Kliknij ten link, aby przejść do panelu logowania.
Teraz do wszystkich płatnych Serwisów internetowych
Wydawnictwa Podatkowego GOFIN loguj się w jednym
miejscu.


Po zalogowaniu znajdziesz menu z linkiem do swojego
konta abonenta i dodatkowych opcji.

Jak szukać?»

Ujednolicone przepisy prawne - www.przepisy.gofin.pl
Aktualnie jesteś: Ujednolicone przepisy prawne (strona główna) » Prawo pracy » Obowiązki pracodawcy i odpowiedzialność materialna pracowników »  Ustawa z dnia 6.09.2001 r. o transporcie drogowym

Ustawa z dnia 6.09.2001 r. o transporcie drogowym1)

 Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 
 Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:
 
 zmieniony przez
zmiany w:
Wyświetl wersje poprzedzające
 Dz. U. z 2019 r. poz. 58
2019.02.06 - bieżąca
 zmieniony przez
zmiany w:
Wyświetl późniejsze wersje
 zmieniony przez
zmiany w:
 zmieniony przez
zmiany w:

Uwaga od redakcji:
Zmiany, które wchodzą w życie w wybranej wersji czasowej - zaznaczono kolorem

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Istniejące wersje czasowe art. 1
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2007.11.03
zmieniony przez
2012.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2015.04.04
zmieniony przez
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 1. 1. Ustawa określa zasady podejmowania i wykonywania:

    1) krajowego transportu drogowego;

    2) międzynarodowego transportu drogowego;

    3) niezarobkowego krajowego przewozu drogowego;

    4) niezarobkowego międzynarodowego przewozu drogowego.

2. Ustawa określa również:

    1) zasady działania Inspekcji Transportu Drogowego;

    2) odpowiedzialność za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego:

      a) przedsiębiorców i innych podmiotów wykonujących przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem,

      b) kierowców.

Art. 2. Na zasadzie wzajemności, o ile umowy międzynarodowe ratyfikowane przez Rzeczpospolitą Polską nie stanowią inaczej, przedsiębiorca zagraniczny uprawniony do wykonywania transportu drogowego na podstawie prawa właściwego dla kraju jego siedziby może go wykonywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach określonych w ustawie.

Istniejące wersje czasowe art. 3
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.08.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 3. 1. Przepisów ustawy nie stosuje się do przewozu drogowego wykonywanego pojazdami samochodowymi lub zespołami pojazdów:

    1) przeznaczonymi konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą - w niezarobkowym przewozie drogowym osób;

    2) o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony w transporcie drogowym rzeczy oraz niezarobkowym przewozie drogowym rzeczy;

    3) zespołów ratownictwa medycznego oraz w ramach usług transportu sanitarnego.

2. Do przewozów drogowych wykonywanych:

    1) w ramach powszechnych usług pocztowych,

    2) w ramach usług polegających na przewozie odpadów komunalnych lub nieczystości ciekłych,

    3) przez podmioty niebędące przedsiębiorcami,

    4) w ramach usuwania skutków awarii lub wypadków pojazdami pomocy drogowej

- stosuje się odpowiednio przepisy ustawy dotyczące niezarobkowego przewozu drogowego.

Istniejące wersje czasowe art. 4
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2011.03.01
zmieniony przez
2012.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2015.04.04
zmieniony przez
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2018.09.03
zmieniony przez
2019.01.01
zmieniony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 4. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

    1) krajowy transport drogowy - podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi zarejestrowanymi w kraju, za które uważa się również zespoły pojazdów składające się z pojazdu samochodowego i przyczepy lub naczepy, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym jazda pojazdu, miejsce rozpoczęcia lub zakończenia podróży i przejazdu oraz droga znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

    2) międzynarodowy transport drogowy - podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi, za które uważa się również zespoły pojazdów składające się z pojazdu samochodowego i przyczepy lub naczepy, przy czym jazda pojazdu między miejscem początkowym i docelowym odbywa się z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej;

    3) transport drogowy - krajowy transport drogowy lub międzynarodowy transport drogowy; określenie to obejmuje również:

      a) każdy przejazd drogowy wykonywany przez przedsiębiorcę pomocniczo w stosunku do działalności gospodarczej, niespełniający warunków, o których mowa w pkt 4,

      b) działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa przy przewozie rzeczy;

    4) niezarobkowy przewóz drogowy - przewóz na potrzeby własne - każdy przejazd pojazdu po drogach publicznych z pasażerami lub bez, załadowanego lub bez ładunku, przeznaczonego do nieodpłatnego krajowego i międzynarodowego przewozu drogowego osób lub rzeczy, wykonywany przez przedsiębiorcę pomocniczo w stosunku do jego podstawowej działalności gospodarczej, spełniający łącznie następujące warunki:

      a) pojazdy samochodowe używane do przewozu są prowadzone przez przedsiębiorcę lub jego pracowników,

      b) przedsiębiorca legitymuje się tytułem prawnym do dysponowania pojazdami samochodowymi,

      c) w przypadku przejazdu pojazdu załadowanego - rzeczy przewożone są własnością przedsiębiorcy lub zostały przez niego sprzedane, kupione, wynajęte, wydzierżawione, wyprodukowane, wydobyte, przetworzone lub naprawione albo celem przejazdu jest przewóz osób lub rzeczy z przedsiębiorstwa lub do przedsiębiorstwa na jego własne potrzeby, a także przewóz pracowników i ich rodzin,

      d) nie jest przewozem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie usług turystycznych;

    5) niezarobkowy krajowy przewóz drogowy - przewóz na potrzeby własne wykonywany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

    6) niezarobkowy międzynarodowy przewóz drogowy - przewóz na potrzeby własne wykonywany z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej;

    6a) przewóz drogowy - transport drogowy lub niezarobkowy przewóz drogowy, a także inny przewóz drogowy w rozumieniu przepisów rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 1), zwanego dalej "rozporządzeniem (WE) nr 561/2006";

    7) przewóz regularny - publiczny przewóz osób i ich bagażu w określonych odstępach czasu i określonymi trasami, na zasadach określonych w ustawie i w ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe (Dz. U. z 2000 r. nr 50, poz. 601, z późn. zm.);

    7a) komunikacja miejska - przewóz regularny wykonywany w ramach lokalnego transportu zbiorowego w granicach administracyjnych miasta albo:

      a) miasta i gminy,

      b) miast albo miast i gmin sąsiadujących

    - jeżeli zawarły porozumienie lub utworzyły związek międzygminny w sprawie wspólnej realizacji komunikacji na swoim obszarze;

    8) linia komunikacyjna - połączenie komunikacyjne na określonej drodze między przystankami wskazanymi w rozkładzie jazdy, po której odbywają się regularne przewozy osób;

    8a) przystanek - miejsce przeznaczone do wsiadania lub wysiadania pasażerów na danej linii komunikacyjnej, oznaczone w sposób określony w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. nr 108, poz. 908, z późn. zm.), z informacją o rozkładzie jazdy, z uwzględnieniem godzin odjazdów środków transportowych przewoźnika drogowego uprawnionego do korzystania z tego miejsca;

    9) przewóz regularny specjalny - niepubliczny przewóz regularny określonej grupy osób, z wyłączeniem innych osób;

    10) przewóz wahadłowy - wielokrotny przewóz zorganizowanych grup osób tam i z powrotem, między tym samym miejscem początkowym a tym samym miejscem docelowym, przy spełnieniu łącznie następujących warunków:

      a) każda grupa osób przewiezionych do miejsca docelowego wraca do miejsca początkowego,

      b) miejsce początkowe i miejsce docelowe oznaczają odpowiednio miejsce rozpoczęcia usługi przewozowej oraz miejsce zakończenia usługi przewozowej, z uwzględnieniem w każdym przypadku okolicznych miejscowości leżących w promieniu 50 km;

    11) przewóz okazjonalny - przewóz osób, który nie stanowi przewozu regularnego, przewozu regularnego specjalnego albo przewozu wahadłowego;

    12) przewóz kabotażowy - przewóz wykonywany pojazdem samochodowym zarejestrowanym za granicą lub przez przedsiębiorcę zagranicznego między miejscami położonymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

    13) transport kombinowany - przewóz rzeczy, podczas którego samochód ciężarowy, przyczepa, naczepa z jednostką ciągnącą lub bez jednostki ciągnącej, nadwozie wymienne lub kontener 20-stopowy lub większy korzysta z drogi w początkowym lub końcowym odcinku przewozu, a na innym odcinku z usługi kolei, żeglugi śródlądowej lub transportu morskiego, przy czym odcinek morski przekracza 100 km w linii prostej; odcinek przewozu początkowego lub końcowego oznacza przewóz:

      a) pomiędzy punktem, gdzie rzeczy są załadowane, i najbliższą odpowiednią kolejową stacją załadunkową dla odcinka początkowego oraz pomiędzy najbliższą odpowiednią kolejową stacją wyładunkową a punktem, gdzie rzeczy są wyładowane, dla końcowego odcinka lub

      b) wewnątrz promienia nieprzekraczającego 150 km w linii prostej ze śródlądowego lub morskiego portu załadunku lub wyładunku;

    14) międzynarodowy transport kombinowany - transport kombinowany, podczas którego następuje przekroczenie granicy Rzeczypospolitej Polskiej;

    15) przewoźnik drogowy - przedsiębiorca uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego;

    16) zagraniczny przewoźnik drogowy - zagraniczny przedsiębiorca uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego na podstawie przepisów obowiązujących w państwie, w którym znajduje się jego siedziba;

    17) licencja - decyzja administracyjna wydana przez ministra właściwego do spraw transportu lub określony w ustawie organ samorządu terytorialnego, uprawniająca do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego;

    18) zezwolenie - decyzja administracyjna wydana przez ministra właściwego do spraw transportu lub określony w ustawie organ samorządu terytorialnego, uprawniająca przewoźnika drogowego do wykonywania określonego rodzaju transportu drogowego;

    19) zezwolenie zagraniczne - dokument otrzymany na podstawie umowy międzynarodowej od właściwego organu innego państwa lub organizacji międzynarodowej przez właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej przekazywany przewoźnikowi drogowemu i upoważniający go do wykonywania międzynarodowego transportu drogowego, jednokrotnie lub wielokrotnie, do lub z terytorium państwa określonego w zezwoleniu lub tranzytem przez jego terytorium;

    20) certyfikat kompetencji zawodowych - dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji i wiedzy niezbędnych do podjęcia i wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego;

    21) (uchylony)

Rozdział 2

Zasady podejmowania i wykonywania transportu drogowego

Istniejące wersje czasowe art. 5
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.01.19
zmieniony przez
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2016.12.15
zmieniony przez
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 5. 1. Podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na wykonywanie transportu drogowego, zwanej dalej "licencją".

