Kliknij ten link, aby przejść do panelu logowania.
Teraz do wszystkich płatnych Serwisów internetowych
Wydawnictwa Podatkowego GOFIN loguj się w jednym
miejscu.


Po zalogowaniu znajdziesz menu z linkiem do swojego
konta abonenta i dodatkowych opcji.

Jak szukać?»

Ujednolicone przepisy prawne - www.przepisy.gofin.pl
Aktualnie jesteś: Ujednolicone przepisy prawne (strona główna) » Prawo pracy » Obowiązki pracodawcy i odpowiedzialność materialna pracowników »  Ustawa z dnia 6.06.1997 r. Kodeks karny wykonawczy

Ustawa z dnia 6.06.1997 r. Kodeks karny wykonawczy

Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
 uwzględniający ww. zmiany
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
art. 2, art. 3, art. 4, art. 7, art. 8, art. 8a, art. 11, art. 12a, art. 12b, art. 12c, art. 12d, art. 15, art. 17a, art. 22, art. 25, art. 27, art. 27a, art. 29, art. 29a, art. 32, art. 38, art. 39, rozdz. VIIa, oddz. 1, art. 43a, art. 43b, art. 43c, art. 43d, art. 43e, art. 43f, art. 43g, oddz. 2, art. 43h, art. 43i, art. 43j, art. 43k, art. 43l, oddz. 3, art. 43m, art. 43n, art. 43o, art. 43p, art. 43q, art. 43r, art. 43s, oddz. 4, art. 43t, art. 43u, art. 43v, art. 43w, art. 43x, art. 43y, art. 43z, oddz. 5, art. 43za, art. 43zb, art. 43zc, art. 43zd, art. 43ze, art. 43zf, art. 48a, art. 53, art. 56, art. 57, art. 57a, art. 61, art. 63b, art. 64, art. 64a, art. 65, art. 65a, art. 66, art. 66a, art. 75, art. 76, art. 80, art. 80a, art. 80b, art. 86, art. 96, art. 105a, art. 105b, art. 109, art. 110a, art. 112, art. 113, art. 113a, art. 123a, art. 126, art. 131a, art. 134, art. 139, art. 143, art. 144, art. 145, art. 151, art. 152, art. 160, art. 163, art. 166, art. 167a, art. 168, art. 169, art. 169a, art. 169b, art. 172, art. 173, art. 173b, art. 173c, art. 174, art. 175, art. 176, art. 177, art. 178, art. 178a, rozdz. XII, art. 181a, art. 181b, art. 183a, art. 186a, art. 187, art. 188, art. 190, art. 191, art. 192, art. 195a, art. 199a, art. 199b, art. 200, art. 200a, art. 200b, art. 200c, art. 201, art. 202, art. 202a, art. 202b, art. 203, art. 204, art. 204a, art. 204b, art. 204c, art. 204d, art. 205, art. 212, art. 212ba, art. 213, art. 215, art. 217, art. 217b, art. 217c, art. 221, art. 222, art. 222a, art. 223, art. 242, art. 245, art. 249, art. 249a,
 
 Dz. U. z 2017 r. poz. 665
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
Wyświetl wersje poprzedzające
 Dz. U. z 2018 r. poz. 652
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
Wyświetl wcześniejsze wersje
2019.02.06 - bieżąca
 zmieniony przez
zmiany w:

Uwaga od redakcji:
Zmiany, które wchodzą w życie w wybranej wersji czasowej - zaznaczono kolorem

Część ogólna

Rozdział I

Zakres obowiązywania

Art. 1. § 1. Wykonywanie orzeczeń w postępowaniu karnym, w postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe i w postępowaniu w sprawach o wykroczenia oraz kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności odbywa się według przepisów niniejszego kodeksu, chyba że ustawa stanowi inaczej.

§ 2. W postępowaniu wykonawczym w kwestiach nie uregulowanych w niniejszym kodeksie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

Rozdział II

Organy postępowania wykonawczego

Istniejące wersje czasowe art. 2
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 2. Organami postępowania wykonawczego są:

    1) sąd pierwszej instancji lub inny sąd równorzędny,

    2) sąd penitencjarny,

    3) prezes sądu lub upoważniony sędzia,

    4) sędzia penitencjarny,

    5) dyrektor zakładu karnego, aresztu śledczego, a także dyrektor okręgowy i Dyrektor Generalny Służby Więziennej albo osoba kierująca innym zakładem przewidzianym w przepisach prawa karnego wykonawczego oraz komisja penitencjarna,

    6) sądowy kurator zawodowy,

    7) sądowy lub administracyjny organ egzekucyjny,

    8) urząd skarbowy,

    9) odpowiedni terenowy organ administracji rządowej lub samorządu terytorialnego,

    10) inny organ uprawniony przez ustawę do wykonywania orzeczeń.

Istniejące wersje czasowe art. 3
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 3. § 1. Sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, jest właściwy również w postępowaniu dotyczącym wykonania tego orzeczenia. Jednakże w stosunku do skazanego lub sprawcy przebywającego w okręgu innego sądu właściwy w postępowaniu dotyczącym wykonania orzeczenia jest sąd równorzędny, w którego okręgu skazany lub sprawca ma miejsce stałego pobytu, chyba że ustawa stanowi inaczej.

§ 1a. Jeżeli skazany jest pozbawiony wolności w tej lub innej sprawie, w postępowaniu dotyczącym wykonania wyroku skazującego na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania właściwy jest sąd, który wydał wyrok w pierwszej instancji.

§ 2. W sprawach zastrzeżonych w niniejszym kodeksie dla sądu penitencjarnego właściwy jest ten sąd penitencjarny, w którego okręgu przebywa skazany, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sądem penitencjarnym jest sąd okręgowy.

§ 3. W stosunku do osób skazanych przez sąd wojskowy, w sprawach określonych w § 2, orzeka wojskowy sąd garnizonowy.

§ 3a. Na postanowienie w przedmiocie właściwości w postępowaniu wykonawczym zażalenie nie przysługuje.

§ 4. (uchylony)

§ 5. (uchylony)

Rozdział III

Skazany

Istniejące wersje czasowe art. 4
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 4. § 1. Kary, środki karne, zabezpieczające i zapobiegawcze wykonuje się w sposób humanitarny, z poszanowaniem godności ludzkiej skazanego. Zakazuje się stosowania tortur lub nieludzkiego albo poniżającego traktowania i karania skazanego.

§ 2. Skazany zachowuje prawa i wolności obywatelskie. Ich ograniczenie może wynikać jedynie z ustawy oraz z wydanego na jej podstawie prawomocnego orzeczenia.

Art. 5. § 1. Skazany jest podmiotem określonych w niniejszym kodeksie praw i obowiązków.

§ 2. Skazany ma obowiązek stosować się do wydanych przez właściwe organy poleceń zmierzających do wykonania orzeczenia.

Istniejące wersje czasowe art. 6
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 6. § 1. Skazany może składać wnioski o wszczęcie postępowania przed sądem i brać w nim udział jako strona oraz w wypadkach wskazanych w ustawie wnosić zażalenia na postanowienia wydane w postępowaniu wykonawczym.

§ 2. Skazany może składać wnioski, skargi i prośby do organów wykonujących orzeczenie. Skazany, składając wniosek, skargę lub prośbę, jest obowiązany do uzasadnienia zawartych w niej żądań w stopniu umożliwiającym jej rozpoznanie, w szczególności do dołączenia odpowiednich dokumentów.

§ 3. Jeżeli wniosek, skarga lub prośba:

    1) oparte są na tych samych podstawach faktycznych,

    2) zawierają wyrazy lub zwroty powszechnie uznawane za wulgarne lub obelżywe albo gwarę przestępców,

    3) nie zawierają uzasadnienia zawartych w nich żądań w stopniu umożliwiającym ich rozpoznanie

- właściwy organ może pozostawić wniosek, skargę lub prośbę bez rozpoznania.

Istniejące wersje czasowe art. 7
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 7. § 1. Skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt 3-6 i 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

§ 2. Skargi rozpoznaje sąd właściwy zgodnie z art. 3. W sprawach dotyczących odbywania kary pozbawienia wolności, kary aresztu, kary porządkowej, środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności, wykonywania orzeczenia o warunkowym przedterminowym zwolnieniu oraz środka zabezpieczającego polegającego na umieszczeniu w zakładzie zamkniętym sądem właściwym jest sąd penitencjarny.

§ 3. Skarga na decyzję, o której mowa w § 1, przysługuje skazanemu w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia lub doręczenia decyzji; decyzję ogłasza się lub doręcza wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym skazanemu prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi. Skargę wnosi się do organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Jeżeli organ, który wydał zaskarżoną decyzję, nie przychyli się do skargi, przekazuje ją wraz z aktami sprawy bezzwłocznie do właściwego sądu.

§ 4. Sąd powołany do rozpoznania skargi może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Odmowa wstrzymania nie wymaga uzasadnienia.

§ 5. Po rozpoznaniu skargi sąd orzeka o utrzymaniu w mocy, uchyleniu albo zmianie zaskarżonej decyzji; na postanowienie sądu zażalenie nie przysługuje.

Istniejące wersje czasowe art. 8
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 8. § 1. W postępowaniu wykonawczym skazany może korzystać z pomocy obrońcy ustanowionego w tym postępowaniu.

§ 2. W postępowaniu przed sądem skazany musi mieć obrońcę, jeżeli:

    1) jest głuchy, niemy lub niewidomy,

    2) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności,

    3) nie ukończył 18 lat,

    4) (uchylony)

    5) sąd uzna to za niezbędne ze względu na okoliczności utrudniające obronę.

§ 3. Skazany pozbawiony wolności może porozumiewać się ze swoim obrońcą lub pełnomocnikiem będącym adwokatem lub radcą prawnym podczas nieobecności innych osób, a rozmowy z tymi osobami w trakcie widzeń i rozmowy telefoniczne nie podlegają kontroli.

Istniejące wersje czasowe art. 8a
2012.01.01
dodany przez
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 8a. § 1. Korespondencja skazanego pozbawionego wolności podlega cenzurze i nadzorowi, chyba że ustawa stanowi inaczej.

§ 2. Korespondencja skazanego pozbawionego wolności z obrońcą lub pełnomocnikiem będącym adwokatem lub radcą prawnym nie podlega cenzurze, nadzorowi oraz zatrzymaniu i powinna być bezzwłocznie przekazywana do adresata. Przepisy art. 73 § 3 i 4 oraz art. 225 § 3 Kodeksu postępowania karnego stosuje się.

