Ustawa z dnia 28.02.2003 r. Prawo upadłościowe1)

www.przepisy.gofin.pl
wydawca: Wydawnictwo Podatkowe GOFIN sp. z o.o. ul. Owocowa 8, 66-400 Gorzów Wlkp.
www.gofin.pl    sklep internetowy: www.sklep.gofin.pl

Obowiązywanie:
od 2017.12.15
do 2019.03.14
tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2344
Istniejące wersje czasowe art. 19
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.08.03
2009.10.21 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2009 r. nr 175, poz. 1361
2012.10.09 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1112
2015.02.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2015 r. poz. 233
2016.01.01
zmieniony przez
2016.12.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 2171
2017.12.15 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2344
2019.03.15 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 498
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 19. 1. Sprawy o ogłoszenie upadłości rozpoznaje sąd właściwy dla głównego ośrodka podstawowej działalności dłużnika.

1a. Głównym ośrodkiem podstawowej działalności jest miejsce, w którym dłużnik regularnie zarządza swoją działalnością o charakterze ekonomicznym i które jako takie jest rozpoznawalne dla osób trzecich.

1b. W przypadku osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, domniemywa się, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest miejsce siedziby.

1c. W przypadku osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą lub zawodową domniemywa się, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest główne miejsce wykonywania działalności gospodarczej lub zawodowej; w przypadku każdej innej osoby fizycznej domniemywa się, że głównym ośrodkiem podstawowej działalności jest miejsce zwykłego pobytu tej osoby.

2. (uchylony)

3. Jeżeli dłużnik nie ma w Rzeczypospolitej Polskiej głównego ośrodka podstawowej działalności, właściwy jest sąd miejsca zwykłego pobytu albo siedziby dłużnika, a jeżeli dłużnik nie ma w Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zwykłego pobytu albo siedziby, właściwy jest sąd, w którego obszarze znajduje się majątek dłużnika.

4. Jeżeli okaże się, że właściwy jest inny sąd, sprawę przekazuje się temu sądowi. Na postanowienie o przekazaniu sprawy nie przysługuje zażalenie. Postanowienie to wiąże sąd, któremu sprawa została przekazana. Czynności dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają w mocy.