2. Licencji udziela się na czas oznaczony, nie krótszy niż 2 lata i nie dłuższy niż 50 lat, uwzględniając wniosek przedsiębiorcy.

3. Przedsiębiorcy udziela się licencji, z zastrzeżeniem art. 6, jeżeli:

    1) członkowie organu zarządzającego osoby prawnej, osoby zarządzające spółką jawną lub komandytową, a w przypadku innego przedsiębiorcy - osoby prowadzące działalność gospodarczą, spełniają wymogi dobrej reputacji; wymóg dobrej reputacji nie jest spełniony lub przestał być spełniany przez te osoby, jeżeli:

      a) zostały skazane prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa umyślne: karne skarbowe, przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, mieniu, obrotowi gospodarczemu, wiarygodności dokumentów, ochronie środowiska lub warunkom pracy i płacy albo innym przepisom dotyczącym wykonywania zawodu,

      b) wydano w stosunku do tych osób prawomocne orzeczenie zakazujące wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego;

    2) przynajmniej jedna z osób zarządzających przedsiębiorstwem lub osoba zarządzająca w przedsiębiorstwie transportem drogowym legitymuje się certyfikatem kompetencji zawodowych;

    3) posiada sytuację finansową zapewniającą podjęcie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego określony dostępnymi środkami finansowymi lub majątkiem w wysokości:

      a) 9.000 euro - na pierwszy pojazd samochodowy przeznaczony do transportu drogowego,

      b) 5.000 euro - na każdy następny pojazd samochodowy,

      c) 50.000 euro - przy wykonywaniu transportu drogowego w zakresie, o którym mowa w art. 4 pkt 3 lit. b;

    4) przedsiębiorca osobiście wykonujący przewozy i zatrudnieni przez przedsiębiorcę kierowcy, a także inne osoby niezatrudnione przez przedsiębiorcę, lecz wykonujące osobiście przewozy na jego rzecz, spełniają wymagania określone w przepisach ustawy, przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym oraz w innych przepisach określających wymagania w stosunku do kierowców, a także nie byli skazani prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa umyślne przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, mieniu, wiarygodności dokumentów lub środowisku;

    5) posiada tytuł prawny do dysponowania pojazdem lub pojazdami samochodowymi spełniającymi wymagania techniczne określone przepisami prawa o ruchu drogowym, którymi transport drogowy ma być wykonywany.

4. Wymagań, o których mowa w ust. 3 pkt 4 i 5, nie stosuje się wobec przedsiębiorcy wykonującego transport drogowy wyłącznie w zakresie, o którym mowa w art. 4 pkt 3 lit. b.

5. Posiadanie sytuacji finansowej zapewniającej podjęcie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego potwierdza się:

    1) rocznym sprawozdaniem finansowym;

    2) dokumentami potwierdzającymi:

      a) dysponowanie środkami pieniężnymi w gotówce lub na rachunkach bankowych lub dostępnymi aktywami,

      b) posiadanie akcji lub udziałów lub innych zbywalnych papierów wartościowych,

      c) udzielenie gwarancji lub poręczeń bankowych,

      d) własność nieruchomości.

6. Przy ocenie sytuacji finansowej, o której mowa w ust. 3 pkt 3, stosuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, obowiązujący w ostatnim dniu roku poprzedzającego rok, w którym ocena ta jest dokonywana.

Istniejące wersje czasowe art. 5a
2013.08.15
dodany przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2018.04.30
zmieniony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 5a

Istniejące wersje czasowe art. 5b
2013.08.15
dodany przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2018.04.30
zmieniony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 5b

Istniejące wersje czasowe art. 5c
2013.08.15
dodany przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 5c

Istniejące wersje czasowe art. 6
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.04.07
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.01.19
zmieniony przez
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2014.01.01
zmieniony przez
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 6. 1. Licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się przedsiębiorcy, jeżeli:

    1) spełnia wymagania określone w art. 5 ust. 3 pkt 1 i 5;

    2) zatrudnieni przez niego kierowcy oraz sam przedsiębiorca osobiście wykonujący przewozy:

      a) spełniają wymagania określone w przepisach prawa o ruchu drogowym,

      b) nie byli skazani za przestępstwa, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 4, a ponadto za przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu oraz przeciwko wolności seksualnej i obyczajności,

      c) posiadają zaświadczenie o ukończeniu szkolenia w zakresie transportu drogowego taksówką, potwierdzonego zdanym egzaminem, lub wykażą się co najmniej 5-letnią praktyką w zakresie wykonywania tego transportu; przerwa w wykonywaniu transportu drogowego nie może być dłuższa niż kolejnych 6 miesięcy z przyczyn zależnych od nich,

      d) spełniają wymagania określone w art. 39a ust. 1 pkt 1-4.

2. Egzamin, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, przeprowadzają komisje egzaminacyjne powołane przez starostę.

3. Minister właściwy do spraw transportu, po zasięgnięciu opinii organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszających taksówkarzy, określi, w drodze rozporządzenia, program szkolenia oraz wzór zaświadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, mając na uwadze zakres i obszar działalności, ze szczególnym uwzględnieniem znajomości topografii miejscowości, w której przedsiębiorca prowadzi lub zamierza prowadzić działalność gospodarczą, oraz znajomości przepisów porządkowych, a także określi składniki kosztów szkolenia i egzaminowania oraz wysokość opłat z tego tytułu wynikających.

4. Licencja, o której mowa w ust. 1, udzielana jest na określony pojazd i obszar obejmujący:

    1) gminę;

    2) gminy sąsiadujące - po uprzednim zawarciu przez nie porozumienia;

    3) miasto st. Warszawę - związek komunalny.

5. Dopuszcza się wykonywanie przewozu z obszaru określonego w licencji poza ten obszar, lecz bez prawa świadczenia usług przewozowych poza obszarem określonym w tej licencji, z wyjątkiem przewozu wykonywanego w drodze powrotnej lub w przypadku złożenia zamówienia przez klienta z innego obszaru.

6. Właściwe rady gmin i Rada m.st. Warszawy określają na dany rok kalendarzowy, nie później niż do dnia 30 listopada roku poprzedniego, liczbę przeznaczonych do wydania nowych licencji po zasięgnięciu opinii organizacji zrzeszających miejscowych taksówkarzy i organizacji, których statutowym celem jest ochrona praw konsumenta.

7. Niedotrzymanie terminu, o którym mowa w ust. 6, oznacza zachowanie dotychczasowej liczby licencji.

Istniejące wersje czasowe art. 7
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 7. 1. Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana lub cofnięcie licencji następuje w drodze decyzji administracyjnej.

2. Organem właściwym w sprawach udzielenia, odmowy udzielenia, zmiany lub cofnięcia licencji w zakresie transportu drogowego jest:

    1) w krajowym transporcie drogowym - starosta właściwy dla siedziby przedsiębiorcy, z zastrzeżeniem pkt 2;

    2) w przewozach taksówkowych:

      a) na obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 4 pkt 1 - wójt, burmistrz lub prezydent miasta,

      b) na obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 - wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy dla siedziby lub miejsca zamieszkania przedsiębiorcy,

      c) na obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 4 pkt 3 - Prezydent m.st. Warszawy;

    3) w międzynarodowym transporcie drogowym - minister właściwy do spraw transportu.

Istniejące wersje czasowe art. 7a
2013.08.15
dodany przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.10.07
zmieniony przez
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2016.12.15
zmieniony przez
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 7a

Istniejące wersje czasowe art. 7b
2013.08.15
dodany przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2018.04.30
zmieniony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 7b

Istniejące wersje czasowe art. 7c
2013.08.15
dodany przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2018.04.30
zmieniony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 7c

Istniejące wersje czasowe art. 7d
2013.08.15
dodany przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2016.12.15
zmieniony przez
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2018.09.03
zmieniony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 7d

Istniejące wersje czasowe art. 7e
2013.08.15
dodany przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2016.12.15
zmieniony przez
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2018.09.03
zmieniony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 7e

Istniejące wersje czasowe art. 8
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.07.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.10.07
zmieniony przez
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 8. 1. Licencji udziela się na pisemny wniosek przedsiębiorcy.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać:

    1) oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres;

    2) numer w rejestrze przedsiębiorców albo w ewidencji działalności gospodarczej;

    3) określenie rodzaju i zakresu, a w krajowym transporcie drogowym taksówką - także obszaru;

    4) rodzaj i liczbę pojazdów samochodowych, którymi dysponuje przedsiębiorca ubiegający się o udzielenie licencji;

    5) czas, na jaki licencja ma być udzielona.

3. Do wniosku o udzielenie licencji, z zastrzeżeniem ust. 4, należy dołączyć:

    1) odpis z rejestru przedsiębiorców albo z ewidencji działalności gospodarczej;

    2) kserokopię zaświadczenia o nadaniu numeru identyfikacji statystycznej (REGON);

    3) kserokopię zaświadczenia o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej (NIP);

    4) kserokopię certyfikatu kompetencji zawodowych przedsiębiorcy lub osoby zarządzającej transportem drogowym w przedsiębiorstwie;

    5) zaświadczenie z rejestru skazanych stwierdzające niekaralność osób, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1;

    6) dokumenty potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3;

    7) oświadczenie o zamiarze zatrudnienia kierowców spełniających warunki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 4 lub w art. 6 ust. 1 pkt 2;

    8) wykaz pojazdów samochodowych wraz z kserokopiami krajowych dokumentów dopuszczających pojazd do ruchu, a w przypadku gdy przedsiębiorca nie jest właścicielem tych pojazdów - również dokument potwierdzający prawo do dysponowania nimi.

4. Przy składaniu wniosku o udzielenie licencji nie dołącza się dokumentów, o których mowa:

    1) w ust. 3 pkt 4 i 6 - gdy wniosek dotyczy licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką;

    2) w ust. 3 pkt 7 i 8 - gdy wniosek dotyczy licencji na wykonywanie transportu drogowego wyłącznie w zakresie, o którym mowa w art. 4 pkt 3 lit. b.

Istniejące wersje czasowe art. 9
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
uchylony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 9. 1. Przedsiębiorca zamierzający podjąć działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego może ubiegać się o przyrzeczenie udzielenia licencji, zwane dalej "promesą".

2. W postępowaniu o udzielenie promesy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące udzielenia licencji, z wyjątkiem przepisu art. 8 ust. 3 pkt 8.

Istniejące wersje czasowe art. 10
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
uchylony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 10. 1. Wnioski o udzielenie licencji rozpatruje się według kolejności ich złożenia.

2. W razie niespełnienia przez przedsiębiorcę warunków, o których mowa w art. 5 lub art. 6, odmawia się udzielenia licencji.