§ 3. Przepis § 2 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio do korespondencji skazanego pozbawionego wolności prowadzonej z organami ścigania, wymiaru sprawiedliwości i innymi organami państwowymi, organami samorządu terytorialnego, Rzecznikiem Praw Obywatelskich, Rzecznikiem Praw Dziecka oraz organami powołanymi na podstawie ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych dotyczących ochrony praw człowieka.

Istniejące wersje czasowe art. 8b
2012.01.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 8b. § 1. Rzecznik Praw Obywatelskich lub osoba przez niego upoważniona ma prawo wstępu w każdym czasie, bez ograniczeń, do zakładów karnych, aresztów śledczych i innych miejsc, w których przebywają osoby pozbawione wolności, oraz poruszania się po ich terenie, przeglądania dokumentów i żądania wyjaśnień od administracji tych jednostek, a także do przeprowadzania podczas nieobecności innych osób rozmów z osobami pozbawionymi wolności oraz badania ich wniosków, skarg i próśb.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do prokuratora wykonującego czynności służbowe.

Rozdział IV

Postępowanie wykonawcze

Oddział 1

Wykonywanie orzeczeń

Istniejące wersje czasowe art. 9
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 9. § 1. Postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne.

§ 2. Wyrok oraz postanowienia wydane w trybie art. 420 Kodeksu postępowania karnego stają się wykonalne z chwilą uprawomocnienia, chyba że ustawa stanowi inaczej.

§ 3. Postanowienie w postępowaniu wykonawczym staje się wykonalne z chwilą wydania, chyba że ustawa stanowi inaczej lub sąd wydający postanowienie albo sąd powołany do rozpoznania zażalenia wstrzyma jego wykonanie.

§ 4. Złożenie wniosku o wydanie postanowienia w postępowaniu wykonawczym nie wstrzymuje wykonania orzeczenia, którego wniosek dotyczy, chyba że sąd, w szczególnie uzasadnionych wypadkach, postanowi inaczej. Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania orzeczenia nie wymaga uzasadnienia.

Istniejące wersje czasowe art. 10
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2017.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 10. § 1. Policja w zakresie postępowania wykonawczego wykonuje polecenia sądu.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio również do Żandarmerii Wojskowej oraz dowódcy wojskowego, jeżeli skazany jest żołnierzem.

§ 3. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio również do Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej oraz innych organów, jeżeli postępowanie wykonawcze dotyczy spraw, które zgodnie z przepisami prawa należą do ich właściwości.

§ 4. Organy i instytucje państwowe, organy samorządu terytorialnego oraz stowarzyszenia i organizacje społeczne w zakresie swojego działania udzielają pomocy organom wykonującym orzeczenia.

Istniejące wersje czasowe art. 11
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2011.01.02
zmieniony przez
2012.01.01
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2019.02.06
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 11. § 1. Sąd, kierując orzeczenie do wykonania, przesyła jego odpis lub wyciąg, ze wzmianką o wykonalności, a w wypadku orzeczenia prawomocnego - z datą jego uprawomocnienia się, odpowiedniemu organowi powołanemu do wykonywania orzeczenia. Sąd przesyła dyrektorowi zakładu karnego lub aresztu śledczego orzeczenie wraz z uzasadnieniem, jeżeli zostało sporządzone i nie zawiera informacji niejawnych o klauzuli tajności "tajne" lub "ściśle tajne".

§ 1a. Jeżeli pokrzywdzony złożył wniosek, o którym mowa w art. 168a § 1, sąd, o którym mowa w § 1, przesyła dyrektorowi zakładu karnego lub aresztu śledczego ten wniosek oraz dane zawierające imię, nazwisko i adres pokrzywdzonego.

§ 2. Sąd po wydaniu wyroku skazującego przesyła dyrektorowi aresztu śledczego lub zakładu karnego posiadane w sprawie informacje dotyczące osoby skazanego, w tym dane o uprzedniej karalności oraz zastosowanych wobec niego środkach wychowawczych lub poprawczych, informacje pozwalające na identyfikację skazanego, w szczególności numer Automatycznego Systemu Identyfikacji Daktyloskopijnej (AFIS), numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), rysopis oraz opis znaków szczególnych i tatuaży, a także zdjęcie skazanego, odpisy orzeczeń i opinii lekarskich oraz psychologicznych, w tym stwierdzających u skazanego uzależnienia od alkoholu, środków psychotropowych i odurzających, a także informacje dotyczące popełnienia przestępstwa określonego w art. 197-203 Kodeksu karnego w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych, a po uprawomocnieniu się wyroku, na wniosek dyrektora zakładu lub aresztu - również akta sądowe.

§ 3. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres informacji przesyłanych dyrektorowi zakładu karnego lub aresztu śledczego, o których mowa w § 2, mając na uwadze konieczność zebrania danych osobopoznawczych niezbędnych do dokonania prawidłowej klasyfikacji skazanego dla indywidualnego z nim postępowania zmierzającego do realizacji celów, jakim ma służyć wykonanie kary pozbawienia wolności.

§ 4. W razie skazania tymczasowo aresztowanego lub osoby odbywającej karę pozbawienia wolności sąd przesyła zawiadomienie o skazaniu wraz z informacjami, o których mowa w § 2, dyrektorowi aresztu śledczego lub zakładu karnego.

§ 5. Organ, o którym mowa w § 1, zawiadamia sąd o przystąpieniu do wykonania orzeczenia oraz o zakończeniu jego wykonywania.

Art. 12. O prawomocnych skazaniach osób podlegających obowiązkowi służby wojskowej lub służby w formacjach obrony cywilnej na karę pozbawienia wolności bez zawieszenia jej wykonania, jak również o zmianach dotyczących wykonywania kary pozbawienia wolności, sąd zawiadamia również organy właściwe w sprawach powszechnego obowiązku obrony, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych przepisach.

Istniejące wersje czasowe art. 12a
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 12a

Istniejące wersje czasowe art. 12b
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 12b

Istniejące wersje czasowe art. 12c
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 12c

Istniejące wersje czasowe art. 12d
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 12d

Istniejące wersje czasowe art. 13
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 13. § 1. Organ wykonujący orzeczenie oraz każdy, kogo orzeczenie bezpośrednio dotyczy, może zwrócić się do sądu, który je wydał, o rozstrzygnięcie wątpliwości co do wykonania orzeczenia lub zarzutów co do obliczenia kary. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

§ 2. (uchylony)

§ 3. Na postanowienie w przedmiocie określonym w § 1 zażalenie przysługuje również organowi określonemu w art. 2 pkt 5-10 oraz każdemu, kogo orzeczenie bezpośrednio dotyczy.

Istniejące wersje czasowe art. 14
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14. § 1. W postępowaniu wykonawczym organ postępowania wykonawczego może zarządzić zebranie informacji dotyczących skazanego. Organ określony w art. 2 pkt 1-5 wykonujący orzeczenie może także zarządzić zebranie informacji dotyczących skazanego w drodze wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez kuratora sądowego. W razie uzasadnionych wątpliwości co do tożsamości skazanego organ wykonujący orzeczenie może zażądać ustalenia jego tożsamości przez Policję.

§ 2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych i z Ministrem Obrony Narodowej, inne organy powołane do przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, uwzględniając w szczególności jego zakres oraz tryb przeprowadzania.

Istniejące wersje czasowe art. 15
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 15. § 1. Sąd umarza postępowanie wykonawcze w razie przedawnienia wykonania kary, śmierci skazanego lub innej przyczyny wyłączającej to postępowanie.

§ 2. Jeżeli zachodzi długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca postępowanie wykonawcze, a w szczególności jeżeli nie można ująć skazanego albo nie można wykonać wobec niego orzeczenia z powodu choroby psychicznej lub innej przewlekłej, ciężkiej choroby, postępowanie zawiesza się w całości lub w części na czas trwania przeszkody.

§ 2a. Na postanowienie w przedmiocie umorzenia lub zawieszenia postępowania wykonawczego przysługuje zażalenie.

§ 3. Zawieszenie postępowania wykonawczego nie wstrzymuje biegu przedawnienia, chyba że skazany uchyla się od wykonania kary. Okres wstrzymania biegu przedawnienia nie może przekroczyć 10 lat.

§ 4. Wykonywanie kary pozbawienia wolności, kary aresztu lub środka przymusu w tej samej lub innej sprawie wstrzymuje bieg przedawnienia.

Art. 16. (uchylony)

Art. 17. § 1. Sąd, kierując do wykonania orzeczenie o pozbawieniu wolności, zawiadamia:

    1) sąd opiekuńczy, jeżeli zachodzi potrzeba opieki nad dziećmi skazanego,

    2) właściwy organ, jeżeli zachodzi potrzeba opieki nad osobą niedołężną lub chorą, którą opiekował się skazany, albo potrzeba przedsięwzięcia niezbędnych czynności do ochrony mienia lub mieszkania skazanego.

§ 2. O poczynionych wystąpieniach i wydanych zarządzeniach zawiadamia się skazanego.

Istniejące wersje czasowe art. 17a
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 17a

Oddział 2

Postępowanie przed sądem

Art. 18. § 1. W postępowaniu wykonawczym sąd orzeka postanowieniem.

§ 2. W kwestiach nie wymagających postanowienia prezes sądu lub upoważniony sędzia wydaje zarządzenia.

§ 3. W kwestiach nie wymagających postanowienia sądu penitencjarnego zarządzenia wydaje sędzia penitencjarny.

Istniejące wersje czasowe art. 18a
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 18a

Istniejące wersje czasowe art. 19
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 19. § 1. Sąd orzeka na wniosek prokuratora, skazanego albo jego obrońcy oraz z urzędu, a jeżeli ustawa tak stanowi - na wniosek innych osób.

§ 2. Wniosek lub skargę można zgłosić na piśmie lub ustnie. W wypadku ustnego zgłoszenia spisuje się protokół.

§ 3. Składający wniosek, o którym mowa w § 1, jest obowiązany do uzasadnienia zawartych w nim żądań w stopniu umożliwiającym jego rozpoznanie, w szczególności do dołączenia odpowiednich dokumentów. W przypadku niewykonania tego obowiązku można pozostawić wniosek bez rozpoznania.

§ 4. Wniosek lub skargę rozpoznaje się w terminie 21 dni od daty wpływu do sądu, chyba że ustawa przewiduje rozpoznanie wniosku na posiedzeniu, w którym uprawnione osoby mogą wziąć udział.

Istniejące wersje czasowe art. 20
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 20. § 1. W postępowaniu wykonawczym sąd orzeka jednoosobowo.

§ 2. Zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie; zostaje ono przekazane bezzwłocznie zarządzeniem wraz z aktami sprawy do sądu wyższej instancji, chyba że sąd orzekający w tym samym składzie przychyli się do zażalenia.

