonania dozory mobilne orzeczone jako środek zabezpieczający.

§ 3. Jeżeli skazany zamieszkuje wspólnie z inną osobą lub osobami pełnoletnimi, warunkiem rozpoczęcia dozoru stacjonarnego jest uprzednia pisemna zgoda tych osób złożona do sądu albo komisji penitencjarnej, obejmująca także umożliwienie podmiotowi dozorującemu przeprowadzanie czynności kontrolnych.

§ 4. W razie potrzeby, na zarządzenie sędziego penitencjarnego albo na żądanie komisji penitencjarnej, kurator sądowy ustala, w drodze zebrania informacji, czy skazany zamieszkuje wspólnie z inną osobą lub osobami pełnoletnimi, a jeżeli tak, to uzyskuje dane personalne tych osób, a następnie poucza je o warunkach wykonywania kary w systemie dozoru elektronicznego oraz konsekwencjach, jakie wynikają z jej wykonywania dla osób zamieszkujących ze skazanym. Kurator sądowy ustala warunki rodzinne oraz socjalno-bytowe, w których zamieszkuje skazany, w zakresie niezbędnym do prawidłowego wykonania kary w systemie dozoru elektronicznego. Informacje te kurator sądowy przekazuje niezwłocznie do sądu albo komisji penitencjarnej.

§ 5. Oświadczenie o wyrażeniu zgody, o której mowa w § 3, może być również odebrane przez kuratora sądowego podczas czynności, o których mowa w § 4, a następnie niezwłocznie przekazane do sądu albo komisji penitencjarnej.

§ 6. (uchylony)

§ 7. (uchylony)

§ 8. Cofnięcie zgody po wydaniu postanowienia sądu albo decyzji komisji penitencjarnej o udzieleniu skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego jest nieskuteczne.

Istniejące wersje czasowe art. 43i
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
2026.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43i. § 1. Sąd, który wykonuje karę z zastosowaniem dozoru elektronicznego, żąda od podmiotu dozorującego nadesłania informacji, czy warunki techniczne pozwalają na niezwłoczne rozpoczęcie wykonywania tej kary, a jeśli nie - od jakiej daty będzie to możliwe.

§ 2. Jeżeli z informacji uzyskanych od podmiotu dozorującego wynika, że nie jest możliwe niezwłoczne rozpoczęcie wykonywania kary, sąd orzeka o odroczeniu wykonania tej kary na czas określony. Łączny okres odroczenia nie może być dłuższy niż rok.

§ 3. Na postanowienie o odroczeniu wykonania kary przysługuje zażalenie.

§ 4. Przepisy § 1-3 nie mają zastosowania do postępowania w przedmiocie udzielenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego.

Istniejące wersje czasowe art. 43j
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43j. § 1. Jeżeli po upływie łącznego okresu odroczenia, o którym mowa w art. 43i § 2, z informacji uzyskanych od podmiotu dozorującego wynika, że w dalszym ciągu nie jest możliwe niezwłoczne rozpoczęcie wykonywania środka karnego, sąd orzeka o uchyleniu kontroli zakazu lub obowiązku z zastosowaniem systemu dozoru elektronicznego, a w miarę potrzeby stosuje zamiast lub obok orzeczonego środka karnego środek karny, o którym mowa w art. 39 pkt 2-2e Kodeksu karnego. Stosując środek lub środki karne, sąd ma na względzie, by ich dolegliwość nie przekraczała łącznie środka karnego orzeczonego w wyroku.

§ 2. Jeżeli po upływie łącznego okresu odroczenia, o którym mowa w art. 43i § 2, z informacji uzyskanych od podmiotu dozorującego wynika, że w dalszym ciągu nie jest możliwe niezwłoczne rozpoczęcie wykonywania środka zabezpieczającego, sąd orzeka w przedmiocie zmiany lub uchylenia środka zabezpieczającego.

§ 3. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

Istniejące wersje czasowe art. 43k
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
2023.01.01
zmieniony przez
2026.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43k. § 1. W przypadku dozoru zbliżeniowego lub mobilnego, po uzyskaniu od podmiotu dozorującego informacji, że możliwe jest niezwłoczne rozpoczęcie wykonywania kary, sąd wydaje postanowienie o rozpoczęciu dozoru elektronicznego, w którym:

    1) wyznacza termin i określa sposób zgłoszenia przez skazanego gotowości do instalacji środków technicznych;

    2) określa, jakie środki techniczne mają zostać zainstalowane.