3. (uchylony)

3a. (uchylony)

4. (uchylony)

5. (uchylony)

Istniejące wersje czasowe art. 11
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2016.12.15
zmieniony przez
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 11. 1. W licencji określa się w szczególności:

    1) numer ewidencyjny licencji;

    2) organ, który udzielił licencji;

    3) datę udzielenia licencji;

    4) podstawę prawną;

    5) przedsiębiorcę, jego siedzibę i adres;

    6) zakres transportu drogowego;

    7) rodzaj przewozów;

    8) oznaczenie obszaru przewozów w krajowym transporcie drogowym taksówką;

    9) czas, na jaki udzielono licencji.

2. (uchylony)

3. Organ udzielający licencji wydaje jej wypis lub wypisy w liczbie odpowiadającej liczbie pojazdów samochodowych określonych we wniosku o udzielenie licencji.

4. (uchylony)

5. (uchylony)

Istniejące wersje czasowe art. 11a
2013.08.15
dodany przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 11a

Istniejące wersje czasowe art. 11b
2014.07.25
dodany przez
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 11b

Istniejące wersje czasowe art. 11c
2014.07.25
dodany przez
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 11c

Istniejące wersje czasowe art. 12
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 12. 1. Licencja na krajowy transport drogowy uprawnia do wykonywania przewozów wyłącznie na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

1a. Licencja na krajowy transport drogowy rzeczy uprawnia do wykonywania transportu drogowego w zakresie, o którym mowa w art. 4 pkt 3 lit. b, o ile przedsiębiorca posiada zabezpieczenie finansowe w wysokości określonej w art. 5 ust. 3 pkt 3 lit. c.

1b. Licencja na krajowy transport drogowy osób nie uprawnia do wykonywania transportu drogowego taksówką.

2. Licencja na międzynarodowy transport drogowy uprawnia do wykonywania przewozów z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z rodzajem przewozów w niej określonym.

2a. Licencja, o której mowa w ust. 2, uprawnia również do wykonywania przewozów w krajowym transporcie drogowym, zgodnie z rodzajem przewozów w niej określonych.

3. Licencja nie zastępuje zezwoleń wymaganych przepisami ustawy lub umów międzynarodowych.

Istniejące wersje czasowe art. 13
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.01.01
zmieniony przez
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2018.11.25
zmieniony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 13. 1. Licencji nie można odstępować osobom trzecim ani przenosić uprawnień z niej wynikających na osobę trzecią, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Organ, który udzielił licencji, przenosi, w drodze decyzji administracyjnej, uprawnienia z niej wynikające w razie:

    1) śmierci osoby fizycznej posiadającej licencję i wstąpienia na jej miejsce spadkobiercy, w tym również osoby fizycznej będącej wspólnikiem w szczególności spółki jawnej lub spółki komandytowej,

    2) połączenia, podziału lub przekształcenia, zgodnie z odrębnymi przepisami, przedsiębiorcy posiadającego licencję,

    3) (uchylony)

- pod warunkiem spełnienia przez przedsiębiorcę, przejmującego uprawnienia wynikające z licencji, wymagań określonych w art. 5 ust. 3.

3. Postępowanie, o którym mowa w ust. 2, wszczyna się na wniosek.

4. Minister właściwy do spraw transportu może, w drodze decyzji administracyjnej, wyrazić zgodę na wykonywanie uprawnień wynikających z licencji przez spółki akcyjne lub spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w których spółka posiadająca licencję posiada akcje lub udziały, jeżeli zawarły one umowę leasingu lub dzierżawy na używanie pojazdu samochodowego zgłoszonego do prowadzenia działalności objętej licencją, pod warunkiem spełnienia przez te spółki wymagań określonych w art. 5 ust. 3.

Istniejące wersje czasowe art. 13a
2018.11.25
dodany przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 13a

Istniejące wersje czasowe art. 14
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2012.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.10.07
zmieniony przez
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14. 1. Przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8, nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

2. Jeżeli zmiany, o których mowa w ust. 1, obejmują dane zawarte w licencji, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę treści licencji.

3. (uchylony)

4. (uchylony)

Istniejące wersje czasowe art. 14a
2010.04.03
dodany przez
2011.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2014.01.01
zmieniony przez
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 14a. 1. Przewoźnik drogowy może zawiesić, w całości albo w części wykonywanie transportu drogowego na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy.

2. Przewoźnik drogowy zawieszający wykonywanie transportu drogowego jest obowiązany w terminie 14 dni od dnia, w którym rozpoczęty został okres zawieszenia:

    1) zawiadomić organ, który udzielił licencji o zawieszeniu wykonywania transportu drogowego; w zawiadomieniu podaje się:

      a) okres, na który zawieszono wykonywanie transportu drogowego,

      b) liczbę wypisów z licencji odpowiadającą liczbie pojazdów samochodowych, którymi zaprzestano wykonywania przewozów drogowych - w przypadku częściowego zawieszenia wykonywania transportu drogowego;

    2) zwrócić do organu, który udzielił licencji:

      a) wszystkie wypisy z licencji - w przypadku zawieszenia wykonywania transportu drogowego w całości,

      b) wypisy z licencji odpowiadające liczbie pojazdów samochodowych, którymi zaprzestano wykonywania przewozów drogowych - w przypadku częściowego zawieszenia wykonywania transportu drogowego.

3. Organ, który udzielił licencji wydaje z urzędu zwrócone wypisy w terminie 7 dni przed upływem okresu, na jaki zostało zawieszone wykonywanie transportu drogowego.

4. Jeżeli wykonywanie transportu drogowego zostało zawieszone na okres przekraczający 3 miesiące, organ który udzielił licencji dokonuje, w terminie 14 dni od dnia spełnienia wymagań, o których mowa w ust. 2, zwrotu części opłaty wniesionej za wydanie licencji i wypisów z licencji z zastrzeżeniem ust. 5, proporcjonalnie do:

    1) okresu zawieszenia wykonywania transportu drogowego;

    2) liczby zawieszonych wypisów z licencji.

5. W przypadku udzielania licencji i wypisów z licencji na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego, kwotę części zwrotu opłaty ustala się po pomniejszeniu opłaty za udzielenie licencji lub wypisu z licencji o prowizję, o której mowa w art. 44 ust. 1b pkt 3.

6. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i warunki zwrotu części opłaty, uwzględniając zasadę proporcjonalnego zwrotu opłaty, o której mowa w ust. 4.

Istniejące wersje czasowe art. 15
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2010.04.03
zmieniony przez
2011.04.07
zmieniony przez
2011.07.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2018.09.03
zmieniony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 15. 1. Licencję cofa się:

    1) w przypadku gdy:

      a) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej objętej licencją,

      b) przedsiębiorca nie podjął działalności objętej licencją w ciągu 6 miesięcy od dnia jej wydania, pomimo wezwania organu licencyjnego do jej podjęcia;

    2) jeżeli jej posiadacz:

      a) nie spełnia wymagań uprawniających do wykonywania działalności w zakresie transportu drogowego,

      b) rażąco naruszył warunki określone w licencji lub inne warunki wykonywania działalności objętej licencją określone przepisami prawa,

      c) odstąpił licencję osobie trzeciej,

      d) zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej objętej licencją, a w szczególności nie wykonuje, na skutek okoliczności zależnych od niego, transportu drogowego co najmniej przez 6 miesięcy,

      e) rażąco narusza przepisy dotyczące czasu pracy kierowców lub kwalifikacji kierowców;

    3) jeżeli posiadacz licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką samowolnie zmienia wskazania urządzeń pomiarowo-kontrolnych, zainstalowanych w pojeździe;

    4) jeżeli przedsiębiorca wykonujący transport drogowy w zakresie, o którym mowa w art. 4 pkt 3 lit. b, zlecił wykonanie przewozu rzeczy podmiotowi nieposiadającemu licencji.

2. Cofnięcie licencji w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2 lit. a, b, d oraz lit. e poprzedza się pisemnym ostrzeżeniem przedsiębiorcy, że w przypadku ponownego stwierdzenia naruszenia tych przepisów wszczyna się postępowanie w sprawie cofnięcia licencji. Przepisu nie stosuje się, gdy posiadacz licencji przestał spełniać wymagania, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 lit. a.

2a. Przepisu ust. 1 pkt 2 lit. d nie stosuje się, jeżeli przewoźnik zawiadomił organ, który udzielił licencji, o zawieszeniu wykonywania transportu drogowego, w trybie i na zasadach określonych w art. 14a.

3. Licencja może być cofnięta, jeżeli jej posiadacz:

    1) nie przedstawił, w wyznaczonym terminie, informacji i dokumentów, o których mowa w art. 8 ust. 2 i 3, art. 14 i art. 83;

    2) rażąco lub wielokrotnie narusza przepisy w zakresie dopuszczalnej masy, nacisków osi lub wymiaru pojazdu;

    3) zalega w regulowaniu, stwierdzonych decyzją ostateczną lub prawomocnym orzeczeniem, zobowiązań:

      a) celnych, podatkowych lub innych zobowiązań na rzecz Skarbu Państwa z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego,

      b) wobec kontrahenta; 

    4) samowolnie:

      a) zmienia wskazania urządzeń pomiarowo-kontrolnych lub tachografów cyfrowych zainstalowanych w pojeździe, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 3,

      b) zmienia lub usuwa dane zapisane w tachografie cyfrowym lub na karcie kierowcy i karcie przedsiębiorstwa.

4. Przedsiębiorca jest obowiązany zwrócić dokumenty, o których mowa w art. 11, organowi, który udzielił licencji, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o cofnięciu licencji stała się ostateczna.

5. W przypadku cofnięcia licencji nie może być ona ponownie udzielona wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu licencji stała się ostateczna.

Istniejące wersje czasowe art. 15a
2016.12.15
dodany przez
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2018.09.03
zmieniony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 15a

Istniejące wersje czasowe art. 15b
2016.12.15
dodany przez
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 15b

Istniejące wersje czasowe art. 16
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.01.01
zmieniony przez
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2018.11.25
zmieniony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 16. 1. Licencja wygasa w razie:

    1) upływu okresu, na który została udzielona;

    2) zrzeczenia się jej, z zastrzeżeniem ust. 3;

    3) śmierci posiadacza licencji, z zastrzeżeniem ust. 4;

    4) likwidacji albo postanowienia o upadłości przedsiębiorcy, któremu została udzielona, chyba że zachodzą okoliczności określone w art. 13 ust. 2.

2. Przepis art. 15 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

3. Przedsiębiorca nie może zrzec się licencji w przypadku wszczęcia postępowania o cofnięcie licencji.

4. W razie śmierci osoby fizycznej posiadającej licencję organ, który jej udzielił, na wniosek osoby, która złożyła wniosek o stwierdzenie nabycia spadku, wyraża zgodę, w drodze decyzji administracyjnej, na wykonywanie uprawnień wynikających z licencji przez okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od daty śmierci posiadacza tej licencji.