§ 3. Sąd wyższej instancji rozpoznaje zażalenie jednoosobowo.

§ 4. Sąd wyższej instancji rozpoznaje zażalenie w terminie 21 dni od daty jego przekazania przez sąd pierwszej instancji, chyba że ustawa przewiduje rozpoznanie zażalenia na posiedzeniu, w którym uprawnione osoby mogą wziąć udział.

Istniejące wersje czasowe art. 20a
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 20a

Istniejące wersje czasowe art. 21
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 21. W postępowaniu przed sądem prokurator jest stroną; w szczególności może składać wnioski, a w wypadkach wskazanych w ustawie wnosić zażalenia na postanowienia wydane w postępowaniu wykonawczym.

Istniejące wersje czasowe art. 22
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 22. § 1. Prokurator, skazany oraz jego obrońca, sądowy kurator zawodowy, pokrzywdzony, a także inne osoby, o których mowa w art. 19 § 1, mają prawo wziąć udział w posiedzeniu, gdy ustawa tak stanowi. W posiedzeniu sądu wyższej instancji mają prawo wziąć udział osoby, którym przysługuje prawo do udziału w posiedzeniu sądu pierwszej instancji.

§ 1a. Niestawiennictwo osób, o których mowa w § 1, należycie zawiadomionych o terminie i celu posiedzenia, nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, z wyjątkiem obrońcy w wypadkach określonych w art. 8 § 2, chyba że sąd orzeka na korzyść lub zgodnie z wnioskiem skazanego.

§ 2. Sąd może dopuścić do udziału w posiedzeniu również inne osoby niż wymienione w § 1, jeżeli ich udział może mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia.

§ 3. Udział sądowego kuratora zawodowego w posiedzeniu jest obowiązkowy, jeżeli sąd uzna to za konieczne.

Art. 23. § 1. Sąd może zarządzić sprowadzenie skazanego na posiedzenie sądu.

§ 2. Sąd może zlecić przesłuchanie skazanego sądowi wezwanemu, w którego okręgu skazany przebywa.

§ 3. Jeżeli postępowanie sądowe dotyczy skazanego pozbawionego wolności, posiedzenie może odbyć się w zakładzie, w którym on przebywa.

Istniejące wersje czasowe art. 24
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 24. § 1. Jeżeli ujawnią się nowe lub poprzednio nie znane okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia, sąd może w każdym czasie zmienić lub uchylić poprzednie postanowienie.

§ 2. Niedopuszczalna jest zmiana lub uchylenie postanowienia, przewidzianego w § 1, na niekorzyść skazanego po upływie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia.

§ 3. Na postanowienie wydane na podstawie § 1 przysługuje zażalenie tylko wtedy, gdy przysługiwało również na postanowienie podlegające zmianie lub uchyleniu.

Oddział 3

Postępowanie egzekucyjne

Istniejące wersje czasowe art. 25
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
 
 
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 25. § 1. Egzekucję zasądzonych roszczeń cywilnych, orzeczonej grzywny, świadczenia pieniężnego, należności sądowych oraz zobowiązania określonego w art. 52 Kodeksu karnego prowadzi się według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, jeżeli niniejsza ustawa nie stanowi inaczej.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do wykonania postanowień o zabezpieczeniu roszczeń cywilnych będących przedmiotem postępowania karnego oraz grzywny.

§ 3. W pierwszej kolejności podlegają zaspokojeniu zasądzone roszczenia cywilne mające na celu naprawienie szkody lub zadośćuczynienie za doznaną krzywdę.

Art. 26. Do tytułów egzekucyjnych mają zastosowanie przepisy art. 776-795 Kodeksu postępowania cywilnego.

Istniejące wersje czasowe art. 27
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 27. Egzekucję środka karnego przepadku oraz nawiązki na rzecz Skarbu Państwa prowadzi urząd skarbowy według przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeżeli niniejsza ustawa nie stanowi inaczej.

Istniejące wersje czasowe art. 27a
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 27a

Art. 28. § 1. Orzeczone w stosunku do jednego z małżonków, pozostających we wspólności majątkowej, kary grzywny, nawiązki i należności sądowe podlegają zaspokojeniu z odrębnego majątku skazanego oraz z wynagrodzenia za pracę lub za inne usługi świadczone przez niego osobiście, jak również z praw twórcy wynalazku, wzoru użytkowego oraz projektu racjonalizatorskiego. Jeżeli zaspokojenie z tych źródeł okaże się niemożliwe, egzekucja może być prowadzona z majątku wspólnego. Niemożność zaspokojenia z majątku odrębnego skazanego stwierdza się w protokole.

§ 2. Egzekucja z majątku wspólnego jest niedopuszczalna w razie skazania za przestępstwo, którym pokrzywdzony jest małżonek skazanego albo osoby, w stosunku do których małżonek ten obciążony jest obowiązkiem alimentacyjnym.

§ 3. W razie skierowania egzekucji do majątku wspólnego, małżonek skazanego może żądać ograniczenia lub wyłączenia w całości zaspokojenia należności, wymienionych w § 1, z majątku wspólnego lub niektórych jego składników, jeżeli skazany nie przyczynił się lub przyczynił się w stopniu nieznacznym do powstania tego majątku albo do nabycia określonych jego składników lub jeżeli zaspokojenie z majątku wspólnego tych należności jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

Istniejące wersje czasowe art. 29
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 29. § 1. Z chwilą prawomocnego orzeczenia środka karnego przepadku wobec jednego z małżonków pozostających we wspólności majątkowej, przedmioty majątkowe, których dotyczy przepadek lub które podlegają egzekucji przepadku równowartości przedmiotów lub korzyści, tracą z mocy prawa charakter składników majątku wspólnego. Od tej chwili stosuje się do nich odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych, przy czym udział Skarbu Państwa stanowi część orzeczona przepadkiem. Małżonek skazanego może wystąpić odpowiednio z żądaniem określonym w art. 28 § 3.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w wypadku orzeczenia środka karnego przepadku przedmiotów objętych innym rodzajem współwłasności łącznej.

Istniejące wersje czasowe art. 29a
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 29a. § 1. Przy egzekucji środka karnego przepadku korzyści majątkowej uzyskanej z popełnienia przestępstwa lub jej równowartości domniemywa się, że rzeczy oraz prawa majątkowe, które są we władaniu skazanego po orzeczeniu tego środka, należały do niego już w chwili wydania orzeczenia.

§ 2. Osoba fizyczna, w stosunku do której działa domniemanie ustanowione w art. 45 § 4 Kodeksu karnego lub w art. 33 § 4 Kodeksu karnego skarbowego, może wnosić o wyłączenie z jego zakresu przedmiotów majątkowych, których łączna wartość według oszacowania organu egzekucyjnego nie przekracza przeciętnego sześciomiesięcznego dochodu tej osoby; wniosek o wyłączenie zgłasza się do tego organu.

§ 3. W razie nieuwzględnienia wniosku, o którym mowa w § 2, osoba zainteresowana może w drodze powództwa żądać wyłączenia przedmiotów z zakresu domniemania i zwolnienia ich od egzekucji lub dokonanego zabezpieczenia.

Istniejące wersje czasowe art. 29b
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2017.04.27
zmieniony przez
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 29b. § 1. Pozew przeciwko Skarbowi Państwa o obalenie domniemania ustanowionego w art. 45 § 4 Kodeksu karnego lub w art. 33 § 4 Kodeksu karnego skarbowego jest tymczasowo wolny od opłat sądowych, a w razie oddalenia powództwa powód jest obowiązany uiścić opłaty na zasadach ogólnych.

§ 2. Jeżeli w celu obalenia domniemania powód powołuje się na nabycie odpłatne, powinien wskazać źródło nabycia i udowodnić pochodzenie potrzebnych do nabycia środków.

§ 3. Sprzedaż ruchomości lub nieruchomości nie może nastąpić przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy.

Istniejące wersje czasowe art. 30
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2017.03.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 30. W sprawach wytoczonych przeciwko Skarbowi Państwa reprezentuje go prezes sądu okręgowego lub urząd skarbowy w sprawach, w których wykonał wyrok w zakresie orzeczonego nim przepadku.

Istniejące wersje czasowe art. 31
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2017.03.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 31. W razie dokonania przez dłużnika Skarbu Państwa czynności prawnej z pokrzywdzeniem wierzyciela, z powództwem występuje prezes sądu okręgowego lub urząd skarbowy w sprawach, w których wykonuje orzeczenie.

Rozdział V

Nadzór penitencjarny

Istniejące wersje czasowe art. 32
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 32. Nadzór nad legalnością i prawidłowością wykonywania kary pozbawienia wolności, kary aresztu, tymczasowego aresztowania, zatrzymania oraz środka zabezpieczającego związanego z umieszczeniem w zakładzie zamkniętym, a także kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności sprawuje sędzia penitencjarny.

Art. 33. § 1. Sędzia penitencjarny wizytuje zakłady karne, areszty śledcze oraz inne miejsca, w których przebywają osoby pozbawione wolności. Ma on prawo wstępu w każdym czasie, bez ograniczeń, do tych zakładów, aresztów i miejsc oraz poruszania się po ich terenie, przeglądania dokumentów i żądania wyjaśnień od administracji tych jednostek.

§ 2. Sędzia penitencjarny ma prawo przeprowadzania podczas nieobecności innych osób rozmów z osobami pozbawionymi wolności oraz badania ich wniosków, skarg i próśb.

Art. 34. § 1. Sędzia penitencjarny uchyla sprzeczną z prawem decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt 5 i 6, o ile dotyczy ona osoby pozbawionej wolności.

§ 2. Na decyzję sędziego skazanemu i organom określonym w § 1 przysługuje skarga do sądu penitencjarnego, w którego okręgu wydano decyzję.

§ 3. Przepisy art. 7 § 3-5 stosuje się odpowiednio.

§ 4. W wypadku stwierdzenia niezgodnego z prawem pozbawienia wolności, sędzia penitencjarny niezwłocznie zawiadamia o tym organ, do którego dyspozycji osoba pozbawiona wolności pozostaje, a w wypadku odbywania przez nią kary lub wykonywania wobec niej środka, o którym mowa w art. 32 - organ, który skierował orzeczenie do wykonania, a w razie potrzeby zarządza zwolnienie takiej osoby.

Art. 35. § 1. Jeżeli zdaniem sędziego penitencjarnego zachodzi potrzeba wydania decyzji nie należącej do jego właściwości, a w szczególności decyzji o charakterze administracyjnym, przekazuje on swoje spostrzeżenia wraz z odpowiednimi wnioskami właściwemu organowi.