§ 2. Termin, o którym mowa w § 1 pkt 1, nie może być dłuższy niż 24 godziny od zwolnienia skazanego z zakładu karnego, a jeśli skazany przebywa na wolności, nie dłuższy niż 24 godziny od ogłoszenia lub doręczenia skazanemu postanowienia o rozpoczęciu dozoru elektronicznego. Jeżeli wobec skazanego przebywającego w zakładzie karnym orzeczono dozór mobilny lub zbliżeniowy, można wyznaczyć termin założenia nadajnika w okresie do 7 dni przed zakończeniem odbywania kary lub warunkowym przedterminowym zwolnieniem; w takim wypadku o terminie powiadamia się podmiot dozorujący i dyrektora zakładu karnego, a przepisu § 1 pkt 1 nie stosuje się.

§ 3. (uchylony)

§ 4. Po ogłoszeniu lub przy doręczeniu postanowienia o rozpoczęciu dozoru elektronicznego albo postanowienia sądu albo decyzji komisji penitencjarnej o udzieleniu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego należy doręczyć skazanemu pisemne pouczenie o przysługujących mu prawach i ciążących na nim obowiązkach związanych z dozorem elektronicznym, jak również o konsekwencjach naruszenia tych obowiązków. Odpis postanowienia albo decyzji przesyła się niezwłocznie sądowemu kuratorowi zawodowemu i podmiotowi dozorującemu.

§ 5. (uchylony)

§ 6. Rozpoczęcie wykonywania dozoru elektronicznego następuje z dniem, w którym wobec skazanego uruchomiono środki techniczne niezbędne do wykonywania kary w tym systemie.

§ 7. Jeżeli czas trwania dozoru elektronicznego jest określony, po rozpoczęciu wykonywania dozoru sąd zawiadamia skazanego i podmiot dozorujący o dacie jego zakończenia.

§ 8. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór pisemnego pouczenia, o którym mowa w § 4, mając na względzie konieczność zrozumienia pouczenia także przez osoby niekorzystające z pomocy obrońcy.

Istniejące wersje czasowe art. 43ka
2026.01.01
dodany przez

Art. 43ka

Istniejące wersje czasowe art. 43l
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43l. § 1. Jeżeli wobec skazanego orzeczono zakaz zbliżania się do określonej osoby kontrolowany w systemie dozoru elektronicznego, sąd poucza tę osobę o prawie do wystąpienia z wnioskiem o wyposażenie jej w rejestrator przenośny albo stacjonarny oraz o treści art. 43s i art. 43v.

§ 2. Jeżeli osoba chroniona nie wystąpi z wnioskiem, o którym mowa w § 1, w terminie miesiąca od otrzymania pouczenia, albo oświadczy, że nie będzie korzystać z rejestratora, sąd orzeka o zmianie dozoru zbliżeniowego na dozór mobilny. Przepisy art. 43i § 1 i art. 43k § 1 stosuje się odpowiednio.

§ 3. Na postanowienie o zmianie dozoru zbliżeniowego na dozór mobilny przysługuje zażalenie stronom i osobie chronionej.

Istniejące wersje czasowe oddziału 2a
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Oddział 2a

 Warunki i tryb orzekania o udzieleniu skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego

Istniejące wersje czasowe art. 43la
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2020.03.31
zmieniony przez
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
2023.01.01
zmieniony przez
2023.03.14
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43la. § 1. Sąd penitencjarny może udzielić skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli zostały spełnione łącznie następujące warunki:

    1) wobec skazanego orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą jednego roku i 6 miesięcy albo wobec skazanego orzeczono karę pozbawienia wolności w wymiarze niższym niż 3 lata i któremu do odbycia w zakładzie karnym pozostała część tej kary w wymiarze nie większym niż 6 miesięcy, a nie zachodzą warunki przewidziane w art. 64 § 2 Kodeksu karnego;

    2) odbywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie stoją na przeszkodzie szczególne względy wskazujące, że w razie odbycia kary w tym systemie nie zostaną osiągnięte cele kary;

    3) skazany posiada określone miejsce stałego pobytu;

    4) osoby pełnoletnie zamieszkujące wspólnie ze skazanym wyraziły zgodę, o której mowa w art. 43h § 3;

    5) odbywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie stoją na przeszkodzie warunki techniczne, o których mowa w art. 43h § 1.