Istniejące wersje czasowe art. 16a
2012.01.01
dodany przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 16a

Istniejące wersje czasowe art. 16b
2013.08.15
dodany przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 16b

Istniejące wersje czasowe art. 16c
2019.07.11
dodany przez

Art. 16c

Istniejące wersje czasowe art. 17
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 17. 1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzory licencji i wypisu z licencji, uwzględniając zakres niezbędnych danych.

2. Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić, w drodze zarządzenia, na określonych warunkach, kierownika jednostki specjalnie w tym celu działającej do wykonywania niektórych czynności, określonych w ustawie, związanych z postępowaniem w sprawie licencji na międzynarodowy transport drogowy, mając na uwadze usprawnienie procedury w tym zakresie.

Istniejące wersje czasowe art. 17a
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
uchylony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 17a. Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić, w drodze zarządzenia, kierownika jednostki, o której mowa w art. 17 ust. 2, do wydawania dokumentów wynikających z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych.

Art. 17b. Minister właściwy do spraw transportu może ogłosić, w drodze obwieszczenia, wykaz państw, w stosunku do których jest wymagane posiadanie zezwolenia zagranicznego w międzynarodowym transporcie drogowym.

Rozdział 3

Transport drogowy osób

Istniejące wersje czasowe art. 18
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2011.04.07
zmieniony przez
2012.06.29
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.01
zmieniony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 18. 1. Wykonywanie przewozów regularnych i przewozów regularnych specjalnych wymaga zezwolenia:

    1) w krajowym transporcie drogowym - wydanego, w zależności od zasięgu tych przewozów odpowiednio przez:

      a) wójta - na wykonywanie przewozów na liniach komunikacyjnych na obszarze gminy,

      b) burmistrza albo prezydenta miasta - na wykonywanie przewozów na liniach komunikacyjnych w komunikacji miejskiej,

      c) burmistrza albo prezydenta miasta, któremu powierzono to zadanie na mocy porozumienia, o którym mowa w art. 4 pkt 7a - na wykonywanie przewozów na liniach komunikacyjnych w komunikacji miejskiej w granicach określonych w art. 4 pkt 7a lit. a albo lit. b,

      d) burmistrza albo prezydenta miasta, będącego siedzibą związku międzygminnego, o którym mowa w art. 4 pkt 7a - na wykonywanie przewozów na liniach komunikacyjnych na obszarze gmin, które utworzyły związek międzygminny,

      d1) prezydenta miasta na prawach powiatu, w uzgodnieniu z właściwym starostą ze względu na planowany przebieg linii komunikacyjnej - na wykonywanie przewozów na liniach komunikacyjnych przebiegających na obszarze miasta i sąsiedniego powiatu,

      e) starostę, w uzgodnieniu z wójtami, burmistrzami lub prezydentami miast właściwymi ze względu na planowany przebieg linii komunikacyjnej - na wykonywanie przewozów na liniach komunikacyjnych na obszarze powiatu, z wyłączeniem linii komunikacyjnych określonych w lit. a-d1,

      f) marszałka województwa, w uzgodnieniu ze starostami właściwymi ze względu na planowany przebieg linii komunikacyjnej - na wykonywanie przewozów na liniach komunikacyjnych wykraczających poza obszar co najmniej jednego powiatu, jednakże niewykraczających poza obszar województwa,

      g) marszałka województwa właściwego dla siedziby albo miejsca zamieszkania przedsiębiorcy, w uzgodnieniu z marszałkami województw właściwymi ze względu na planowany przebieg linii komunikacyjnej - na wykonywanie przewozów na liniach komunikacyjnych wykraczających poza obszar co najmniej jednego województwa;

    2) w międzynarodowym transporcie drogowym - wydanego przez ministra właściwego do spraw transportu.

1a. Nie wymaga uzyskania zezwolenia tymczasowe wykonywanie przewozów osób w przypadku klęsk żywiołowych lub wystąpienia zakłóceń w przewozach wykonywanych przez podmioty innych gałęzi niż transport drogowy.

1b. W przypadku zakłóceń, o których mowa w ust. 1a, przewoźnik drogowy i podmiot, w zastępstwie którego przewozy są wykonywane, obowiązani są zawrzeć pisemne porozumienie określające warunki i termin wykonywania tych przewozów oraz zgłosić ten fakt właściwemu organowi, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.

2. Wykonywanie przewozów wahadłowych i okazjonalnych w międzynarodowym transporcie drogowym wymaga zezwolenia wydanego przez organ, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, z zastrzeżeniem ust. 3.

3. Nie wymaga zezwolenia wykonywanie przewozu okazjonalnego, jeżeli:

    1) tym samym pojazdem samochodowym na całej trasie przejazdu przewozi się tę samą grupę osób i dowozi się ją do miejsca początkowego albo

    2) polega on na przewozie osób do miejsca docelowego, natomiast jazda powrotna jest jazdą bez osób (podróżnych), albo

    3) polega on na jeździe bez osób do miejsca docelowego i odebraniu oraz przewiezieniu do miejsca początkowego grupy osób, która przez tego samego przewoźnika drogowego została przewieziona na zasadzie określonej w pkt 2.

4. Organ wydający zezwolenia wydaje przedsiębiorcy wypis lub wypisy z zezwoleń w liczbie określonej we wniosku przedsiębiorcy.

5. Przy wykonywaniu przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą zabrania się:

    a) umieszczania i używania w pojeździe taksometru,

    b) umieszczania na pojeździe oznaczeń z nazwą, adresem oraz telefonem przedsiębiorcy,

    c) umieszczania na dachu pojazdu lamp lub innych urządzeń technicznych.

Istniejące wersje czasowe art. 18a
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.01
uchylony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 18a. Przewoźnik wykonujący regularne przewozy osób, poza uprawnieniami pasażerów do ulgowych przejazdów określonymi w odrębnych przepisach, uwzględnia także uprawnienia pasażerów do innych ulgowych przejazdów, jeżeli podmiot, który ustanawia te ulgi, ustali z przewoźnikiem, w drodze umowy, warunki zwrotu kosztów stosowania tych ulg.

Istniejące wersje czasowe art. 18b
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2015.04.04
zmieniony przez
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.01
uchylony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 18b. 1. Przewozy regularne w krajowym transporcie drogowym wykonywane są według następujących zasad:

    1) do przewozu używane są wyłącznie autobusy odpowiadające wymaganym ze względu na rodzaj przewozu warunkom technicznym;

    2) rozkład jazdy jest podawany do publicznej wiadomości przez ogłoszenia na wszystkich wymienionych w rozkładzie jazdy przystankach lub dworcach autobusowych;

    3) wsiadanie i wysiadanie pasażerów odbywa się tylko na przystankach określonych w rozkładzie jazdy;

    4) należność za przejazd jest pobierana zgodnie z cennikiem opłat, a pasażer otrzymuje potwierdzenie wniesienia opłaty w postaci biletu wydanego zgodnie z przepisami o kasach rejestrujących;

    5) w kasach dworcowych oraz w autobusie znajduje się dostępny do wglądu pasażerów opracowany przez przewoźnika lub grupę przewoźników regulamin określający warunki obsługi podróżnych, odprawy oraz przewozu osób, bagażu i rzeczy;

    6) cennik opłat został podany do publicznej wiadomości przy kasach dworcowych oraz w każdym autobusie wykonującym regularne przewozy osób, przy czym cennik opłat musi także zawierać ceny biletów ulgowych:

      a) określone na podstawie odrębnych ustaw, a w szczególności ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego (Dz. U. z 2002 r. nr 175, poz. 1440, z późn. zm.),

      b) wynikających z uprawnień pasażerów do innych ulgowych przejazdów, jeżeli podmiot, który ustanowił te ulgi, ustalił z przewoźnikiem w drodze umowy warunki zwrotu kosztów stosowania tych ulg;

    7) zgodnie z warunkami przewozu osób określonymi w zezwoleniu, o którym mowa w art. 18.

2. Podczas wykonywania przewozów regularnych zabrania się:

    1) używania do przewozu:

      a) innych pojazdów niż autobusy,

      b) autobusów nieodpowiadających wymaganym ze względu na rodzaj przewozu warunkom technicznym;

    2) korzystania z przystanków, na których nie została zamieszczona informacja o realizowanym rozkładzie jazdy zawierająca także nazwę, adres siedziby przewoźnika i numer telefonu przewoźnika lub niezgodnie z podanymi w tej informacji dniami i godzinami odjazdów;

    3) zabierania i wysadzania pasażerów poza przystankami określonymi w rozkładzie jazdy;

    4) pobierania należności za przejazd niezgodnie z cennikiem opłat podanym do publicznej wiadomości pasażerów;

    5) naruszania warunków przewozu osób określonych w zezwoleniu, o którym mowa w art. 18.

Istniejące wersje czasowe art. 19
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2007.10.10
zmieniony przez
2011.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.10.07
zmieniony przez
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 19. 1. Wykonywanie przez przewoźnika drogowego przewozu kabotażowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wymaga uzyskania zezwolenia na przewóz kabotażowy, które wydaje minister właściwy do spraw transportu. Przepisy art. 22 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek przewoźnika drogowego, pod warunkiem dołączenia do niego co najmniej dwóch pozytywnych opinii organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszających przewoźników drogowych.

Istniejące wersje czasowe art. 19a
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 19a. 1. Minister właściwy do spraw transportu może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić wymóg posiadania zezwolenia na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego osób na lub przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą przez zagranicznych przewoźników z niektórych państw mając na uwadze zasadę wzajemności.

2. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku przejazdu pojazdu samochodowego bez osób podróżnych.

3. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje minister właściwy do spraw transportu.

Istniejące wersje czasowe art. 20
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 20. 1. W zezwoleniu określa się w szczególności:

    1) warunki wykonywania przewozów;

    2) przebieg trasy przewozów, w tym miejscowości, w których znajdują się miejsca początkowe i docelowe przewozów;

    3) miejscowości, w których znajdują się przystanki - przy przewozach regularnych osób.

1a. Załącznikiem do zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązujący rozkład jazdy.

2. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór zezwolenia, o którym mowa w art. 19a, oraz wzór zezwolenia i wypisu z zezwolenia, o którym mowa w art. 18, uwzględniając zakres niezbędnych danych, a także mając na uwadze przepisy rozporządzenia nr 2121/98/WE z dnia 2 października 1998 r. określającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzeń nr 684/92/EWG i nr 12/98/WE, w sprawie dokumentów wymaganych w międzynarodowym transporcie osób wykonywanym autobusami i autokarami (Dz. Urz. WE L 268 z 03.10.1998).