§ 2. Organ wymieniony w § 1 zawiadamia sędziego penitencjarnego, w terminie 14 dni albo w innym wyznaczonym przez sędziego terminie, o zajętym stanowisku. Jeżeli sędzia penitencjarny uzna to stanowisko za niezadowalające, przedstawia sprawę organowi nadrzędnemu nad organem wymienionym w § 1; organ nadrzędny zawiadamia sędziego o sposobie załatwienia sprawy.

§ 3. W wypadku powtarzania się rażących uchybień w funkcjonowaniu zakładu karnego, aresztu śledczego lub innego miejsca, w którym przebywają osoby pozbawione wolności, albo gdy istniejące w nim warunki nie zapewniają poszanowania praw osób tam przebywających, sędzia penitencjarny występuje do właściwego organu nadrzędnego z wnioskiem o usunięcie w określonym terminie istniejących uchybień. Jeżeli w wymienionym terminie uchybienia te nie zostały usunięte, sędzia penitencjarny występuje z wnioskiem do właściwego ministra o zawieszenie działalności bądź likwidację w całości lub w części określonego zakładu, aresztu lub miejsca.

Art. 36. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób, zakres i tryb sprawowania nadzoru penitencjarnego, uwzględniając w szczególności legalność i prawidłowość wykonywania kary pozbawienia wolności, sposób eliminowania stwierdzonych uchybień oraz sposoby dokumentowania i przeprowadzania tego nadzoru, a także rodzaj i typ zakładu karnego.

Rozdział VI

Zatarcie skazania

Istniejące wersje czasowe art. 37
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 37. § 1. W przedmiocie zatarcia skazania orzeka sąd, chyba że zatarcie nastąpiło z mocy prawa.

§ 2. Jeżeli w pierwszej instancji wyroki wydało kilka sądów, właściwy jest sąd, który jako ostatni wydał wyrok skazujący. Jeżeli orzekały sądy różnego rzędu, właściwy jest sąd wyższego rzędu.

§ 3. Wniosek skazanego o zatarcie skazania, złożony przed upływem roku od wydania postanowienia odmawiającego zatarcia, można pozostawić bez rozpoznania.

§ 4. Na postanowienie w przedmiocie zatarcia skazania przysługuje zażalenie.

Istniejące wersje czasowe rozdziału VII
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Rozdział VII

 Uczestnictwo społeczeństwa w wykonywaniu orzeczeń, pomoc w społecznej readaptacji skazanych oraz Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej

Istniejące wersje czasowe art. 38
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38. § 1. W wykonywaniu kar, środków karnych, zabezpieczających i zapobiegawczych, w szczególności związanych z pozbawieniem wolności, mogą współdziałać stowarzyszenia, fundacje, organizacje oraz instytucje, których celem działania jest realizacja zadań określonych w niniejszym rozdziale, jak również kościoły i inne związki wyznaniowe oraz osoby godne zaufania.

§ 2. Podmioty, o których mowa w § 1, mogą w porozumieniu z dyrektorem zakładu karnego lub aresztu śledczego uczestniczyć w prowadzeniu działalności resocjalizacyjnej, społecznej, kulturalnej, oświatowej, sportowej i religijnej w tych zakładach lub aresztach.

Istniejące wersje czasowe art. 39
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 39. § 1. Przedstawiciele stowarzyszeń, fundacji, organizacji i instytucji, o których mowa w art. 38 § 1, kościołów i innych związków wyznaniowych oraz osoby godne zaufania mogą uczestniczyć w radach oraz innych organach kolegialnych - powoływanych przez Prezesa Rady Ministrów, Ministra Sprawiedliwości lub podległe mu organy albo wojewodów - których zadaniem jest świadczenie pomocy skazanym i ich rodzinom albo koordynowanie współdziałania społeczeństwa z zakładami karnymi i aresztami śledczymi. Przedstawiciele ci oraz osoby godne zaufania mogą też uczestniczyć w społecznej kontroli nad wykonywaniem kar, środków karnych, zabezpieczających i zapobiegawczych.

§ 2. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres i tryb uczestnictwa podmiotów wymienionych w art. 38 § 1 w wykonywaniu kar i środków karnych oraz zabezpieczających i zapobiegawczych, a także społecznej kontroli, o której mowa w § 1, uwzględniając w szczególności cele, jakim powinno służyć uczestnictwo tych podmiotów w zakresie zapobiegania przestępczości i readaptacji społecznej, warunki, jakim powinien odpowiadać przedstawiciel podmiotu, oraz charakter uczestnictwa.

Istniejące wersje czasowe art. 40
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.09.08
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 40. § 1. W celu koordynowania współdziałania organów państwowych i przedstawicieli społeczeństwa w zapobieganiu przestępczości i wykonywaniu orzeczeń oraz w celu świadczenia pomocy w readaptacji społecznej, a także wykonywania kontroli społecznej i dokonywania oceny polityki penitencjarnej, Prezes Rady Ministrów powołuje Radę Główną do Spraw Społecznej Readaptacji i Pomocy Skazanym, zwaną dalej "Radą Główną".

§ 2. W skład Rady Głównej wchodzą przedstawiciele wymiaru sprawiedliwości, Ministra Sprawiedliwości, Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, ministra właściwego do spraw zdrowia, ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz Policji i Służby Więziennej. W skład Rady Głównej mogą też wchodzić przedstawiciele stowarzyszeń, fundacji, organizacji i instytucji, o których mowa w art. 38 § 1, kościołów i innych związków wyznaniowych, a także związków zawodowych i samorządu zawodowego, przedstawiciele nauki oraz osoby godne zaufania, mogące przyczynić się do realizacji celów wymienionych w § 1.

§ 3. Stosownie do potrzeb, wojewoda może powołać terenowe rady do spraw społecznej readaptacji i pomocy skazanym, zwane dalej "radami terenowymi". Do składu rady terenowej zaprasza się również przedstawicieli organów odpowiedniego szczebla, o których mowa w § 2, a także organów samorządu terytorialnego. Do uczestniczenia w pracach rady terenowej można zaprosić również przedstawicieli innych podmiotów, o których mowa w § 2. Rady terenowe wykonują zadania określone w § 1.

§ 4. Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb powoływania oraz działania Rady Głównej i rad terenowych.

Art. 41. § 1. W celu ułatwienia społecznej readaptacji, a w szczególności przeciwdziałania powrotowi do przestępstwa, powinno udzielać się skazanym oraz ich rodzinom niezbędnej pomocy, zwłaszcza materialnej, medycznej, w znalezieniu pracy i zakwaterowaniu, a także porad prawnych.

§ 2. Pomocy, o której mowa w § 1, udzielają właściwe organy administracji rządowej i samorządu terytorialnego oraz kuratorzy sądowi; pomocy tej mogą również udzielać podmioty, o których mowa w art. 38 § 1.

Istniejące wersje czasowe art. 42
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 42. § 1. Skazany może ustanowić, na piśmie, jako swojego przedstawiciela osobę godną zaufania, za jej zgodą, zwłaszcza spośród przedstawicieli stowarzyszeń, fundacji, organizacji oraz instytucji, o których mowa w art. 38 § 1.

§ 2. Przedstawiciel skazanego, o którym mowa w § 1, może działać wyłącznie w interesie skazanego i w tym celu składać w jego imieniu wnioski, skargi i prośby do właściwych organów oraz instytucji, stowarzyszeń, fundacji, organizacji, kościołów i innych związków wyznaniowych.

§ 3. Prezes sądu, upoważniony sędzia, a w toku posiedzenia sąd, może na wniosek skazanego dopuścić do udziału w postępowaniu przed sądem przedstawiciela skazanego, o którym mowa w § 1.

Istniejące wersje czasowe art. 43
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2011.03.08
zmieniony przez
2012.01.01
zmieniony przez
2015.04.08
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2017.04.01
zmieniony przez
2017.08.12
zmieniony przez
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43. § 1. Tworzy się Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, zwany dalej "Funduszem".

§ 2. Fundusz jest państwowym funduszem celowym, którego dysponentem jest Minister Sprawiedliwości, zwany dalej "dysponentem Funduszu".

§ 3. Sąd, który wydał orzeczenie w I instancji, prowadzi wyodrębnioną, szczegółową ewidencję księgową nawiązek i świadczeń pieniężnych zasądzonych na rzecz Funduszu.

§ 4. Sąd, o którym mowa w § 3, wzywa osobę zobowiązaną do uiszczenia nawiązki albo świadczenia pieniężnego, do ich uiszczenia w terminie 30 dni.

§ 5. Postępowanie egzekucyjne dotyczące nawiązek i świadczeń pieniężnych zasądzonych na rzecz Funduszu wszczyna komornik na wniosek sądu, o którym mowa w § 3, według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. W tym celu sąd z urzędu nadaje tytułowi egzekucyjnemu klauzulę wykonalności.

§ 6. Zaliczka na koszty egzekucji jest finansowana ze środków Funduszu.

§ 7. Przychodami Funduszu są środki pieniężne pochodzące z:

    1) orzeczonych przez sądy nawiązek oraz świadczeń pieniężnych,

    2) potrąceń w wysokości 10% wynagrodzenia przysługującego za pracę skazanych zatrudnionych w formach określonych w art. 121 § 2,

    3) wykonania kar dyscyplinarnych, o których mowa w art. 143 § 1 pkt 7,

    4) spadków, zapisów i darowizn,

    5) dotacji, zbiórek i innych źródeł.

§ 8. Środki Funduszu są przeznaczane na:

    1) pomoc osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz członkom ich rodzin, zwłaszcza pomoc medyczną, psychologiczną, rehabilitacyjną, prawną oraz materialną, udzielaną przez jednostki niezaliczane do sektora finansów publicznych i niedziałające w celu osiągnięcia zysku, w tym stowarzyszenia, fundacje, organizacje i instytucje,

    2) pomoc postpenitencjarną osobom pozbawionym wolności, zwalnianym z zakładów karnych i aresztów śledczych oraz członkom ich rodzin, udzielaną przez zawodowych kuratorów sądowych oraz Służbę Więzienną,

    3) pomoc postpenitencjarną osobom, o których mowa w pkt 2, udzielaną przez podmioty wymienione w art. 38 § 1,

    4) działalność podejmowaną lub powierzoną przez dysponenta Funduszu, mającą na celu wsparcie i rozwój systemu pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz pomocy postpenitencjarnej, w szczególności na:

      a) promowanie i wspieranie inicjatyw i przedsięwzięć służących poprawie sytuacji osób pokrzywdzonych przestępstwem oraz skutecznej readaptacji skazanych,

      b) podejmowanie przedsięwzięć o charakterze edukacyjnym i informacyjnym,

      c) pokrywanie kosztów związanych z organizowaniem i prowadzeniem szkoleń,

      d) podejmowanie, organizowanie i zlecanie badań naukowych dotyczących sytuacji oraz potrzeb osób pokrzywdzonych przestępstwem oraz osób skazanych.