§ 2. Skazanemu, który nie rozpoczął wykonywania kary w zakładzie karnym, można udzielić zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli względy bezpieczeństwa i stopień demoralizacji, a także inne szczególne okoliczności nie przemawiają za potrzebą osadzenia skazanego w zakładzie karnym.

§ 3. Skazanemu, który rozpoczął już odbywanie kary w zakładzie karnym, można udzielić zezwolenia na odbycie w systemie dozoru elektronicznego pozostałej części kary, jeżeli za udzieleniem zezwolenia przemawiają dotychczasowa postawa i zachowanie skazanego.

§ 4. Sąd może udzielić zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego pomimo braku zgody, o której mowa w art. 43h § 3, jeżeli wykonanie kary w systemie dozoru elektronicznego w sposób oczywisty nie wiąże się z nadmiernymi trudnościami dla osoby, która tej zgody nie wyraziła, i narusza jej prywatność jedynie w nieznacznym stopniu.

§ 5. Na postanowienie, o którym mowa w § 4, osobie, która nie wyraziła zgody, przysługuje zażalenie.

§ 6. Przepisy § 1-5 stosuje się odpowiednio do skazanego, któremu wymierzono dwie lub więcej niepodlegających łączeniu kar pozbawienia wolności, które skazany ma odbyć kolejno:

    1) nieprzekraczających w sumie 1 roku i 6 miesięcy,

    2) których suma jest niższa niż 3 lata i któremu do odbycia w zakładzie karnym pozostała część tej kary w wymiarze nie większym niż 6 miesięcy

- a żadna kara nie została orzeczona za przestępstwo popełnione w warunkach przewidzianych w art. 64 § 2 Kodeksu karnego.

Istniejące wersje czasowe art. 43lb
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43lb. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się także do skazanego, wobec którego orzeczono zastępczą karę pozbawienia wolności za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe lub karę pozbawienia wolności orzeczoną w warunkach, o których mowa w art. 37b lub w art. 87 § 2 Kodeksu karnego.

Istniejące wersje czasowe art. 43lc
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43lc. W sprawach o udzielenie skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego sąd penitencjarny orzeka na wniosek skazanego lub na wniosek jego obrońcy, prokuratora, sądowego kuratora zawodowego lub dyrektora zakładu karnego.

Istniejące wersje czasowe art. 43ld
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43ld. § 1. Wniosek, o którym mowa w art. 43lc, wraz z uzasadnieniem, składa się na piśmie.

§ 2. Uzasadnienie wniosku zawiera wskazanie okoliczności, o których mowa w art. 43la § 1-4.

§ 3. Do wniosku złożonego przez skazanego, jego obrońcę, prokuratora lub sądowego kuratora zawodowego dołącza się zgodę, o której mowa w art. 43h § 3. W przypadku wniosku składanego przez dyrektora zakładu karnego zgodę taką uzyskuje na zasadach określonych w art. 43h § 4 i 5 sąd penitencjarny orzekający w przedmiocie udzielenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego.

§ 4. Sąd penitencjarny wydaje postanowienie w terminie 30 dni od dnia wpływu wniosku.

Istniejące wersje czasowe art. 43le
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43le. § 1. Jeżeli wniosek o udzielenie zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego dotyczy skazanego, który odbywa już karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym, posiedzenie sądu penitencjarnego odbywa się w tym zakładzie, w którym skazany przebywa.

§ 2. Sąd penitencjarny wysłuchuje przedstawiciela administracji zakładu karnego co do celowości udzielenia zezwolenia.

§ 3. Udział prokuratora w posiedzeniu o udzielenie zezwolenia jest obowiązkowy.