Art. 20a. 1. Warunków określonych w zezwoleniu, o którym mowa w art. 18, nie stosuje się w przypadku wystąpienia niezależnych od przedsiębiorcy okoliczności uniemożliwiających wykonywanie przewozów zgodnie z określonym w zezwoleniu przebiegiem trasy przewozów, w szczególności awarii sieci, robót drogowych, lub blokad drogowych.

2. W przypadku gdy okoliczności uniemożliwiające wykonywanie przewozów, o których mowa w ust. 1, trwają dłużej niż 14 dni, organ właściwy w sprawach zezwoleń, na wniosek przedsiębiorcy, wydaje decyzję w sprawie odstępstwa od warunków określonych w zezwoleniu.

3. Decyzja, o której mowa w ust. 2, nie może być wydana na okres dłuższy niż okres ważności zezwolenia.

4. Przepisy art. 20 i 22 stosuje się odpowiednio.

Istniejące wersje czasowe art. 21
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2015.11.19
zmieniony przez
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.01
zmieniony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 21. 1. Zezwolenie, o którym mowa w art. 18, wydaje się, na wniosek przedsiębiorcy, na czas nie dłuższy niż:

    1) 5 lat - na wykonywanie przewozów regularnych lub przewozów regularnych specjalnych;

    2) rok - na wykonywanie przewozów wahadłowych lub przewozów okazjonalnych.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się kserokopię licencji i dokumenty, o których mowa w art. 22.

3. Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zezwolenie przedłuża się, na wniosek przedsiębiorcy, na okres nieprzekraczający 5 lat, o ile nie zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 23 pkt 2 i art. 24 ust. 4.

Istniejące wersje czasowe art. 22
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2011.09.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.01
zmieniony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 22. 1. Do wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym dołącza się:

    1) proponowany rozkład jazdy uwzględniający przystanki, godziny odjazdów środków transportowych, długość linii komunikacyjnej, podaną w kilometrach, i odległości między przystankami, kursy oraz liczbę pojazdów niezbędnych do wykonywania codziennych przewozów, zgodnie z rozkładem jazdy;

    2) schemat połączeń komunikacyjnych z zaznaczoną linią komunikacyjną i przystankami;

    3) potwierdzenie uzgodnienia zasad korzystania z obiektów dworcowych i przystanków, dokonanego z ich właścicielami lub zarządzającymi;

    4) zobowiązanie do zamieszczania informacji o godzinach odjazdów na tabliczkach przystankowych na przystankach;

    5) cennik;

    6) wykaz pojazdów, z określeniem ich liczby oraz liczby miejsc, którymi wnioskodawca zamierza wykonywać przewozy.

1a. Uzyskane przez przewoźnika potwierdzenie uzgodnienia zasad korzystania z przystanków nie może powodować nakładania na przewoźników żadnych opłat za korzystanie z tych przystanków.

2. Do wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w międzynarodowym transporcie drogowym dołącza się:

    1) rozkład jazdy uzgodniony z zagranicznym przewoźnikiem drogowym przewidzianym do prowadzenia przewozów regularnych na danej linii regularnej, uwzględniający przystanki, czas odjazdów i przyjazdów, przejścia graniczne oraz długość linii regularnej podaną w kilometrach i odległości między przystankami;

    2) kopię umowy z zagranicznym przewoźnikiem drogowym o wspólnym prowadzeniu linii regularnej;

    3) harmonogram czasu pracy i odpoczynku kierowców;

    4) schemat połączeń komunikacyjnych z zaznaczoną linią komunikacyjną i przystankami;

    5) cennik.

3. Do wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów wahadłowych i okazjonalnych w międzynarodowym transporcie drogowym dołącza się:

    1) przebieg trasy przewozu dla każdej grupy osób, uwzględniający miejsce początkowe i docelowe przewozu, długość tej trasy podaną w kilometrach oraz przejścia graniczne;

    2) wykaz terminów przewozów;

    3) schemat połączeń komunikacyjnych z zaznaczoną trasą przewozu;

    4) kopię umowy między organizatorem przewozu a przewoźnikiem drogowym;

    5) harmonogram czasu pracy i odpoczynku kierowców.

4. Do wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych specjalnych w krajowym transporcie drogowym dołącza się:

    1) informację określającą grupę osób, która będzie uprawniona do korzystania z przewozu;

    2) proponowany rozkład jazdy uwzględniający przystanki, godziny odjazdów i przyjazdów środków transportowych, długość linii komunikacyjnej, podaną w kilometrach, i odległości między przystankami oraz liczbę pojazdów niezbędnych do wykonywania codziennych przewozów, zgodnie z rozkładem jazdy;

    3) schemat połączeń komunikacyjnych z zaznaczoną linią komunikacyjną i przystankami;

    4) potwierdzenie uzgodnienia zasad korzystania z obiektów dworcowych i przystanków innych niż zlokalizowanych przy drogach publicznych, ustalone z ich właścicielami lub zarządzającymi.

5. Do wniosku w sprawach, o których mowa w ust. 2 i 3, dołącza się informację potwierdzającą przekazanie marszałkom właściwych województw schematu połączeń komunikacyjnych z zaznaczoną trasą przewozu.

Istniejące wersje czasowe art. 22a
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2011.07.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.01
zmieniony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 22a. 1. Organy, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1:

    1) odmawiają udzielenia lub zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym w przypadku, gdy wnioskodawca nie jest w stanie świadczyć usług będących przedmiotem wniosku, korzystając z pojazdów pozostających w jego bezpośredniej dyspozycji;

    2) mogą odmówić udzielenia lub zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym, w przypadku wystąpienia jednej z następujących okoliczności:

      a) zostanie wykazane, że projektowana linia regularna stanowić będzie zagrożenie dla już istniejących linii regularnych, z wyjątkiem sytuacji, kiedy linie te są obsługiwane tylko przez jednego przewoźnika lub przez jedną grupę przewoźników,

      b) zostanie wykazane, że wydanie zezwolenia ujemnie wpłynie na rentowność porównywalnych usług kolejowych na liniach bezpośrednio związanych z trasą usług drogowych,

      c) wnioskodawca nie wykonuje, na skutek okoliczności zależnych od niego, krajowych przewozów regularnych na innych obsługiwanych liniach komunikacyjnych, co najmniej przez 7 dni,

      d) wnioskodawca nie przestrzega warunków określonych w posiadanym już zezwoleniu lub wykonuje przewozy niezgodnie z posiadanym zezwoleniem.

2. Organy, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1, mogą odmówić udzielenia zezwolenia lub zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych specjalnych w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a i d.

3. Podjęcie decyzji w sprawie wydania nowego lub zmiany istniejącego zezwolenia na linie komunikacyjne o długości do 100 km, w szczególności w zakresie zwiększenia pojemności pojazdów, częstotliwości ich kursowania, zmiany godzin odjazdów z poszczególnych przystanków powinno być poprzedzone analizą sytuacji rynkowej w zakresie regularnego przewozu osób.

4. Za czynności związane z opracowaniem analizy, o której mowa w ust. 3, organ właściwy do spraw zezwoleń pobiera opłatę od wnioskodawcy.

5. Analizę, o której mowa w ust. 3, przeprowadza organ właściwy do spraw zezwoleń co najmniej raz w roku, z uwzględnieniem:

    1) istniejącej komunikacji, w tym rodzaju pojazdów, godzin ich odjazdów lub częstotliwości kursów oraz ich dostosowanie do potrzeb społecznych;

    2) dotychczasowego wywiązywania się przewoźników posiadających zezwolenia z realizacji przewozów i stosowanych taryf;

    3) przewidywanych zmian w natężeniu przewozu podróżnych;

    4) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy lub planu zagospodarowania przestrzennego województwa.

6. Organ przeprowadzający analizę, o której mowa w ust. 3, zasięga opinii w sprawie proponowanych zmian w zakresie udzielanych lub zmienianych zezwoleń od organizacji konsumentów.

7. Organy, o których mowa w art. 18 ust. 1, mogą realizować zadania, o których mowa w ust. 3, poprzez własne jednostki lub inne wyspecjalizowane podmioty.

8. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat uiszczanych przez przewoźników drogowych za czynności określone w ust. 3 w wysokości nie wyższej niż 5 zł za każde 1.000 km planowanego rocznego przebiegu danej linii komunikacyjnej oraz nie mniejszej niż 100 zł za daną linię komunikacyjną, mając na uwadze ilość linii komunikacyjnych oraz stopień zaspokojenia potrzeb przewozowych, a także sytuację rynkową na danym terenie w zakresie regularnego przewozu osób.

Istniejące wersje czasowe art. 22b
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.10.07
zmieniony przez
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 22b. 1. Przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił zezwolenia, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 22, nie później niż 14 dni od dnia ich powstania.

2. Jeżeli zmiany, o których mowa w ust. 1, obejmują dane zawarte w zezwoleniu, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę zezwolenia.

Istniejące wersje czasowe art. 23
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 23. Minister właściwy do spraw transportu:

    1) odmawia udzielenia zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w międzynarodowym transporcie drogowym, gdy:

      a) wnioskodawca nie jest w stanie świadczyć usług będących przedmiotem wniosku, korzystając ze sprzętu pozostającego w jego bezpośredniej dyspozycji,

      b) projektowana linia regularna będzie stanowiła bezpośrednie zagrożenie dla istnienia już zatwierdzonych linii regularnych, z wyjątkiem sytuacji, kiedy linie te są obsługiwane tylko przez jednego przewoźnika lub przez jedną grupę przewoźników,

      c) zostanie wykazane, iż wydanie zezwolenia poważnie wpłynęłoby na rentowność porównywalnych usług kolejowych na liniach bezpośrednio związanych z trasą usług drogowych,

      d) można wywnioskować, że usługi wymienione we wniosku są nastawione tylko na najbardziej dochodowe spośród usług istniejących na danych trasach;

    2) może odmówić udzielenia zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych, wahadłowych lub okazjonalnych w międzynarodowym transporcie drogowym, gdy przedsiębiorca:

      a) nie przestrzega warunków określonych w posiadanym już zezwoleniu,

      b) nie wykonuje, na skutek okoliczności zależnych od niego, przewozów regularnych co najmniej przez 3 miesiące,

      c) wykonuje przewozy bez wymaganego zezwolenia.

Istniejące wersje czasowe art. 24
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2011.03.07
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.10.07
zmieniony przez
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 24. 1. Zezwolenie zmienia się na wniosek jego posiadacza w razie zmiany:

    1) oznaczenia przedsiębiorcy;

    2) siedziby i adresu przedsiębiorcy.

2. Zezwolenie może być zmienione na wniosek jego posiadacza w razie zmiany:

    1) przebiegu linii regularnej, rozkładu jazdy, zwiększenia pojemności pojazdów, częstotliwości ich kursowania lub zmian godzin odjazdów z poszczególnych przystanków;

    2) zagranicznego przewoźnika drogowego, z którym zawarto umowę o wspólnym prowadzeniu linii regularnej w międzynarodowym transporcie drogowym.