§ 9. Powierzenie realizacji zadań, o których mowa w § 8 pkt 1, 3 i 4, odbywa się w trybie otwartego konkursu ofert.

§ 10. Dysponent Funduszu, udzielając dotacji celowej, zwanej dalej "dotacją", na realizację zadań, o których mowa w § 8 pkt 1, 3 i 4, zawiera z podmiotem umowę.

§ 11. Podmioty, z którymi została zawarta umowa, są obowiązane do prowadzenia wyodrębnionej ewidencji księgowej otrzymanych środków oraz dokonywanych z tych środków wydatków.

§ 12. Podmioty, które otrzymały dotacje z Funduszu, są obowiązane do sporządzania i przekazywania dysponentowi Funduszu kwartalnych informacji dotyczących wykorzystania tych środków oraz do sporządzania i przekazania rozliczenia dotacji w zakresie rzeczowym i finansowym, w terminie 15 dni od dnia zakończenia realizacji zadania.

§ 13. Pomocy z Funduszu nie przyznaje się w takim zakresie, w jakim została ona udzielona z innych źródeł.

§ 14. Dysponent Funduszu kontroluje prawidłowość wydatkowania dotacji otrzymanych z Funduszu pod względem racjonalności i legalności ich wydatkowania, w tym zgodność danych zawartych w informacjach, o których mowa w § 12, ze stanem faktycznym.

§ 15. Podmioty, które wykorzystały dotacje niezgodnie z celem ich przyznania, są obowiązane do zwrotu dysponentowi Funduszu równowartości przekazanych środków wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia takiego wykorzystania.

§ 16. Osoba, która wykorzystała udzieloną pomoc niezgodnie z jej przeznaczeniem, jest obowiązana do zwrotu równowartości uzyskanych świadczeń.

§ 17. W wypadku ustalenia, że osoba, której udzielono pomocy, wykorzystała ją niezgodnie z przeznaczeniem, podmiot, który udzielił pomocy, jest obowiązany do wezwania tej osoby do zwrotu równowartości uzyskanych świadczeń w terminie 30 dni od dnia wezwania jej do zwrotu.

§ 18. Osoba, która wykorzystała udzieloną pomoc niezgodnie z jej przeznaczeniem i pomimo wezwania nie zwróciła jej równowartości, traci prawo do dalszej pomocy, chyba że zachodzą wyjątkowe okoliczności uzasadniające udzielenie jej takiej pomocy.

§ 19. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia:

    1) tryb udzielania pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz członkom ich rodzin,

    2) tryb udzielania pomocy osobom pozbawionym wolności, zwalnianym z zakładów karnych i aresztów śledczych oraz członkom ich rodzin,

    3) warunki i tryb udzielania dotacji z Funduszu podmiotom, w tym w szczególności tryb przeprowadzania konkursu ofert, kryteria oceny oferty i tryb zawierania umów na realizację powierzonych zadań,

    4) szczegółowe zadania, na które przeznaczane są środki Funduszu,

    5) sposób wykorzystywania i rozliczania środków Funduszu, w tym wzór i terminy składania przez podmioty kwartalnych informacji,

    6) szczegółowe zasady gospodarki finansowej Funduszu

- uwzględniając potrzebę prowadzenia odrębnej gospodarki finansowej w zakresie realizacji zadań dotyczących pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz pomocy postpenitencjarnej, a także potrzebę skutecznego i racjonalnego wykorzystania środków Funduszu oraz osiągnięcia celów, dla których Fundusz został utworzony.

Istniejące wersje czasowe rozdziału VIIa
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Rozdział VIIa

Istniejące wersje czasowe oddziału 1
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Oddział 1

Istniejące wersje czasowe art. 43a
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43a

Istniejące wersje czasowe art. 43b
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43b

Istniejące wersje czasowe art. 43c
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43c

Istniejące wersje czasowe art. 43d
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43d

Istniejące wersje czasowe art. 43e
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43e

Istniejące wersje czasowe art. 43f
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43f

Istniejące wersje czasowe art. 43g
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2018.06.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43g

Istniejące wersje czasowe art. 43ga
2019.01.11
dodany przez

Art. 43ga

Istniejące wersje czasowe oddziału 2
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Oddział 2

Istniejące wersje czasowe art. 43h
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43h

Istniejące wersje czasowe art. 43i
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43i

Istniejące wersje czasowe art. 43j
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43j

Istniejące wersje czasowe art. 43k
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43k

Istniejące wersje czasowe art. 43l
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43l

Istniejące wersje czasowe oddziału 2a
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Oddział 2a

Istniejące wersje czasowe art. 43la
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43la

Istniejące wersje czasowe art. 43lb
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43lb

Istniejące wersje czasowe art. 43lc
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43lc

Istniejące wersje czasowe art. 43ld
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43ld

Istniejące wersje czasowe art. 43le
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43le

Istniejące wersje czasowe art. 43lf
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43lf

Istniejące wersje czasowe art. 431g
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 431g

Istniejące wersje czasowe art. 41lh
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 41lh

Istniejące wersje czasowe art. 43li
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43li

Istniejące wersje czasowe art. 43lj
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43lj

Istniejące wersje czasowe art. 43lk
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43lk

Istniejące wersje czasowe art. 43ll
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43ll

Istniejące wersje czasowe art. 43lm
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43lm

Istniejące wersje czasowe art. 43ln
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43ln

Istniejące wersje czasowe oddziału 3
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Oddział 3

Istniejące wersje czasowe art. 43m
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43m

Istniejące wersje czasowe art. 43n
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2018.06.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43n

Istniejące wersje czasowe art. 43na
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43na

Istniejące wersje czasowe art. 43nb
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43nb

Istniejące wersje czasowe art. 43o
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43o

Istniejące wersje czasowe art. 43p
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43p

Istniejące wersje czasowe art. 43q
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43q

Istniejące wersje czasowe art. 43r
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43r

Istniejące wersje czasowe art. 43s
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43s

Istniejące wersje czasowe oddziału 4
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Oddział 4

Istniejące wersje czasowe art. 43t
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
2018.06.01
zmieniony przez
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43t

Istniejące wersje czasowe art. 43u
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43u

Istniejące wersje czasowe art. 43v
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43v

Istniejące wersje czasowe art. 43w
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43w

Istniejące wersje czasowe art. 43x
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43x

Istniejące wersje czasowe art. 43y
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43y

Istniejące wersje czasowe art. 43z
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43z

Istniejące wersje czasowe oddziału 5
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Oddział 5

Istniejące wersje czasowe art. 43za
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43za

Istniejące wersje czasowe art. 43zaa
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43zaa

Istniejące wersje czasowe art. 43zab
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43zab

Istniejące wersje czasowe art. 43zac
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43zac

Istniejące wersje czasowe art. 43zad
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43zad

Istniejące wersje czasowe art. 43zae
2016.04.15
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43zae

Istniejące wersje czasowe art. 43zb
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
uchylony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43zb

Istniejące wersje czasowe art. 43zc
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
uchylony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43zc

Istniejące wersje czasowe art. 43zd
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
uchylony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43zd

Istniejące wersje czasowe art. 43ze
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
uchylony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43ze

Istniejące wersje czasowe art. 43zf
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
uchylony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 43zf

Część szczególna

Rozdział VIII

Grzywna

Art. 44. § 1. Skazanego na grzywnę sąd wzywa do jej uiszczenia w terminie 30 dni.

§ 2. W razie bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu grzywnę ściąga się w drodze egzekucji.

Istniejące wersje czasowe art. 45
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 45. § 1. Jeżeli egzekucja grzywny nieprzekraczającej stu dwudziestu stawek dziennych okaże się bezskuteczna lub z okoliczności sprawy wynika, że byłaby ona bezskuteczna, sąd może zamienić grzywnę na pracę społecznie użyteczną, przyjmując, że dziesięć stawek dziennych jest równoważnych miesiącowi pracy społecznie użytecznej, z zaokrągleniem, w górę, do pełnego miesiąca. Pracę społecznie użyteczną określa się w miesiącach oraz ustala wymiar godzin pracy od 20 do 40 godzin w stosunku miesięcznym, kierując się wskazaniami zawartymi w art. 53 Kodeksu karnego.

§ 2. Do wykonywania pracy, o której mowa w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 53-58 i art. 60.

§ 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do grzywny określonej kwotowo, z tym że górna granica grzywny podlegającej zamianie nie może przekroczyć 240.000 złotych, a miesiąc pracy społecznie użytecznej jest równoważny grzywnie w kwocie do 20.000 złotych.

§ 4. Na postanowienie w przedmiocie zamiany grzywny na pracę społecznie użyteczną przysługuje zażalenie.

Istniejące wersje czasowe art. 46
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 46. § 1. Jeżeli egzekucja grzywny okazała się bezskuteczna lub z okoliczności sprawy wynika, że byłaby ona bezskuteczna, sąd zarządza wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności, gdy:

    1) skazany oświadczy, że nie wyraża zgody na podjęcie pracy społecznie użytecznej zamienionej na podstawie art. 45 albo uchyla się od jej wykonania, lub

    2) zamiana grzywny na pracę społecznie użyteczną jest niemożliwa lub niecelowa.

§ 2. Zarządzając wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności, przyjmuje się, że jeden dzień pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny; kara zastępcza nie może przekroczyć 12 miesięcy pozbawienia wolności, jak również górnej granicy kary pozbawienia wolności za dane przestępstwo, a jeżeli ustawa nie przewiduje za dane przestępstwo kary pozbawienia wolności, górna granica zastępczej kary pozbawienia wolności nie może przekroczyć 6 miesięcy.

§ 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do grzywny określonej kwotowo, z tym że jeden dzień pozbawienia wolności jest równoważny grzywnie w kwocie od 20 do 4.000 złotych.

§ 4. W przypadku gdy grzywna została uiszczona lub ściągnięta w drodze egzekucji tylko w części albo tylko w części została wykonana w formie pracy społecznie użytecznej, sąd, zarządzając wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności, określa jej wymiar według zasad przewidzianych w § 2 lub 3.

§ 5. Na postanowienie w przedmiocie zarządzenia wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności przysługuje zażalenie.

Istniejące wersje czasowe art. 47
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 47. § 1. Jeżeli grzywna została uiszczona w części, prezes sądu lub upoważniony sędzia zarządza zmniejszenie kary zastępczej w sposób odpowiadający stosunkowi kwoty zapłaconej do wysokości grzywny.

§ 2. Od zastępczej kary pozbawienia wolności lub wykonywania pracy, o której mowa w art. 45 § 1, skazany może się w każdym czasie zwolnić przez złożenie kwoty pieniężnej przypadającej jeszcze do uiszczenia tytułem grzywny.