Istniejące wersje czasowe art. 43lf
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43lf. § 1. Przed wydaniem postanowienia o udzieleniu skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego sąd penitencjarny ustala, czy na przeszkodzie udzieleniu zezwolenia nie stoją warunki techniczne. W tym celu sąd żąda nadesłania informacji od podmiotu dozorującego.

§ 2. Jeżeli udzieleniu zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego stoją na przeszkodzie warunki techniczne, sędzia penitencjarny pozostawia wniosek bez rozpoznania.

Istniejące wersje czasowe art. 431g
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43lg. Przed wydaniem postanowienia o udzieleniu skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego sąd penitencjarny wysłuchuje skazanego lub jego obrońcę, sądowego kuratora zawodowego, jeżeli składał wniosek o zezwolenie, o którym mowa w art. 43la § 1, oraz przedstawiciela skazanego, o którym mowa w art. 42.

Istniejące wersje czasowe art. 41lh
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43lh. § 1. W postanowieniu o udzieleniu skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego sąd penitencjarny:

    1) określa miejsce, czas, rodzaj lub sposób wykonywania nałożonych obowiązków oraz rodzaj podlegających zainstalowaniu środków technicznych;

    2) wyznacza termin i określa sposób zgłoszenia przez skazanego podmiotowi dozorującemu gotowości do zainstalowania rejestratora stacjonarnego lub przenośnego lub nadajnika.

§ 2. Przepis art. 43k § 2 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio.

§ 3. O terminie, o którym mowa w § 1 pkt 2, sędzia penitencjarny zawiadamia sądowego kuratora zawodowego, jeżeli nie brał on udziału w posiedzeniu sądu penitencjarnego, a także podmiot dozorujący.

§ 4. Odpis postanowienia sądu penitencjarnego doręcza się sądowemu kuratorowi zawodowemu i podmiotowi dozorującemu.

§ 5. O wydaniu postanowienia sędzia penitencjarny niezwłocznie zawiadamia pokrzywdzonego, jego przedstawiciela ustawowego lub osobę, pod której stałą pieczą pokrzywdzony pozostaje, jeżeli złożyli wniosek, o którym mowa w art. 168a.

Istniejące wersje czasowe art. 43li
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43li. W przypadku objęcia wyrokiem łącznym kary pozbawienia wolności wykonywanej w systemie dozoru elektronicznego sąd penitencjarny z urzędu uchyla zezwolenie na odbycie tej kary w tym systemie, co nie stoi na przeszkodzie jednoczesnemu udzieleniu zezwolenia na odbycie kary łącznej pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli zachodzą warunki określone w art. 43la § 1.

Istniejące wersje czasowe art. 43lj
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
2023.01.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43lj. § 1. Na postanowienie sądu penitencjarnego, o którym mowa w art. 43lh § 1, zażalenie przysługuje skazanemu lub jego obrońcy, prokuratorowi, a także sądowemu kuratorowi zawodowemu lub dyrektorowi zakładu karnego, jeżeli składali wniosek o udzielenie zezwolenia.

§ 1a. Jeżeli prokurator oświadczy, najpóźniej na posiedzeniu po ogłoszeniu postanowienia o udzieleniu skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, że sprzeciwia się udzieleniu zezwolenia, postanowienie, o którym mowa w art. 43lh § 1, staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia.

§ 2. Zażalenie, o którym mowa w § 1, niezwłocznie przekazuje się wraz z aktami sprawy sądowi odwoławczemu, który rozpoznaje sprawę najpóźniej w terminie 7 dni od daty wpływu zażalenia wraz z aktami sprawy do tego sądu.

Istniejące wersje czasowe art. 43lk
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43lk. Na postanowienie sądu penitencjarnego o odmowie udzielenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego przysługuje zażalenie skazanemu lub jego obrońcy, prokuratorowi, a także sądowemu kuratorowi zawodowemu lub dyrektorowi zakładu karnego, jeżeli składali wniosek o udzielenie zezwolenia; przepis art. 43lj § 2 stosuje się odpowiednio.

Istniejące wersje czasowe art. 43ll
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.04.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 676
2020.03.25 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 523
2021.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2021 r. poz. 53
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43ll. Ponowny wniosek skazanego lub jego obrońcy o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 43la, w tej samej sprawie, złożony przed upływem 3 miesięcy od dnia wydania postanowienia o odmowie udzielenia tego zezwolenia, pozostawia się bez rozpoznania.