3. Zezwolenie wygasa w razie:

    1) zrzeczenia się zezwolenia, z zastrzeżeniem ust. 6;

    2) upływu terminu określonego w zezwoleniu;

    3) wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 16 ust. 1.

4. Zezwolenie cofa się w razie:

    1) cofnięcia licencji;

    2) naruszenia lub zmiany warunków, na jakich zezwolenie zostało wydane oraz określonych w zezwoleniu;

    3) niewykonywania przez przedsiębiorcę, na skutek okoliczności zależnych od niego, przewozów regularnych co najmniej przez 3 miesiące;

    4) odstąpienia zezwolenia osobie trzeciej, przy czym nie jest odstąpieniem zezwolenia powierzenie wykonania przewozu innemu przewoźnikowi, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe.

5. W razie cofnięcia zezwolenia wniosek o ponowne wydanie zezwolenia nie może być rozpatrzony wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu stała się ostateczna.

6. Przedsiębiorca nie może zrzec się zezwolenia w przypadku wszczęcia postępowania o cofnięcie zezwolenia.

Istniejące wersje czasowe art. 25
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 25. 1. Minister właściwy do spraw transportu wydaje przewoźnikowi drogowemu zezwolenie zagraniczne na przewóz osób pod warunkiem posiadania przez niego odpowiedniej licencji.

2. Minister właściwy do spraw transportu:

    1) odmawia wydania zezwolenia zagranicznego w razie braku możliwości zapewnienia wystarczającej liczby zezwoleń;

    2) odmawia wydania zezwolenia zagranicznego w przypadkach, o których mowa w art. 15 ust. 1;

    3) może odmówić wydania zezwolenia zagranicznego w przypadkach, o których mowa w art. 15 ust. 3.

Istniejące wersje czasowe art. 25a
2011.01.01
dodany przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 25a

Istniejące wersje czasowe art. 26
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 26. Minister właściwy do spraw transportu, mając na względzie usprawnienie procedur wydawania zezwoleń zagranicznych, może upoważnić do wydawania tych dokumentów:

    1) w drodze zarządzenia - kierownika jednostki, o którym mowa w art. 17 ust. 2, na określonych warunkach;

    2) w drodze rozporządzenia - polskie organizacje o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszające międzynarodowych przewoźników drogowych, uwzględniając w szczególności właściwe zabezpieczenie tych dokumentów uniemożliwiające dostęp osób niepowołanych, wyposażenie pomieszczeń w urządzenia gwarantujące bezpieczeństwo przechowywanych dokumentów, ubezpieczenie od wszelkiego ryzyka oraz sposób rozliczania się w przypadku zaginięcia, zniszczenia lub utraty tych dokumentów.

Istniejące wersje czasowe art. 27
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2009.07.10
zmieniony przez
2011.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 27. 1. Przy wykonywaniu przewozów wahadłowych i okazjonalnych w międzynarodowym transporcie drogowym wymagany jest formularz jazdy zawierający w szczególności dane dotyczące oznaczenia przedsiębiorcy, numeru rejestracyjnego pojazdu, rodzaju usługi, miejsca początkowego i miejsca docelowego przewozu drogowego oraz listę imienną przewożonych osób.

2. (uchylony)

Istniejące wersje czasowe art. 27a
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
uchylony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 27a. Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić, w drodze zarządzenia, kierownika jednostki, o której mowa w art. 17 ust. 2, do wydawania i dystrybucji formularzy jazdy, mając na względzie usprawnienie procedur wydawania tych formularzy.

Rozdział 4

Transport drogowy rzeczy

Istniejące wersje czasowe art. 28
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2010.04.03
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 28. 1. Wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego rzeczy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczny podmiot wymaga zezwolenia ministra właściwego do spraw transportu, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.

2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może być udzielone na okres nieprzekraczający danego roku kalendarzowego.

3. Przepisy ust. 1 i ust. 2 stosuje się również w przypadku przejazdu pojazdu samochodowego bez ładunku.

Istniejące wersje czasowe art. 28a
2010.04.03
dodany przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 28a. 1. Zagraniczny podmiot wykonujący międzynarodowy przewóz drogowy rzeczy jest obowiązany wypełnić blankiet zezwolenia, o którym mowa w art. 28 ust. 1, najpóźniej przed wjazdem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdu samochodowego, którym przewóz ten jest wykonywany.

2. W przypadku niewypełnienia lub nieprawidłowego wypełnienia blankietu zezwolenia, o którym mowa w art. 28 ust. 1, przejazd uznaje się za wykonywany bez zezwolenia.

3. Kierujący pojazdem samochodowym wykonującym międzynarodowy przewóz drogowy rzeczy jest obowiązany posiadać w pojeździe i okazywać na żądanie uprawnionych osób blankiet zezwolenia, o którym mowa w art. 28 ust. 1. W przypadku nieokazania podczas kontroli tego dokumentu, międzynarodowy przewóz drogowy uznaje się za wykonywany bez zezwolenia.

Istniejące wersje czasowe art. 29
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2007.10.10
zmieniony przez
2011.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 29. 1. Wykonywanie przez przewoźnika drogowego przewozu kabotażowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wymaga uzyskania zezwolenia, które wydaje minister właściwy do spraw transportu, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.

2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek przewoźnika drogowego, pod warunkiem dołączenia do niego co najmniej dwóch pozytywnych opinii organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszających przewoźników drogowych.

Istniejące wersje czasowe art. 29a
2010.04.03
dodany przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 29a. 1. Przewóz kabotażowy bez zezwolenia, na podstawie umowy międzynarodowej, może być wykonywany wyłącznie pojazdem samochodowym, z którego dokonano całkowitego albo częściowego rozładunku rzeczy przywiezionych z zagranicy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Pojazd samochodowy, o którym mowa w ust. 1, może być wykorzystany do trzech przewozów kabotażowych w okresie 7 dni, począwszy od dnia, w którym dokonano rozładunku rzeczy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Kierujący pojazdem samochodowym, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionych osób, dokumenty potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w ust. 1 i 2, a w szczególności dokumenty przewozowe oraz faktury za wykonane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usługi przewozowe.

Istniejące wersje czasowe art. 29b
2010.04.03
dodany przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 29b. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:

    1) rodzaje zezwoleń, o których mowa w art. 28 ust. 1 i art. 29 ust. 1,

    2) szczegółowe warunki wykorzystania zezwoleń, o których mowa w art. 28 ust. 1 i art. 29 ust. 1,

    3) sposób wypełniania blankietów zezwoleń, o których mowa w art. 28 ust. 1 i art. 29 ust. 1,

    4) wzory zezwoleń, o których mowa w art. 28 ust. 1 i art. 29 ust. 1

- uwzględniając warunki wykorzystania zezwoleń określone w dwustronnych umowach międzynarodowych o wykonywaniu przewozów drogowych oraz zakres niezbędnych danych umieszczonych w zezwoleniach.

Istniejące wersje czasowe art. 29c
2011.01.01
dodany przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 29c

Istniejące wersje czasowe art. 30
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 30. 1. Minister właściwy do spraw transportu wydaje przewoźnikowi drogowemu zezwolenie zagraniczne na przewóz rzeczy pod warunkiem posiadania przez niego odpowiedniej licencji.

2. Przepis art. 25 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2a. Wydanie zezwolenia zagranicznego jest czynnością niestanowiącą decyzji administracyjnej w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

2b. Podziału zezwoleń zagranicznych pomiędzy przewoźnikami drogowymi, o których mowa w ust. 1, dokonuje komisja społeczna powołana przez ministra właściwego do spraw transportu.

2c. Komisja, o której mowa w ust. 2b, składa się z 7 osób.

2d. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, tryb wyłaniania składu oraz tryb działania komisji społecznej, o której mowa w ust. 2b, mając na uwadze usprawnienie sposobu podziału zezwoleń zagranicznych oraz zapewnienie w pracach komisji przedstawicieli polskich organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszających międzynarodowych przewoźników drogowych.

2e. Skargi i wnioski związane z wydawaniem zezwoleń zagranicznych rozpatruje minister właściwy do spraw transportu.

3. Przepisy ustawy dotyczące zezwoleń zagranicznych stosuje się do ekopunktów wydawanych zgodnie z rozporządzeniem nr 2327/2003/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. ustanawiającego przejściowy system ekopunktów mający zastosowanie do pojazdów ciężarowych przejeżdżających przez Austrię w 2004 r. w ramach polityki zrównoważonego rozwoju (Dz. Urz. WE L 345 z 31.12.2003).

4. W przypadku zezwoleń zagranicznych, których wykorzystanie uzależnione jest od spełnienia przez pojazd odpowiednich wymogów bezpieczeństwa lub warunków dopuszczenia do ruchu, odpowiedni certyfikat potwierdzający ich spełnienie wydaje minister właściwy do spraw transportu.

Istniejące wersje czasowe art. 30a
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 30a. 1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:

    1) rodzaje certyfikatów, o których mowa w art. 30 ust. 4, i terminy ich ważności;

    2) dokumenty, na podstawie których jest wydawany i wznawiany certyfikat;

    3) wzory certyfikatów.

2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw transportu uwzględni w szczególności:

    1) wymagania dyrektywy 96/96/WE w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących badań przydatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep, zmienionej dyrektywą 1999/52/WE, dla celów rezolucji CEMT/CM (2001)9/Final;

    2) zakres niezbędnych danych umieszczonych w certyfikatach.

Art. 31. Wykonywanie międzynarodowego transportu kombinowanego nie wymaga posiadania zezwolenia zagranicznego ani zezwolenia polskiego przez przewoźnika zagranicznego, jeżeli w umowach międzynarodowych, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana, przewidziano wzajemne zwolnienie w tym zakresie.

Istniejące wersje czasowe art. 31a
2018.09.03
dodany przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 31a

Istniejące wersje czasowe art. 32
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 32. 1. Minister właściwy do spraw transportu, mając na względzie usprawnienie procedur wydawania zezwoleń zagranicznych, może upoważnić do wydawania tych dokumentów:

    1) w drodze zarządzenia - kierownika jednostki, o którym mowa w art. 17 ust. 2, na określonych warunkach;

    2) w drodze rozporządzenia - polskie organizacje o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszające międzynarodowych przewoźników drogowych, uwzględniając w szczególności właściwe zabezpieczenie tych dokumentów uniemożliwiające dostęp osób niepowołanych, wyposażenie pomieszczeń w urządzenia gwarantujące bezpieczeństwo przechowywanych dokumentów, ubezpieczenie od wszelkiego ryzyka oraz sposób rozliczania się w przypadku zaginięcia, zniszczenia lub utraty tych dokumentów.

2. Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić, w drodze zarządzenia, kierownika jednostki, o którym mowa w art. 17 ust. 2, do wydawania certyfikatów, o których mowa w art. 30 ust. 4.

Rozdział 4a

Świadectwo kierowcy

Art. 32a. Do kierowcy niebędącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zatrudnionego przez przedsiębiorcę mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wykonującego międzynarodowy transport drogowy rzeczy, stosuje się przepisy Unii Europejskiej dotyczące świadectwa kierowcy.*)

    ___________________________
    *) W tym zakresie stosuje się przepisy rozporządzenia (WE) nr 484/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 1 marca 2002 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 881/92 i (EWG) nr 3118/93 w celu ustanowienia świadectwa kierowcy (Dz. Urz. WE L 076 z 19.03.2002).

Istniejące wersje czasowe art. 32b
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.10.07
zmieniony przez
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2016.12.15
zmieniony przez
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 32b. 1. Minister właściwy do spraw transportu, w drodze decyzji, wydaje, odmawia wydania, zmienia lub cofa świadectwo kierowcy.

2. Świadectwo kierowcy wydaje się na pisemny wniosek przedsiębiorcy posiadającego licencję na międzynarodowy transport drogowy rzeczy.

3. Świadectwo kierowcy wraz z wypisem ze świadectwa kierowcy wydaje się przedsiębiorcy na okres do 5 lat.

4. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać:

    1) oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres;

    2) imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia oraz obywatelstwo kierowcy.

5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:

    1) kserokopię licencji;

    2) zaświadczenie o zatrudnieniu kierowcy oraz spełnieniu przez kierowcę wymagań, o których mowa w art. 39a;

    3) kserokopię dokumentu tożsamości;

    4) kserokopię prawa jazdy;

    5) kserokopię dokumentu potwierdzającego ubezpieczenie społeczne kierowcy.

6. W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 4, oraz danych zawartych w dokumentach, o których mowa w ust. 5, stosuje się odpowiednio przepis art. 14 ust. 1.

7. Do wygaśnięcia świadectwa kierowcy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wygaśnięcia licencji.

Istniejące wersje czasowe art. 32c
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 32c. 1. Organem uprawnionym do przeprowadzania kontroli wydanych świadectw kierowcy jest minister właściwy do spraw transportu.

2. Organ, o którym mowa w ust. 1, może powierzyć, w drodze porozumienia, czynności kontrolne w zakresie świadectw kierowcy, organowi administracji publicznej lub innemu organowi państwowemu.

3. Do przeprowadzania kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 85 i art. 90.

Art. 32d. (utracił moc)

Istniejące wersje czasowe art. 32e
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 32e. 1. Minister właściwy do spraw transportu prowadzi rejestr wydanych świadectw kierowcy.

2. Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić, w drodze zarządzenia, kierownika jednostki, o której mowa w art. 17 ust. 2, do wydawania świadectw kierowcy i prowadzenia rejestru, o którym mowa w ust. 1, mając na względzie usprawnienie procedur wydawania tych świadectw.

Istniejące wersje czasowe art. 32f
2016.12.15
dodany przez
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 32f

Rozdział 5

Przewozy na potrzeby własne

Istniejące wersje czasowe art. 33
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2011.07.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.05.19
zmieniony przez
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 33. 1. Przewozy drogowe na potrzeby własne mogą być wykonywane po uzyskaniu zaświadczenia potwierdzającego zgłoszenie przez przedsiębiorcę prowadzenia przewozów drogowych jako działalności pomocniczej w stosunku do jego podstawowej działalności gospodarczej.

2. Obowiązek uzyskania zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy przewozów drogowych wykonywanych:

    1) w ramach powszechnych usług pocztowych;

    2) przez podmioty, niebędące przedsiębiorcami, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 3, z tym że w przypadku działalności wytwórczej w rolnictwie dotyczącej upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego obowiązek uzyskania zaświadczenia nie dotyczy rolnika w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r. nr 7, poz. 25, z późn. zm.);

    3) przez przedsiębiorców posiadających uprawnienia do wykonywania transportu drogowego.

3. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać: oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę (miejsce zamieszkania) i adres, numer w rejestrze przedsiębiorców albo w ewidencji działalności gospodarczej, rodzaj i zakres wykonywania przewozów drogowych na potrzeby własne oraz rodzaj i liczbę pojazdów samochodowych.

4. Zaświadczenie na krajowy niezarobkowy przewóz drogowy uprawnia do wykonywania przewozów wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 

5. Zaświadczenie na międzynarodowy niezarobkowy przewóz drogowy uprawnia do wykonywania przewozów z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej. Zaświadczenie to uprawnia również do wykonywania niezarobkowego przewozu drogowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z rodzajem przewozów w nim określonych.

6. Wniosek o wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać informacje i dokumenty określone w art. 8 ust. 2 pkt 1-4 i ust. 3 pkt 1-3, 7 i pkt 8.

7. Przepis art. 14 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

8. Zaświadczenie na krajowy niezarobkowy przewóz drogowy oraz wypis lub wypisy z zaświadczenia wydaje właściwy dla siedziby przedsiębiorcy starosta na okres do 5 lat. Zaświadczenie na międzynarodowy niezarobkowy przewóz drogowy oraz wypis lub wypisy z zaświadczenia wydaje minister właściwy do spraw transportu na okres do 5 lat.

9. W przypadku wykonywania przewozów, o których mowa w ust. 1, niezgodnie z wydanym zaświadczeniem właściwy organ odmawia wydania nowego zaświadczenia przez okres 3 lat od dnia upływu ważności posiadanego zaświadczenia.

10. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, oraz wypisu z tego zaświadczenia, mając na uwadze przepisy Unii Europejskiej, o których mowa w art. 20 ust. 2.

11. Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić, w drodze zarządzenia, kierownika jednostki, o którym mowa w art. 17 ust. 2, do wydawania zaświadczeń na międzynarodowy niezarobkowy przewóz drogowy.

Istniejące wersje czasowe art. 33a
2012.01.01
dodany przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 33a

Istniejące wersje czasowe art. 34
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 34. 1. Wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego na potrzeby własne może wymagać uzyskania odpowiedniego zezwolenia, jeżeli umowy międzynarodowe, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana, tak stanowią.

2. Do wniosku o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca, z zastrzeżeniem art. 33 ust. 2, obowiązany jest dołączyć zaświadczenie określone w art. 33 ust. 1.

3. Przepis art. 25 oraz art. 30 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

4. Przy wykonywaniu międzynarodowego przewozu drogowego osób na potrzeby własne jest wymagany formularz jazdy, o którym mowa w art. 27.

5. Minister właściwy do spraw transportu prowadzi rejestr pojazdów i przedsiębiorców wykonujących międzynarodowy przewóz drogowy na potrzeby własne, z zastrzeżeniem ust. 6.

6. Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić, w drodze zarządzenia, kierownika jednostki, o którym mowa w art. 17 ust. 2, do prowadzenia rejestru, o którym mowa w ust. 5.

7. Minister właściwy do spraw transportu odmawia wydania zezwolenia na wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego na potrzeby własne przez okres 3 lat od dnia stwierdzenia wykonywania przewozu niezgodnie z wydanym zaświadczeniem.

Art. 34a. 1. Na podstawie umów cywilnoprawnych mogą być używane, do celów służbowych, samochody osobowe, motocykle i motorowery niebędące własnością pracodawcy.

2. Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia, warunki ustalania oraz sposób dokonywania zwrotu kosztów używania pojazdów, o których mowa w ust. 1, uwzględniając rodzaj pojazdu mechanicznego, jego pojemność oraz limit kilometrów w zależności od liczby mieszkańców w danej gminie lub mieście, właściwych ze względu na miejsce zatrudnienia pracownika.

Rozdział 6

Zwolnienie z obowiązku uzyskania zezwolenia

Istniejące wersje czasowe art. 35
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2011.01.01
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 35. 1. Przedsiębiorca wykonujący transport drogowy może być zwolniony z obowiązku uzyskania zezwolenia w przypadku wykonywania przez niego przewozów w ramach pomocy humanitarnej, medycznej lub w przypadku klęski żywiołowej.

2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, następuje, w drodze decyzji administracyjnej, wydanej przez ministra właściwego do spraw transportu.

3. Przedsiębiorca wykonujący transport drogowy jest zwolniony z obowiązku uzyskania zezwolenia, jeżeli umowy międzynarodowe, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana, tak stanowią.

Art. 36. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, dokumenty potwierdzające wykonywanie przez przedsiębiorcę przewozów, o których mowa w art. 35 ust. 1.

Rozdział 7

Warunki i tryb uzyskiwania certyfikatów kompetencji zawodowych

Istniejące wersje czasowe art. 37
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2016.12.15
zmieniony przez
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 37. 1. Uzyskanie certyfikatu kompetencji zawodowych wymaga wykazania się wiedzą lub praktyką niezbędnymi do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Osoby legitymujące się co najmniej 5-letnią praktyką przedsiębiorcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego lub zarządzania przedsiębiorstwem wykonującym taką działalność otrzymują certyfikat kompetencji zawodowych po uzyskaniu pozytywnego wyniku testu z wiedzy potwierdzającego kompetencje zawodowe.

3. Do wykonywania międzynarodowego transportu drogowego wymagane jest ponadto wykazanie się znajomością zagadnień w zakresie obowiązujących międzynarodowych umów i przepisów transportowych, przepisów celnych oraz warunków i dokumentów wymaganych do wykonywania międzynarodowego transportu drogowego.

4. Certyfikat kompetencji zawodowych w międzynarodowym transporcie drogowym osób jest jednocześnie certyfikatem kompetencji zawodowych w krajowym transporcie drogowym osób.

5. Certyfikat kompetencji zawodowych w międzynarodowym transporcie drogowym rzeczy jest jednocześnie certyfikatem kompetencji zawodowych w krajowym transporcie drogowym rzeczy.

Istniejące wersje czasowe art. 38
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2018.09.03
zmieniony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38. 1. Sprawdzianem znajomości zagadnień, o których mowa w art. 37 ust. 1 i ust. 3, jest egzamin pisemny zdany przed komisją egzaminacyjną.

2. Minister właściwy do spraw transportu wyznacza jednostki, przy których działają komisje egzaminacyjne.

3. Jednostki, o których mowa w ust. 2, wydają certyfikaty kompetencji zawodowych i przekazują informacje o ich wydaniu do centralnego rejestru tych certyfikatów prowadzonego przez ministra właściwego do spraw transportu.

Istniejące wersje czasowe art. 38a
2010.04.03
dodany przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 38a. 1. Osoby legitymujące się dyplomem ukończenia studiów drugiego stopnia, jednolitych studiów magisterskich lub świadectwem ukończenia studiów podyplomowych, których program obejmuje cały zakres zagadnień, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1, zwolnione są z egzaminu pisemnego, o którym mowa w art. 38 ust. 1.

