Ustawa z dnia 10.09.1999 r. Kodeks karny skarbowy

www.przepisy.gofin.pl
wydawca: Wydawnictwo Podatkowe GOFIN sp. z o.o. ul. Owocowa 8, 66-400 Gorzów Wlkp.
www.gofin.pl    sklep internetowy: www.sklep.gofin.pl

Obowiązywanie:
od 2016.12.23
do 2017.11.30
tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 2137
Istniejące wersje czasowe art. 119
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2009.01.01
2011.07.06
zmieniony przez
2013.02.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 186
2015.07.01
zmieniony przez
2016.12.23 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 2137
2017.12.01 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2226
2018.10.15 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 1958
2020.01.08 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2020 r. poz. 19
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 119. § 1. Interwenient roszczący sobie prawo do przedmiotów podlegających przepadkowi może dochodzić swych roszczeń w postępowaniu w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe.

§ 2. W razie prawomocnego orzeczenia przepadku przedmiotów, co do których podmiot określony w § 1 nie zgłosił interwencji we właściwym czasie z przyczyn od siebie niezależnych, odpowiedzialność Skarbu Państwa ocenia się według przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu.

§ 3. Roszczenie z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia przedawnia się, jeżeli powództwa nie wytoczono przed upływem 3 miesięcy od dnia, w którym powód dowiedział się o prawomocnym orzeczeniu przepadku przedmiotów, nie później jednak niż przed upływem 10 lat od prawomocnego orzeczenia przepadku.