§ 3. (uchylony)

§ 4. (uchylony)

Istniejące wersje czasowe art. 48
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 48. W posiedzeniu w przedmiocie zarządzenia wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności ma prawo wziąć udział prokurator, skazany oraz jego obrońca, a gdy skazany pozostaje pod dozorem - również sądowy kurator zawodowy, osoba godna zaufania lub przedstawiciel stowarzyszenia, instytucji albo organizacji społecznej, o której mowa w art. 73 § 1 Kodeksu karnego.

Istniejące wersje czasowe art. 48a
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 48a

Istniejące wersje czasowe art. 49
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 49. § 1. Jeżeli natychmiastowe wykonanie grzywny pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki sąd może rozłożyć grzywnę na raty na czas nieprzekraczający 1 roku, licząc od dnia wydania pierwszego postanowienia w tym zakresie.

§ 2. W wypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie, a zwłaszcza wówczas, gdy wysokość grzywny jest znaczna, można rozłożyć grzywnę na raty na okres do 3 lat.

§ 3. Na postanowienie w przedmiocie rozłożenia grzywny na raty przysługuje zażalenie.

Istniejące wersje czasowe art. 50
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 50. § 1. Sąd odwołuje rozłożenie grzywny na raty, jeżeli ujawniły się nowe lub poprzednio nie znane okoliczności, istotne dla rozstrzygnięcia; art. 24 § 2 nie ma zastosowania.

§ 2. Rozłożenie grzywny na raty można odwołać również wówczas, gdy skazany uchybił terminowi płatności choćby jednej raty, chyba że wykaże, iż nastąpiło to z przyczyn od niego niezależnych.

§ 3. Na postanowienie w przedmiocie odwołania rozłożenia grzywny na raty przysługuje zażalenie.

Istniejące wersje czasowe art. 51
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 51. § 1. Jeżeli skazany, z przyczyn od niego niezależnych, nie uiścił grzywny, a wykonanie tej kary w innej drodze okazało się niemożliwe lub niecelowe, sąd może, w szczególnie uzasadnionych wypadkach, grzywnę umorzyć w części, zaś wyjątkowo - również w całości; nie zarządza się egzekucji, jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że byłaby ona bezskuteczna.

§ 2. Na postanowienie w przedmiocie umorzenia grzywny przysługuje zażalenie.

Istniejące wersje czasowe art. 52
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 52. Udzielając skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, sąd penitencjarny może, jeżeli istnieją podstawy do przyjęcia, że skazany uiści grzywnę dobrowolnie, wstrzymać uprzednio zarządzone wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności, stosując jednocześnie art. 49; wówczas okres rozłożenia grzywny na raty biegnie od dnia wydania postanowienia o warunkowym przedterminowym zwolnieniu.

Art. 52a. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do egzekucji kar o charakterze pieniężnym, o których mowa w rozdziale 66b Kodeksu postępowania karnego.

Rozdział IX

Kara ograniczenia wolności

Istniejące wersje czasowe art. 53
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2010.06.08
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 53. § 1. Wykonanie kary ograniczenia wolności ma na celu wzbudzenie w skazanym woli kształtowania jego społecznie pożądanych postaw, w szczególności poczucia odpowiedzialności oraz potrzeby przestrzegania porządku prawnego.

§ 2. Skazany ma obowiązek pracować sumiennie oraz przestrzegać ustalonych w miejscu pracy porządku i dyscypliny.

§ 3. (uchylony)

Istniejące wersje czasowe art. 54
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2010.06.08
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 54. Karę ograniczenia wolności wykonuje się w miejscu stałego pobytu lub zatrudnienia skazanego albo w niewielkiej odległości od tego miejsca, chyba że ważne względy przemawiają za wykonaniem kary w innym miejscu.

Istniejące wersje czasowe art. 55
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2010.06.08
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 55. § 1. Nadzór nad wykonywaniem kary ograniczenia wolności oraz orzekanie w sprawach dotyczących wykonania tej kary należą do sądu rejonowego, w którego okręgu kara jest lub ma być wykonywana.

§ 2. Czynności związane z organizowaniem i kontrolowaniem wykonywania kary ograniczenia wolności oraz obowiązków nałożonych na skazanego odbywającego tę karę wykonuje sądowy kurator zawodowy. Przepisy o dozorze i kuratorze sądowym stosuje się odpowiednio.

Istniejące wersje czasowe art. 56
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2010.06.08
zmieniony przez
2011.07.01
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 56. § 1. W celu wykonania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne sąd przesyła odpis orzeczenia właściwemu sądowemu kuratorowi zawodowemu.

§ 2. Właściwy wójt, burmistrz lub prezydent miasta, zwani dalej "właściwym organem gminy", wyznacza miejsca, w których może być wykonywana nieodpłatna, kontrolowana praca na cele społeczne; podmioty, dla których organ gminy, powiatu lub województwa jest organem założycielskim, a także państwowe lub samorządowe jednostki organizacyjne oraz spółki prawa handlowego z wyłącznym udziałem Skarbu Państwa lub gminy, powiatu bądź województwa, mają obowiązek umożliwienia skazanym wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne.

§ 3. Praca, o której mowa w § 2, może być także wykonywana na rzecz instytucji lub organizacji reprezentujących społeczność lokalną oraz w placówkach oświatowo-wychowawczych, młodzieżowych ośrodkach wychowawczych, młodzieżowych ośrodkach socjoterapii, podmiotach leczniczych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej, fundacjach, stowarzyszeniach i innych instytucjach lub organizacjach użyteczności publicznej, niosących pomoc charytatywną, za ich zgodą.

Istniejące wersje czasowe art. 56a
2010.06.08
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 56a. § 1. Wydatki związane z ubezpieczeniem następstw nieszczęśliwych wypadków skazanych, wykonujących nieodpłatną, kontrolowaną pracę na cele społeczne oraz pracę społecznie użyteczną, ponosi Skarb Państwa.

§ 2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania przy zawieraniu przez podmioty uprawnione umowy ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków skazanych wykonujących nieodpłatną, kontrolowaną pracę na cele społeczne oraz pracę społecznie użyteczną, a także minimalną i maksymalną sumę ubezpieczenia, na którą umowa taka może zostać zawarta, podmioty uprawnione do zawierania umów ubezpieczenia oraz termin zawierania umów, mając na uwadze potrzebę zagwarantowania skazanym, wykonującym nieodpłatną, kontrolowaną pracę na cele społeczne lub pracę społecznie użyteczną, odpowiedniej rekompensaty w przypadku zaistnienia przy wykonywaniu tej pracy nieszczęśliwego wypadku oraz sprawne wykonywanie czynności związanych z zawieraniem umowy ubezpieczenia.

Istniejące wersje czasowe art. 57
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2010.06.08
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 57. § 1. Sądowy kurator zawodowy w terminie 7 dni od doręczenia orzeczenia wzywa skazanego oraz poucza go o prawach i obowiązkach oraz konsekwencjach wynikających z uchylania się od odbywania kary, a także określa, po wysłuchaniu skazanego, rodzaj, miejsce i termin rozpoczęcia pracy, o czym niezwłocznie informuje właściwy organ gminy i podmiot, na rzecz którego będzie wykonywana praca.

§ 2. W wypadku gdy skazany nie stawi się na wezwanie lub pouczony o prawach, obowiązkach i konsekwencjach związanych z wykonywaniem nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne oświadczy sądowemu kuratorowi zawodowemu, że nie wyraża zgody na podjęcie pracy, kurator kieruje do sądu wniosek o orzeczenie kary zastępczej.

§ 3. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio w wypadkach, gdy skazany nie podejmie pracy w wyznaczonym terminie lub w inny sposób uchyla się od odbywania kary ograniczenia wolności lub wykonania ciążących na nim obowiązków.

§ 4. Zmiana rodzaju, miejsca lub terminu rozpoczęcia pracy może nastąpić na podstawie decyzji sądowego kuratora zawodowego w szczególnie uzasadnionych wypadkach; przepis § 1 stosuje się odpowiednio.

Istniejące wersje czasowe art. 57a
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2010.06.08
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 57a. § 1. Rozpoczęcie odbywania kary orzeczonej na podstawie art. 35 § 1 Kodeksu karnego następuje w dniu, w którym skazany przystąpił do wykonywania wskazanej pracy.

§ 2. Rozpoczęcie odbywania kary orzeczonej na podstawie art. 35 § 2 Kodeksu karnego następuje w pierwszym dniu okresu, w którym dokonuje się potrącenia skazanemu z wynagrodzenia za pracę.

§ 3. Wykonywanie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne może odbywać się także w dni ustawowo wolne od pracy i dni wolne od pracy u danego podmiotu, na rzecz którego jest ona wykonywana.

Istniejące wersje czasowe art. 58
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2010.06.08
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 58. § 1. Właściwy organ gminy informuje sądowego kuratora zawodowego o wyznaczonych dla skazanych miejscach pracy, rodzaju pracy oraz osobach odpowiedzialnych za organizowanie pracy i kontrolowanie jej przebiegu.

§ 2. Osoby, o których mowa w § 1, obowiązane są do niezwłocznego informowania sądowego kuratora zawodowego o istotnych okolicznościach dotyczących przebiegu pracy i zachowania się skazanego, a w szczególności o terminie rozpoczęcia i zakończenia pracy, liczbie godzin przepracowanych przez skazanego, rodzaju wykonywanej przez niego pracy, niezgłoszeniu się do pracy, niepodjęciu przydzielonej pracy, przeszkodzie uniemożliwiającej wykonanie pracy, opuszczeniu pracy bez usprawiedliwienia, każdym przypadku niesumiennego wykonywania pracy oraz uporczywego nieprzestrzegania ustalonego porządku i dyscypliny pracy.

§ 3. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej oraz ministrem właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia, tryb wyznaczania przez właściwy organ gminy podmiotów wskazanych w art. 56 § 2, w których wykonywana jest kara ograniczenia wolności i praca społecznie użyteczna, czynności tych podmiotów, a także podmiotów, o których mowa w art. 56 § 3, w zakresie wykonywania tej kary i pracy, w tym dotyczące organizowania miejsc pracy i przydziału pracy oraz kontroli skazanych, a także dopuszczalny dzienny wymiar czasu pracy skazanych, mając na względzie konieczność zapewnienia warunków do sprawnego wykonywania kary ograniczenia wolności i pracy społecznie użytecznej.