2. Osoby legitymujące się dyplomem ukończenia studiów pierwszego stopnia, studiów drugiego stopnia, jednolitych studiów magisterskich lub świadectwem ukończenia studiów podyplomowych, których program obejmuje część zagadnień, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1, zwolnione są z części egzaminu pisemnego, o którym mowa w art. 38 ust. 1, w zakresie dziedzin objętych programem studiów.

Istniejące wersje czasowe art. 39
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.08.15
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 39. 1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:

    1) zakres zagadnień objętych egzaminem, o którym mowa w art. 38 ust. 1, oraz jego formę;

    2) jednostki certyfikujące, o których mowa w art. 38 ust. 2 i 3;

    3) wymagania kwalifikacyjne dotyczące członków komisji egzaminacyjnej i jej skład;

    4) wzory certyfikatów kompetencji zawodowych w:

      a) krajowym transporcie drogowym osób,

      b) międzynarodowym transporcie drogowym osób,

      c) krajowym transporcie drogowym rzeczy,

      d) międzynarodowym transporcie drogowym rzeczy.

2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, określa się odrębnie zakres oraz formę testu z wiedzy dla osób, o których mowa w art. 37 ust. 2.

Rozdział 7a

Kierowcy wykonujący przewóz drogowy

Istniejące wersje czasowe art. 39a
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2010.04.03
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.01.19
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 39a. 1. Przedsiębiorca lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy może zatrudnić kierowcę, jeżeli osoba ta:

    1) ukończyła:

      a) 18 lat - w przypadku kierowcy prowadzącego pojazd samochodowy, dla którego wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii:

        - C lub C + E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną,

        - C1 lub C1 + E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną przyśpieszoną,

      b) 21 lat - w przypadku kierowcy prowadzącego pojazd samochodowy, dla którego wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii:

        - C lub C + E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną przyśpieszoną,

        - D lub D + E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną,

        - D1 lub D1 + E, o ile przewóz wykonywany jest na liniach regularnych, których trasa nie przekracza 50 km i o ile kierowca uzyskał odpowiednią kwalifikację wstępną przyśpieszoną,

      c) 23 lata - w przypadku kierowcy prowadzącego pojazd samochodowy, dla którego wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii D lub D + E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną przyśpieszoną;

    2) posiada odpowiednie uprawnienie do kierowania pojazdem samochodowym, określone w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;

    3) nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy;

    4) nie ma przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy;

    5) uzyskała kwalifikację wstępną lub kwalifikację wstępną przyśpieszoną, zwane dalej "kwalifikacją";

    6) ukończyła szkolenie okresowe.

2. (uchylony)

3. Wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 5 i 6, nie stosuje się do kierowcy pojazdu:

    1) do kierowania którego wymagane jest prawo jazdy kategorii A1, A, B1, B lub B+E;

    2) którego konstrukcja ogranicza prędkość do 45 km/h;

    3) wykorzystywanego przez siły zbrojne;

    4) obrony cywilnej, jednostek ochrony przeciwpożarowej lub jednostek odpowiedzialnych za utrzymanie bezpieczeństwa lub porządku publicznego;

    5) poddawanego testom drogowym do celów rozwoju technicznego przez producentów, jednostki badawczo-rozwojowe lub szkoły wyższe;

    6) odbywającego przejazd bez osób lub ładunku:

      a) w celu dokonania jego naprawy lub konserwacji,

      b) z miejsca zakupu lub odbioru;

    7) używanego w sytuacjach zagrożenia lub przeznaczonego do akcji ratunkowych;

    8) wykorzystywanego do:

      a) nauki jazdy osób ubiegających się o prawo jazdy,

      b) szkolenia osób posiadających prawo jazdy,

      c) przeprowadzania państwowego egzaminu osób ubiegających się o prawo jazdy;

    9) wykorzystywanego do użytku osobistego w przewozie drogowym osób lub rzeczy;

    10) wykorzystywanego do przewozu materiałów lub urządzeń niezbędnych kierowcy do jego pracy, pod warunkiem że prowadzenie pojazdu nie jest jego podstawowym zajęciem.

Istniejące wersje czasowe art. 39b
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2010.04.03
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.01.19
zmieniony przez
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.01
zmieniony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 39b. 1. Do uzyskania kwalifikacji może przystąpić osoba:

    1) która na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

      a) przebywa co najmniej 185 dni w roku ze względu na więzi osobiste lub zawodowe, albo

      b) studiuje od co najmniej sześciu miesięcy i przedstawi zaświadczenie potwierdzające ten fakt, lub

    2) niebędąca obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, mająca zamiar wykonywać przewozy na rzecz podmiotu mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Kierowca obowiązany jest uzyskać kwalifikację, odpowiednio do pojazdu samochodowego, którym zamierza wykonywać przewóz drogowy, w zakresie bloków programowych określonych odpowiednio do kategorii prawa jazdy:

    1) C1, C1 + E, C i C + E;

    2) D1, D1 + E, D i D + E.

3. Kwalifikacja obejmuje zajęcia teoretyczne i praktyczne oraz testy kwalifikacyjne.

Istniejące wersje czasowe art. 39b1
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2010.04.03
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2016.12.15
zmieniony przez
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.01
zmieniony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 39b1. 1. Zajęcia, o których mowa w art. 39b ust. 3, przeprowadzane są w formie:

    1) zajęć szkolnych dla uczniów - w szkole, jeżeli w programie nauczania jest przewidziane uzyskanie kwalifikacji kierowcy wykonującego przewóz drogowy, albo

    2) kursu kwalifikacyjnego - w ośrodku szkolenia.

2. Zajęcia teoretyczne i praktyczne, o których mowa w art. 39b ust. 3, obejmują:

    1) kształcenie zawodowe w zakresie racjonalnego kierowania pojazdem, z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa, w tym:

      a) znajomość właściwości technicznych i zasad działania elementów bezpieczeństwa pojazdu,

      b) umiejętność optymalizacji zużycia paliwa,

      c) umiejętność zapewnienia bezpieczeństwa w związku z przewożonym towarem,

      d) umiejętność zapewnienia bezpieczeństwa pasażerom,

      e) umiejętność bezpiecznego mocowania ładunku;

    2) kształcenie zawodowe w zakresie umiejętności stosowania przepisów dotyczących wykonywania transportu drogowego;

    3) kształcenie zawodowe w zakresie zagrożeń związanych z wykonywanym zawodem, w tym bezpieczeństwo na drodze i bezpieczeństwo dla środowiska;

    4) kształcenie zawodowe w zakresie obsługi i logistyki, w tym kształtowanie wizerunku firmy oraz znajomość rynku w przewozie drogowym i jego organizacji.

3. Testy kwalifikacyjne, o których mowa w art. 39b ust. 3, przeprowadzane są:

    1) przez Okręgową Komisję Egzaminacyjną, po zakończeniu zajęć szkolnych dla uczniów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w ramach zewnętrznego egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe, albo

    2) w ośrodku szkolenia, po zakończeniu zajęć teoretycznych i praktycznych, przez trzyosobową komisję egzaminacyjną, zwaną dalej "komisją", powołaną przez wojewodę.

4. W skład komisji mogą wchodzić osoby, które:

    1) posiadają wykształcenie wyższe prawnicze, ekonomiczne lub techniczne z zakresu motoryzacji lub transportu;

    2) nie były prawomocnie skazane za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowych lub przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów;

    3) spełniają szczegółowe wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 39i ust. 1 pkt 4.

5. Co najmniej jedna z osób - członków komisji, dodatkowo:

    1) jest obowiązana posiadać uprawnienia instruktora lub egzaminatora w zakresie kategorii prawa jazdy odpowiedniej do kategorii realizowanego bloku programowego, o którym mowa w art. 39b ust. 2, albo

    2) powinna być przedstawicielem organizacji o zasięgu ogólnopolskim zrzeszającej przedsiębiorców wykonujących przewozy drogowe.

6. Testy kwalifikacyjne, o których mowa w art. 39b ust. 3, przeprowadzane są na podstawie pytań pochodzących z katalogu pytań testowych zatwierdzonego przez ministra właściwego do spraw transportu.

7. Katalog pytań testowych obejmuje zagadnienia, o których mowa w ust. 2.

8. Za przeprowadzenie testu członkom komisji, przysługuje wynagrodzenie, którego koszt ponosi ośrodek szkolenia.

9. Ośrodek szkolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, umożliwia przeprowadzanie przez komisję testu kwalifikacyjnego, zapewniając odpowiednie warunki lokalowe.

Istniejące wersje czasowe art. 39b2
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2010.04.03
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 39b2. Kierowca, który uzyskał kwalifikację w zakresie określonego bloku programowego, o którym mowa w art. 39b ust. 2, i zamierza wykonywać przewozy innymi pojazdami samochodowymi niż te, dla których wymagane jest prawo jazdy odpowiadające zakresowi uzyskanej kwalifikacji, obowiązany jest odbyć odpowiednią kwalifikację uzupełniającą lub kwalifikację uzupełniającą przyśpieszoną. Przepisy art. 39a ust. 1 i art. 39b1 stosuje się odpowiednio.

Istniejące wersje czasowe art. 39c
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2010.04.03
zmieniony przez
2012.11.19 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2012 r. poz. 1265
2013.12.02 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2013 r. poz. 1414
2016.11.28 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2016 r. poz. 1907
2017.11.29 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2017 r. poz. 2200
2018.06.04
zmieniony przez
2019.01.11 Tekst jednolity
ujednolicony przez
Dz. U. z 2019 r. poz. 58
Pokaż wszystkie w jednym oknie

Art. 39c. 1. Wojewoda lub upoważniony przez niego członek komisji albo dyrektor Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej, wydaje osobie, która uzyskała kwalifikację świadectwo kwalifikacji zawodowej potwierdzające uzyskanie odpowiedniej kwalifikacji.

2. Wojewoda lub upoważniony przez niego członek komisji oraz dyrektor Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej, w terminie 21 dni od dnia przeprowadzenia testu kwalifikacyjnego, przekazują do centralnej ewidencji kierowców następujące dane osób, którym wydano świadectwo kwalifikacji zawodowej, o którym mowa w ust. 1:

    1) imię i nazwisko;

    2) datę i miejsce urodzenia;

    3) numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) albo rodzaj, serię, numer oraz państwo wydania dokumentu potwierdzającego tożsamość - w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL;

    4) rodzaj i zakres kwalifikacji oraz numer i datę wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej.

Istniejące wersje czasowe art. 39d
2007.07.13 Tekst jednolity
Dz. U. z 2007 r. nr 125, poz. 874
2010.04.03
zmieniony przez