Istniejące wersje czasowe art. 43lla
2023.01.01
dodany przez

Art. 43lla. § 1. Komisja penitencjarna może udzielić skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli zostały spełnione łącznie następujące warunki:

    1) wobec skazanego orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą 4 miesięcy, a nie zachodzą warunki przewidziane w art. 64 § 2 Kodeksu karnego;

    2) skazany rozpoczął już odbywanie kary w zakładzie karnym;

    3) odbywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie stoją na przeszkodzie szczególne względy wskazujące, że w razie odbycia kary w tym systemie nie zostaną osiągnięte cele kary;

    4) za udzieleniem zezwolenia przemawiają dotychczasowa postawa i zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności;

    5) skazany posiada określone miejsce stałego pobytu;

    6) osoby pełnoletnie zamieszkujące wspólnie ze skazanym wyraziły zgodę, o której mowa w art. 43h § 3;

    7) odbywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie stoją na przeszkodzie warunki techniczne, o których mowa w art. 43h § 1.

§ 2. Do postępowania przed komisją penitencjarną stosuje się odpowiednio przepisy art. 43la § 4, art. 43lc, art. 43ld § 1-3, art. 43le, art. 43lf, art. 43lg i art. 43lh.

§ 3. Na decyzję komisji penitencjarnej, wydaną na podstawie art. 43la § 4, osobie, która nie wyraziła zgody, przysługuje skarga. Przepisy art. 7 stosuje się odpowiednio.

§ 4. Komisja penitencjarna wydaje decyzję w przedmiocie udzielenia skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w § 1.

§ 5. Ponowny wniosek skazanego lub jego obrońcy o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w § 1, w tej samej sprawie, złożony przed upływem miesiąca od dnia wydania decyzji o odmowie udzielenia tego zezwolenia, pozostawia się bez rozpoznania.

§ 6. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do skazanego, któremu wymierzono dwie lub więcej niepodlegających łączeniu kar pozbawienia wolności, które skazany ma odbyć kolejno, nieprzekraczających w sumie 4 miesięcy.

§ 7. W sprawach związanych z udzieleniem skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, o których mowa w § 1, wyłącznie właściwa jest komisja penitencjarna. Jeżeli jednak w chwili złożenia wniosku skazany nie rozpoczął jeszcze odbywania kary, w sprawach związanych z udzieleniem zezwolenia właściwy jest sąd penitencjarny.

Istniejące wersje czasowe art. 43llb
2023.01.01
dodany przez

Art. 43llb. § 1. Na decyzję komisji penitencjarnej w przedmiocie udzielenia skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego skarga przysługuje także obrońcy skazanego, prokuratorowi, jak również sądowemu kuratorowi zawodowemu lub dyrektorowi zakładu karnego, jeżeli składali wniosek o udzielenie zezwolenia. Przepisy art. 7 i art. 43lj § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 2. Rozpoznając skargę sąd penitencjarny bierze pod uwagę w szczególności czy odbywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie stoją na przeszkodzie szczególne względy wskazujące, że w razie odbycia kary w tym systemie nie zostaną osiągnięte cele kary oraz czy za udzieleniem zezwolenia przemawiają dotychczasowa postawa i zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności.

§ 3. Jeżeli prokurator oświadczy, najpóźniej na posiedzeniu po ogłoszeniu decyzji o udzieleniu skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, że sprzeciwia się udzieleniu zezwolenia, decyzja komisji penitencjarnej staje się wykonalna z chwilą uprawomocnienia.

§ 4. Decyzję komisji penitencjarnej doręcza się wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi skazanemu lub jego obrońcy, prokuratorowi, a także sądowemu kuratorowi zawodowemu lub dyrektorowi zakładu karnego, jeżeli składali wniosek o udzielenie zezwolenia.

§ 5. Wykonalną decyzję komisji penitencjarnej doręcza się wraz z uzasadnieniem właściwemu sądowi penitencjarnemu.

Istniejące wersje czasowe art. 43lm
2016.04.15
dodany przez