Art. 59. § 1. Jeżeli w stosunku do skazanego zatrudnionego, zamiast obowiązku wykonywania wskazanej pracy, orzeczono potrącanie określonej części wynagrodzenia za pracę, sąd przesyła odpis orzeczenia zakładowi pracy zatrudniającemu skazanego, podając jednocześnie, na czyją rzecz mają być dokonywane potrącenia i dokąd powinny być wpłacane, a nadto wskazując, z jakich składników wynagrodzenia za pracę i w jaki sposób należy ich dokonywać.

§ 2. Wypłacając wynagrodzenie skazanemu, potrąca się określoną w orzeczeniu część wynagrodzenia i bezzwłocznie przekazuje potrąconą kwotę stosownie do otrzymanych wskazań, zawiadamiając o tym sąd. Koszty związane z przekazywaniem tych kwot odlicza się od dokonywanych potrąceń.

Art. 60. Sąd, a także sądowy kurator zawodowy mogą w każdym czasie żądać od skazanego wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary ograniczenia wolności i w tym celu wzywać skazanego do osobistego stawiennictwa.

Istniejące wersje czasowe art. 61
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2016.04.15
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 61. § 1. Jeżeli względy wychowawcze za tym przemawiają, sąd może w okresie wykonywania kary ograniczenia wolności ustanawiać, rozszerzać lub zmieniać obowiązki, o których mowa w art. 36 § 2 Kodeksu karnego, albo od wykonania tych obowiązków zwolnić.

§ 2. Z tych samych względów sąd może zmniejszyć orzeczoną liczbę godzin wykonywanej pracy w stosunku miesięcznym lub wysokość miesięcznych potrąceń z wynagrodzenia za pracę, jednak nie więcej niż do granicy ustawowego minimum określonego w art. 35 § 1 i 2 Kodeksu karnego.

§ 3. Na postanowienia wydane na podstawie § 1 przysługuje zażalenie.

Istniejące wersje czasowe art. 62
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 62. § 1. Sąd może odroczyć wykonanie kary ograniczenia wolności na czas do 6 miesięcy, jeżeli natychmiastowe wykonanie kary pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki.

§ 2. Sąd odracza wykonanie kary ograniczenia wolności w razie powołania skazanego do czynnej służby wojskowej, do czasu ukończenia tej służby. Wobec takiego skazanego sąd może zastosować odpowiednio przepisy art. 336 § 3 i 4 Kodeksu karnego.

§ 3. Sąd może odwołać odroczenie wykonania kary ograniczenia wolności w razie ustania przyczyny, dla której zostało udzielone, lub w wypadku, gdy skazany nie korzysta z odroczenia kary zgodnie z celem, w jakim zostało udzielone, albo rażąco narusza porządek prawny.

§ 4. Na postanowienie w przedmiocie odroczenia oraz odwołania odroczenia wykonania kary ograniczenia wolności przysługuje zażalenie.

Istniejące wersje czasowe art. 63
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 63. § 1. Jeżeli stan zdrowia skazanego uniemożliwia wykonanie kary ograniczenia wolności, sąd udziela przerwy w odbywaniu kary do czasu ustania przeszkody.

§ 2. Sąd może udzielić przerwy w odbywaniu kary ograniczenia wolności do roku ze względów, o których mowa w art. 62 § 1.

§ 3. Przepisy art. 62 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

§ 4. Na postanowienie w przedmiocie przerwy oraz odwołania przerwy w wykonaniu kary ograniczenia wolności przysługuje zażalenie.

Istniejące wersje czasowe art. 63a
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 63a. § 1. W szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może zmienić formę obowiązku wykonywania pracy, przyjmując 20 godzin pracy na cele społeczne za równoważne 10% wynagrodzenia za pracę; orzeczona praca nie może przekroczyć 40 godzin w stosunku miesięcznym.

§ 2. Na postanowienie w przedmiocie zmiany formy wykonania obowiązku pracy, o którym mowa w § 1, przysługuje zażalenie.

Istniejące wersje czasowe art. 63b
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 63b

Istniejące wersje czasowe art. 64
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 64. W razie niewykonania pełnego wymiaru pracy albo niedokonania całości potrąceń z wynagrodzenia za pracę lub niewykonania innych obowiązków związanych z karą ograniczenia wolności w okresie, na jaki karę tę orzeczono - sąd orzeka o tym, czy i w jakim zakresie karę tę uznać za wykonaną ze względu na osiągnięte cele tej kary, chyba że chodzi o obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia.

Istniejące wersje czasowe art. 64a
2012.01.01
dodany przez
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 64a. Na postanowienie w przedmiocie zwolnienia skazanego od reszty kary ograniczenia wolności, wydane na podstawie art. 83 Kodeksu karnego, przysługuje zażalenie.

Istniejące wersje czasowe art. 65
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2010.06.08
zmieniony przez
2012.01.01
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 65. § 1. Jeżeli skazany uchyla się od odbywania kary ograniczenia wolności lub nałożonych na niego obowiązków, sąd zarządza wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności. W razie gdy skazany wykonał część kary ograniczenia wolności, sąd zarządza wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności w wymiarze odpowiadającym karze ograniczenia wolności pozostałej do wykonania, przyjmując, że jeden dzień zastępczej kary pozbawienia wolności jest równoważny dwóm dniom kary ograniczenia wolności.

§ 2. W posiedzeniu ma prawo wziąć udział prokurator, sądowy kurator zawodowy, skazany oraz jego obrońca.

§ 3. Na postanowienie w przedmiocie zarządzenia wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności przysługuje zażalenie.

Istniejące wersje czasowe art. 65a
2015.07.01
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 65a

Istniejące wersje czasowe art. 66
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2010.06.08
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 66. § 1. Orzekanie w przedmiocie zmian w sposobie wykonywania kary ograniczenia wolności oraz w przedmiocie wykonania kary zastępczej, a także zwolnienia od reszty kary może nastąpić również na wniosek sądowego kuratora zawodowego.

§ 2. Wniosku skazanego lub jego obrońcy o zwolnienie od reszty kary ograniczenia wolności złożonego przed upływem 3 miesięcy od wydania poprzedniego postanowienia w tym przedmiocie nie rozpoznaje się aż do upływu tego okresu.

§ 3. W wypadku zwolnienia skazanego od odbycia reszty kary ograniczenia wolności sądowy kurator zawodowy zawiadamia o tym zakład pracy, placówkę, instytucję lub organizację, w której skazany odbywał karę.

Istniejące wersje czasowe art. 66a
2015.07.01
dodany przez
2016.04.15
uchylony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 66a

Rozdział X

Kara pozbawienia wolności

Oddział 1

Cele wykonywania kary

Art. 67. § 1. Wykonywanie kary pozbawienia wolności ma na celu wzbudzanie w skazanym woli współdziałania w kształtowaniu jego społecznie pożądanych postaw, w szczególności poczucia odpowiedzialności oraz potrzeby przestrzegania porządku prawnego i tym samym powstrzymania się od powrotu do przestępstwa.

§ 2. Dla osiągnięcia celu określonego w § 1 prowadzi się zindywidualizowane oddziaływanie na skazanych w ramach określonych w ustawie systemów wykonywania kary, w różnych rodzajach i typach zakładów karnych.

§ 3. W oddziaływaniu na skazanych, przy poszanowaniu ich praw i wymaganiu wypełniania przez nich obowiązków, uwzględnia się przede wszystkim pracę, zwłaszcza sprzyjającą zdobywaniu odpowiednich kwalifikacji zawodowych, nauczanie, zajęcia kulturalno-oświatowe i sportowe, podtrzymywanie kontaktów z rodziną i światem zewnętrznym oraz środki terapeutyczne.

Oddział 2

Zakłady karne

Art. 68. Zakłady karne podlegają Ministrowi Sprawiedliwości.

Art. 69. Karę pozbawienia wolności wykonuje się, z zastrzeżeniem art. 87 § 4, w następujących rodzajach zakładów karnych:

    1) zakładach karnych dla młodocianych,

    2) zakładach karnych dla odbywających karę po raz pierwszy,

    3) zakładach karnych dla recydywistów penitencjarnych,

    4) zakładach karnych dla odbywających karę aresztu wojskowego.

Art. 70. § 1. Zakłady karne wymienione w art. 69 mogą być organizowane jako:

    1) zakłady karne typu zamkniętego,

    2) zakłady karne typu półotwartego,

    3) zakłady karne typu otwartego.

§ 2. Zakłady karne, o których mowa w § 1, różnią się w szczególności stopniem zabezpieczenia, izolacji skazanych oraz wynikającymi z tego ich obowiązkami i uprawnieniami w zakresie poruszania się w zakładzie i poza jego obrębem.

Art. 71. Minister Sprawiedliwości może, w drodze rozporządzenia, tworzyć, zgodnie z ustalonymi w niniejszym kodeksie celami wykonywania kary pozbawienia wolności i z ustalonymi zasadami klasyfikacji skazanych, zakłady karne inne niż wymienione w art. 69 lub ustalić inny niż określony w art. 81 system wykonywania kary, uwzględniając w szczególności potrzeby w zakresie sprawdzania nowych środków i metod oddziaływania na skazanych.

Art. 72. § 1. Zakładem karnym kieruje dyrektor, a wyodrębnionym oddziałem może kierować podlegający dyrektorowi kierownik.

§ 2. Funkcjonariusze i pracownicy zakładu karnego, w którym skazany przebywa, a także osoby kierujące jego pracą lub innymi zajęciami są, w zakresie wykonywanych przez nich czynności służbowych, przełożonymi skazanego.

§ 3. Zakłady karne mogą być tworzone jako samodzielne zakłady lub jako wyodrębnione oddziały zakładów karnych i aresztów śledczych. Kilka zakładów może posiadać wspólną administrację bądź wydzielone służby.

§ 4. Minister Sprawiedliwości, w drodze zarządzenia, tworzy i znosi zakłady karne, mając na względzie istniejące potrzeby w tym zakresie.

§ 4a. Dyrektor Generalny Służby Więziennej, w drodze zarządzenia, określa przeznaczenie zakładów karnych, uwzględniając w szczególności potrzebę zapewnienia oraz racjonalnego wykorzystania miejsc zakwaterowania dla wszystkich grup skazanych.

§ 5. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, w drodze zarządzenia, tworzy i znosi zakłady karne dla odbywających karę aresztu wojskowego, mając na względzie istniejące potrzeby w tym zakresie oraz konieczność zapewnienia warunków szkolenia wojskowego osób w nich przebywających.

Art. 73. § 1. W zakładzie karnym utrzymuje się dyscyplinę i porządek w celu zapewnienia bezpieczeństwa i realizacji zadań kary pozbawienia wolności, w tym ochrony społeczeństwa przed przestępczością.

§ 2. Dyrektor ustala porządek wewnętrzny zakładu karnego.

Istniejące wersje czasowe art. 73a
2009.10.22
dodany przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 73a. § 1. Zakłady karne mogą być monitorowane przez wewnętrzny system urządzeń rejestrujących obraz lub dźwięk, w tym przez system telewizji przemysłowej.

§ 2. Monitorowanie, zapewniające możliwość obserwowania zachowania skazanego, można stosować w szczególności w celach mieszkalnych wraz z częścią przeznaczoną do celów sanitarno-higienicznych, w łaźniach, w pomieszczeniach wyznaczonych do widzeń, w miejscach zatrudnienia osadzonych, w ciągach komunikacyjnych, na placach spacerowych, a także do obserwacji terenu zakładu karnego na zewnątrz budynków, w tym linii ogrodzenia zewnętrznego.

§ 3. Monitorowany obraz lub dźwięk może być utrwalany za pomocą odpowiednich urządzeń.

§ 4. Monitorowanie i utrwalanie dźwięku nie może obejmować informacji objętych tajemnicą spowiedzi lub tajemnicą prawnie chronioną.

§ 5. Obraz z kamer systemu telewizji przemysłowej, zainstalowanych w części celi mieszkalnej przeznaczonej do celów sanitarno-higienicznych oraz w łaźniach, jest przekazywany do monitorów lub urządzeń, o których mowa w § 3, w sposób uniemożliwiający ukazywanie intymnych części ciała skazanego oraz wykonywanych przez niego intymnych czynności fizjologicznych.

§ 6. Utrwalony obraz lub dźwięk, który nie zawiera informacji wskazujących na popełnienie przestępstwa lub nie jest istotny dla bezpieczeństwa zakładu karnego albo bezpieczeństwa skazanego, podlega niezwłocznemu zniszczeniu.

§ 7. Jeżeli utrwalony obraz lub dźwięk jest istotny dla bezpieczeństwa zakładu karnego lub bezpieczeństwa skazanego, dyrektor zakładu karnego podejmuje decyzję o czasie jego przechowywania i sposobie wykorzystania.

§ 8. O stosowaniu monitorowania w określonych miejscach i pomieszczeniach decyduje dyrektor zakładu karnego, mając na celu zapewnienie porządku i bezpie­czeństwa w zakładzie karnym.

§ 9. Monitorowanie zachowania skazanego, a także miejsc i pomieszczeń na terenie zakładu karnego, o których mowa w § 2, realizują funkcjonariusze Służby Więziennej oraz pracownicy tego zakładu.

§ 10. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje urządzeń i środków technicznych służących do przekazywania, odtwarzania i utrwalania obrazu lub dźwięku z monitoringu oraz sposób przechowywania, odtwarzania i niszczenia zapisów oraz udostępniania ich uprawnionym podmiotom, mając na uwadze konieczność właściwego zabezpieczenia utrwalonego obrazu lub dźwięku przed utratą, zniekształceniem lub nieuprawnionym ujawnieniem.

Istniejące wersje czasowe art. 74
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 74. § 1. Zmianę określonego w wyroku rodzaju i typu zakładu karnego, a także orzeczonego systemu terapeutycznego wykonywania kary może orzec tylko sąd penitencjarny, z zastrzeżeniem, że w wypadku ucieczki skazanego z zakładu karnego typu półotwartego albo otwartego lub niezgłoszenia się do takiego zakładu po jego opuszczeniu na podstawie stosownego zezwolenia, decyzję o skierowaniu skazanego do danego rodzaju i typu zakładu karnego podejmuje komisja penitencjarna.

§ 1a. Na postanowienie, o którym mowa w § 1, przysługuje zażalenie.

§ 2. Jeżeli po wydaniu postanowienia przez sąd penitencjarny zajdą nowe okoliczności uzasadniające zmianę rodzaju i typu zakładu karnego lub systemu terapeutycznego, decyzję w tym przedmiocie może podjąć komisja penitencjarna.

§ 3. Na decyzje komisji penitencjarnej, o których mowa w § 1 i 2, przysługuje skarga.

Istniejące wersje czasowe art. 75
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2015.07.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 75. § 1. W zakładach karnych działają komisje penitencjarne.

§ 2. W skład komisji penitencjarnej dyrektor zakładu karnego powołuje funkcjonariuszy i pracowników tego zakładu. Do udziału w pracach komisji, z głosem doradczym, dyrektor może zapraszać także inne osoby godne zaufania, zwłaszcza przedstawicieli stowarzyszeń, fundacji, organizacji i instytucji, o których mowa w art. 38 § 1, oraz kościołów i innych związków wyznaniowych.

Istniejące wersje czasowe art. 76
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2015.07.01
zmieniony przez
2015.10.24
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 76. § 1. Do zakresu działania komisji penitencjarnej należy:

    1) kierowanie skazanego do właściwego zakładu karnego, jeżeli nie określił tego sąd w wyroku,

    2) kierowanie skazanego do określonego systemu odbywania kary, jeżeli nie określił tego sąd w wyroku,

    3) ustalanie indywidualnych programów oddziaływań na skazanego i dokonywanie ocen ich wykonywania,

    4) dokonywanie ocen okresowych postępów skazanego w resocjalizacji,

    5) kwalifikowanie skazanych do nauczania w szkołach i na kursach,

    6) kwalifikowanie skazanych, o których mowa w art. 84 § 2, do zakładów karnych dla młodocianych oraz skazanych, o których mowa w art. 96 § 3, do odbywania kary w oddziałach terapeutycznych,

    7) kwalifikowanie skazanego, o którym mowa w art. 88 § 4, jako wymagającego osadzenia w zakładzie karnym typu zamkniętego w warunkach zapewniających ochronę społeczeństwa i bezpieczeństwo zakładu, oraz wymienionego w art. 88 § 3, jako wymagającego osadzenia w tym zakładzie w wyznaczonym oddziale lub celi oraz dokonywanie, co najmniej raz na 3 miesiące, weryfikacji tych decyzji,

    8) weryfikowanie indywidualnych programów oddziaływania albo indywidualnych programów terapeutycznych, a także kierowanie i wycofywanie skazanych z oddziałów terapeutycznych,

    9) wyrażanie opinii w sprawach przyznania skazanemu przepustki, o której mowa w art. 91 pkt 7 lub art. 92 pkt 9, oraz nagrody, o której mowa w art. 138 § 1 pkt 7 lub 8, wówczas gdy są one udzielane:

      a) po raz pierwszy,

      b) po przerwie trwającej dłużej niż 6 miesięcy,

      c) po powstaniu istotnych zmian w sytuacji prawnej lub rodzinnej skazanego,

    10) wyrażanie opinii w sprawach:

      a) przyznania nagrody, o której mowa w art. 138 § 1 pkt 7 lub 8, skazanemu skierowanemu do odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego,

      b) projektu porządku wewnętrznego zakładu karnego oraz zmiany tego porządku,

      c) innych przekazanych jej przez dyrektora,

    11) podejmowanie decyzji w sprawie korzystania przez skazanego z uprawnień określonych w art. 107 oraz zwolnienia z wykonywania pracy, na podstawie art. 121 § 7,

    12) wykonywanie innych zadań przewidzianych w ustawie i w przepisach wydanych na jej podstawie.

§ 2. Jeżeli decyzja komisji penitencjarnej w przedmiocie klasyfikacji jest sprzeczna z prawem, o jej zmianie lub uchyleniu orzeka sąd penitencjarny; art. 7 § 5 stosuje się odpowiednio.

§ 3. W wypadku określonym w § 2 decyzję komisji penitencjarnej może także uchylić dyrektor okręgowy Służby Więziennej albo Dyrektor Generalny Służby Więziennej.

§ 4. Na decyzje, o których mowa w § 1 pkt 1, 2, 6 i 7, przysługuje skarga.

Art. 77. § 1. W zakładzie karnym dyrektor może powoływać także inne organy kolegialne, w skład których mogą wchodzić również osoby spoza zakładu.

§ 2. Organy kolegialne mogą podejmować zadania związane z oddziaływaniem na skazanych, zwłaszcza z organizacją ich zatrudnienia i przygotowywaniem do zwolnienia oraz ze współpracą z instytucjami, organizacjami, stowarzyszeniami i fundacjami świadczącymi pomoc skazanym i ich rodzinom.

Art. 78. § 1. Karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym wykonują funkcjonariusze Służby Więziennej oraz pracownicy tego zakładu.

§ 2. Dyrektor Generalny lub dyrektor okręgowy Służby Więziennej mogą wydawać dyrektorom zakładów karnych polecenia niezbędne dla prawidłowego i praworządnego wykonywania kary pozbawienia wolności oraz realizowania kierunków pracy resocjalizacyjnej, a także uchylać wydane przez nich decyzje sprzeczne z prawem.

Oddział 3

Wykonywanie kary i jej indywidualizacja

Istniejące wersje czasowe art. 79
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 79. § 1. Skazanego na karę pozbawienia wolności sąd wzywa do stawienia się w wyznaczonym terminie w areszcie śledczym, położonym najbliżej miejsca jego stałego pobytu, wraz z dokumentem stwierdzającym tożsamość. Sąd może polecić doprowadzenie skazanego do aresztu śledczego bez wezwania.

§ 2. Jeżeli skazany, mimo wezwania, nie stawił się w areszcie śledczym, sąd poleca go doprowadzić. Kosztami doprowadzenia sąd obciąża skazanego.

§ 3. Przeniesienie skazanego z aresztu śledczego do właściwego zakładu karnego następuje po decyzji klasyfikacyjnej komisji penitencjarnej.

§ 4. Jeżeli skazanym jest żołnierz, a sąd zarządza doprowadzenie go do aresztu śledczego, obowiązek doprowadzenia spoczywa na właściwych organach wojskowych.

Istniejące wersje czasowe art. 79a
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 79a. § 1. Przy przyjęciu do aresztu śledczego skazany okazuje dokument stwierdzający tożsamość, podaje dane osobowe, informuje o zmianie danych osobowych, o miejscu stałego pobytu, o uprzedniej karalności, o stanie zdrowia, a także o ciążącym na nim obowiązku alimentacyjnym. Skazany może być także poddany czynnościom mającym na celu jego identyfikację, w szczególności: sfotografowaniu, oględzinom zewnętrznym ciała, pobraniu odcisków oraz okazaniu innym osobom.

§ 2. Skazany przekazuje do depozytu dokumenty, pieniądze, przedmioty wartościowe i inne przedmioty, których nie może posiadać w celi.

Istniejące wersje czasowe art. 79b
Tekst ujednolicony przez redakcję na dzień:
2008.12.18
2012.01.01
zmieniony przez
2017.03.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 665
2018.03.30 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2018 r. poz. 652
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 79b.<